Tanışma

Ynt: Tanışma

05/24/2012 09:33:00

düşünecek o kadar çok şey var ki insan gerçekten geriliyor hiç bir şeyi gözden kaçırmamalıyım diye..yada olası her sorunda ben bunu nasıl atladım diye kötü hissediyor ama Allahtan bebekler çok affedici, hemen affediyorlar insanı..

Ynt: Tanışma

05/24/2012 11:26:00

Aynı aynı burcuveduru. Ben oyuncak sanmışım bebeği. Evcilik sanmışım bebek bakmayı. Ben ne kardeş, ne kuzen, ne yeğen ne arkadaşımın bebeği hiç bebek görmemiştim. Bu kadar küçük doğacağını bile tahmin etmemiştim. Ve daha bi çok bi çok şey. Geçiyor işte zamanla. Ama zorlukları hiç bitmeyecek bunu biliyorum. Ama tadından yenmez bi duyguymuş bunu da bildim, artık biliyorum...

Ynt: Tanışma

05/24/2012 12:29:00

Aslında teknolojinin gelişmesiyle, farklı anne ve babalar oluyoruz artık. Eskiden yaşanan şeylere isim koyulmazken şu anda herşeyin analizi yapılabiliniyor. Eskiden yaramazlık, huysuzluk denirken; şimdi hiperaktiflik oluyor adı. Bunlarda bizleri daha çok araştırmaya yönlendiriyor. Herkes böyle değil tabii köylerde kasabalarda büyüyen çocuklarda var. Söylediğiniz gibi cahillik mutluluk oluyor onlar için. Tercih meselesi bizler içinde bu. Herkes daha bilgili ve geleceğin çocuklarını yetiştirmeye çalışıyor. Merak ediyorum çok onların gençliklerini, bizler barbie bebeklerle büyüyen nesiliz. Bizim çocuklarımız nasıl olacak acaba?

Düşünecek çok şeyle ilgili olarak. Her zaman heryerde olamayız. Bizler için önemli olan mükemmel anne olmak değil, çocuklarımıza iyi bir anne ve aile olmamız gerekli bence. Bunu yaparkende anın tadını çıkarmak lazım. 5 dakika sonra o anı geri alamıyor insan. İyice büyüdüklerinde ise eski zamanları özleyeceğiz eminim. Birde şükretmek lazım onlar bizimle diye, kimbilir kaç kişi var çocukları olamayan.

Bunları genel olarak yazıyorum. Lütfen kimse üstüne alınmasın. Memnun oldum bu arada sizlerle tanışmaktan.

Ynt: Tanışma

05/24/2012 13:18:00

ne guzel yazmıssınız. Dogru tespıtler...

Ynt: Tanışma

05/24/2012 13:21:00

Sizler gene şanslısınız.Ben annemi ve babamı çok uzun zaman önce kaybettim ve oğlum daha doğmadan onu tek başıma büyütme kararı almıştım.Kayınvalidem belki daha çok yardımcı olabilirdi ama o da nerdeyse 70 yaşında kadıncağız.Birde benim görüşüme göre nesilden nesile annelikte değişiyor.Sizinde dediğiniz gibi farkındalık arttıkça olay değişiyor ,ee bu durumda eski nesilin anneliği,bizim anneliğimizle haliyle çatışıyor.


Ama itiraf etmeliyim hiç yardım almadan çocuk büyütmek kolay değil.Oğlumla birbirimize alıştık alışmasına ama evde olmak ,onca sene yoğun bir iş temposundan sonra evde kalmak ;en zoru sanırım bu.Çoğu zaman kendimi işe yaramaz hissediyorum.

Bu arada gerçekten tanıştığımıza bende memnunum.

Ynt: Tanışma

05/24/2012 13:41:00

Başınız sağolsun başaksenoglu. Bende yıllardır çalıştım ama bu günleri. Ömrümün evde geçen en güzel günleri olarak düşünüyorum. Çok şanslıyız bizler. Bebeğimizin en önemli ve en güzel zamanlarında yanındayız. Sonra işte bulunur ama günler geri gelmiyor. Çok iyi değerlendirmek lazım şu anı. Hiç kendinizi işe yaramaz hissetmeyin. Bende öyle düşünmüştüm üniversiteden sonra iş bulamamışken. Depresyona girmiştim.  Dünyanın en büyük işini yapıyoruz şu anda bizler. ( Bende kilo ile ilgili bi ara kafayı bozmuştum. Sonra bir tv programı izleyip, kilolarımın kutsal kilolar olduğuna karar verdim. Şimdi daha iyiyim. :)

Benimde kv gitti bu arada aynı şehirde otururken başka şehire taşındı. Annemlerde başka şehirde. Yanlız bakıyorum. Böylesi daha iyi. Tüm terbiyesini eğitimi tek kişinin elinden çıkıyor. Tabii babasıda var işin içinde. Annemler arada geliyorlar tabii.

Ynt: Tanışma

05/24/2012 13:54:00

Basınız sagolsun basaksenoglu. Tek basına cocuk bakanlara ben sihirbaz diyorum. Oyle bır an gelıyor kı 5 dakıka olsun baska bı kucaga vermek ıstıyo ınsan. Bıraz uzaklasmak bıraz uzaktan bakmak olaylara. Sıfırlanıp yenıden kosturmaya baslamak. Bazen okuyorum cocugunu boganlar ya da hırpalayanlar. Eskıden cok cok kınar olmadık sozler soylerdım bu ınsanlara. Ama hayatta hıc bırseyı kınamamayı ayıplamamayı ogrendım bebekten sonra. Allah hepımızın yardımcısı olsun... Bende sızlerı tanıdıgım ıcın memnunum. Aynı donemde benzer sureclerı yasıyoruz. Cok sey ogrenıyorum sızlerden...

Ynt: Tanışma

05/24/2012 14:51:00

Çok teşekkür ederim momo ve annesi ve happyipek...Kilolar demişken ,itiraf edeyim onlara bende takığım:) Nerdeyse aç yaşıyacağım ama oldukları yerde duruyorlar maalesef...Üstelik bizim doktor çok acımasızdı bu konuda ,hamilelik boyunca yedirmedi rahat rahat beni...:))Genede kalanlar bana yetti.53,5 kilo ile hamile kaldım şu an 59 kiloyum.Yani bir başka deyişle şişman işsiz umutsuz bir anneyim :))) Çok mu ajitasyon yaptım yaw???

Ynt: Tanışma

05/24/2012 15:18:00

:) Kahkaha attım yani:)

Bende 54 le başladım 57 kiloyken hamile olduğumu öğrendim. 77 kg de doğum yaptım. Şu dakika 67 kiloyum. Balıketi oldum bende.

Ynt: Tanışma

05/24/2012 18:32:00

55 le hamile kaldım kızlar 70 le doğuma gittim. Stresten lohusa depresyonondan bi anda 59 a indim. 4-5 kilo kaldı bende de:((( hele bi ayaklansınlar bişey kalmaz diyo herkes. Bende şu an rejim falan kasmıyorum kendimi. Bi de açlıga dayanamam sanırım..


Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
ARALIK 2011 ANNELERİ

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...