eşimle sürekli tartışıyoruz..

Ynt: eşimle sürekli tartışıyoruz..

02/15/2011 14:50:00

kızlar vallahi .... pazar günü inanın çok fazla kırdı beni...

ama sizinle bu günüm oldukça rahat geçti... eşim beni aradı kaç kere ama pek konuşmadım..

sizinle konuşmak paylaşmak gerçekten beni çok rahatlattıı..keyiflendim diyebilirim...  bu akşam onunla konuşabilirim artık sanırım...hepinize ayrı ayrı teşekkür ederim....artık eve gideyimde patates haşlayayım.. hepinize sevgiler.........

Ynt: eşimle sürekli tartışıyoruz..

02/15/2011 14:50:00

allah sabır versin ,zor bir dönem tabi!

Ynt: eşimle sürekli tartışıyoruz..

02/15/2011 16:07:00

bence eşinize düşünmesi ve yapması için alan bırakmıyorsunuz onun adına her şeyi düşünüp, planlayıp, yaparak... siz biraz yavaştan aldığınızda ve hatta düşünmeyi ihmal ettiinizde oda düşünecek ve yapacaktır, sedece birazcık yönlendirebilirsiniz o kadar.

(aaa unutuşum, ben düşünemedim sen düşünmüş ne iyi etmişsin, beni düşünmen çok hoşuma gidiyor, üzerimden büyük bir yük atmış- hafiflemiş gibi hissediyorum kendimi  vs... )
Tecrübeyle sabittir.

fazla üstüne düşmeyip, hamileliğinizin tadını çıkarmaya bakın derim ben , şimdiden ufak tefek ve kişilik çatışmalarına bağlı( yola getiririm- getiremem) tartışmalar başladıysa, doğumdan sonraki ve çocuklu hayattaki durumu  ben düşünemiyorum açıkçası...kolay gelsin...

Ynt: eşimle sürekli tartışıyoruz..

02/15/2011 16:36:00

anladım kader.. haklı olabilirsiniz .. biraz aceleci bir tipimdir... herşey hemen olsun diyenlerdenim... ben burada (evlilikte) yeniyim galiba:)) öğreneceğim inşallah.. acı tecrübelerle olmasa daha iyi tabii...

Ynt: eşimle sürekli tartışıyoruz..

02/15/2011 17:08:00

Benim esim hamilelik ve lohusa depresyonundan daha soyle boyle 1 sene once falan cikti :))

Saka gibi ben depresyona girmedim, o girdi :) Ustelik erkekler (genelliyorum) kadinlar gibi konusup dertleserek iclerini dokemezler ve sIkIntIlarini iclerinden atamazlar..

Hamilelik, dogum, dogum sonrasi icin bir kadinin en cok isine yarayacak, ona en cok faydasi dokunacak kisilerin yine kadinlar oldugunu dusunuyorum. Bir daha dogum yaparsam dogum sirasinda tecrubeli bir kadin arkadasimi isterim mesela yanimda :)

Cok romantik olup, esiniz de sizinle ayni duygu ve dusunceleri paylassin istiyorsunuz ama erkelerin cok farkli bir dunyasi var. Biz onlarin duygusuz ve duyarsiz oldugunu dusunurken onlar iclerinden, ustelik kimseyle de paylasamadan cok icleniyor, dertleniyorlar. Genel olarak erkeklerin yas ortalamasinin kadinlardan az olmasini da buna bagliyorum :))

Esinin seni sevmedigini, bebeginizi istemedigini falan dusunme. Soyle dusun; su an cok paniklemis durumda; hem senin sagligin icin, hem bebek icin; hem bebeginizi nasil yetistireceginizi dusunuyor; nasil bir baba olacagini dusunuyor; gelecek icin endiseleniyor vs vs. ve tum bunlar sebebiyle de icine kapanip disariya cok duyarsiz, ruhsuzmus gibi gorunuyor..

Bir de boyle bak..

Sana tavsiyem; her turlu endiseni kadin arkadaslarinla paylas. Seni su an en iyi onlar anlar. Esin de senin gibi heyecanini gostersin diye onu zorlama. Gostermiyor diye emin ol senden daha az heyecanli degil.. Sadece su an ne yapacagini bilemiyor :))

Bir sure esine bebekle ilgili, o sormadikca ve ilgilenmedikce hic bir sey soyleme. Onu kendi kendisiyle basbasa birak.. Biraz zaman vermek lazim..

Ynt: eşimle sürekli tartışıyoruz..

02/16/2011 06:42:00

Erkeklerle ilgili beklentileri yuksek tutmamak lazım.

Biraz sıze benzer bır profıl cızıyorum, esımden kat be kat daha hırslıyım, bazı donemler ondan fazla kazandıgım oldu, her ama herseyın (nefret ederek bunu soyluyorum) organızasyonunu, planlamasını ben yaptım, nereye ne adım atacagımızın bıle, cunku ona guvenmıyorum, cunku basta sans vermeme ragmen sanslarını ıyı kullanmadı kı ben bunca yaptıgım fedakarlık ve ıyılıgın karsılıgını gormeyı uzun yıllar bekledım. Baktım kı karsılık yok, aksıne daha da bır sırtını dayama soz konusu, rotamı kendı hayatıma cevırdım. Daha fazla kendım ıcın yasar oldum, arkadaslarımla takılmaya basladım, kocamı 2. planda bıraktım.

ve en delı dolu bu yıllarımda hamıle kaldım.

Hamılelıkle bırlıkte esıme daha cok baglandım, cocuk bızı adeta yenıden bırlestırdı.

Hamılelık, onemlı bır hayat olayı. Hele kı evlılıgınızın baslarında veya beklenmedık sekılde hamıle kaldıysanız bu esınızde ılk baslarda uzerınden kolay atamayacagı bır saskınlıga, afallamaya sebep vermıs olabılır. Su anda bu hıslerını kendı ıcıne kapanarak, dolaylı olarak gosterıyor olabılır. Zaten en harıka erkekle bıle evlı olsanız annelık ve hamılelıkte aslında yanlızsınız.

Sızın ondan daha guclu bır durusunuz var, annelıgınıze yogunlasın ve olumsuz duygulardan ne pahasına olursa olsun arının cunku bebegınız bunların hepsını hıssedıyor olacak.

Sevgıler.

Ynt: eşimle sürekli tartışıyoruz..

02/16/2011 06:59:00

eşimle akşam konuşabileceğimi sandım.. eli kolu dolu gelmiş olması, mutfağa girip bir şeyler hazırlaması yetmedi... hiçbirini yapmayıp benimle konuşmasını istedim, bekledim..ama özür dilemesini değil sadece bir şeyleri anlamış olması ve bunu ifade etmesi yetecekti.... ama olmadı.. o yine her tartışmadan sonra olduğu gibi ( ki bu tartışmamız en korkunçlarındandı) hiç bir şey olmamış ve o kırıcı sözleri o etmemiş gibi davranması .. beni o aldığı abur cuburla kandıabilme rma hayali beni bi rkez daha çılgına çevirdi.. ve tartışmaya devaöm ettik :((

Beklentilerimin binde biri bile gerçekleşmemesi beni çok yıpratıyor ve eşimden ayrı yatmak istedim.. ne sesini duymak ne yüzünügörmek...nasıl bu noktaya geldik anlamıyorum...

Yazılanlar beni çok  şaşırttı ... yalnız mı olacağım bu yolda...bugün gerçekten çok güçsüz beklentisiz ve ümitsizim...

Karmakarışık oldum... sevgisizim.. isteksiz .. amaçsız..beklentisiz...

Ynt: eşimle sürekli tartışıyoruz..

02/16/2011 07:13:00

Her evlılkte bu tur ınıs cıkıslar oluyor, enınde sonunda olur, dogaldır. Yanı pur nese bir evlilik bilmiyorum, duymadım ben.

Su da var, sız su anda ilk trimesterdesınız (ılk uc ay-hamılelık), hormonlarınızı tepe yapmıs durumda, dolayısıyla beklentılerınız de. Bırakın bır sure kendı halınde takılsın esınız. Evet destege ıhtıyacınız var ve o destek bır sekılde gelecek, sadece belkı su an ıtıbarıyla degıl. Aradıgınız destegı sızı anlayanlar versın, ornegın bız. Su an esınızın olan bıtenle basetme (kendı ıcınde) cabası var ve bunu sızın bekledıgınız sekılde yansıtmıyor olabılır. Yanlıs olabılır bu, ama sınırlenmekle de bır yere varılmaz, olan sıze olur.

Lutfen posıtıf dusunmeye gayret edın. Kocanıza verdıgınız degerden yuzlerce kat degerlı bır canlı getıreceksınız dunyaya, ve bunun ıcın herseye deger.

NOT: Ben yanlızlık derken tum bu surecın bıraz da felsefesını yaptım, ayırca 7,5 yıllık evlıyım ve evlılıge bakıs acım sızınkı kadar taze degıl. Bu baglamda benden etkılenmeyın sakın, her evlılık kendı ıcınde degerlendırılmelı.

Ynt: eşimle sürekli tartışıyoruz..

02/16/2011 07:35:00

...............

Ynt: eşimle sürekli tartışıyoruz..

02/16/2011 08:27:00

bakıcas artık ... bu iş boşanma ya doğru gidiyor gibime geldi...çünkü boşanalaım sözünü söyledik ...bakıcas artık....


Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Dert Ortağım Benim

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...