galiba depresyona giriyorum

<12>
09/18/2011 08:34:00

30 yasındayım.. işten cıktım esimle sorunlarım var kilo veremiyorum zaman zaman intiharı düsünüyorum hatta bi kaç kez cesaretlendim ama kızım cok üzülür diye bıraktım ama geceleri sanki yokluyor bişeyler.. cok yalnızım kimseye anlatamıyorum yani anlasılmıyorum insanlar önemsiz görüyor .. çıkmaz da gibiyim basarısızlık ve yenilmişlik duygusu içindeyim bir sese bile ihtiyacım var..

Ynt: galiba depresyona giriyorum

09/18/2011 09:36:00

eger bu kadar agir hissediyorsaniz, direk bir doktor yardimi almalisiniz. bu is sakaya gelmez, ardinizda miniki bir kuzu birakmayin hemen yardim alin. ben dogumdan 3 ay sonra psikaytriste gittim ve cok faydasini gordum, darisi basiniza.

Ynt: galiba depresyona giriyorum

09/18/2011 10:25:00

Selen'e katılıyorum. En iyisi yardım alın. Hiç bir sorun mutlak değildir, çözümsüz değildir. Bazen insana bir girdaba kapılıyormuş gibi gelebilir ama çıkabilirsiniz oradan. Bir psikiyatrist desteği alın, o sizi dinlesin, yönlendirsin. Umarım tez zamanda daha iyi hissedersiniz.

Ynt: galiba depresyona giriyorum

09/18/2011 11:03:00

size muhtac guzzeller guzeli bebeginize boyle bişeyi yapmassınız diye dusunuyorum dua edyorum canım.arkadaslara katılıyorum bi doktor yardımı al mutlaka.hayat herseye ragmen yasamaya deger.ayrıca kilo vermeyi şimdilik kafanıza takmayın önce kendiniz ii hissetmeye calısın sonra kilo problemine bakarsınız.yalnız kalmamaya calısın...

Ynt: galiba depresyona giriyorum

09/18/2011 11:06:00

Ben de arkadaslara katiliyorum. Hayat herkese farkli seviyelerde zorluk ve acilar sunuyor. Bazen kwndimizde en agir yuku tasiyacak gucu bulurken bazen en kucuk bir terslik bile bizi hayata kusturebiliyor. Bu garip durumun arksinda bazen vucudumuzdaki kimyasal degisimler yatiyor galiba. Uzman birinin yani bir psikiyatristin kendinizi daha guclu hissetmeniz icin neler yapabileceginiz konusunda sizi yonlendirmesi cok kolay.

Hayatinizdaki sevinilecek sukredilecek seyler de vardir muhakkak. Onlara odaklanip onlardan aldiginiz gucle zorluklarla svasabilirsiniz ama iste bunu cogunlukla soylemek kolay yapmak zor oluyor, yapmayi kolaylastiran da doktorlar oluyor.

Bosuna kendinize daha fazla eziyet etmeyin. Azicik gucle hem kendi hem kizinizin hayatini guzellestirmek sizin elinizde. Bunu yapmak varken akliniza ara ara gelen kotu dusuncelere kapilmayin lutfen.

Ynt: galiba depresyona giriyorum

09/18/2011 11:10:00

bir gun doktora gittim kendimi hiç ıyı hissetmiyorum dedim.hemen soruları cevaplayalım dedi :
1) çalışıyor musunuz?
2) evli misiniz?
3) çocugunuz var mı?
hepsine EVET dedim,adam cevapladı : eh siz baya yorulmussunuz biz size bir 21 gun rapor verelim :))) yanında da hafif bir ilaçla çözeriz sorunlarınızı dedi. yani bu 3 soruya evet dedıgınz anda psikolojınızın bozulması muhmetelmıs :)) arkadasım gulerek anlattım kızma nolur hepımız aynı donemlerden bır sekılde gecıyoruz.kımı kıyısından kımı de gobegınden gecıyor bu zor gunlerın.ama lutfen intihar...vs. gibi çok olumsuz olma.her sey bız ınsanlar ıcın.gulmekte,aglamakta.... sadece bu kotu gunlerın bir gun gececegını dusun....arkdslarıma da katılıyorum tek hapla mucızeler yaratabılıyor ınsa.sevgiler.guzel mesajlarını beklıyoruz senin....

Ynt: galiba depresyona giriyorum

09/18/2011 15:42:00

önerileriniz için çok tesekkür ederim.. dedim ya bir sese bile ihtiyacım var.. durumumu anlatıcak kimsem yok.. derin bir yalnızlık duygusu kapladı son zamanlarda içimi normalde güçlü bir kadınım.. hemen içine kapanıp cekinik biri değilim ama bu sefer hakikaten berbatım.. yasadığım yerde psikolog yok internetten arastırıyorum kendimce ama bilinçsiz ilaç kullanamam ki:( işte böyle hayatta sanki hersey benim üstüme geliyor şaşkınım

Ynt: galiba depresyona giriyorum

09/18/2011 17:06:00

bence biraz boşlukta kalmışsınız gibi.önünüze bir hedef koysanız sizi hayata daha çok bağlar.unutmayın hayatta herşeyden önemlisi önce sizsiniz.siz iyi olursanız çocuğunuz ve eşinizde iyi olur.örneğin eylül ayını değerlendirin.kızınızla yürüyüşlere çıkın hem kilo kontrolüde sağlarsınız.kilo vermek inanın çok zor değil.yeni arkadaşlar edinmeye çalışın buda hayatınızı renklendirebilir.yenişeyler öğrenin.. mesela erteleyipte yapamadığınız bir hobinin üstünde yoğunlaşın..
ve lüfen kızınız  ve kendiniz sağlıklı olduğu için şükür edin..

Ynt: galiba depresyona giriyorum

09/18/2011 21:10:00

 Ben de işsizim, ben de kılolarımı bi türlü veremıyorum, en önemlısı de  bi sürü arkadaşım olmasına rağmen yalnızım,üstelık bi aılem de yok...
  Uzun  süre depresyon tedavısı gördum,şu an emzırme olayından dolayı doktora gıdemıyorum.Kaygı bozukluğu var ayrıca. Bı an delı gıbı mutluyum,bı dakıka sonra çok çok mutsuz..
  Kendı kendıme tedavı etmeye çalışıyorum,yazı yazıyorum,rüyalarımı,bebeğimin gelişimini,günlük olayları..çok okuyorum,çocuk gelişimi,edebıyat herşey....kendımı bi şekılde hayata bağlamaya çalısıyorum..çunkı bu durumlar hep boş bı an kolluyor malesef..boş kalmamaya çalış, burda takıl, emın ol senın gıbı bi sürü anne var burda...umarım daha ıyısındır,sevgıler...deniz..

Ynt: galiba depresyona giriyorum

09/23/2011 21:51:00

Sanırım bu yaşadıklarımızın bi diğer sorumlusuda havalar,kapalı havaları sevmiyorum.
Benim de yanlızlığa, iç sıkıntısına ne bileyimm böyle bir boşluktaymışım hissine kapılmama sebep oluyor  ( ne kolay hemen bi suçlu buldum adı: sonbahar).
Aslında bu aralar bende kendimi kötü hissediyorum,geçen kasımda işten ayrılmak zorunda kaldım kuzucuğuma bakacak birisi olmadığı için şimdi evde boş oturmak birşeyler üretmeden,çalışmadan vakit geçmiyor artık.Tekrar işe girebilmek gibi bir şansım da yok,bi uğraş edinmek istiyoruma ama çevremde bana destek olacak kimse yok.Bu tür hobi,yemek kursu vs gibi şeyleri şaçma buluyorlar ve sadece köstek oluyorlar aslında bi destek bulsam maddi asla değil sadece manevi olarak birilerinin beni yüreklendirmesine ihtiyacım var,çok fazla arkadaş canlısı sayılmam bu nedenle çevrem pek fazla yok fikir alışverişi yapacak kimsemde yok.Sizce bir uzmandan yardım almalımıyım aslına bakarsanız biraz kendine güvenle bu sorunlarımı çözerim galiba siz nedersiniz.
Beni yönlendirirsenizde çok mutlu olurum fikirlerinize ihtiyacım var.

Bu arada intihar falan yok öyle şeyler sana herkezden çok ihtiyacı olan biri var,hiç sen yokken olacakları hayall etmeyi denedinmi,o masum kuzuyu anne sevgisinden mahrum bırakmaya hakkın yok. diye düşünüyorum....Umarım çabucak atlatırsın,atlatırız bize ihtiyaçları var :)))

Ynt: galiba depresyona giriyorum

09/24/2011 05:04:00

Cennet... netten iyi bir doktor bulup mail atip danisabilirsin belki.

<12>

Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Dert Ortağım Benim

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...