ANNEANNELAER...

09/19/2010 09:21:00

Anneanneler nerelerdesiniz sizlerinde yazıcak birşeyleri oldugundan eminim...

Ynt: ANNEANNELAER...

09/19/2010 21:04:00

      Serin bir şubat sabahı, erken saatlerde dünürüm Kamuran ile takside gidiyoruz. Boğaz köprüsünü geçerken İstanbulu ezan sesleri kapladı . Yüreğim pır pır yeni doğan torunumuzu göreceğiz  .ILGAZ doğdu. Kamuran anneanne ben babaanne olduk . ikimiz de çok mutluyuz . Hastane odasına girince annesinin kucağında pespembe ,dünya tatlısı bir  bebek. Benim için çok güzeldi çooook.
      Şimdi üç buçuk yaşında ,etrafa sıcak elektrik yayan  ,kitap kurdu, enerji yüklü,delikanlı olma yolunda ilerliyor.

Ynt: ANNEANNELAER...

09/20/2010 10:01:00

Teşekkürler arkadaşım ben daha çok,çok anneanne ve babaanne bekliyorum blogumuza, torunlarımızın sevgilerini paylaşmakve yaşadıklarımızdan aktararak, birbirimize yeni görevimizde  yardımcı olmak için.Eminim pek çogunuz benim gibi anneanne-babaanne olmayı yeni ögreniyoruzsunuz, zamanında anneliği ilk çocuklarımızla ögrendigimiz gibi tecrübelerimizi birbirimize aktarıp,onlarla daha zevkli iletişimler kuralım herşeyin farklısı oldugu gibi bizde farklı anneanne-babaanne olmaya çalışalım.               Benim iki ve üçbuçuk yaşlarında iki erkek torunum var,iki kızımdan,dolayısı ile kız çocukları büyüten anneyim,erkek çocuklarının bebekliklerini veçocukluklarını kardeşimde yaşadım, ama anne anne olmakla ablalıktan çok farklı imiş yaşayınca anladım.     İki ay önce babaanne olan bir arkadaşımın sözleri..Şimdiki çocuklarındaha iki aylık ken gözleri fırıl fırıl,dogmadan akıllanmışlar, sanırım bizden daha bilinçli anne ve babalarının olması, çok akıllıca besleniyorlar,bizker folikasit mi bildik,kontrolleride herşeyleri bizlerden çok farklı diyor.BENCEDE....   

Ynt: ANNEANNELAER...

10/04/2010 11:13:00

Ilgazın her telefonda anneanne hemen gel diye beni çagıran sesini uzun zaman duyuyorum.   Bugün tanı arayınca annesi çok agladıgını söyledi telefonda,Tan konuşmasında sadece -agladım acıcık annanem dedi.      Artık kendisini savunmayı ögrenmiş ikiyaş çocuklarının herşeyi anlamaya başladıkları zamanları oldugu için,onların yanında,kendileri hakkında konuşmamak gerektiğini ögretti çok güzel bir ifade ile.Her iki torunumdada gözledim,çok metedilince şımarıklaşıyorlar,şikayet edilince,yada yaptıgı hataları anlatınca  şikayet ettiğimizi sanarak huysuzlaşıyorlar.Bu davranışlarımıza hem bizim,hemde anneve babalarının dikkatli olması gerekiyor sanırım.Aslında biz bunları kendi çocuklarımızı büyütürken ögrendik ama geçen zamanla sanırım bazı şeyler hafızamızdan silinmiş.Anne ve babalar için yardımcı bir sürü kitap var ama hiç kimse anneanne ve babaannelerede yardımcı olmayı düşünmemiş,oysa anne olmakla,anneanne ve babaanne olmak çok farklı,sevgi vericegiz derken yanlışlık yapa biliyoruz çogu zaman, buda kendi çocuklarımızla çelişkiye düşmemize neden oluyor kanımca.


Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
anneanneler

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...