eşime nasıl davranacağımı bilmiyorum :((yardım

<123>
07/12/2012 08:08:00

 

Ynt: eşime nasıl davranacağımı bilmiyorum :((yardım

07/12/2012 08:21:00

çok üzüldüm cnm durumuna..eşin biraz maço galiba.. sorunun sende olduğunu düşünmüyorum..eşin ve senin bir aile danışmanına gitmenizi öneririm..aradaki saygı ve anlayış azalmış..tek başınıza çözmeniz mümkün görünmüyor..

Ynt: eşime nasıl davranacağımı bilmiyorum :((yardım

07/12/2012 08:26:00

Canım benim öncelikle Allah kolaylık versin diyorum.Daha önce denedin mi bilmiyorum ama önce karsına alıp konus ama hep onu suclayarak degil belki yaptıkları ona normal geliyordur bu durumdan rahatsız olduğunu söyle.Bide bu sorun devamlı varmıydı yoksa daha yeni mi ortaya cıktı insallah bi cözüm yolu bulursun

Ynt: eşime nasıl davranacağımı bilmiyorum :((yardım

07/12/2012 08:39:00

.

Ynt: eşime nasıl davranacağımı bilmiyorum :((yardım V

07/12/2012 08:43:00

Sen kaç senelik evlisin açaba hep böylemizdii sonradanmi oldu

Ynt: eşime nasıl davranacağımı bilmiyorum :((yardım

07/12/2012 08:51:00

Bence eşinin kompleksli bir yapısı var, yani aslında kendine güvenmeyen insanlar böyle ekstra maço davranırlar, tabi bu benim gözlemim. Keşke bir psikoloğa gidip yardım alabilseniz ama bunu da kabul edeceğini sanmam. Senin yapabileceğin daha az müdaheleci olmak. Benim de eşim kızar çok karışırsam. Ama soru sormana filan karışması çok acaip. Kavga olmayan bir zamanda karşına alıp sakince konuşsan, sana ve kendisine güvenmesi gerektiğini, senin birisine soru sorduğunda hiç birşey olmayacağını anlatsan belki anlar seni.

Ynt: eşime nasıl davranacağımı bilmiyorum :((yardım

07/12/2012 08:56:00

 

Ynt: eşime nasıl davranacağımı bilmiyorum :((yardım

07/12/2012 09:06:00

Valla seni yönlendirmek istemem asla ama saba su kadarını solim bu böyle gider değiştirmezsin ya duymuycaksin yada gideceksin başka çaren yok öfke kontrolü yok gibi gözüküyor eğer böylede kendini ezdirisen ılerde belki şiddet bile başla biraz açık oldu ama gercekleri görmek lazım birazcık

Ynt: eşime nasıl davranacağımı bilmiyorum :((yardım

07/12/2012 09:09:00

kalan ömrünüzü böyle bir adamla geçirmek istediğinize emin misin?

ben baskalarının hayatları konusunda fikrim soruldugunda bu kadar radikal tavsiyeler düşünmem. ama sadece bir tane hayatımız var ve yazdığınız seyler anlaşmak/anlaşamamaktan ziyade kişilik bozukluğu ya da bir tür psikolojik rahatsızlık gibi. bence bir uzman yardımı almalısınız. ama esınız böyle bir yardımı reddedecektir.

Ynt: eşime nasıl davranacağımı bilmiyorum :((yardım

07/12/2012 09:39:00

yaşadıklarınıza çok üzüldüm. akıl vermek için çok engin bir tecrübeye veya insan psikolojisini çok iyi bilmeye gerek vardır die düşünüyorum. her ikisi içinde çok zayıfım. bide şartları da iyi bilmek gerekir. o yüzden  okurken ya ben olsaydım ne yaparım ben olsam nasıl karşılık verirdim dedim. çok kızdım öfkelendim.
şöyle bir sonuca vardım ben olsaydım bir süre anneme giderdim. içimde aklımda ne var bana kendimi nasıl hissettiryor bi kere yüzüne haykırırdım ama.  kafıma dinlemek için bensiz ne yapacak görmesi için zamana ihtiyaç var die düşünürdüm. ben böyle yapardım bu durumda
varsa bir imkanınız siz deneyin aklınıza yatıyorsa.

Ynt: eşime nasıl davranacağımı bilmiyorum :((yardım

07/12/2012 09:40:00

aklıma gelen ilk tavsiye uzman yardımı almayı deneyin demek oldu. Öyle ya da böyle, hepimiz kendi içimizde eşimizle, annemizle, kardeşimizle sorunlar yaşıyoruz; ve bizim dışımızdaki herkesin hayatının güllük gülistanlık olduğu düşünüyoruz. Elbette ki öyle "rüya çiftler", "sonsuz mutlu aileler" vardır ama ben onların sayısının çok az olduğua inaniyorum.


Beraberliklerde , yıllar geçtikçe, karşı tarafa dayanma kat sayımız düşüyor. Aklıma gelen ilk örnek, ilk aylarda uyurken horlayan eşimize "ahhh canım ne kadar da yorulmuş bugun demek ki" diye bir tepki veriken, sonraki zamanlar da bu "horlamasana be adama" kadar gidiyor:))

Ben kimsenin sevdiği insana, kadına, yavrusunun annesine, onu kıracak şekilde bilerek ve isteyerek davranacağını düşünmek istemiyorum. Ancak, bir taraf alttan aldıkça da diğer tarafın, tabiri caizse işin suyunu çıkaracağı inancındayım. (suyunu çıkarmak biraz kibar kaçtı aslinda ya neyse)

Özellikle bebek doğduktan sonra dengeler çok değişiyor; anne ve babanın bu yeni hayata uyum sağlaması öyle pek de kolay olmuyor.

Benim size tavsiyem şu olabilir: gayet sakin bir zamaninizda, bir kavga anında filan degil. "Ben aramızdaki bu durumdan  mutlu değilim. biz birbirimizi severek evlendik ve ne oldu da bu hale geldik. Kırıldığım noktalar var. bu konuda konuşmak istiyorum " demenizi, ve tercihen bu konusmayi evde değil de dışarıda yapmanızı tavsiye ediyorum. Evde işin boyutu değişebiliyor, ses yükseliyor, dışarıda insan daha sakin davranıyor.

Kesinlikle ve kesinlikle uzman bir psikolog/psikiyatr ile görüşmenizi tavsiye ederim. Olaylara dışarıdan bakan, konuusnda uzman bir doktor, karı-kocayı çok doğru analiz edip, doğru yolu gösterebiliyor.

Zor günler geçirdiğim, "dünya tatlısı bir yavrumuz var, nedir bu bütün olanlar" dediğim bir zamanda bir arkadaşım "sukunetini koru ve bebeğinle huzur bul" demişti bana.

Karı-koca ipektir, aklima gelenler bunlar....

güle güle büyütün bebeğinizi....

<123>

Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Dert Ortağım Benim

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...