ben ve çocuğum

<12345>

Ynt: ben ve çocuğum

05/12/2011 07:14:00

sevgili mutlu
teşekkür ederim ve söylediklerine katıldığı belirtmek isterim elimden geldiğince bende her şeyi deniyorum ama en önemlisi galiba bizden gördükleri ,genetik olarak bizden aldıkları ,bizim yaptıklarımız ve kararlılıkla arkasında durabileceğimiz şeyleri onlara evet ya da hayır diye kesin kes belli edip öğrenmelerine yardımcı olmamız.bir yerde bebeğinize çiğneyeceğiniz kurallar koymayın basit kurallar koyun ki sonrasında kuraldan taviz vermek zorunda kalmayın yoksa bu bebekte aman ağlarsam nasılsa ikna ederim düşüncesini geliştiiriyomuş diye okumuştum...ve her defasında daha çok ağlamayla son bulurmuş böyle bir durum...
bide bizim aynamız onlar ben mesala diş fırçalama olayında alıp fırçayı  onun gözünün önünde diş fırçalamaya başlamıştım tabii onunda bana eşlik etmesini göz ardı edemem:)eğer uyuşukluk yapacaksam bile bebeğimi düşünerek ki buna eşimde dahil yemek sonraları elimizde fırçalarla geziyorduk evde :))artık  2ye indirdik çünkü öğrendi.hatta fırçalama işi bitince fırçayı diş kaşıma aparatıfı gibi görüp vermek istemiyodu önceleri şimdi dişler fırçalanıyo ağız çalkalanıyo fırça bizim fırçaların yanına konuyo eller ve yüzler kurulanıyo hiç ağlamadan banyodan odaya geçiyoruz .bide çiğneme olayı ya da su içme olayı ben hep bardak kullandım mesala hemde 10 çeşit bardak suluk bşberon almış olmama rağmen birgün ben su içerken (4 aylık) elimdeki bardağa atladı ve suyu verince lıkır lıkır içti hayret ettim nasıl becerebildi diye eşimde seni çok dikkatli seyretti demişti ve aynı şekilde çiğneme reflekside yine 4 aylıkken ona verdiğim pütürlü şeyleride çok rahat çiğneyebiliyodu ve ben hiç çorba içiremedim hep çiğneyebileceği şeyler verdim çünki sulu olunca içmedi elimle ezerek ağzına verince bizim yemekelri bile bitiriyodu:)ama kaşık kullanınca istemiyodu ...oakadar dikkatlilerki biz ne yaparsaK aynısını taklit ederek öğrendiğini biliyorum benimki birazda fazla cin gibi maşallah diyelim daha 3 aylıkken dönebiliyodu ve 4.5 aylık emekliyodu şimdi avizelere çıkacak izin versem :)demem o ki mizaç+anne babanın dikkatli oluşu her yönden kendi hayat tarzımızdan tutunda bebeğimizde farkettiğimiz yetenekleri keşfedip o yönde şekil verebilmemize kadar çok önemli diye düşünüyorum.ben ilk eğitimini kendim verebileym istediğim için işimi bıraktım keşke maddi konular daha rahat olsada 3 yaşına kadar ilgilenebilsem ama olmayacak gibi duruyo:( inşallah en güzel şkeilde yetiştirebiliriz hepğimiz bebeklerimizi 

bu arada tria harikasın ve sen şımartılmayı fazlasıyla hakediyosun sevgiler...

psiko_dramatik bir sorum var ben bebeğimin neye daha meyilli olduğunu yani şu çoklu zeka kuramını bebeğimde ne zmandan sonra keşfedebilirim ve bunu ayırt edebilmem için neler yapmam gerekli neye meyilli olduğunu anlayabilmem için püf noktaları var mı?
teşekürler şimdiden;)

Ynt: ben ve çocuğum

05/12/2011 07:39:00

senemberk çok geçmiş olsun
 inşallah yaşamazsın bir daha böyle tatsız olaylar inşallah hiçbirimiz yaşamayız...sabrımızın çok bol olduğu ve hiç bitmediği zamanlara diyelim:)

Ynt: ben ve çocuğum

05/12/2011 07:46:00

prensesimmi
benim sana tavsiyem bu tip şeyleri zamana bırakman hatta örgün eğitime bırakman ben insanın bir bütün ve en başta duygu odaklı bir varlık olduğuna inananlardanım. Gardner dahi Zihin Çerçeveleri kitabının sonunda "Bu düşüncelerim her zaman yanlışlanmaya açıktır." diye bitirmiş ve çoklu zeka düşüncesinin bir kuram olmadığını, kesinleşmiş olmadığını vurgulamıştır. Çocuk tam anlamıyla tüm gelişim aşamalarını tamamlamadan onunla ilgili bir yargıya varmak doğru olmaz, çünkü kendini ifade yolları tam anlamı ile gelişmemiştir (aslında ilk anlamlı cümleyi 18 ay civarında kuruyorlar)Bol bol önyargı oluşur. Onların davranışlarından ancak ipuçları alabilecek dönemdeyiz diye düşünüyorum.
Örneğin Aras, şu anda oldukça kinestetik görünüyor çünkü bir dakika yerinde durmuyor :))) Araştırıcı, karıştırıcı v.s. çok çok hareketli. Ama ben şu anda bu çocuk kinestetik diyemem çünkü kocaaaaaman bir buzdağı bu, görmediğim birçok yanı var.
her annenin kendi yöntemi var ve hiçbirine de yanlış denemez.
Hülasa ben kural dahi koymuyorum, hayırı mümkün olduğunca az kullanıyorum, birşey öğretmeye çalışmıyorum.Şu anda tek kriterim, bana güveniyor mu? Çünkü bana güvenirse,dünyaya, kendine, tanrıya herşeye güvenir. Hayat boyu da yapmak istediği herşey için ihtiyaç duyduğu tek şey bu güven olacak. Bu yüzden mümkün olduğunca yanında olmaya, ihtiyaçlarını karşılamaya, sözümü tutmaya, güvenli bağlanmaya gayret gösteriyorum.
2 yaşla birlikte bunlar değişecek tabi haberi yok bizim sıpanın :)

Ynt: ben ve çocuğum

05/12/2011 07:52:00

senemberk, ne kadar zor günle atlatmışsınız, geçmiş olsun umarım bir daha yaşanmasın:)
tria gerçekten çelik gibi sinir ve sabır isteyen bir dönemdesin ama iyi başediyorsun sanırım...biz bir tanesi ile başetmekte zorlanırken sen hem de 2 yaşında (ön ergenlik denir ya ;) 3 veletle devlet yönetmekten zor bir iş yapıyorsun. Ara sıra çığlık atmak istemen, ağlaman kadar doğal birşey olamaz... Haftada bir gün 1 saat olsa bile yakıt ikmali için birşeyler yap bence, arkadaşlarınla khave, sinema, tiyatro gibi...kolaylıklar dilerim.

Ynt: ben ve çocuğum

05/12/2011 09:19:00

teşekkür ederim düşünceleriniz ve iyi dilekleriniz için . evet malesef tam ön ergenlikteyiz hep dediğim gibi kızımda daha fazla geçen doktoru aradım konuştuk oda aynı şeyleri söyledi zor bir dönem taviz vermeden atlatmaya çalışın diye telkinlerde bulundu . daha öncede yazmıştım malum ben zaten çalışıyorum eve gittiğimde ve hafta sonları hem çocuklar hem ev işleri hem eşim oldukça yorucu bir süreç oluyor ama eşim bu konuda innalımaz yardımcı asla hakkını yiyemem hamileliğimden itibaren hem bana hem ev işlerine yetişmişti şimdide aynı şekilde çocuklara yetişiyor biz artık tüm aile olarak çocuklara tek bakabilme yeteneğine kavuştuk heleki büyüdükçe biraz daha kolaylaştı dolayısıyla eşime üçünü birden bırakıp arkadaşlarıma falan gidebiliyorum . çok o konularda birbirimizi sıkmıyoruz .
bende bazen bakıyorum bazı bloklar geziyorum ya hiç bişey öğretemiyorum diye üzülüyorum sonmrasında çocugun bi gelişim süreci olduğunu hatırlatmaya çalışıyorum kendimi herşeyin belli bir zamanı var ve ortamada ayak uydurması için yaşıtlarıyla aynı şeyleri yapabilmesi dahamı mantıklı ilerde olsa onun için ne gibi zorluklar olur çünkü bu sefer alabileceği bişey olmadığında o ortamdan çıkmak isteyecek bir adım ötesinde küçük olduğu için diğerleri çocuğu kabullenmeyecek asosyal olma durumu olurmu
yaşıtlarıyla gitsin dediğindede bu sefer herkes çok fazla şey okuyor ve görüyor ve bunu çocukların yansıtmaya çalışıyor bu sefer geri kalırmıyım düşüncesi . sırf kolejde okuyabilsin diye 2. çocuğu yapmayan arkadaşlarım var. bunu doğru bulmuyorum mesela böyle olmak istemiyorum ama tamamen doğayada bırakmak istemiyorum napsam bilemedim .
psiko banada yaş itibariyle davranışlarımda yada aktivitelerde bişeyler önerebilirmisin . renkleri hala karıştırıyoruz mesela bi gün tam tamına söylerken bi gün bida soruyorum apayrı bişey söylüyor . 

Ynt: ben ve çocuğum

05/12/2011 10:04:00

aktiviteler olarak; mümkünse bir oyun grubuna gönder, senin için de biraz prova olur veliler ve hırslarıyla başetme konusunda :) çevrende başka çocuklar varsa onlar ve anneleri ile de bir araya gelebilirsin, bol uyaran, kalem,boya v.s kısa süre sonra renkleri zaten öğrenmelerini sağlayacak, bırak karıştırsın çocuk, zaten öğrenecek. evinin bir odasının bir duvarını karalama, boyama için
 onların hizmetine sunmanı öneririm ben yapacağım büyüyünce, bir badanaya bakıyor sonuçta. Tv ve bilgisayardan uzak tut ki muhallebiye dönmesin şimdiden beyinlrei ve birlikte kudur, ama kendinin de zevk alacağı biçimde.

<12345>

Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Dert Ortağım Benim

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...