Yardım... Zorlukları neler?

Ynt: Yardım... Zorlukları neler?

03/16/2010 05:50:00

eğer düzeni seven çocuklarınız varsa nispeten kolay.Ben özellikle çocukların akşam ikisininde belirli bi saatte uyumalarına bayılıyorum eskiden akşam 9.30 da uyuyolardı.şimdi yarım saat geç uyuyolar.O vakitten sonra halim olursa evi toplayım biraz kitap okuyabiliyorum yada tv izliyorum.Aynı şey eşim içinde geçerli.Çünkü biz ne yaparsak onlarda olaya dahil olmak istiyolar.Okuduğumuz kitabı alıp bakmak gibi.Yada hep beraber film izliyoruz ama bu tabiki ara vererek ve onların istediklerini yaparak oluyor.(izlediğimizde onların sevdiği filmler)

özellikle onlarla evden çıkış süreci çok sancılı oluyor.Çünkü tam üzerlerini değiştirirken yeniden kaka yapmalar ,birşeyleri üstüne dökmeler,annenin topladığı çantayı karıştırıp dökmeler.....Neler neler.Ayy peygamber sabrı gerekiyo bazen :)))
sizde henüz canimino ikincisi ayaklanmadığı için bence rahatsınız çünkü oda yürüyunce ikisi bazen farklı yönlere gidiyo.Asıl aksiyon o zaman başlıyacak :))
işin iyi yanı onların peşinde koşarken sizin aldığınız fazla kilolar buhar olup uçuyolar:)

Ynt: Yardım... Zorlukları neler?

03/17/2010 20:03:00

Evet ben buna doğal diyet programı diyorum, ki bahsettiğim bir bebekle. İki bebekle halimiz ne olur bilmem. Neyse yürüyene kadar, demek ki işte 4,5+12, ortalama 16-17 ay kadar rahatım hehehehe. :))) Ne rahat, ne rahat ama! :) Bahsettiklerini ben şu an tek başına oğlumla yaşıyorum, özellikle evden tek başıma çıkarken, tam çıkıcaz kaka yapar, acıkır, uykusu gelir, dışarı için hazırladığım çantayı boşaltır, herşeyi dağıtır. :))) Ama o kadar tatlı ki akşam o uyuduktan sonra zaman zaman çok özlüyorum, sabah olsa da uyansa sevsem diyorum. İki kuzu olunca bu sevgi iki katına çıkacak. Harika bir duygu olsa gerek. :)

Ynt: Yardım... Zorlukları neler?

03/17/2010 20:31:00

bu doğal diyet işi hoş görünüyor uzaktan!umarım dediğiniz gibi kolay olur.dışarı çıkma hazırlıkları gerçekten ayrı ve yorucu bir iş.daha arabayı bağımsız kullanamadığımdan;biri kanguruda biri puset te baya yorucu oluyor.bazen büyüğü kreşten alırken bu şekilde ciddi şekilde yoruluyorum.hamileliğimin son zamanlarında da korkunç yorulurdum ve hep öyle kalacağımı sanırdım. diyorlarki çok çabuk geçiyor bu zamanlar,umarım zorluklar çabuk geçer, tatlılıklar her daim olur...

Ynt: Yardım... Zorlukları neler?

03/18/2010 06:53:00

işin iyi yanlarından biride acaip bi şekilde pratikleşiyorsunuz.sürekli birşeyleri organize eder hale geliyorsunuz.buda sizin cebinizde bir artı olarak kalıyor :))

Evet bu süre çok çabuk geçiyor.inanın ikinci bebeğiniz 2 yaşına girdikten sonra nefes alacaksınız.Biz bunu hissetmeye başladık yavaş yavaş:))Güzel günler ufukta...

Ynt: Yardım... Zorlukları neler?

03/20/2010 19:07:00

gerçekten çok güzel bir paylaşım olmuş.bunları yalnızca ben yaşıyorum zannediyordum.benim büyük (kız) çok zor bir bebekti.ciddi depresyon geçirdim onda.kendimi henüz toparlayamadan ikincimiz katıldı hayatımıza.ben ona sürpriz yumurtam diyorum:)
bi kere hamilelik çok zor geçiyor.hele ki ilk aylarda bulantılar...üstelik altını temizlediğiniz bir bebeğiniz varken..son aylar ise evde oradan oraya koşturup duran dışarı çıkmak isteyen asla zaptedilmeyen bir bebekle "bir an evvel doğum olsa" diye diye geçiyor.ben kızımın peşinden koşacağım die rahatsızlandım ve son 2 ay istirahat etmek zorunda kaldım.aslında kalamadım.
kızımı kayıınvalidem aldı bi süre.sabahtan gidip akşam geliodu ama buna ihtiyacım olmasına rağmen korkunç bir vicdan azabı duyuyordum.hergün ağlama krizleri vs...
oğlumuz doğunca onu kızımdan korumak çok zor oldu.bebeği uyuturken çığlık çığlık bağırır, gider yüzünü gıdıklayıp uyandırır.bunlar masum olanları.bir sabah oğlumla yatarken içim geçmiş.öğürtü sesiyle uyandım ki kızımın elini bileğine kadar oğlanın boğazına sokmuş.bebeği hemen kucağıma aldım ters çevirdim ki ağzından bozuk para düştü.nerden buldu ne zaman geldi nasıl yaptı anlamadım.
üzerine çıkmalar yüzünü çırmalamalar...bunları bazen aklı ermediği için yapıyor bazen kendini savunmak için bazen de gerçekten zarar vermek için..kardeşi kucakta olduğu için 15.5 kilo haliyle o da kucakta gezmek istiyor.hele bir de tuvalet eğitimine başladık ki halimiz içler acısı:))
ne kadar adil davranmaya çalışırsan çalış yeterli hissedemiyorsun en kötüsü bu..hep eksik bişeyler var.bi kızıma üzülüyorum küçücük haliyle annesini babasını hayatınıpaylaşmak zorunda kaldı kardeşiyle diye bi oğluma üzülüyorum kızın peşinden koşturup onun nasıl büyüdüğünğ anlayamıyorum die.peki bana kimler üzülsün eşim çocuklu tatil yapmayı  hatta dışarı çıkmayı sevmiyor diye eve kapanıp kalıyorum, ya da onları bırakıp çıkıyorum ve aklım hep onlarda kalıyor bütün dünyam bebklerden ibaret diye:)
obsesif kompulsif davranışlar başgöstermeye başlayınca psikoloğa gittim.ona bile ikinci kez gidemedim.ya çocukları bırakacak yer bulamadım çünkü kimse ikisine birden bakmaya yanaşmıyor ya da hasta oldular vs..
en sonunda en azından ev işlerine yardımcı bir hanım almaya karar verdik kızım kreşe başlayıncaya kadar.epey faydasını gördüm.beni asıl yoran şeyin bebeklerim değil ev işlerinin olduğunu farkettim.bir de araba kullanmaya başlasam işler daha çok yoluna girecek ya bakalım birgün o da olur.
 

Ynt: Yardım... Zorlukları neler?

03/20/2010 19:16:00

derya pratikleştiğimiz doğru bir tespit olmuş ama ben durmadan organize etmekten plan yapmaktan bazen sürmenaj oluyorum.konuşurken aynı anda başka birşey düşündüğüm için olmadık şeyler söylüyorum.mesela geçenlerde arabayı çalıştırmak için "el fenerini" çekmeyi unuttum:)) epeydir dalga konusuyum:)
bunlar da anneliğin cilveleri
ayrıca ben yaş farkının kıskançlığı ve kardeş çekişmelerini çok da etkilediğini düşünmüyorum.çevremde benden daha ciddi sorunlar yaşayanlar var.mesela büyük çocuk okula başladığı sene evdeki bir ya da iki yaşındaki kardeşinin onu baya olumsuz etkilediğini çok gördüm.aynı odayı paylaşmaları birlikte oyun oynamaları o kadar sıkıntılı oluyor ki.paylaşacak birşey bulamıyorlar.o zaman büyük kardeş gerçekten eziliyor

Ynt: Yardım... Zorlukları neler?

03/21/2010 17:37:00

Kuzenyas gerçekten bayağı badireler atlatmışsınız,geçmiş olsun:(( Bu ardardlıka iki hamilelik ve aşırı sorumluluktan dolayı bende de unutkanlık var.ciddi boyutta ama Allahtan eşim çok toleranslı bu konuda:))

Kıskançlık konusuna gelirsek;
bence küçük yaşta olanlar daha ciddiye alınmalı,çünkü çocuğa bu durumu anlatsanızda anlayamaz o sizin ona ne kadar sarıldığınıza ,ne kadar öptüğünüze ,okşadığınıza bakar.Ama büyük yaştakilere durumu açıklayabilirsiniz ,ister kendiniz ister bir uzmanla.Ama açıkladıktan sonrada sizin davranışlarınız tutarlı olmazsa büyüğe açıkladık anladı artık,biz küçüğe bakalım o daha çok muhtaç derseniz o zaman büyük çocuk bu hareketleri yapmakta haklı olur.Kim olsa yapar...
Evet bende bazen zıvanadan çıkıyorum doğru.Ben iki bebekle ülke değiştirdim.İkinci doğumumdan 15 gün sonra hemde.O halde o kadar zordu ki anlatamam.Ben ,eşim ,iki bebek...yabancı bi ülke,yeni dil ve adetler...
Zordu gerçekten.Benim yaptığım şey ikinci bebeğimden daha çok birinci bebeğim ile ilgilenmek oldu çünkü aynı anda hem ev ve ülke değişti hemde eve yeni biri gelip ondan rol çaldı.
şimdi hala kerem eladan daha çok bizden ilgi istiyor.Ela gayet neşeli canlı hareketli bi bebekken,kerem sürekli temas isteyen bir çocuk oldu çıktı.
Ümitsiz değilim ilk bir sene içinde yaşadıklarım gerçekten çok zordu ama çok yol katettik şimdi daha rahatız ikiside onları ne kadar çok sevdiğimi biliyor.Birisine bi kelime söylersem ötekinede söylüyorum.Keremi öpersem aynı anda elayıda öpüyorum.Herşeyi aynı anda yapıyorum ki eşit olduklarını anlasınlar.
ben herkesede bunu öneriyorum nacizane...

Ynt: Yardım... Zorlukları neler?

03/24/2010 10:28:00

Zorluklardan bahsederken iki gece önce şöyle bi olay yaşadık:

Kızımın zaten herşeyi direk ağzına sokmak gibi bi alışkanlığı var en sonunda aklıma gelen başıma geldi..
ben zararlı olacak herşeyi yukarılara yerleştiriyorum ama akıllı oğlum sandalyelerle yukarı çıkmaya ordanda başka yerlere tırmandığından ve eline geçen bi şeyle bi süre oynayıp sonra onları çaktırmadan yere attığından ne kadar dikkat etsemde bazı şeyler gözümden kaçıyor.Bir düğme 500 kuruş büyüklüğünde ve deliksiz olanlardan ....
Elanın boğazına kaçtı.Ben fark ettim nefes alamadığını.Eşim önce başaşşağı tuttu.Sarstı.Sırtına vurdu o haldeyken .Fayda etmedi.Sonra parmağını boğazına kadar soktu.3 sefer denedi.biz ümidi kestik ama sonunda çıktı.Ve kustu ela.Bizde rahatladık.Bütün bunlar olurken ben ne yaptım die sorarsanız ne yapmam gerektiğini bildiğim halde Elayı öyle görünce yere çöküp öldü die ağlamaya başladım.İyiki eşim evdeydi ve soğuk kanlıydı.
İşte zorluk bu....

Ynt: Yardım... Zorlukları neler?

03/25/2010 20:51:00

çok geçmiş olsun:(umarım tekrar etmez

Ynt: Yardım... Zorlukları neler?

03/25/2010 22:03:00

Aynı durumda olan anneleri görünce yanlız değilmişim benim gibi ne kadar çok anne varmış diyorum.Benimde 2 yaşındaki oğlum aslında çok uyumlu bi bebekti doğum yaklaştığında ne olduysa oldu uyku düzeni yemek düzeni alt üst oldu heleki ben hastanedeyken babaannesinde kaldı orda öğle uykusuna akşam 5 te yatıp,gece uykusuna da gece 12-1 gibi yattı ve tabi eve geldiğimizde eski düzenimize dönmek epey uzun sürdü.Tam eski düzenimizi yakalamışken şimdi de öğle uykusu uyumaya direniyor en son 45 dakika ayaklarımda sallayıp hala zorla gözlerini açık tutmaya çalşmasıyla birlikte bende artık pes ettim.Gündüz artık uyumuyor gece uykusunada saat 9-9:30 da yatıyo onada bağırarak ağlayarak:( Geçen ay pedagoga gittik kardeşi doğdu nasıl davranmamız gerekiyo diye ama açıkçası zaten kitaplarda okuduğumuz ve forumlarda paylaştıklarımızın dışında pek bişey söylemedi.Uyku sorunumuzu söyledim şimdilik zorlamayın ne zaman isterse o zaman yatırın dedi ama ben yatırmasam oğlumun uyumayı isteyeceği yok.
Kızım ilk doğduğunda hastaneye Denizi(oğlumu) getirdiklerinde çok ağlamıştım sanki ona ihanet etmiş gibi hissetmiştim kendimi:((( Hala da üzülüyorum bazen.Kızıma da üzülüyorum şimdiye kadar çok anlamıyor diye genelde ikinci planda kaldı:((
Kızım 2 aylıkken oğlumun doktoruna gittiğimiz de ağlamıştım(biraz sulugözümdür:))ve Deniz için üzüldüğümü söylemiştim çocuk doktorumuzda Deniz için en güzel şeyi yaptınız hayatta bi kardeşten değerli bişey yok demişti bazen çok bunaldığımda doktorumuzun bu sözleri geliyo aklıma.
Denizin kardeşine karşı davranışları sevecen ama Selen'in uyumasını istemiyor sanırım ne zaman uyuduğunu fark etse gidip yanaklarına yapışıp öpüyor,ellerini sıkıyor,bağırıyor,çığlık atıyor,geçen gün ıslak mendille yüzünü silerken yakaladım.
Hamileyken bir yardımcı tutmuştuk ama o daha çok temizlikle vakit geçirmeyi tercih ediyordu haftanın 3 günü geliyodu ve sabah başlayıp akşama kadar temizlik yapıyodu.İşe başlamadan önce çocuk bakımı,ev işleri,hatta yemek yapması için anlaştığımız kadın temizlik ve ütü dışında bişey yapmıyodu.Kızımın 40 ı çıkınca artık annem ve kayınvaldem gelmeyecek sen bize hergün gel ve her işimizle ilgilen dediğimin ertesi günü işi bıraktı.Epey bir süre kadın aradık annem ve kayınvaldem saolsunlar dönüşümlü olarak gidip geldiler.Şimdiye kadar çok nadir yanlız kaldık.Artık bundan sonra daha çok yanlız kalacağız.Şimdi haftada bir temizliğe bi kadınımız geliyo memnunum.
Baya uzun bi yazı oldu içimi biraz da olsa dökmüş oldum.Allah hepimize kolaylık versin.
Bu arada Derya çok geçmiş olsun:((Allah korusun bebişlerimizi.


Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
 Aralarında yaş farkı az olan kardeş bebeklerin dünyası

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...