Annesini kaybedenin çocukluğu biter

<1234>
04/09/2011 14:04:00

Annemden duymuştum bu sözü... Bir kafkas atasözü sanırım. Birden bire büyür bazen insan. Hayatın kendi inatlarından, korkularından, ilkelerinden, kurallarından ve zevklerinden ibaret olduğunu sanırken birdenbire büyür. Deli taylar gibi koşarken, fanta- taç krakerle karnını doyururken, saçlarının rüzgarda uçuşmasını normal sanırken, çok sinirlenirken istediği gibi olmayan şeylere... Bi bakar ellerine, bi gün büyümüş. Beni büyüten babamı kaybetmek... Birdenbire rengi soldu saçlarımın. Cilam kayboldu. Üstelik ona çok sinirliyken, sinirim çok haklı sanırken, birdenbire gitti. Ortada kocaman ellerim, aptal kurallarım, yarım ünlemli cümlelerim ve ben kaldım... Ne çok duyardım insanlardan bir şansım daha olsaydı sözünü. Ve ne arabesk bulurdum... Keşke bir şansım daha olsaydı...

Ynt: Annesini kaybedenin çocukluğu biter

04/09/2011 14:08:00

Bende çocukluğu erkenden bitenlerdenim..Nitekim başlığı görünce hemen atladım..Yazdıklarınız taa şuramda bir yerlere dokundu ve evet keşke BİR ŞANSIM DAHA OLSAYDI...

Ynt: Annesini kaybedenin çocukluğu biter

04/09/2011 15:09:00

Bir şansım daha olsaydı, canım annemin dizinin dibinde otururdum günlerce.
2006da kaybettim annemi. O zamana kadar yaşadığım acıların en büyüğüydü. Çok özlüyorum, çok...
Deniz kuzusu hayatıma girmeseydi nasıl toparlardım, ya da toparlayabilir miydim kuşkuluyum...

Bir şansım daha olsaydı, geçen Kasım'da yitirdiğim babama için için kırgın kalmaz, içimdekileri döker, hem kendim rahatlardım, hem aramızdaki görünmez mesafeleri yok eder, hem de babama duyduğum kırgınlıklardan hatta bazen öfkeden kendimi suçlamaktan vazgeçerdim. Daha çok severdim, daha çok sevmesini sağlardım.
Annemi kaybettikten sonra babamın varlığı ne iyi geliyormuş bana, bunun kıymetini bilirdim.

İkisinin birden olmaması, nasıl ifade edeceğimi bilmiyorum, arabesk olacak diye kaygılanıyorum ben de, ama yine de söyleyeceğim:
Hiç sormadan, sorgulamadan, hiçbir şey eylemeden her daim orada benimle olduklarını bilmek bilmek ne büyük güçmüş bana.
Köklerim kesilmiş de tekrar toprağa tutunmaya çalışıyormuşum gibi...

Ynt: Annesini kaybedenin çocukluğu biter

04/09/2011 15:09:00

Derya ne fenasın ya, ağlattın beni...
Ama yine de seviyorum seni :))

Ynt: Annesini kaybedenin çocukluğu biter

04/09/2011 15:58:00

15 günde büyüdüm ben,
15 günde gelip sıkıntılarımı akıttığım, ne olursa olsun hep güçlü olan annem gitti...annesinin yanında kendine kötü birşey olmayacakmış gibi hisseden evlat gitti.15 günde yerine artık oğlu her ağladığında yanında dik durmak zorunda kalan emzirmek zorunda kalan ve sütünün kesilmemsi için güçlü olması gereken eski evlat yeni anne geldi.midesinde yumrukla ve ezik bir tarafla hep yaşamak zorunda kalan, annesiz anne olmanın yükü altında ezilen, evladına her baktığında hem evlat hem anne olmak nasıl birşeydi düşünen...acıların ve mutlulukların en büyüğünü 15 günde yaşayan eski evlat yeni anne...

Ynt: Annesini kaybedenin çocukluğu biter

04/09/2011 16:45:00

öyle duygusalım ki bu günlerde. Anneme karşı müthiş bir düşkünlük oluştu. Ergenken arkadaşlarımda kalmaya diiretmelerim ve kalışım bile vicdan azabı iken çok fena oldum şu anda.
Annemin yaşlandığını 10 yıldan fazla önce çekilmiş bir video izlerken fark ettim. o an bir anneme bakıp bir videoda ki anneme baktım ve sonra ki görüntü flu idi. Kaçınılmaz son. ancak korkularım rahatsız etmeye başladı beni. Allah çocuklarımızı mümkün olduğunca annesiz(&babasız) bırakmasın. bizlere de layıkı ile evlat yetiştirebilmeyi mutluluk huzur verebilmeyi nasip etsin.
Öyle çok istiyorum ki onlarla aynı şehire taşınmayı. Ancak şartlar.. en azından aklıma düştüğünde görebilmek.. en önemlisi ben hala çocuk hissediyorum. büyümek çocukluğumu kaybetmek hiç istemiyorum..
Yaşayan annelerimize sağlıklı bir ömür.. Yine her daim ebedi olarak annemiz kalacak uzağımızda ki annelere de nur içinde yatsınlar mekanları da en güzel cennet bahçeleri olsun diyorum..


Ynt: Annesini kaybedenin çocukluğu biter

04/09/2011 16:53:00

İçimden geldi, yazmadan duramayacağım...

Şimdi o(nlar) bizden çok daha huzurlu bir yerde sanıyorum.
Bizim dünyevi dertlerimizden sıyrılmış, halis muhlis bir varlık durumunda(lar).
En azından böyle hayal etmek istiyorum.
Artık bir yerde, bir zamanda yaşayan, şu şu hataları sevapları işlemiş biri değil de, her şeyin uzağında (ve bu nedenle artık daha yakın) kendine ve bizlere suçlamadan bakabilen, varoluşu seven, müthiş bir bilinç halinde... Bir nevi tanrı...
Yolları güzellik olsun...

Ynt: Annesini kaybedenin çocukluğu biter

04/09/2011 17:03:00

Arkadaslar, hepinizin başı sağolsun, mekanları cennet olsun.

Ynt: Annesini kaybedenin çocukluğu biter

04/09/2011 17:30:00

Allah hepinize sabır versin. Akşam akşam ağlattınız beni, hepimiz bir gün yaşayacağız büyük ihtimalle. Allah sıralı ölüm versin diyorlar ya hep, bir yaştan sonra bunun ne demek olduğunu idrak ediyor gene de dili varmıyor insanın... Bugünlerde kendimi değil de oğlumu düşünüyorum, hatta daha bugün onu bensiz bırakmaktan öyle çok korktum ki , korkumdan korktum...

Ynt: Annesini kaybedenin çocukluğu biter

04/09/2011 17:39:00

Reyhan, sıyrıl o moddan hemen lütfen...
Doğum sonrasında çok sık geliyor insanın aklına bu tür korkular, ama bunları düşünmemeye çalışmak gerek.
Oğlun sensiz kalmayacak...

Ynt: Annesini kaybedenin çocukluğu biter

04/10/2011 09:14:00

İnanın nedicemi bilemedim offf...

darlandım düşünmeyin zor ,  ama evlatlarımıza sarılalım. benimde tek dileğim oğlum bensiz ve babasız kalmasın.

<1234>

Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Dert Ortağım Benim

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...