Annesini kaybedenin çocukluğu biter

<1234>

Ynt: Annesini kaybedenin çocukluğu biter

04/11/2011 08:18:00

anneyazar başın sağolsun , huzur içinde yatsın anneciğin..
evet annesizlik çok daha zor , ben ayaktayım..oğluma hem anne hem baba oluyorum, sürekli pozitif enerjiyle sadece onun mutluluğu için yaşıyorum..

ama insan düşünmeden de edemiyor tabiki , özellikle parkta, restoranda babalı çocukları görünce oğlumun gözlerini görmek beni kahrediyor.. elbet bu günlerde geçecek..
umarım atlatacak sabrı ve gücü verir hepimize..

sevgiyle kalın

Ynt: Annesini kaybedenin çocukluğu biter

04/11/2011 08:21:00

bona sen çok güçlü bir kadınsın , batu öyle büyük sevgiyle büyüyor ki büyüdügünde seninle gurur duyacak , öpüyorum yanaklarından seni ve batumu

Ynt: Annesini kaybedenin çocukluğu biter

04/11/2011 09:02:00

Handansım biz de sizleri öpüyoruz kuzum :)
tüm baş sağlığı dilekleri için ayrıca teşekkür..

Ynt: Annesini kaybedenin çocukluğu biter

04/11/2011 09:14:00

Anneyazarım kalbinin diliyle konuşan arkadaşım, teşekkür ederim
herkese başsağlığı dilekleri için teşekkür ederim

Ynt: Annesini kaybedenin çocukluğu biter

04/11/2011 09:18:00

ben daha yeni gördüm yazıyı,içim acıdı böle tüylerim diken diken oldu kötü oldum ...ark başınız sağolsun mekanları cennt olsun inşlllh ..allh geride kalnlara sabır versin ..

annesizlik cidden çok acı çok buruk bi acı olsa gerek ,anne olmadan da duygusaldım ağlaktım ama şimdi daha farklı yaa şimdi bana bişey olursa var aklımda hep, ölmekten değil belki ama oğlumu yalnız bırakmaktan korkar oldum ..belki paranoyaklık ama elimde değil bzen korkuyorum teyzemi kaybettim kızı lise çağında böle içim acıyo ona bakınca gene halamızın oğlu var oda yalnız kaldı bu haytta :(kimse biilemz ki ne zaman ne olcak ama bu korkuyla yaşanmaz elbet hastalık olur oda ...ama korkuysa korkuyorum yaniii..acınızı paylaştım içime kadar hissettim benm de annem var gel desem gelir ağlarım dinler allhım cidden anneler başka ...kimse annenin yerini tutmaz ama şimdi bende anneyim ayyy böle kötü oldummm başınız sağolsunlar kızlar :(

Ynt: Annesini kaybedenin çocukluğu biter

04/16/2011 22:55:00

daha biraz önce yazdım 8 aylık hamileyim çokyalnızım diyee...sonra bu konuyu gorunce yazmadan duramadım...annemi düğünümden hemen önce kaybettim tek çocuğum ben...annem de ben de birbirimizin herşeyiydik.onun o kanser sürecinde hep güçlü durdum...sonrasında yıne hep güçlü durdum hiç isyan etmedim Allaha...kısada olsa mukemmel bır annem olmuştu hayatımda...ardından hamileliğim şu hormonlar ve ben güçlü duramıyorum artık...çocuklar gibi ağlıyorum ANNEMİ İSTİYORUM ANNEMİ İSTİYORUM DİYE...VE KARNIMDA BENİM HER HALİMDEN ETKİLENEN MİNİK KIZIM...ALLAHIM BANA SABIR VER GÜÇ VER...VE ANNESİNİ ÖZLEYEN HERKESE...

Ynt: Annesini kaybedenin çocukluğu biter

04/16/2011 23:18:00

ahh kızlar,nasılda kanıyor yürekler...babamı kaybettiğimde 9 yaşındaydım.kendi payıma düşen acıyı yaşadım sanıyordum.büyük oğlum 3 haftalıkken yanıma doğum için gelen ablamı aniden kaybettim,o günden beri darmadağınım....ben çalıştığım için ona teslim edecektim bebeğimi o 2 tane pırlantasını bana bıraktı gitti(ablamın çocuklarıda bende kalıyor. çünkü o da genç yaşda küçük bebeği bir yaşındayken dul kalmıştı ).

hayat buymuş diyorum şimdi,çok korkuyorum;hastalanmaktan,çocukların büyümesini görememekten....şimdi anne odluktan sonra ablamın ne kadar zor bir hayatı olduğunu ve bunu anladığımı sanırken aslında hiç anlamadığımı fark ediyorum.çok acı çekiyorum

hepimize sabırlar diliyorum....

Ynt: Annesini kaybedenin çocukluğu biter

04/16/2011 23:18:00

esra esra sakın aklına bebeğin etkileneceğini getirme.sen karşı koyamayacağın kaldırılması güç birşeyle mücadele ediyorsun.bu durumda üzülmemen imkansız taş mısın?bak benim hamileliğim çok kötü ama çok kötü geçti.şkür ki oğlum sağlıklı ve sakin bir çocuk.demek ki neymiş ağlayan annelerin bebekleri her zaman etkilenmiyormuş.içini ferah tut.
allah sana sabır versin.annenin  yerini hiç kimse tutamaz .Bu bizlerin şanssızlığı...ama bebeğin seni mutlu bir anne yapacak...öpüyorum seni çok.

Ynt: Annesini kaybedenin çocukluğu biter

05/03/2011 16:35:00

kendimi hep yalnız hissediyodum burda ama değilmişim..bende 2007de babamı kalp krizinden 2008de annemi karaciğer sirozu sebebiyle olduğu karaciğer nakli sonrası kaybettim..o an yaşadıklarım acı sandım..ama günler geçtikçe hayat devam ettikçe yaşanıyormuş asıl acı...hele anne olunca...bir bayan için annesi hayat demekmiş..annem gitti geçmişim silindi...oysa şimdi ne çok soracak şeyim var..dişim ne zaman çıktı ne zaman yürüdüm ne yedirdin ne içirdin nasıl bir çocuktum...bence biz hayatın en ağır sınavını yaşayanlarız..çok zor yani...doğumunda düğününde hayatının tüm önemli günlerinde hep buruksun..benim için çok mutlu bir an yok artık..arkadaşlarımın doğumlarında anneleri çabalarken doluyor gözlerim ne kadar şanslılar diyorum..ben bu yazılanları okumadan önce bugulogda bir yazı yazmıştım tam da üstüne geldi...http://www.nurturia.com.tr/bugulog/people/barbarosumm

 bir de ben kendimi daha çocuk hissediyorum yaa anneme nazlanmak acılarımı abartmak pohpohlanmak istiyorum:(içimde böyle hisler büyütürken barbarosun annesi olduğumu hatırlıyorum..kendimle savaşıyorum...

<1234>

Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Dert Ortağım Benim

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...