2008 li anaokuluna giden kuzuların anneleri! anaokulu sorunlarını paylaşalım

anaokuluna başlayınca hastalıklar kaçınılmaz. mecbur yaşayacaksınız. şimdi olmasa ilkokulda olacak bu hastalıklar. biz geçen sene ilk gittiğimizde epey bir hastalık geçirdik... bu sene hastalık sezonunu açmadık inşallah da açılmaz bizim için...

proje konusunu bilemiyorum, bizde bu tip bir uygulama yok. ama detaylı proje, bilemiyorum daha küçükler ya. boyama kitaplarını çizgileri taşırmadan bile boyayamıyorlar :) en azından kızım böyle.

Bizim oğluş da bu yıl başladı işte. Uzun bir adaptasyon sıkıntısından sonra sonunda alıştı ve genelde isteyerek gidiyor.

Bizimki de sık sık hasta oluyor, öksürük, burun akıntısı falan. Neyse ki ateşli hastalık falan geçirmedi maşallah diyeyim.

Proje konusu bizde de var. Bir sayfa ödev vardı, işte çocuğunuza çorap dürmeyi gösterin, sizin çoraplarınızla onun çoraplarını gösterin (büyük-küçük ayrımı için), çorap çekmecesini düzenleyin. Sonra ingilizce renkleri öğrenmişler, onun pratiğini yapıyoruz hala, artık tamamen öğrendi. 3 rakam vardı, onları boyadı, odasına asın diyordu asma fırsatımız olmadı. İşte haftasonu ödevi mesela diş fırçalama pratiği yapın şeklinde. Bir de civciv yapma projemiz vardı, bir arkadaşım yaptı, yoksa ben çok becerikli değilim galiba. Sonra gelen tüm civcivler için kümes yapmışlar kahverengi kartondan. :) Geçen gün sabunun gücü deneyini yaptık, süte mürekkep damlatıp üstüne pril damlatarak. Yağmur'a ne oldu diye sorup cevabını yazdık. Yine son ödevimiz meyve anketi oldu, büyüklerime sordum, toplam kaç kişi hangi meyveleri seviyor şeklinde. Tablo hazırdı, çarpı atıp toplam sayıları yazdık, tabi ben yazdım. Şimdi pazartesi gününe kibrit kutularından çekmece yapımı ödevimiz var. Her cuma o haftanın dosyasını veriyorlar, faaliyetleri, haftanın ajandası falan. Ben de evde dosyalıyorum.

Aslında hoşuma gidiyor ama Yağmur laylaylom geziyor evde ben ödev diye stres oluyorum şimdiden. Daha ödev falan farkında değil ki. Mesela bu çekmece ödevini yaparken oturup baştan sona izleyeceğini hiç sanmıyorum.

Başka kimler kreşe gidiyor?

:) Durumlar hemen hemen aynı o zaman. Zaten anneyi kaybetme korkusu oluyormuş bu yaşlarda, anneyi kaybetme korkusu olduğu, kaygılı olduğu günler kreşe giderken mızırdanabilirmiş, pedagogla bizim durumumuzu görüşmüştüm de, o söyledi. Kaygı salıncakta sallanmak gibidir, bir gün olur, başka bir gün olmaz ama tamamen kaybolmaz dedi.

Sizin d.gününüz kutlu olsun. Bizim de d.günümüze az kaldı. :)