Bebekler aglamasin diye herşeyi yapmak ne kadar doğru.

blueangel soruyor: 10

ayrılma korkusu vs herşeye ağlayan hiçbir şekilde tatmin olmayan bebeklerin her istediğini yapmaya uğraşmak sürekli yapışık yaşamak tuvaletin kapısının önüne koyup kendini izletmek ne kadar doğru ? uzmanlar tam tersini söylerken . bırakın ağlasin derken . ağlamak bebeğe zarar verir mi yoksa tatmin olmayan bebeğe yetemediğini düşünen annenin psikolojisi mi zarar verir.?


77 Cevap


mert_mert

  bu yaşanılanlar bence çok normal..yani çoçuklar 1 yaşına gelene kadar hatta yürümeye başlamadan isterlerki anneleri yanlarında olsun ayrılık kaygısı taşırlar diğer odaya gitseniz peşinizden ağlar yemek yapamazsınız..ama bu tür ihtiyaçlarda olmazsa olmazlar arasındaysa ya kucağınıza alıcaksınız yada bulunduğunuz ortamda ona zemin hazırlayıp gözünün önünde olucaksınız..ben vc ye giderken oğlum ağlardı hiç kapı kapalı olmasını  istemezdi açık bıraktım görmesinde bir sakınca hissetmedim açıkçası..(şimdide bana anne çiş orda kaka orda diye söylüyor yani ufaklığından beynine işledi çoçuğun her ne kadar vc eğitimi süreç istesede en azından yol katetmiş sayıyorum kendimi)..

   annem nasıl büyütmüşşe bende o şekilde büyütmeye çalışmıyorum günümüz şartları ne elveriyorsa ayak uyduruyorum..yani ortadaki sehpa benim zamanımda vardı öyle büyüdük ama ben kaldırdım açıkçası dişlenmesi ve üstüne çıkıp aşağı düşmesi kendimce tehlike arz ettiğinden kaldırdım ama annem bırakmış ..ama eskilerde evler kalabalık olurmuş gelen giden teyzeler halalar kardeşler yiğenler..şimdilere bakılırsa evde ses olucak diye komşu gelsin istemiyoruz bizler sigara içilen ortamlara girmişiz ama şimdi içen insana bile öptürmek istemiyoruz..boşveremiyoruz..hayat yaşam teknoloji ilerledikçe bazen bazı değerlerin anlamı kalmıyor ..çoçuklarda belki bu tempoda çoçukluğunu yaşayamıyor ..ağlıyor sızlıyor huysuzlanıyor. herşeyi kararında yapmak gerekli çoçuk terbiyesi olsun diyede ağlatmak bence hiç mantıklı gelmiyor..önemli olan onu razı etmek kandırmak belkide ..zaten anneye bağlılık belli bir süreye kadar oluyor 9 aylık bir bebek yürümeye başlayınca özgürlük peşinde annesini pek takmıyor..


telefon geldiğinden yazıcaklarımıda unuttum..ayrıca asyaperi yazını okuyamıyorum nokta virgül hiçbir şey kullanmıyorsun okumak çok zor cidden..


ipekkusgoz

Mar,inan dünden beri son paragrafda yazdığın şeylerle ilgili ben de konu açmayı düşünüyordum.İstersen sana bırakayım...


asyaperi

mert mert evet pek dıkkat etmıyorum noktalama ısaretlerıne haklısın bazen anlasılması zorlasabılıyr bu yuzden genelde kızım uyurken hızlı yazdıgım ıcın oluyor aslında:)dıkkat ederım:9


blueangel

bende eskiler gibi büyütüyorum annelerimız aman aglamasin diye tuvalete bile girmemezlik yapmıyorlardı . kendi keyfi için kimse bırakmaz çocuğunu ağlamaya.ama hiçbirşekılde susmuyorsa öyle bir bırakırsıniz. doktora götürdüm bırak ağlasin sağlıklı bebek ağlar inat bir bebek dedi. üç gün ihtiyaçlarını karşıladım sevdim sarildim ama krizi tutunca yere bıraktım sonunda ağlamaları azaldı . bunun nesi kötü arkadaşlar.


blueangel

rahatım için anne sütü yerine biberon versem eline biberonu versem yatırsam keyif yapsam daha mi iyiydi. emerken bile ağlıyordu benim oğlum. hala üstümde şu an bana bağlılığı geçmedi ama tuvalete girebiliyorum ağlamiyo artık fazla. ameliyat oldum ama yine sürekli kucağıma iniyor çıkıyo öpüyor .



blueangel

koligi olan bir bebeği hiçbir şekilde sakinleştiremiyorsaniz aglamasina izin verin diyor bütün uzmanlar ki ben ilgilendikce daha da arttı ağlamalar nefes tutmaya kadar gitti olay.bende denedim üç gün sonra düzeldi yani yine ağladı ama bütün gün gece değil.


blueangel

evet bebeğim 6 aylıkken ellerini yüzüne kapatıp ağlama numarası yapıyordu parmaklarının arasından bakıyordu birde bakıyor muyuz diye. şimdi de kola vermiyoruz diye tıkanma numarası yapıyor öksürüyor tıksiriyor elini karnına pit pit vuruyor kola verene kadar yapıyor çoğu zaman. vermiyorsak vazgeçiyor bazen.


fattololo

BLUE ANGEL :

Ben agladigi zaman kendi haline birakamiyorum, yani susturmaya calismasam bile kucagimdan indiremiyorum, cok yorgunsam oturup sariliyorum. Ama benim yaptigim da dogru olmayabilir, ama ben boyle mutluydum. Gerci o gunlere gitsek kesinlikle, “yeter artik! Ne zmaan kendi basina oynayacak, dus alamadim, 6 kilo verdim, yemek yemeye firsat bulamamaktan!!!(bu iyi birseydi gerci)” diye soylenirdim bir dokunsan. Ama gel gor ki; e birak aglasin diyince biri, “birakacagim zaten ne bu yahu!!!” da derdim amaaaa yine gel gor ki, gozunde yaslari gorunce icimin yaglari erir, ben de aglayacak gibi olur, aglamaya ne hacet, gozleri dolup dudagi buzulse, “gel anasinin kuzusu, minik kus, bak sana ne gosterecegim, pilavin tuzunu sen koy emi” diyip tuzlugu, tuzlari, dokup sacmasina izin verirdim, butun ust basini sirilsiklam edip ayaklari lavabo icinde bana bulasiga yardim etmesine goz yumardim...

Ama elimde degil yakin arkadaslarim... birak azcik da aglasin yahuuu dedeiklerinde;”haklisiniz” desem bile bazi bazi, sirf onlari savusturmak icin dedim, hic yapamayacagimi biliyordum.

Ha simdi alllah var kizim 10 ayliga kadar, aglamadi desem yeridir. E ama dogustan kolik ve zor bebek olsa ne yapardim hic bilemem.

Bakin simdi sert mizacli birine, bebekle, bebek sesinde konus, bici bici yap desen yapamaz, bu ama o kisi bebegini sevmiyor anlamina gelmez.

Ne mukemmel anne ne mukemmel cocuk ne de tek bir cevap vardir.Siz de belli ki cok seviyorsunuz; yani dayanma siniriniz ne kadarsa dayanmissiniz, herkesin sabri bir degil, nasil ki bebekler cesitliyse, anneler de cesitli... birakmissiniz aglamis ama sizin o zamanda cozumunuz bu olmus. Depresyona girip, yetersiz hissedip, kafayi yeseniz daha mi iyiydi. Bebegini seven elinden geldigince onlara yetmeye calisan anneleriz. Kendinizi uzmenize gerek yok, her bebegin sorunlari ve o bebek sayisi kadar da yaklasimlar vardir. Burada bircok anne bir soruya cevap yazar, soru sahibi anne kendine yakin olani uygular.

Degistirmek isterseniz, degistirirsiniz.   Uygulamanizdan rahatsiz olmuyorsaniz, cozume ulastiginizi dusunuyorsaniz.. siz bilirsiniz.

Diger annelerin yazdiklari da kafanizin bir kosesinde durur, yani ben hep oyle yapiyorum, bana karsit fikirde de olsalar.


blueangel

doğduğundan beri üç aya kadar yere koyulamadi benim oğlum beşiğe bile. yatırmaya yelten anında ağlar. hep ayakta kucakta. gitgide de fenalaştı yani yeni doğan çocuk şımarmaz ilgiden diyorlar yalan benim oğlum şımardi gitgide. dayanılmayacak bir hal aldı .aglamasina izin verdim düzeldi üç gün ölmedi birşey olmadı. her çocuk farklı anneler de öyle ama ben çok sabırlı bir anneyim de üç ay sabredebildim. doktorun annemin dediğini dinledim bıraktım ağladı . şimdi ağlamiyo . istediğnı yapmasam da iki dakikadan fazla. korumacı titiz bir anne değilim izin veriyorum dağıtsin sorun değil.


CokBilmis

Blueangel, yazdıklarınızdan benim anladığım özetle su: sizin ifadelerinizle oğlunuz ilk 3 ayda "şımarmış" "inat bir cocuk". Siz de onu ilgisizlikle terbiye ediyorsunuz. Buna gerekçe olarak da cocuk hastalıkları uzmanının yönlendirmesini ve annenizin de sizi bu sekilde büyütmüş olmasını gösteriyorsunuz. İlgisiz bırakma yöntemi ile oğlunuzun ağlamaları bitmemiş ama azalmış. Sizden hala ilgi talep ediyor ki siz bu durumu "üstümden inmiyor" diye tabir ediyorsunuz. Ayrıca oğlunuz ağlamasa bile sizin ilginizi çekecek başka yöntemler bulmuş; ağlama numarası yapmak, nefesini tutmak vs gibi. Gerçi size kalırsa cocuk bunları ağlaması dikkate alınmadığı için değil, zaten doğuştan zor bir cocuk olduğu için yapıyor.

Ben de kızım 18 aylikken fıtık ameliyatı oldum, belime 6 vida takıldı. Zor bir dönemdi. Kolaylıklar diliyorum size.

Bu işin daha tuvalet eğitimi, 2 yaş krizleri, hatta ergenlik bunalımları var. Bu mantalite ile devam ederseniz size ayrıca bol sabır diliyorum.



Cevaplamak için Üye ol