Aşırı bağımlılık

mariposita soruyor: 10

özellikle son zamanlarda çok düştü oğlum bana. nefes aldırmıyor, sürekli bir mızıldama,huzursuzluk..

bırakın başka odaya gitmeyi aynı odada bile dip dibe duracağız yoksa basıyor çığlığı. wc ye gitmek bile işkence. çocuk ağlamaktan kendinden geçiyor resmen. sürekli kucağımda, yanımda,yöremde durmak istiyor. tamam ayrılık kaygısı ama bu kadar da olmaz ki. boğuluyorum artık!

onu emanet edecek hiçbir yakınım yok. kendime zman ayıramıyorum. eşim akşamdan akşama,o da mızırtısına dayanamıyor. herşeye ağlar oldu. dayanamıyorum artık,sinirlerim çok bozuk. bu aylardaki bir bebek etrafı keşfetme derdinde olur. kucakta durmaz,sıyrılıp sıyrılıp aşağı iner ama bizimki koalanın ağaca yapıştığı gibi yapışıyor bana.ilgisini çekecek nesneler veriyorum önüne oynasın diye 1- 2 dakika sonra sıkılıyor herşeyden. onu oyalayacak hiçbirşey yok. anında anlıyor yanından ayrıldığımı.

bir de korku olayı var. herşeyden korkuyor, irkiliyor. ne süpürge çalıştırabiliyorum ne blender. sifon sesine, öksürüğüme, aksırığıma herşeye. sokakta korna seslerine...

çok yıprandım artık. annelik tat vermiyor. ona bağırmak istemiyorum vicdanım sızlıyor ama kendime hakim olamıyorum.hele kusmalarına hiç tahammülüm kalmadı. kısır döngü sanki. benim tavırlarımdan etkileniyor. melek bebek olarak dünyaya gelmişti halbuki...

bu bir soru gibi de olmadı aslında, dertleşme diyeyim,moralim çok bozuk. vicdanım sızlıyor.bir çıkar yolunun olduğunu sanmıyorum ama üzülüyorum buradaki bazı annelerin çocuklarının bütün huysuzluklarına, mızmızlıklarına ve ağlamalarına nasıl sabırla yaklaştıklarını okuyunca hem de çok üzülüyorum.


21 Cevap


beyza_masal

Öncelikle kendini kötü hissetmemeye çalış ona karşı olan bağırmalarında ya da zaman zaman olan olumsuz düşüncelerinde. Ayrılık kaygısını biz de yaşadık hala da az da olsa yaşıyoruz. Bu bir dönem öncelikle 18. aylarına kadar devam edebiliyor azalarak.Sık sık dışarı çıkın. parka gidin. özellikle evin civarında olan fatih terim parkını öneririm. Bir sürü bebek var ve anneleri Hem sizin için hem onun için bir nefes olur. Kızım artık orada özgürce emekliyor arkadaşları bile oldu. Ama tabi dönüp dönüp kucağıma geliyor. Bu çok normal elbette. Ama insan daralabiliyor, o yüzden gezip-tozma şart..bir süre sonra bi bakmışız büyümüşler de yanımızda bile durmuyorlar...


fistikcik

Sıkıntınızı anlıyorum, hepimiz bu süreçlerden geçiyoruz. Yaşadıklarınızın bebeğinizin normal gelişmi olduğunu kabul ederseniz, hatta "Ne güzel, anneye bağlanması sağlıklı demek ki" derseniz, bu süreci daha sakin karşılayabilirsiniz.

Çünkü olan biten tam da bu. Bebeğiniz gerçekten normal ve olması gereken bir süreçten geçiyor. (Bazı bebekler bunu daha farklı derecelerde yaşayabilir, bu sonucu değiştirmez). Ayrılık kaygısı dönemini yaşıyor. Sizden farklı bir varlık olduğunu farketti (bugüne kadar sizin bir devamınız sanıyordu kendisini), siz gözünün önünden kaybolunca sonsuza kadar gittiğinizi sanıyor. Hemen döneceğinizi henüz tam algılayamıyor.

Siz odadan ayrıldığınızda ağlamasaydı durup düşünmeniz gerekebilirdi, "Acaba bir sorun mu var" diye. Bu o kadar sağlıklı bir süreç.

Bu dönemi kolay atlatmak için en son yapacağınız şey ona sinirlenmek ya da kendinizden uzak tutmak olmalı. Bol bol "cee" oyunu oynamak öneriliyor ("Anne gözden kayboldu ama hemen geri geldi" mesajını veryor bu oyun. Bebekler bu yüzden "cee"ye bayılır). Bir odadan başka bir odaya geçerken, hatta tuvalete bile giderken bebeğinize haber verin, daha da iyisi yanınıza alın. Biz mama sandalyemizi çok kullanmıştık. Banyoya gideceksem kapısını açık tutuyor, mama sandalyesinde karşıma oturtuyordum. Mutfağa gideceksem aynı şekilde yanımda götürüyordum. Evden birisine emanet ederek çıkacaksanız mutlaka gideceğinizi ve geri geleceğinizi anlatıp öyle çıkın. Ne kadar ağlarsa ağlasın asla ondan kaçarak evden ayrılmayın. Size pencereden el sallasın. Gittiğinizi ve geri geldiğinizi anlasın.



neretva

Arkadaşlar yapılabilecekleri söylemişler. Ben sadece anlıyorum demek istiyorum ve size sanal omzumu uzatıyorum. Biz de aynını 6-9 ay arası yaşadık. Atlattık, ama şimdi tekrarlıyor. Yürümeye başladıktan sonra geri geliyor. Bu da sanırım 2 yaşına kadar azalarak sürecek. Evden çıkarken hiç ağlamazdı eskiden, şimdi ağlıyor. Ama yine de göstere göstere ve el sallayıp gidiyorum. Geçecek, sizinki de bizimki de geçecek. Şöyle hayal edin oğlunuz 15 yaşında bir delikanlı, eve geliyor, odasına geçip müziği açıyor, kızarkadaşıyla ilk kez buluşmuş, sormak istiyorsunuz ama rahatsız etmek de istemiyorsunuz, kapısını tıklatıyorsunuz, nasıl geçti diyorsunuz, iyiiii deyip bilgisayarına dönüyor, gülümsüyor, siz de daha fazla üstelemiyorsunuz, anne hadi çık odamdan işim var diyor, aklınıza tuvalete bile beraber gittiğiniz zamanlar geliyor, siz de gülümseyip çıkıyorsunuz. İnanın çok yakın bunlar.



nnunnis

böyle bunaldığınız zamanlarda çıkın oğlunla dışarı temiz bir hava alın daha iyi hissedeceksiniz emin olun.


ayse_mir

merhaba

benim oğlum 2 yaşında ama o dönemlerde tam da sizin yazdığınız gibiydi aşırı yapışık bir durum.anne daha önce böyle bir durum yaşamadığı için çığlık atmak geliyor ama sakin olmak gerekiyor bu süreçte geçecek emin olunnn bende yaşadım ama geçti çok şükür hatta tadını çıkarın bi zaman sonra oyun falan derken aklına bile gelmiyosunuzz



CokBilmis

Cok normal bir durum yasıyorsunuz. Her bebek aynı tepkileri veriyor, sizin oğlunuzda anormal bir durum yok.


momofbam

Merhaba,
Sorunu okuyunca anladım ki bütün anneler benzer süreçler geçiriyor ve annelerin de zaman zaman desteğe ihtitacı olabiliyor, dertleşmeye, yanlız olmadığını hissetmeye.. bu nedenle iyi ki de böyle bir platform var..

Biz de benzer durumlar yaşıyoruz.. aslında bence önemli olan önce senin iyi olman, kendini iyi hissetmen.. o zaman yavruna da daha iyi bir enerji verebilir, daha sakin ve anlayışlı yaklaşabilirsin.. bu benim kendi tecrübelerimden öğrendiğim bir şey.. ne zaman stresim artsa herşeyin daha da ters gittiğini anladım..

Annelik, evde tek başına yavrunla ilgileniyorsan ve destek alamıyorsan gerçekten çok daha zor bir iş.. manevi destek olarak biz herzaman yanındayız bunu bil lütfen..

ben kendi adıma zaman zaman dönüp geçmişte ki oğlumla yaşadığım başarılarıma bakıyorum.. Bak sen de buraya kadar getirmişsin bile, kim bilir sen de ne zorlu dönemleri tek başına atlattın bile.. bunu da başaracaksın..

mümkünse böyle dönemlerde seni bekleyen diğer sorumlulukları bir kenara it ve sadece yavrunla zaman geçir.. mesela yemek yapmayıver, eşine bu akşam hazır yiyeceğiz ya da kahvaltı yapalım de.. çamaşırlar bırak biraz geciksin.. temizlik zaten senin kucağından inmiyorsa onu da bir süreliğine boşver..

olabildiğince dışarı çıkın yavrunla güzel havalarda.. açık hava sana da yavruna da çok iyi gelir.. hem bir iki insan görür sosyalleşirsiniz, hem de biraz zaman geçer.. mesela bir öğününü dışarıda yedirebilirsin.. park imkanınız varsa süper.. yoksa kapalı mekan da iş görür, önemli olan mekan değişikliği nasılsa..

çok zor dönemler, evet ama daha zorları da bizi bekliyor.. :)

ahh, ayrıca sen ki küçücük bebeğiye hem annelik ypıp, hem onca tarhana çorbası stoklayan, evde kaşar peynirini, dil peynirini yapıp yediren özenli ve mükemmel bir annesin... :)


blueangel

bağırıyorsunuz diye kendinizi kötü hissetmeyin . her anne bağırır bizler de insanız sabır küpü değiliz hiçbirimiz .bende çoğu kez dayanamıyorum oğlum doğduğundan beri öyle ama yine de insan dayanamiyor bagiriyor. çok takmamaya çalışın . bırakın ağlasin. ağlamakla kimse ölmez. ağlar ağlar susar . yeni nesil anneler çocuklarla aşırı ilgileniyoruz çok şımartiyoruz bebekler hiç tatmin olmuyor .


blueangel

inanın benimki doğduğu gün bile benden başkasına gidince ağlıyordu. ayağa kalksam ağlıyor sürekli yapışık geziyoruz inanın tuvalete bile beraber girdik ne yaptıysam olmadı . en sonunda bir büyüğüm bırak ağlasin dedi dinledim isim varsa yaptım o ağlasa da nefesini tutsada bakmadım. isim bitince ilgilendim . gitgide düzeldi.


blueangel

insan bir süre sonra memnun edemiyor bebeğini diye psikolojisi bozuluyor . kendine bakamıyor morali bozuluyor hayattan beziyor. psikolojisi bozuk olan anne bebeğine zaten faydalı olamaz . o yüzden takmayın her dediğini yapmayın . kulaklıkları takip müzik dinleyin o kendi kendine ağlasin sussun oynasin. işiniz bitince ilgilenin.



Cevaplamak için Üye ol