Tek çocuğum mutluyum arkadaşşş:-))))diyen var mı?

iflah_olmaz soruyor: 10

hep soruları okuyorum face de falan da denk geliyor.yavv nedir bu 2.olsun hatta 3.olsun bisürü olsunlar mutlu mutlu kardeş kardeş yaşasınlar fanatizmi???

TEK ÇOCUK HİÇ ÇOCUKTUR!!!TEK ÇOCUK BENCİL VE PAYLAŞIMSIZDIR!!TEK ÇOCUK HAYATTA YANLIZ KALMAYA MAHKUMDUR!!!EŞ DOST KUZENDEN YOLDAŞ OLMAZ!!!YAŞASIN ÇOK ÇOCUK!!!

bunlarda miting sözleri gibi ağızlarında:-)))yanlış anlaşılmasın annem de bunlardan biri:-))ama bana çok korkutucu geliyor.zaten koşullarım karı-koca başka şehirde olmak ve çalışmak yüzünden sıkıntılı.bakıcı-kreş-maddi durum...

ama bi de zor yav.uykusuzluğu,yemeği,şusu busu.tüm özgürlük ayaklar altında.çocuk büyüdü.ohhh rahatladık derken hooppp bi tane daha....

bi tanede kızım olsa hiç de fena olmaz.hatta 3 de olabilir.ama ben maddiyatla ilişkili görüyorum bunu.evde yatılı bakıcı olsa.yada annem yada kv.temizlik,yemekle de ilgilenen bi yardımcı.bizde işimize gitsek gelsek sosyal hayatımızdan kopmasak ne güzel olurdu.ama yok:-)))

siz ne düşünüyorsunuz? KARDEŞ olmasa da olurmu?ÖZELLİKLE TEK ÇOCUK OLANLARIN FİKİRLERİNİ MERAK EDİYORUM???


123 Cevap


ipekkusgoz

Ben de 2. çocuğa cesaret edemeyen biri olarak (hem yaş hem psikolojik olarak) 2'şer yaş arayla 5 çocuk sahibi olmuş Ayşe Kucuroğluna gıpta ediyorum arkadaş:)))).

Bu arada şaka bir yana gelecek cevaplar beni de rahatlacak ya da üzecek ama ben tek çocuğum çok da mutluyum diyen arkadaşlar bana çok da inandırıcı gelemeyecek maalesef.Çünkü aksinin nasıl olduğunu bilmiyorlar. Bir kardeşleri daha olsa nasıl bir hayatları olurdu bunu bilmiyorlar ki. Biz de iki kardeşiz, kötüyüz diyemem, aman çok süper bir durum herkesin bir kardeşi olmalı mutlaka da diyemem ki. belki bir 3. kardeşimiz daha olsaydı her şey çok farklı olacaktı bilemiyorum ki.


iflah_olmaz

aslında asıl merak ettiğim tek çocuğum şu zorluğu yaşadım.kardeşim olsa yaşamazdım türü örnekler....

 


kedidirkedi

Ben tek cocugum, hiç kardeşim olsun demedim. Dünyanın en gecimli ve paylasımcı insanlarından biriyimdir :)


kedidirkedi

büyüklerle büyüdügümden ve anaokuluna gitmedigimden okula basladıgımda diger cocuklardan daha olgundum sanki. büyük sınıflarla daha iyi arkadaslık yapıyordum. bir de sınıfta hemen bir gruplasma, birbirini tutma durumu olmustu, ben herkesle arkadas olmak sitedigimden dısarda kalmıstım. Kavga etmeyi de bilmezdim. digerleri kardes kavgasından idmanlıydı :)




kedidirkedi

şu yazı çok güzel anlatır tek cocuk olmayı, müthiş bir çözümlemedir. http://www.radikal.com.tr/haber.php?haberno=242987


Bütün tek cocuklar böyle midir bilmiyorum ama birisi benim analizimi yapmıs gibi hissetmiştim yazıyı okudugumda :) asagıdaki kısım hariç: Ben cok kolay sosyallesen ve sıcakkanlı bir insanımdır.

Zira TEK ÇOCUKluklarının tabiatı icabı: güvensizdirler, soğukturlar, 'normallerden' çok çok daha mesafelidirler, kendilerine feci şekilde yetmektedirler ve sosyalleşmek adına gösterdikleri her çaba zaten bir çabalamadır. Sırt üstü eğilmedir. Zordur. Onlara ziyadesiyle zor gelmektedir. Yorucu, hatta bezdiricidir.  



iflah_olmaz

kediiii:-)))eşiminde kardeşi var.doğrudüzgün görüşmezler.kimi insan için kardeş herzaman herşey demek olmayabilir yani.

 


bcos

aynen ben de sorunun cevabını merak ediyorum.. tek çocuk değilim eşim de değil, etrafımda da tek çocuk olarak büyümüş kimse yok.... ama bu gidişle oğlum tek çocuk olacak...

diğer taraftan kardeş sahibi olmak kalabalık bir ortamda yaşamanın garantisi değil, onu söyleyebilirim... eşim ve ablası saçma sapan bir sebepten küsler ve halası oğlumu sadece birkez gördü, nezaketen bebek görmeye geldi 40 günlükken, o ilk ve (şu ana kadar) son görüşü odur... yani bu işler belli olmuyor... 

yani bir tek çocuk yanlız kalmasın diye olmamalı... maddi/manevi her çocuğa yetebileceğine emin olmalı insan, ve o çocuğu da ilkini istediği kadar istemeli...  sırf ilkine kardeş olsun diye tüm şartları gereksizce zorlayıp, hazır olmadan yapılan çocuğua günah değil mi? Hiç hissetmez mi? Bir de üstelik aralarında arzu edilen ilişki kurulamayabilir ve istenen amaca ulaşılamayabilir..


duygununruzgari

kardesim oldugu icin bilemiyorum zorluklari. ama sanirim destek vb. konuda kisiye ve beklentilerine bagli biraz kardes isteme durumu.biz fazlaca düskünüzdür birbirimize. cok cocuga gelince ben suanda baska istemem diyorum :).esime kalsa yuva acariz tabi o baska :D


nilsafak

kızım doğduktan sonraki 20 gün anne sütü yetmemesine bağlı problemler neticesinde alt üst oldum,hala da o günlerin etkisini üstümden atabilmiş değilim,birinin doğum yaptıgını duyduğumda,içimden ilk geçen sey sevinmekten ziyade onunda benzer seyleri yasayacagı endişesine kapılmak oluyor,bebek ziyaretlerinde fazla kalamıyorum,küçük bebekleri kucagıma alıp sevmek gibi seyler içimden gercekten gelmiyor...

Bu belki geç ortaya cıkmış bir lohusa depresyonu ama şu anki psikolojimle 2. çocuk fikri bana coook uzak,hem kızıma hem doğacak bebeğe,hem eşime hem kendime büyük bir haksızlık olur,ha bi gün bunu yenerim yasımda cok ilerlememmiş olur o zaman belki bi ihtimal ..ama su an Allah dileyenlere versin demek geliyor içimden..


iflah_olmaz

puhahahaha tam beklediğim yorum:-))))mallar sana kaldı haaa ay çok güldüm:-))



Cevaplamak için Üye ol