Tek çocuğum mutluyum arkadaşşş:-))))diyen var mı?

iflah_olmaz soruyor: 10

hep soruları okuyorum face de falan da denk geliyor.yavv nedir bu 2.olsun hatta 3.olsun bisürü olsunlar mutlu mutlu kardeş kardeş yaşasınlar fanatizmi???

TEK ÇOCUK HİÇ ÇOCUKTUR!!!TEK ÇOCUK BENCİL VE PAYLAŞIMSIZDIR!!TEK ÇOCUK HAYATTA YANLIZ KALMAYA MAHKUMDUR!!!EŞ DOST KUZENDEN YOLDAŞ OLMAZ!!!YAŞASIN ÇOK ÇOCUK!!!

bunlarda miting sözleri gibi ağızlarında:-)))yanlış anlaşılmasın annem de bunlardan biri:-))ama bana çok korkutucu geliyor.zaten koşullarım karı-koca başka şehirde olmak ve çalışmak yüzünden sıkıntılı.bakıcı-kreş-maddi durum...

ama bi de zor yav.uykusuzluğu,yemeği,şusu busu.tüm özgürlük ayaklar altında.çocuk büyüdü.ohhh rahatladık derken hooppp bi tane daha....

bi tanede kızım olsa hiç de fena olmaz.hatta 3 de olabilir.ama ben maddiyatla ilişkili görüyorum bunu.evde yatılı bakıcı olsa.yada annem yada kv.temizlik,yemekle de ilgilenen bi yardımcı.bizde işimize gitsek gelsek sosyal hayatımızdan kopmasak ne güzel olurdu.ama yok:-)))

siz ne düşünüyorsunuz? KARDEŞ olmasa da olurmu?ÖZELLİKLE TEK ÇOCUK OLANLARIN FİKİRLERİNİ MERAK EDİYORUM???

Bu soruyu cevapla

123 Cevap


versus

Kardeş olmasa olur mu? Olur, neden olmasın? Tek çocuk olanlar eksik insanlar mı? Hayır, değil! Bunları yazıyorum da, tek çocuk muyum, yoo 3 kardeşiz. Çok da mutluyum bu durumdan. Ammaa, çocuk büyütmenin ne demek olduğunu gördükten sonra insan şöyle bir durup düşünmeli! Hamilelik kolay bir süreç değil (sorunsuz geçmesine rağmen), doğum başlı başına bir endişe (gayet güzel geçmesine rağmen), sezeryan dikişleri, çekilen acılar zor (iki günde gündelik hayata dönmeme rağmen), bebekler ciyak ciyak ağlamakta (bizimki kolik molik olmamasına rağmen) işte bu ve benzeri tüm nedenler bence anneye, "ben bunları tekrar yaşamak istiyor muyum" sorusunu sordurur.


Şu an kendime soruyorum da cevap koca bir HAYIR! (O yüzden kısa aralıklarla çocuk yapanlara, bravo iyi cesaret diyorum.) Ama pek çok insan bunları unuttuğunu ve bebek özlemi çektiklerini söyler, ki bunu kesinlikle anlarım. Şu an bile, ay bebekken ne tatlıydı, ne küçükmüş diye fotoğraflarına bakıyorum oğlumun, demekki çocuk 4-5 yaşına geldiğinde, bahsettiğim sıkıntılar da unutulduğunda insan ikinciyi düşünebiliyor, ben de ancak o zaman düşünebilirim açıkcası.


burcuveduru

2 kardeşiz, abim var. Kendisiyle ayrı şehirlerde yaşıyoruz, aramızdaki ilişki de her zaman biraz resmi olmuştur. öyle canımlı, cicimli değildir yani hiç. bir kardeşim olmasının benim için ne kadar önemli olduğunu bundan 2 yıl önce, babama kanser tanısı konduğunda anladım. biyopsi sonucunun kötü olduğunu öğrendiğimde yanımda en yakın arkadaşım ve canımdan çok sevdiğim eşim vardı. fakat ben hemen abimi aradım. aynı insan için, aynı duyguları hissettiğimizi bilmek beni o zaman daha da yakınlaştırdı abime karşı. telefonda konuştuğumuzda anneme karşı ağlayıp, sızlanmamamı tembihleyip hemen geleceğini söylediğinde gerçekten çok rahatlamıştım. Allah o günleri bir daha yaşatmasın ama o zaman anlamıştım ki kardeş kötü günde yanında olunca herşey çok daha kolay atlatılıyor. özellikle konu anne-babayla, sağlıklarıyla ilgiliyse.


mona_roza

biz iki kardeşiz yada kardeşitk diyebilirm, ablamla bağlarımız yaklaşık 5 yıl önce koptu ve tamamen yanlız kaldım. çocugum bir teyzesi yok benim teyze olma ihtimalim yok ne arkadaş ne kuzen hiçbişey lardeş yakınlığını veremez insana. allah bana ömür verirse nasip ederse oğlumun tek kalmasını istemem ama tabi benim durumumunda gösterdiği gibi kardeş yapmakda çözüm değil kaderin ne olacağını bilemiyoruz


cano

şu an için yazıyorum 2 yaşında bir kızım 1 aylık oğlum var .bugün kafayı yemek üzereydim.biri ağlıyor diğerinin gaz sancısı tuttu hangisine bakacağımı şaşırdım.bi yandan çamaşırlar yıkanmış asılacak ,bir yandan 2 yaşındaki kızıma çorba yapmam lazım bir yandan ikiside aynı anda kakasını yaptı duşa sokmam lazım inanırmısınız saat 21:30 ben daha akşam bulaşığını toplıycam hiç ama hiç bir şeye afedersiniz tuvalete gitmeye vaktim olmuyo .hadi diyeceksiniz nasıl nete girdiniz küçüğün gaz problemi var onunla alakalı yazılara bakmak için girdim birazdançıkıcam.aklı olan ne yapar bilmem ama benim aklım yokmuş yada erken konuşuyorum bilemiyorum


 Merve

 Merhaba; öncelikle tek çocuk hiç çocuk lafını çok saçma buluyorum.. sanırım bu laf tek çocukla yaşamın daha kolay fakat iki çocuk olunca zorlaşacağından söylenmiş.. öyle de olsa kulağa pek hoş gelmediği açık .. hem bu bakış açısı çocuktan çocuğa değişir.. iki çocuk vardır ikisi de çok sakindir.. tek çocuk vardır on çocuğa bedeldir..  tek çocuk annelerinin evlatları bir hiç mi oluyor, her çocuğun kendıne göre zorluğu vardır..  

 kardeş konusuna gelince, kardeş yapmanın yolu öncelikle annenin manevi olarak hazı olmasıyla  birlikte maddiyattan geçiyor bana göre.. 2 çocuğu o kadar çok istiyorum ki ve hatta bunun sayısı daha fazla da olabilir.. kendimde manevi olarak bu gücü gerçekten hissediyorum, fakat maddi imkansızlıklardan ötürü malesef 2. çocuk düşüncesi  iptal oluyor.. 2. çocuğu yaparak ilkine sağlayacağım imkanlardan kısacaksam ne anlamı var ki çocuğumun bir kardeşi olmasının.. 

 benim iki erkek kardeşim var biriyle aramızda 2.5 yaş var diğeriyle 11 yaş ilkiyle kardeş gibi büyüdük, çocukluğumuz sürekli kavga ederek geçti kediyle köpek gibiydik resmen :) ama hayatımda bir anı hiç unutmuyorum teyzeme 10 günlüğüne yatılı olarak gitmiştim.. döndüğümde kardeşim beni kapıda bekliyordu, birbirimize koşa koşa sarılmıştık ve ağlamıştık.. o kadar kava etmemıze ragmen çok özlemişiz birbirimizi, kardeşlik böyle birşey herşeye ragmen sıkı sıkı sarılmak demek :)  ergen olduktan sonra kavgalarımız sonlandı ve birbirimizle arkadaş olduk ..

  küçük kardeşimi ise ben büyüttüm sayılır büyük bir zevkle herşeyıyle ben ılgılenıyordum, 8 yaşına kadar popişini bile ben temizledim desem anlarsınız herhalde ne kadar özverili olduğumu:)
bana çok bağlıdır abla bu gün ben böyleysem senin sayende der hep, ve bunu duymak bana yeter :) kardeşlik bambaşka bişey , canının bir parçası ne kuzen ne arkadaş hiç bişey kardeşin yerini tutmaz.. kardeşlerimi çok seviyorum, gözlerinin içlerine bakarım hala,  onların mutluğuyla benim mutluluğum daha çok artıyor.. canları yansa bişeye üzülseler ben kahroluyorum..            ne çocukluğumda ne de şimdi tek çocuk olmak istemezdim..  kardeşlerim olmadan bir hayat düşünemiyorum..

 ben kardeşliği anneliği bu kadar benimseyen biri olarak maddi imkansızlıklardan ötürü şuan için kardeş düşünemiyorum ama zaman ne gösterir bilinmez :)  dilerim herşey hepimizin istediği gibi şekillenir ve her çocuğun bir kardeşi olur :))




bcos

ben bir bebeği çok istemek dışında herhangi bir sebeple dünyaya getirmenin o bebeğe haksızlık olduğunu düşünüyorum... elbette hiçbir çocuk ve annesi arasında böyle bir konuşma geçmez ama tutun ki geçti:
Oğlum/kızım ben abini/ablanı çok istemiştim yaptım... Seni de abine/ablana arkadaş ol diye/ büyüyünce o bana bakarken ona destek ol diye/o ölürse avuntum ol diye/ o hasta olursa ve nakil gerekirse diye yaptım...

Şununla bir mi? Oğlum/kızım abini/ablanı çok istedim yaptım sonra o büyüdü ve ben bir bebeğim daha olmasını çok istedim, seni doğurdum...

bu demek değil ki çok cocuğa karşıyım,3 çocuklu bir aileden geliyorum ve amcalarımın da 3'er çocuğu var,  kuzenler muzenler gırla... keşke çok param olsa ve evde oturup hep onlarla ilgilenebilsem de bir sürü yapsam, keşke Angelina Jolie olsam da 6 çocuğa baksam :)

Ama hepsini ayrı ayrı, sanki ilk ve tek çocuğummuş gibi isteyerek....


Naçizane görüşüm budur :) ve sadece beni bağlar tabiikiiiiiii....



turkuazz

bcos78 ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi.tebrikler.


eesrae

ben tek çocuğum,hayatımın hiç bir dönemnde kardeş istemedim ve eksikliğini de hissetmedim yani hiç kendimi şimdi bir kardeşim olsaydı derken yakalamdım,ayrıca paylaşımcı
 bir insanım sorun yok yani
ayrıca oğlumun da kardeşi olması gerekliliğine inanmıyorum,


burcuveduru

eşimle kendimizi hep iki çocuklu olarak hayal ettik bu güne kadar.  ikinci çocuğu istememizin nedeni "biz hasta olduğumuzda birinci çocuğumuza destek olsun" diye düşünmemiz değil. fakat benim örnek verdiğime benzer durumlar kardeş olmanın avantajını anlatıyor bence. bu tür durumlarda kimse kardeşten öte anlamıyor insanı. bu hem küçük hem de büyük çocuk için geçerli. yoksa bence de ikinci çocuk birinciye kardeş olsun diye yapılmamalı. ikinci birinciye; birinci de ikinciye kardeş olacak sonuçta.



Cevaplamak için Üye ol