Doğum sonrası eşiniz sizi almaya gelmezse

nurturia soruyor: 10

Üyenin kendi isteğiyle ya da kurallara aykırılıktan dolayı üyeliği sonlandırılmıştır.


36 Cevap


daaisyy

.


CokBilmis

Çok normal diyeceğim biri beni dövecek diye korkuyorum :)

Tam açıklamasını bilmiyorum ama erkeklerin bir tür savunma mekanizması imiş bu. Mesela doğum sancısı gelen eşine "Beyaz gömleğimi ütüle, hastaneye giderken onu giyeceğim" diyip de gömlek ütületen ciddi sayıda erkek varmış.

Erkekler panik anlarında "Her şey normal, panik yapacak bir şey yok, her şey kontrolüm altında, hiçbir şey kötü giymeyecek" duygusunu yaşamak için böyle yapıyorlarmış. Psikolojik bir açıklaması var da, o kadarını bilemeyeceğim. Ama sonuç olarak pek çok erkek yapıyormuş benzer hareketleri.

Ama elbette bir erkeğin bu tür hareketleri kendi açısından normal bile olsa, karşısındaki kadını manen yaralıyor. Ve evet, çok haklısınız, doğum esnasınd akadın o kadar korunamaya muhtaç bir halde oluyor ki, erkeğinin en ufak olumsuz hareketi asla aklından çıkmıyor.

Babamın bir arkadaşı vardı. Karı koca lise aşkları ve birbirlerini çok seviyorlar. Fakat doğum esnasında erkek aynen sizin eşiniz gibi bir hareket yapıyor. Ki ben tanıdığımda kızları 15 yaşındaydı ve baba, kızına da eşine de çok düşkündü. Mutlu giden evliliğine ve eşini çok sevmesine rağmen kadın her duygusal anında "Hastanede beni yalnız bıraktın sen" diye çıkışıyordu. Düşünün, benim bile aklımda kalmış çocuk halimle.

Yani bu duygu, üstesinden gelmekte zorlanacağınız br duygu. Çok haklısınız.


helensparta

gerçekten kötü bir durum ama kabulenilmiş birşey.. şu saatten sonra bu durumu tekrar tekrar su yüzüne çıkarmanız sizi ve evliliğinizi yıpratır.. bende bazen olaylara o anda tepki veremiyorum yani abartırım bir sinirle diye tutuyorum sanırım kendimi.. hatamı yoksa doğrusu bu mu bilmiyorum inanın ama olay geçince durup durup konuyu açmak en çok beni yıpratıyor onu farkettim birde aklınıza bir anda gelivermesi bence kesinlikle şeytanın eşinizle aranıza soğukluk girmesi için oynadığı bir oyun bence.. aslında bana kalırsa yapılması en güzel şey eşinize bir mektup yazmak , bu mektuba içinizi tamamen dökmek bu konunun sizi ne kadar yaraladığını ve bu konuda onu kolay kolay affedemeyeceğinizi ama onun çaba göstermesi ile konunun üstünü kapatmaya çalışacağınızı vs. herşeyi yazın ona insan yazı ile daha güzel ifade eder kendini.. ve eşinizin gelmeme sebebi o gün neydi bilmiyorum ama inanın erkekler birçok şeyi sonucunu düşünerek eşini kıracağını bilerek yapmıyor onlar düşünemiyorlar yapıları gereği yüzeyseller ve sanırım birazda saflar bizim inceliklerimizi göremezler ama bu ard niyetten değil düşünememekten kapazite çoğunda bu yani


helensparta

evet içte kalmamalı ama son kez açılmalı bu da benim dediğim gibi mektupla yada sakin bir ortamda konuşarak ama son kez.. konu tekrarlarsa yıpranırsınız


daaisyy

Mutlaka konuşmak söylemek gerekli ama bu kişilik ilede ilgili bir konu. Ben söylediğimde yapacaksa hiçbir önemi kalmıyor. Ben nasıl yapmam gerekenlerin bilincinde isem ondan da onu bekliyorum ama boşa bekliyorum :) Yani sizlerinde dediği gibi ya düşünemiyorlar yada işlerine öyle geliyor...



besgi

güzel anılar da,böyle, insanın kanını donduran anılar da birikiyor işte yaşamda. emin olun birebir olmasa bile hepimiz benzer şeyler yaşadık. erkeklerin kafalarının da organizmalarının da farklı sistemlerle çalıştığını içselleştirdiğimiz gün daha az yıpranacağız. 


burcuveduru

Babam annemi hastaneye götürdükten sonra, annem doğuma alınınca, yapacak birşey yok zaten diyerek eve geri dönmüş. Ben gece 03:10'da doğmuşum. Babam sabah 06:00'da hastanedeymiş tekrar. Şu anda 30 yaşındayım annem halen bunu babamın yüzüne vurur. Bence haklı da. Ama artık tabi biraz espri konusu oldu. Fakat eminim ilk zamanlarda annem de aynen sizin gibi üzülmüştür. Bence bu konunun sizi nasıl etkilediğini, kırdığını ciddi bir şekilde eşinize anlatın. Başka bir problem yoksa ilişkinizde zamanla kapanıp gider konu zaten. Fakat genel olarak sizin hislerinize karşı bir duyarsızlık varsa daha köklü değişiklik getirecek bir konuşma gerekebilir diye düşünüyorum....


gul_duru

sız yazınca hıc aklımdan cıkmayan o an yıne belırdı gozumun onunde dogumdan cıktım hemsıreler bagırıyor bebegın babası nerde nerde dıye ve babacık ortalarda yok nerdeymıs pekı kendı babası hastaneye gelmıs park yerı bulamamıs ona yardıma gıtmıs kendısı işpark ta falan calısmıyor yanlıs anlasılmasın.ınsan en cok ıhtıyac duydugu anda bulamayınca dehset bır hayal kırıklıgı oluyor sızı cok ıyı anlıyorum.


GOGO05

kötü ... benim eşim sağolsun heran yanımdaydı ve yaklaşık 40 gün kadar annesi yanımda olmasına rağmen oğlumuza o baktı ama bende erkeklerde bazen uzaklaşma olabiliyor diye duymuştum normal bir tepkide olabilir ama şahsi kanaatim üzücü bir durum ve allah korusun hastalık vs durumlar dışında da kabullenmesi zor bir olay


chroma


Normalde nasıldır eşinizin size ve oğluna yaklaşımı? İlgili bir eş/baba mıdır? O gün sizin annenizle ya da kendi annesiyle ya da hastane personeliyle bir tartışma yaşamış ve o nedenle gelmek istememiş olabilir mi? Gerçi sebep ne olursa olsun bu çok çok özel bir an. İlk çocuk, ilk doğum. Herhalde ben de ömür boyu unutamazdım böyle bir şeyi. Ama genelde sorumlu bir eş/babaysa ve sadece o gün böyle bir şey yaptıysa fazla büyütmezdim.

Sizin ki kadar ağır olmasa da şöyle bir şey yaşadık biz de eşimle: Evlenmeden önce uzun süre yalnız yaşadım ve minik bir kedim vardı. Fiona 8 aylıkken kısırlaştırma operasyonu geçirdi. Veteriner narkozdan çıkmasının 1-2 saati bulabileceğini söyledi. Kliniği hemen alt katta olduğu içinde orada beklemeden eve getirdim kediyi. Akşam Fiona malesef uyanmadı. Narkozdan çıkamadı ve kaybettim. Çok üzülmüştüm. Eşimle hepi topu 2 aydır çıkıyorduk. Ona haber verdim ve iş çıkışı gelmesini bekledim ama gelmedi. Aramadı, mesaj da atmadı. Ertesi gün akşam görüştük, kediyi çok sevdiğini, onu öyle görmeye dayanamayacağını, o nedenle gelmediğini söyledi. Aradan 8 sene geçmesine rağmen bu olay öyle içime oturmuş ki, hala anlam veremem gelmemesine.



Cevaplamak için Üye ol