Doğum sonrası eşiniz sizi almaya gelmezse

nurturia soruyor: 10

Üyenin kendi isteğiyle ya da kurallara aykırılıktan dolayı üyeliği sonlandırılmıştır.


36 Cevap


nalantk

Seneler geçse de sizin kırgınlığınız geçmeyecek ve büyüyecek bence mesele küçükken halledin, güzel bir dille kavga etmeden, sakince, o gün kırıldığınızı belirtin o kadar. Eğer bir gün eşiniz hastalanırsa siz onun yanında olun ve eski devranışından ötürü pişman olup sizden özür dilesin, ama sabredeceksiniz, birgün sizi anlayacaktır. Bu konuyu devamlı açıp evliliğinizi yıpratmayın, şu sıralar bebeğinizin büyümesinde size ne kadar yardımcı oluyor, annesine ve annenize güvenerek de böyle davranmış olabilir, siz bebeğinizin tadını çıkarın eşiniz de size katılacaktır, sabır...


iflah_olmaz

şimdi lütfen yazıcaklarım konusunda bana kimse sataşmasın.fikrimi söylemek istiyorum.tabi ki çok üzüldüm yeni doğum yapmış bir annenin bunu yaşamasına.sizi tanımıyorum.karakterinizi bilmiyorum ve yazacaklarım tamamiyle bi genelleme.

 çevremde eşiyle yaşadığı sorunları bi şekilde her seferinde kamufle eden aman barıştık geçti diyen, erkektir kocamdır saygı duymam lazım diyen, bende yanlış yaptım amaaa haklıydı kocam diyen, üstelik eğitimli,üstelik maddi imkanları çok iyi üstelik çok da hoş öyle fazla bayan var ki...

ben bu tip kadınların eşlerini haklı buluyorum arkadaş.hakettiklerini düşünüyorum hatta.karşılarında kişiliksiz kadınlar var çünkü.ayakları yere basmayan güçsüz kadınlar.bakıyo ne yapsam kadın sünger gibi çekiyo,iki durdır ediyo bi gece yataktan kovuyo o kadar...ertesi gün bi bakmışsın bıktım artık bu adamdan beni hiç saymıyo,saygı duymuyo falan filan zırlayan öfkelenen kadın gitmiş. yerine mutlu kadın maskesini takmış biri gelmiş...

eee hani tavrını koyucaktın??hani bu sefer başkaydı?aaaa boşanmak öyle kolay mı hem kocam beni seviyor i bundan eminim diyolar:-))...evlilik böyle sürüp gidiyor....yanlızlaştırılmış saygı görmeyen sadece sevişilen ve doğuran bir canlı olarak kalıyolar...

ben diyorum ki tabi ki en ufak kavgada terketmek,erkeği adam yerine koymamak hatta direk çözümü boşanma da aramak yanlış.ama bi duruşu olmalı kadının ya.saygıyı haketmek diye bişey vardır bence.ve kadın bunun için omurgalı olmalıdır diye düşünüyorum.tepkisini net bi şekilde göstermeli.

erkekler yaradılıştan böyledir, türk erkeği böyledir yada erkek dediğin böyledir safsatalarına da inanmayın yav.melek gibi adamlar var.eşine eşi olduğu için saygı duyan,yardımcı olan...

uzun lafın kısası saygı bekliyorsanız bunu kendiniz sağlayacaksınız...sağlam bsıcaksınız yere...güçlü olucaksınız.bakın o zaman karşınızdaki adamlar nasıl oluyor.ha olmadı mı mayası bozukmuş diceksiniz def edeceksiniz hayatınızdan....

 

 

 

 


_cereninannesi_

İflah olmaz sana katılmadan edemeyecem


iflah_olmaz

sizi incittiysem özür dilerim ama fikrim bu.en yakın dostum yaşıyor şuan.eğitimli ve çalışan bi kadın.hergün arar şunu yaptı bunu etti der ağlar hakaret ediyo der , samimiyetine güvenerek akıl veririm kızım böyle gitmez derim tepkini koy derim 3 gün sonra bi bakmışım ayyyy biz tatile çıkıyoruzzzzz diye arar.üzülüyorum ama artık geçer geçer demeye karar verdim arkadaşıma...

 


daaisyy

.



rky_gulceada

hamileyken kontrol için hastaneye gitmiştim.yeni doğum yapmış bir kadın, anneanne ya da kayınvalide, bebek baba hastaneden çıktılar.hemen kapını önünde bekleyen arabaya önce anneaannemi babaannemi o binmişti.kucağına bebek itinayla verilmişti.yeni doğum yapan kadın ön kapının önünde yardım edilsin diye bekliyordu.baba bebeği arkadaki kadının kucağına verip koşup arabaya binmişti.(telaştan galiba).kadıncağızda zorlana zorlana oturmuştu ön koltuğa.o sahneyi bile çok yadırgamıştım.sizin yaşadığınız daha da zoru olmuş.hissettiklerinizi anlıyorum ama aynı şeyi ben yaşasam sanki bende bi kötü olur ama tepkisiz kalırdım o an için. sonra da yine aynı siz gibi büyütürdüm içimde...yalnız değilsiniz yani:)


nilsafak

Sizi üzmekten ölesiye korkarak yazıyorum bu cevabı ama dürüst olmak gerekirse sanırım hastaneyi basına gecirirdim...Eşim çok yoğun çalışıyor hamilelik sürecimde çok az kontrolde yanımda olabildi,doğuma giderken bile telefonları susmuyordu,hatta ben ameliyathanedeyken kısa bi süre işe dönmüş ama geri geldiğimde odadaydı,ben 2. çocuğu doğurma konusunda emin değilim,muhtemelen 1 hamilelik hikayem olacak ,9 ay boyunca hiç bişeyin beni üzmemesi için çoooook mücadele ettim,hayatımın en özel anını kimsenin psikolojisini düşünerek aman alınmasın gücenmesin diyerek katlemem,normal hayatta zor bi insan değilimdir,tırnagım kırılmaz basım ağrımaz,yorulmam,gücümün yetmediği,kavanozun kapağını acamadıgım pek olmaz,bu sebeplerden ötürü 40 yılda 1 ilgi alaka özen şımartılmak beklerim,beklentim karsılanmazsada bozulurum yalan değil...

Çok bilmişe katılıyorum mesela eşimin cok ciddi hastane fobisi var,basit bir kan alma işlemi bile olay olur 9 ay dert etti nasıl doğuracagımı,doğuma giderken cok sakinim diyip duruyordu ama mesela pijamalarını buzdolabına koymuş:) bu yüzden sağlık kurumlarına müracat gerektiren her olayda amaaaaan abartıyosun der problemi yok sayar kızım 40  derece atesliyken bile sen büyütüyosun düşer birazdan der ama aslında önemsemez olduğundan değil hastalıkla yüzleşmek istemediğinden yapar bunu ben huyunu bildiğim için duruma göresekil alıp bazen görmezden geliyorum bazende basta dediğim gibi çadır karısıyor...

Üstünden çok zaman gecmiş eskileri hatırlayıp üzmeyin kendinizi,ilgili bi baba ilgili bir eş varsa karsınızda ki zaten kafasınada yeterince vurmuşsunuz;) o günkü şokla yaptıgı bi davranıştı diyip talatın derin nacizane


neretva

Tamamen erkeğin bebeğe hazır olup olmamasıyla ilgili. Eğer hazır değilse ve bir de duygularını çok kolay anlatan biri değilse tepkisi böyle açığa çıkmıştır. Erkekler baba olmaktan korkuyorlar, büyük bir sorumluluk. Ve hamilelikte anne gibi bebekle bağ kuracak zamanları da olmuyor. Kendilerini köşeye sıkışmış hissediyorlar.

Ama empati buraya kadar. Ne kadar bunalırsa bunalsın bir adam hastaneye gitmeli. Ben olsam hastaneden çıkınca eve değil, anneme giderdim. Ama o yeni lohusa halde de insan bazen dişini sıkıyor işte. Ne yazık ki, geçmiş borun pazarı. Artık söyleseniz de geçmişteki olaya takılmış kadın olursunuz. Anlamazlar. Ben böyle durumlarda mektup yazmayı daha mantıklı buluyorum. Karşılıklı laf yarıştırmaktansa duygularınızı anlatan, o günü baştan anlatan, yukarıdaki empatiyi de yapan bir mektup yazabilirsiniz. Ama mektubun sonunda ondan ne istediğinizi de açıkça söyleyin. Ne olursa konu sizin için kapanacak? Özür mü dileyecek? Yoksa sadece anlaması yeterli mi?


Yasemina

Sıze 4 mısal verecegım, belkı bır nebze olsun tesellı bulabılırsınız:


Esım:

1. Dogum parasını benımle yarı yarıya odedı. Oyle kı, banka kartım tam dogum yaptıgım gun ıptal olmustu, dolayısıyla hesabımda paraya ulasamadım, o hastane masraflarının tumunu karsılamak (ve sonra, eger hala ısteklıyse, gereken mıktarı benden almak yerıne) bır yana, sanırım nufus cuzdanımla gıdıp bankadan adıma para cektı - veya buna benzer bırsey, hatırlamıyorum.

2. Dogum sonrası herhangı bır hedıye almadı.

3. Balayı paramı kendım odemıstım.

4. 15 kez dr. jınekologuma rutın gebelık takıbı ıcın gıtmıssem en fazla 3 yahut 4 unde gelmıstır.

Not: Kimse, kimse icin degısmez. Ama cocukla, cocuk ugruna degısebılır. Kendınız ve cocugunuz ıcın, bu hayat musterek degılmıscesıne yasayın. 


emeldeha

benim eşimde gelmemişti =) ama ben gelmesini istememiştim
bütün gece hastanede yanımda oturup bebek mızırdandıkça beni uyandırıp kucağıma vermişti sabahta eve göndermiştim git uyu diye
o gittikten sonra gaz çıkarınca ben taburcu etmişlerdi =)
ben kıyamamıştım tekrar çağırmak için
ama kendim istememe rağmen yinede burukluğunu yaşamışımdır
haklısınız ama normalde size ve çocuğuna karşı davranışlarında bi sorumsuzluk yoksa bence unutmaya bakın



Cevaplamak için Üye ol