Çocuklarınız kaşık çatal kullanmaya ne zaman başladı?

Dün bizde de çorba, köfte vardı :) Çorbayla daha ziyade oynadı (hastalıktan dolayı yine iştah kaçması var bu aralar hafiften), bıraktım oynasın, aralarda ben yedirdim kendi yedi filan eh işte yarımşardan beş etti. Sıra köfteye gelince önce bir çatalın ucuyla dokunmalar ittirmeler filan hadi minik minik keselim dedim, o anda benim elimdeki kahvaltı bıçağını kaptığı gibi onunla girişti. Bıçak olayı da ayrı bir takıntısı bu aralar denemelere başladı ufaktan, tırsmıyor da değilim, neyse, kesmeye çalışıyor beceremiyor, ben parçalayıp vereyim dedim iyice sinirlendi, baktım olmuyor aynı şekilde ben de "annecim elinle ye istersen" dedim, der demez bütün köfteyi alıp elma gibi ısıra ısıra yemeğe başladı :)

basakcelik katılıyorum sana, nasıl mutlu olacaklarsa öyle yesinler, önemli olan bence de yemekten keyif alması, tanıması, damak zevkinin gelişmesi. Bir şekilde öğreniyorlar sofra adabını, kaşık, çatal, bıçak kullanmayı.  Benim tek dikkat ettiğim, sofrada bizimle yemesi. Arkasından elimde tabak koşturmak, yemek zamanında sandalyeden inip etrafta gezinip gelip ağzına eh işte zorla iki lokma tıkılan bir çocuk olsun istemiyorum. Biz ailecek yemek yemeyi, yemekte günü konuşmayı, kakara kikiri sohbet etmeyi, güle oynaya zaman geçirmeyi seviyoruz. Güzel sofralar hazırlamayı, özene bözene yemekler yapmayı. Keyifli bir şey, acayip bir terapi. Ada da sevsin, lay lay loy loy yesin istiyorum. Bakalım zaman neler gösterecek :))

Arkasından elimde tabak koşturmak kısmı tamamen benim istememem aslında. Yani aman ne biçim çocuk ne biçim bir anne diye yargılamak değil. Ben bu koşma işini yapmak istemiyorum. Zorluktan değil ama, kaldı ki biz 1 yaşından beri mama sandalyesi yerine normal sandalyeye bağladığımız bir adaptör ile masada oturtuyoruz Ada'yı ve pek tabi Ada o zamandan beri kendi kendine yiyor da ben de rahat bir şekilde yemeğimi yiyebiliyorum değil. Bir ona bir kendime şeklinde yapmaya çalışıyorum. Babası yedirirken de aynı şekilde. Zaten hayatımın hiç bir döneminde her şeyi bu kadar hızlı yapmamıştım ben. En hızlı yemekleri yiyorum, en hızlı banyoları yapıyorum, en hızlı alışverişlere çıkıyorum, en hızlı uykuları uyuyorum... Her şey az ama bir o kadar da hızlı :)) Son zamanlarda biraz daha rahatladık ama, bayaa bir kendini besleyebiliyor.

Ha Ada yemeyi sevmeyen bir çocuk olsaydı, ya da istemediğim şekilde yedirmek zorunda kalsaydım, öyle yeseydi sadece mesela, yapmaz mıydım, yapardım herhalde, hastayken hiç yemek yiyemediğinde dışarıdan ne kadar sakin olsam da arada kendimi çok fena içten içe yemişimdir çünkü.

Çelişkilerle dolu bir anneyim galiba bilemedim şimdi :)

Esraozlem:=)

Bana söyler misin lütfen şu masaya bağladığın nedir? Adaptör mü? Nereden aldın? Nereden alırım? Görsel var mı?

Daha önce yesil_anne'nin bir sorusu olmuştu. Orda da yazmıştım. Özetleyeyim tekrar :) Joker'den almıştım, şu ürün. E-Bebek'de de benzer ürünler vardı bu arada. Ada henüz bebekken gördüğümü hatırlıyorum.

Bizim tecrübemiz ile ilgili yorumlar aşağıdaki linkte :)

http://www.nurturia.com.tr/questions/9a074e6f-162f-4618-9880-9cbb014077d8/5/mama-sandalyesi

Aynı fikirdeyim restoran-mama sandalyesi konusunda. Kabusum olurdu benim de bu adaptörü almadan önce. Aynı bu arada kullandığımız ürünler, marka şekil biçim farkı var sadece. Ben çok memnunum. Mama sandalyesi çocuğu ayrıştırıyor ortamdan, kısıtlıyor gibi geliyor bana. Ada bununla acayip rahat etti, olaya dahil olmaktan dolayı da daha bir mutlu ve keyifli yemek konusunda diye düşünüyorum. 

Esra teşekkür ederim. Aynı düşünce ile hiç mama sandalyesi kullanmadık biz. Fakat bu ürünü şimdi alsam sence kaç ayına kadar kullanabilirim? Bir de rahat mı?

Geçen hafta Ada'dan bir ay küçük oğlu olan bir arkadaşım da aynı soruyu sordu bana :) Ben al dedim, çünkü bahar da geliyor şimdi, gezmeler artar, dışarıda da çok pratik, evde de, kesinlikle üç beş ay kullanılsa bile kendini amorti edecektir :)

Ada'nın 2 yaş büyük kuzeninin vardı aynı adaptörden, ikibuçuk yaşına kadar kullandılar. Ben de en azından kışa kadar kullanırız diye düşünüyorum. Gerçi biraz çocuğa da bağlı, Ada'nın bu ara normal sandalyede oturma eğilimleri de başladı. Evde de dışarıda da oturttuk bir kaç kere, eğer boyu yetişiyorsa (masa alçaksa) idare edebiliyor, inmeye çalışmıyor, hatta böyle bir havalarda oturuyor, büyüdüm filan gibisinden :) Ama işine gelmezse bırak sandalyede oturmayı, bu adaptörden de çıkmaya çalışıyor. Allahtan kilitlerini öyle kolay açılır yapmıyorlar bu meretlerin, kapatmayı öğrendi ama açmayı beceremiyor hala :) 

Rahatlık konusunda ise, yumuşak değil tabii, o anlamda poposu acır gibi gelebilir ama bizim evdeki mutfak sandalyelerimiz de minderli vs. değil, kaldı ki bez epey bir minder vazifesi görüyor :) Ancak arkalığı, kenarları ile dengede ve sağlam oturduğundan ve mama-sandalyesi linkinde bahsettiğim gibi yemek yemek dışında üzerinde kitap okuma, resim yapma epey zaman geçirdiğinden rahat ediyor diye düşünüyorum.

Bu arada Başak ben de yalnız bırakmıyorum üzerinde, bizimki mutfakta duruyor genelde, yemek dışında zaman geçirdiğinde de ben zaten mutfak işlerini hallediyor oluyorum. Ama Ada'nın da bir kaç kere içinden kaçma denemesi olmuştu, ayağını masanın kenarına dayayıp arkaya itmeye çalışmıştı kendisini. Arkasında olmasam devriliyordu sandalyeyle beraber. Epey korktu bıraktı o hareketi ama bazen eliyle masadan destek alıp kendini geriye itmeler devam ediyor. Daha temkinlisinden :)

Merhaba,

Peyipal,

Öyle yapayım en iyisi ben:)

ozguranne deli anne filan değilsin, rahat ol biz bizeyiz :) Ben bardak konusunda panik yapmıştım mesela kendi kendime, amanın çocuk bardaktan içemeyecek filan diye, niye içemesin, hangi yetişkin sulukla/biberonla içiyor ki, öğrendi işte şimdi içiyor mis gibi, ıslanıyor filan ama olsun, ıslanmamayı da öğrenecek, üstüne başına dökmemeyi de. Hem kirlenmek güzeldir demişler di mi, öyle sahiden yıkanırsın geçer, bir de kaygılarımızdan arınsak böyle rahatça super olacağız :)