Çocuklarınız kaşık çatal kullanmaya ne zaman başladı?

Gülce 15-16 aylıkken meyvasını doğrayıp eline çatal veriyordum. Çok başarılı olmasa da şeftali, karpuz gibi biraz daha yumuşak meyveleri kendi yiyordu.
Son1 aydır da pilavı falan hemen hemen dökmeden küçük kaşıkla yiyor.
Bu arada biz özel kaşıklardan hiç kullanamadık. (Yani ilk beslenmeleri dışına)
Bizdeki çatal kaşığı gördükçe onlardan istedi. Bende tatlı çatalı, kaşığı verdim.
Onun için aldıklarımı da kendi bebeklerine yedirmek için kullandı :)

Kutluay 13 ayından sonra, ben yiyeceğim sendromuna girdi. Yemek yemek bir şölen ve talan durumu bizim evde. Doğduğundan beri Allah'a şükür yeme konusunda problem yaşamadık. Şu günlerde dişlerin gelme arifesi dışında yeme problemimiz yok diyebiliriz. Tabak elimde peşinden koşuşturarak yemek yedirmeye hiç ihtiyacım olmadı. Zaten onu yapmazdım sanırım. Yinede bu tür besleyenlerde var sonuçta, çokta sakıncalı görmüyorum. Mecbur kalınca hatalıda olsa yaptıklarımız yeter ki beslensin bakış açısı ile ilerliyor sanırım. Tam hatırlayamıyorum ama fasulye aktivitesini bir yaşından önce denedik çoğu elle olmak üzere aktarmayı yapıyor ama kaşık tutma konusunda hiç iyi değildik. Daha doğrusu kaşığı çevirip üzerinden fasulyenin döküleceği bilgisi yoktu diyelim:) Buarada onların ağıza konmamasını biliyordu sanki. Hiç ağzına koyma eğilimi olmadı ki zaten ben hep takipte oldum. 12. aydan önce geçen (yaz diyelim) meyveleri doğrayıp önüne verdiğimde çatalla çokça ıskalayıp eliyle devam ederek tabağını bitiriyordu. Ama bu istekler hep kendisinden geliyordu. Hep ben yiyeceğim sevdasına. Ancak biliyorum her çocukta kendim yiyeceğim merağı olmuyor. Ablamın ufaklıkları keza öyleydi. Anneleri ağzına versin isterdi. Neyse 13. Ayından sonra sofraya her oturduğumuzda bir fazla kaşık, çatal, 1 tabak yemek bulundururduk. Onun kendi yemesini izlerken kendimizde yedirmeye devam ediyorduk. Hala da öyle olur. Kendisi çabalarken(yada ıskalar dışında) süreç içerisinde bende kendimi besliyorum:)Çok sakin bir yemek olmuyor tabi ama ne yapalım bir iki sene daha diyoruz:) Buarada çocuklar o kadar akıllı ki kişiye göre muammele yapıyor. Bakıcımızın elindeki birşeye kesinlikle el atmıyor(çünkü öyle göstermiş)ama bende atıl kurt oluyor:)Dolayısıyla bakıcımızla kıyafetlerimiz uzun süre temiz kalıyor:)Şu sıralar peki nasıl tutuyor derseniz. Yine öyle çok iyi diyemem ama küçük kaşıkla yoğurtumuzu elimize alarak bitirebilecek seviyedeyiz. Hele birde kaşıkla sıyırması var ki görmeyin:)Bloğuma ekleyeceğim ama zaman bulamadım.
Şuan pipetle sevmediği sütü bile içiyor.Su içmesi bardakla 14. ay civarını bulur. İlk önce ince bardaklarla(çay bardaklarıyla) bizim elimizden içiyordu. Sonra birkaç kez kendin iç dedik, eline verdik hooooooop kafasını geriye atıp sonuna kadar içmeye çalışınca her yer su oldu tabi. Bu durumdan kendisi de memnun olmadı. Hatta şaşkın şaşkın baktı yüzüme ne oluyoruz anlamında.Anlattım bak üstünü ıslattın diye. Sonra her denemesinde yavaş yavaş diyerek içmesini teşvik ettim. Şuan gayet güzel içiyoruz.
Of ne çok yazarmışım:)Şişirdim kafaları farkındayım.

Doktorumuz 10.ay kontrolünde eline kaşık verin dedi. Şimdiden alışsın diye. Bu bebeklerin atlamaları gereken aşamalardan biriymiş.

Biz de veriyoruz. Önceleri pek ilgilenmedi. Bizim yedirmemizi tercih etti ama bu aralar pek hevesli. Henüz ağzına başarılı şekilde transfer edemese de, çabası takdire şayan.

Bardaktan su içmeye 7.ayda başladık. Bizi taklit etmeyi tercih etti önce. Ben de biraz araştırınca suluk ile başlayan su içme sürecinin uzun sürmemesi gerektiğini öğrendim. Montessori'de bahsedildiği gibi, minik shot bardağı ile suyunu içmeye başladı. Şimdi bizim bardaklardan kullanıyor (onun ölçüsüne göre kupa gibi olsa da). Bir ucundan tutmazsam, kafaya diktiğinden sırılsıklam olabiliyor. Yemek yerken midesi boş dolmasın diye bir ucundan tutup kontrol altında tutuyorum. Çünkü suyu bitirene kadar içme eğiliminde.

Sevgiler.

Başak, kesinlikle katılıyorum. Herşeyin zamanı var ve bu zaman her çocukta farklı. Zamanı gelince o zaten neyi isteyip istemediğini sana birşekilde bildiriyor(gösteriyor). O yüzden acaba ben eline vermedim, fark etmedim, teşvik etmedim gibi durumlar pek sözkonusu olmuyor. Sen kaşık çatal kullanırken  yada onu beslerken zaten görüyor ve istiyorsa zaten atlıyor panter gibi:).

Başak, sofrada onun yemek yeme serüvenini seyretmekte ayrı bir keyif değilmi? Umarım şu dişler bizi rahat bırakırda hep yaşarız bunu. Ortalık talan oluyor ama biz bu durumdan memnunuz. Gerçi bizde bugünlerde yeme sorunlarımız(dişlerimize bağlıyorum) var biraz sıkıntılı. Ama yinede sofraya oturuyor bir kalem üstümüzü batırıp kalkıyoruz.

ozguranne ben de seninle ayni durumdaydim, su son haftaya kadar kizimin eline hic kasik catal vermeyi denememistim. bunun baslica nedeni de yemek yemeyi sevmeyen bir cocuk olmasiydi. zaten kilo kaybetti, en azindan yedigi birkac lokma dogru duzgun bogazindan gecsin diye dusunuyordum. yurt disinda yasiyoruz , burada konusulan dili ogrenmeye baslasin ve entegre olmakta gucluk cekmesin diye su an hala calisma hayatina geri donmedigim halde haftada 2 gun krese gonderiyorum 9.5 aylik oldugundan beri...her hasta oldugu hafta sonunda acaba gondermemeli miydim diye vicdan azabi cekerken, ilk defa bu hafta eve gelip benim elimdeki catali kapip minik minik dogranmis sebzelere batirip agzina goturmeye baslayinca, vicdan azabim biraz olsun hafifledi. sanirim kreste bayagi bir pratik yapmislar bu konuda..O gunden beri yogurt, pilav gibi seyleri kasikla yemege calisiyor..ama kofte, patates, yumurta gibi besinleri hala eliyle yeme egiliminde , ben de karismiyorum. Su asamada sabirli olup, yemek sonrasinda kizimi ve etrafi temizlemeyi , uzunca sure onu kendim beslemeye tercih ediyorum.

Bardaktan su icme konusunda henuz basarili degiliz..cok hevesli ama genelde uzerine dokuyor, esraozlem 'in dedigi gibi hangi yetiskin biberondan su iciyor ki, her seyin bir zamani var diye dusunuyorum, elbette bir sure sonra ogrenecek, bizlere yine sabretmek dusuyor :-)

Biz de ailecek hep beraber yemege oturuyoruz genelde.Eger babasi isten gec gelecekse, o sofrada yalniz oturmasin diye, kendi yiyebilecegi yiyecekler bile olsa onunla birlikte oturuyorum. O kendi yemegini yemis olsa bile babasi gelip yemegini yerken ben de ona katilyiorsam, hemen gelip mama sandalyesine oturuyor, yemek yemese bile bizimle olma istiyor :-)

Sevgiler..

merhaba,

tugbag, bizde de çok benzer. 6 aydan beri bardaktan su içer. Ne biberon, ne başka bir şey. Geçtiğimiz ay ikeadan bir suluk aldım. Biraz ilgisini çekti ama daha çok başlığı olmadan bardaktan kendi içiyor.

böyle 16-17 aylıkken kaşık-çatal kullananları o kadar gıptayla izliyorum ki anlatamam. Biz, tamamen kendi tembelliğimizden, aman ortalık kirlenmesin, aman yesin kalksın diyerekten eline hiç kaşık felan vermedik..Şimdi, çatalı kullanabiliyor ama kaşığa hiç merakı ve isteği yok..Şu kaptan kaba mercimek-fasulye olayını deneyeyim dedim. Kaşıkla hiç ilgilenmeyip kapları birbirine boşaltıyor direkt olarak :))
Ama çok canı isterse mesela sütünü kaşıkla içebiliyor aslında...ama hadi kızım yoğurdunu ye bakalım deyince, kaşığı daldırıp oyun oynamaya başlıyor ve asla yemiyor :(
bardak kullanımında ise hiç sorun yaşamadık..hem suluktan içiyor, hem bardaktan..hiç üstüne dökmeden güzel güzel içiyor :)

belki de her çocuğun el kullanma becerileri farklı oluyor..ben de zamanı gelince nasılsa kullanacak deyip kendimi rahatlatıyorum :)

benim arkadasimin oglu 12 aylıkken yiyordu valla kasikla...cunu anne yedirmiyordu aslında, hosuma gitti bu durum. doke saca bazen bazı seyleri de eliyle...yiyebiliyor yani gayet

paylaşımlarınızdan aklıma takılanların cevaplarını buldum teşekkürler hepinize