bebeklerine istemeden bagiran anneler...

haklısınız gerekli yerde cvp veriyorum ama yaşlı tansiyon var bisey olsa vicdan azabı cekerim bu cahilliği nasıl yaptım die en çok kendime kızmam lazım aslında :(

prensesim sen çocuğuma bağırmak istemiyorum , buna çözüm bulan var mı diye sormuşsun, Burda hemen herkeste sana bizde insanız tabi ki bağırmak normal demiş.  soruna yanıt vermemiş . evet biz de insanız ve bende bazan gidip yastıkları yumruklamaya gitmek istiyorum öfkemi boşaltmak için  oğlum zaten direk anlıyor benim ruh halimi ve paçama yapışıyor bir bıraksa beni iki dakika boşaltsam gelsem ama yok anlayıp bana yapışıyor paniklediğinden.  Ben de çok fazla olmasada kızıyorum.  ona öfkemi boşalttıktan sonra onda güvendiğim dağ bana neler yapıyor halini görmek çooooooooooook acı veriyor. ama ona kızmayıp geniş bir anne olduğum zamanda onun nasılda küçük bir İNSAN olduğunu nasıl benimle uyum içinde olmaya çalıştığını , nasıl da huzur ve güvenle bana kendini bıraktığını görüyorum . çünkü bende ona kendimi bırakıyorum  onu oyalamaya çalışmaktan , neşeli olmadığım halde numara yapmakdan , onu eğlendireceğim diye oyun oynamaktan vazgeçip onu insan yerine koyduğumda ve doğal olduğumda  gerçekten öyle huzurlu oluyoruz ki ikimizde. sizin kayınvalide faktörü varmış işte o zor gerçekten de imkanınız varsa evleri ayırın ,başka yere taşının, yoksa da tavrınızı koyun eşiniz de anlayışlı ise konuşun eşinizle de.

Birde yemek yemediği için sakın kızmayın ben de tabakları lavaboya fırlatmıştım  ama onu zorlamamıştım şimdi iyi iştahı maşallah. iki yaşına kadar çok şey beklemeyin dişleri çıktıktan sonra yemek düzene oturur. hatta size tavsiyem öyle çok düşünmeyin ne yemek yapsam diye Basit şeyler yapın ki yemezse sinirlenmeniz minimum oluyor. uyuduğu zamanları dinlenmek, keyfime bakmak yerine ona kaç çeşit yemek hazırlayarak geçiripte yemediğini görünce insan sinirlenmeden edemiyor. yemek için zorlarsanız ömür boyu iştah problemi yaşayabilir çocuğunuz. etrafımda bunu çok örneğini gördüm .

Merhaba,

Başka insanlar yüzünden sinirimizi çocuklarımızdan çıkarmak hem çok yanlış hem çok tehlikeli, neyseki durumun farkındasınız ve çözüm arıyorsunuz. Sizin ruh halinizin normale dönmesi için köklü çözümler şart diye düşünüyorum, eşiniz ve kayınvalidenizle durumu konuşup halletmek olablir ( şahsi fikrim çok da birşey değişmeyeceği) evleri ayırmak en doğrusu olur. Ayrıldığınız zaman bile sorunlar devam edecektir ancak şimdiki gibi olmayacağı kesin. Birde sakinleştiricilerin sersemlettiği yazılmış, yine şahsi fikrim, bir psikiyatrist ile  görüşüp sakinleştirici kullanmak faydalı olabilir. (Tecrübe ettim), çünkü o sinirli ve dengesiz ruh hali çocuğa daha çok zarar veriyor ve annenin çocuğuna faydası pek olmayabiliyor hatta zararı olabiliyor. Doktor kontrolünde bir süre ilaç kullanmak çocuğunuzla ilişkinizi daha iyi hale getirip, durumu daha net görmenizi sağlayıp, sağlıklı düşünmeye , öfkenizi nasıl kontrol altına alabileceğinizi keşfetmenize, çözüm yolları üretmenize faydası olacaktır diye düşünüyorum. Şimdi çok anlayamazsınız ama çocuğunuz 3 yaşına geldiğinde öfkeli ve hırçın davranışlar sergilediğinde vicdanınız çok daha fazla sızlayacaktır. Siz birkez daha dünyaya gelmeyeceksiniz, çocuğunuzda bir daha bu yaşlarda olamayacak... Bu yüzden önce sizin sağlığınız yerinde olmalı.

Sevgiler...

hepinize tesekkür ederim.