Bu kadar sık uyanması normal mi?

egebebekk soruyor: 10

Merhabalar, oğlum 8 ayı bitirmek üzere, ama bizim uyku problemlerimiz hala devam ediyor. Akşam saat 8 - 8 buçuk arası uyuyor. Daha sonra 11 gibi bir kalkıyor. Sonrasında ise 2 saat aralıklarla, bazen 1 saat aralıklarla uyanıyor. Yani bir gecede belki 4 belki 5 ya da daha fazla uyandığı oluyor. Uyandığında genellikle mızmızlanıyor. Eğer hemen yanına gidip meme vermezsem bu sefer şiddetli bir biçimde ağlıyor. Bu uyanmalarda dolayısıyla her kalktığında ben ona meme ya da su veriyorum. Suyu bazen kabul ediyor, mememi ise belki 1-2 dakika emip hemen dönüp geri uyuyor. Ben hep acaba açlıktam mı uyanıyor diyorum ama mememi doğru düzgün emmiyor bile. Hatta bir seferinde de eşim mama yapıp getirdi ama onu bile doğru düzgün emmedi. Önceden dişten kaynaklıdır diye düşünüyorduk ama alttan iki tane dişi çıktı. Sonrasında acaba yedikleri mi rahatsız ediyor dedik. Etli çorbasını yeme saatini erkene çektik. Uyumadan önce hafif şeyler yedirdik. Ama hiçbir şey değişmedi. Gece bu kadar çok uyanmaktan artık oğlum da ben de perişan haldeyiz. Bir de ben böyle bir gecenin sonunda da sabah kalkıp işe gidiyorum. Artık yaşayan bir ölü gibiyim. Hiçbir şeyden keyif alamıyorum, çabuk sinirleniyorum ve bu durum beni yıpratıyor. Oğlum gündüzleri uyuduğu için o kendini toparlıyor ama benim hiç öyle bir şansım yok. Böyle bir durumla karşılaşan anneler var mı aranızda ve sizce ne yapmalıyım? Çevremdeki çoğu kimse ancak memeden kesilince düzelir bu durum diyorlar ama ben daha emzirmeyi planlıyorum.


52 Cevap


ZeynepTT

Bebeğinizi akşam uykusuna nasıl yatırdığınız, kaçta yatırdığınız, gün içinde hangi saatlerde uyuduğu, ne kadar yorulduğu, anneye-babaya ne kadar doyduğu, beslenmesi, dişleri, hastalığı, büyüme atakları... herşey etkiliyor gece uyanmalarını.
Eğer emzirerek uyutuyorsanız (ben de öyle yapıyorum), dolu mideyle yattığı için reflü ve gaz nedeniyle uyanıyor bazen.
"Neden neden" diye kendinizi yiyip bitiriyorsunuzdur bütün gün. Hala uyku problemleriyle cebelleşen bir anne olarak tek pişmanlığım uyku eğitimi vermemek. Çünkü bu süreç böyle devam ettiğinde, bebeğiniz 1 yaşına yaklaştığında gücünüzü korumanız çok daha zor olacak.
Bol bol araştırın, okuyun, kendi kararınızı verin. 1 yaşa yaklaştıkça eğitim vermeniz çok zorlaşıyor, ağlamaları direnç kazanıyor. 8 ay sınır gibi düşünülebilir.
Anahtar kelimeler: uyku eğitimi, gece emzirmeleri, büyüme atakları, vb. :)
Benim şimdiye kadar okuduğum faydalı blog yazıları
http://bebekyapimbakimonarim.blogspot.com/2012/02/uyku-kardesim-ver-elini.html
http://bebekyapimbakimonarim.blogspot.com/2012/02/uyku-egitimi.html
http://www.dorikus.com/?p=177
http://www.nurturia.com.tr/questions/a684468f-b43b-4f1c-be77-a05a00a62ace/1/14-ay-gece-kesintisiz-uyku
http://www.nurturia.com.tr/groups/thread/82deb1a4-3874-40c9-a398-9d670101bc64/1/ferber-yontemi-ve-tracy-hogg-yatirkaldir-yontemi-elestirileri



turkuazz

Çokbilmiş'i dinle ,boşuna çokbilmiş demiyor kendisine:)bebeğin emmeyle uyku arasındaki bağlantıyı çoktan yapmış,artık ağlatmaman gibi bir seçenek yok malesef.Ben kendime hiç güvenmedim uyku eğitiminde ,bir kez kalkıştım,1.5 gün sürdü.Uyku danışmanını ağlayarak aradım kadın şok oldu; hemen bırakın eskiye dönün dedi:)


ben de asla meme ucum çekiştirilirken uyuyamayanlardanım,beraber uyuyoruz ama her emişinde uyanmışımdır,ömrümün en zor  2 yılıydı,27 aylıkken memeyi bıraktırdık ve aralıksız 6 saat uyudum 27 ay sonra..hiçbir zaman kafasını koyduğu an uyuyanlardan olamadım,illa sesssiz ,karanlık olacak..o kadar uykusuzdum ki nurturia ya girer,uyku dışında soru soranları hayretle okurdum,normal hayat normal insanlar bana çok uzak gelirdi.Eşimle aramız bozuldu uykusuzluğumu anlamıyor diye,hala toparlanamadık..yanımda ''uykum var'' derse vay haline,duman ediyorum:)

sonuç; uykusuzluk seni çok etkiliyorsa memeyi kes geceleri ve eğitim ver..
dayanırım diyorsan en azından 1 yıl daha uyumamayı göze al :( malesef böyle..


gulenozel

Sevgili cokbilmis;

Bu sebeple yazımda ben, esim ve bebeğimiz için en uygun yöntem olarak bunu sectik dedim. Bizim için ideal olan buydu. Bebek davranışlarına yönelik yapılan araştırmalar belli bir sayıda bebek üzerinde yapıldığından çıkan sonucların dunya üzerindeki her bebek için norm olmayacağı aşikardır, bu sebeple her ebeveyn bebeklerini de mümkün olduğunca rahat ettirerek kendi yolunu bulmalıdır, bizim için bu gece beslenmesini kesmemek ve beraber yatmaktir. Sonuçta ben bir ihtiyac ile bize yöneldiğini düşünüyorum.

Batı kaynaklı yöntemlerin kötülüğü ise her seyin norm olarak sunulmasi ve benim kanaatimce objektiflik tasimamasidir, sonucta bebeklet uzerinde yapilan davranis arastirmalari da bence sosyal bilim kapsamina girer ve sosyal ilimler subjektiftir..belki de aldığım egitim bu sekilde beni yonlendirmektedir bilemiyorum...ama sonuc olarak subjekif bir araştırma sonucunda her bebek böyledir deyip bebeğimizi zorlamama taraftarıyım.

Diğer konuya gelince ben Emir'in beni emdigini hiç hissetmedim, ilk günden beri..ne acı ne sizi ne emme problemi ne memeyi kapma problemi hiç birşey olmadı. Belki dişleri çıktığında ısırır o zaman anlarım..Bu sebeple evet bizim için en ideali bu ve kısmetse gidebildigi noktaya kadar gitmesini istiyorum.

Son olarak soru sahibi egebebekk'ten konuyu dağıttığım için özür dilerim.


halesmayse

3 çocuğuna da ağlamalarına dayanamadığı için uyku eğitimi veremeyen bir anne olarak uyku eğitiminin çocuğun şartlanmasıyla ilgili olduğunu ve psikolojik olarak ileride çocuğu etkilemeyeceğini düşünüyorum.benim başarısızlığımın sebebi sadece ağlamalarına kıyamamakla ilgili. fakat  3. çocuk insanı çok zorluyor 1. çocukta gece uykusuz kalsanız bile gündüz bebeğiniz uyurken uyuma şansınız olabiliyor. geride 2 çocuğunuz olduğu için bırakın uyumayı ayaklarınızı uzatıp dinlenme fırsatınız bile olmuyor.kızım 9 aylık oldu ama hala 2-3 saatte bir uyanıyor.6 ay emzirebildiğim için gece kalkıp mama hazırlamak zorundayım.buda zaten dinlenmeye ihtiyacı olan bir anne için büyük bir eziyet oluyor.geç kaldığımı düşünmüyorum şu anda alt yan dişlerimizi çıkarıyoruz bu sebepten huzursuzluğu  daha fazla , dişlerimizi patlattıktan sonra ilk işim gece mamasını kesip sabaha kadar uyumasını sağlamak olacak. evet biraz meşakkatli olacak ama olacak.                                                   sizde çalışan bir anne olarak çocuğunuz için daha verimli olmak adına gece beslenmesini kesip uyku eğitimi(başarabilirseniz tabiki) vermelisiniz.


egebebekk

Cevapların hepsi için teşekkür ederim. Hepsini ilgiyle takip ediyorum. Yalnız kafamı kurcalayan bu uyku eğitimi olayı. Oğlum gündüz de olsa gece de olsa meme emerek uykuya dalıyor. Sadece dışarıdayken bazen pusetinde kendi kendine uyuyor. Dolayısıyla bu şekildeyken sizce ben uyku eğitimi verebilir miyim? Uyumadan önce onu emzirmem gerekiyor. Ben onu emzirirken gözler yavaş yavaş gidiyor ve uyuyakalıyor. Bu ilk doğduğundan beri hep böyle. Bu şartlar altında nasıl bir uyku eğitimi vermem lazım?



fistikcik

Çok sevdiğim Çokbilmiş'le polemiğe gireyim bu konuda (İnsanın sevdiği biriyle fikir teatisi yapması daha hoş oluyor)

Uyku eğitimi çocuğa gerçekten travma yaşatır mı, yaşatmaz mı, bilemeyiz. Benim hissiyatım yaşatacağı yönünde. Ama bu sadece bir hissiyat (daha doğrusu sadece his değil, akıl yürütme de var işin içinde). Bu konuda kapsamlı bir bilimsel araştırma olmadığı, bebekken uyku eğitimi verilmiş ve verilmemiş çocuklar uzun yıllar boyunca izlenerek kendilerine ve çevrelerine olan güvenleri, bağımsızlıkları ve insan ilişkileri incelenmediği için bu sorunun cevabını bilemiyoruz. Keşke olsaydı böyle bir araştırma...

Ben bazı bebeklerin meme emsin emmesin, uyku eğitimi verilsin, verilmesin, annesi ağlayınca hemen yanına gitsin ya da gitmesin, belirli bir yaşa kadar gece uyanmaya devam edeceğine inanıyorum. (Bu uyanmalar özellikle 6. aydan sonra, 8. ve 9. ayda pik yapar. 1 yaşından sonra bir nebze düzelir. Soru sahibi için özelllikle belirteyim.) Çevremdeki gözlemim de bu yönde.

Sevgili Çokbilmiş, Kontes uyku eğitimi aldı, hatta bir süre tek başına uyudu. Ama sonra uzunca bir dönem sallanarak uyudu. Şimdi de birlikte uyuyorsunuz, değil mi ? Bir noktada Kontes'in tekrar senin varlığına ihtiyacı oldu uyurken. Ben en çok ta senin bu deneyimine bakarak kızıma uyku eğitimi vermemeye karar verdim. (Çevremde benzer başka örnekler de vardı). "Niye uyku eğitimi diye kasayım ki zaten bir noktadan sonra yine beraber uyuyacaksak" dedim kendi kendime.

Bunları düşündüğüm bir gün sokakta kedi yavruları gördüm. Anneleri onları emzirirken uyuyakalmıştı. Yavrulardan biri annesinin memesine patisini koyarak uyumuş. Diğeri de kardeşine kıvrılarak. "Bebeğe uyku eğitimi verilsin, tek başına uyusun" diyen tek canlı biziz herhalde bu dünyada" dedim kendi kendime. Tabii şu fark var : kedilerin bebekliği ve çocukluğu, dolayısıyla anneyle sarmaş dolaş uyuma ihtiyacının devam ettiği dönem çok kısa sürüyor. İnsanoğlunun ise yetişmesi uzun zaman alıyor. Çocukluğu da yıllar sürüyor. Bu yüzden zorlanıyoruz. Tabii kediler ertesi gün kalkıp işe de gitmiyorlar. (Gerçi onlar da yavrularına yemek bulup getiriyorlar, haksızlık etmeyelim).

Sonra Fransa'dan bir arkadaşımla konuştum. Oğlu bugün 20'li yaşlarında bir delikanlı. Bebekken tek başına uyusun diye ağlatmaya bıraktığı için bugün vicdan muhasebesi yapıyordu. (Evleri o dönem tek oda olduğu için bebeği banyoda uyutuyormuş. Vicdan muhasebesinin içnde biraz bu da vardı). Emmediği halde, banyoda ağlamaya bırakıldığı halde, oğlunun yine de 2 yaşına kadar gece uyandığını anlattı. Benim için bu anlattıkları her bebeğin gece kesintsiiz uyumak için farklı bir zamana ihtiyacı olduğunun somut örneğiydi.

Bu yüzden bebeklerin belirli bir yaşa kadar gece uyanmaya, yanında annesini bulmaya, annesiyle uykuya dalmaya ihtiyacı olduğuna inanıyorum. Bu bizim için yorucu, evet. Ama hayat çok kısa, çocuklarımızın bebekliği çok çabuk geçiyor. Gece uyandıkları dönem hayatla kıyaslandığında çok kısa bir dönem olarak kalacak. Bu kadar zorluğa kendi adıma bir dönem katlanırım diyorum.





fistikcik

Senin kızın farklı Mar :)
Ama hakikaten farklı, biliyorum sıkıldın duymaktan, ama o bir melek bebek :) Bu yüzden 3. paragrafta "Bazı bebekler" demiştim. Son paragrafta tekrarlamamışım, düzelteyim.

Birlikte uyumak bağımsızlığa zarar verir teorilerinden haberdarım, ama tahmin edebileceğin gibi onlara katılmıyor ve tam tersine ileride daha bağımsız olmasına yardımcı olur diyen teorilere kendimi yakın hissediyorum.

Sonuç olarak bebek kendi kendine uyuyorsa, mutlu olmak, dokunmamak lazım. Ama uyumuyorsa da belki de ihtiyacı budur denilebilir, diyorum.


iflah_olmaz

nefesi ayrı tutalım bu mevzudan rica ediceğim:-)))))FISTIKÇIK +1000000000000000 bazı bebeklerin ne yapsan yap gece uyanmalarının devam edeceği kısmına sonuna kadar katılıyorum.bunu kabullendiğim için de artık daha rahatım:-)))oğluma alıştık artık:-))


umutarzu

Burada çok sık söylenen bir şeyi ben de yazacağım :her bebek farklı. Cokbilmiş uyku eğitimi alan çocuklar uyanmıyor diyor ya, bu konuda bir arkadaşımın deneyimlerini anlatmak isterim, çok çok uç bir örnek olduğunu da sanmıyorum.

Arkadaşımın kızı şu an 2,5 yaşında ve 2 yaşına gelinceye dek uyutmayı başarmak için annesinin denemediği yöntem kalmadı. En uzun uykusu 1,5 saat oldu gece için, gündüz uykusuna çoğunlukla hiç yatmadı. Geceleyin de her uyandığında tekrar uykuya dalması için minimum 1 saat geçmesi gerekiyordu. En kitabi yöntemlerden en dandik yöntemlere kadar herşeyi büyük bir kararlılıkla denedi, ağlattı, ağladı, doktorluk oldu, ağır psikolojik ilaçlar kullanmaya başladı, çocuğu bir sürü doktora götürdü, testler yaptırdı, oradan oraya sürükledi olmadı. Salladı olmadı, emzirdi olmadı, pışpışladı, fışfışladı olmadı da olmadı..

2 yaşına yaklaşırken memeyi kesti, kızının uykusu yine düzelmedi. Gece defalarca uyandı, ağladı, oturdu, mızırdandı vs. Hatta bir seferinde arkadaşım yorgunluktan uyanamamış, uyandığında kızını yatağın dibinde yırtına yırtına ağlarken bulmuştu, oraya nasıl düştü, neresini incitti, ne kadar orada öyle kaldığını bilemedi, çok üzüldü.

Artık bu hayata alıştı, o kadar şikayetlenmemeye başladı filan derken, kızı bir gün sabaha dek uyanmadı hiç. O gün bugündür de öyle, ne eğitim, ne memeden kesme ne başka bir şey..Ben bu kararı çocuğun verdiğini düşünüyorum, güdülerimizle de bu kararı hissettiğimizi biliyorum.


burcuveduru

ben de konunun her zaman uyku eğitimiyle bağlantılı olmadığını düşünüyorum. kızım emerek uyumaz, sadece ninni dinler uyurken ama aynen fıstıkcıkın dediği gibi, tam da 8.-9. ayda uyanmalar fazlasıyla arttı. fakat geçenlerde çocuk parkında 18 aylık bir bebeğin bakıcısıyla konuştum. Günde 2 kere 2'şer saat ve akşam 7-sabah 7 arası kesintisiz uyuyormuş. Ve bu bebek uyku eğitimi falan da almamış; uykuya ayakta sallanarak geçiyormuş. Kendi kendine uyusun diye kimse birşey yapmamış ama uyku geçişlerinde hiç de sallanma falan aramıyormuş. Yani gerçekten bazılarına piyango vuruyor :)



Cevaplamak için Üye ol