Hala katı kıdaya geçemedik

cococookie soruyor: 10

Oğlum 19 aylık ve biz hala katı gıdaya geçemedik. Herşeyi reklam karşısında muhallebi kıvamında yiyor. kilo ve boy gelişimi gayet iyi ama ağzında nerdeyse tüm dişleri çıkmasına rağmen onları kullanmıyor.  Daha önce, özellikle diş çıkarma dönemlerinde bebe bisküvisi, çubuk kraker, kek yiyordu. Ama oyuncağından sıkılan çocuk gibi oğlum da katı gıda'dan sıkıldı. Zaten çok iştahsız bir çocuk. Sırf yemeğe alışsın diye bizimle birlikte sofraya oturtuyorum. Kendi yediklerimizden ona da teklif ediyorum ama asla ağzını bile açmıyor. Eline makarnadır, ekmektir veriyorum, eline aldığı gibi yere atıyor. Asla zorlamıyorum onu. Etraf kirlerinir diye de bi derdim yok. Yeter ki yesin. Öyle ki elini yemek tabağıma bile sokmasına izin veriyorum. Etraf batıyor ama olsun, yeter ki alışsın. 
Eşim"çocuğu bir gün aç bırak bak nasıl alışacak diyor. Koy önüne makarna vb. bişeyi yiyor mu? yemiyorsa kaldır önünden, bak akşama nasıl yemeye başlayacak" diyor. Bende tabi köpek eğitir gibi böyle bi eğitime gönlüm el vermiyor. Ve bu konu eşimle aramızda gerginliğe yol açıyor. " benim dediklerimi yapmıyorsun, çocuk nasılsa senin çocuğun, ilerde it gibi bişey olursa bu benim sorumluluğum değil." diyor. Tek suçum oğluma fazla düşkün bir anne oluşum. Az önce de kavga ettik telefonda, göz yaşları içinde sizden çare arıyorum.


14 Cevap


ilkayoz

Her eş aynı şeyi söylüyor demek ki,bizimkide aynı şekilde ama anne yüreği işte yesin aç kalmasın istiyorsun.Ben haftasonundan beri kendi kendime karar aldım yemiyorsa kesinlikle ısrar etmeyeceğim ve yapıyorumda bunu.Sonuçta belki o aç kalıyor ama sinir stres olmuyorum ve eşimlede sorun yaşamıyorum.Bizimki de tam tersi(ikizler ama ben sadece Rüya'dan bahsediyorum,Rüzgar daha iyi yemek konusunda) muhallebi gibi şeyler yemiyor,eline ekmek versem sabaha kadar yer.

En azından bir süre istemediğinde yemek verme,bir de öyle dene bakalım.Kendini bu kadar yıpratma lütfen 1-2 yıl sonra bu maili okuyunca gülüp geçeceksin ben buna mı üzülmüşüm diye.Bir de 15 aylık anneliğimde şunu öğrendim,çocukları zorlayınca hiçbirşey elde edemiyorsun sadece sinirleniyorsun...


kedidirkedi

Köpek eğitir gibi demişsiniz ya, olumsuz düşünmeyin, köpek eğitimi ve küçük çocuk eğitimi aslında birbirine çok benzer. Yemek yedirmeye yaklaşımınız dogru ama aç kalmasın diye püre yedirmeniz dogru davranıslarınızdan sonuç almanızı engelliyor. Siz demişsiniz önceden kek, çubuk kraker, bebe bisküvisi yiyiyordu diye. Demek ki durum o kadar da vahim değil, yani bu çocuk öğürmeden, kusmadan gayet katı, pütürlü şeyler yiyebiliyor. Duygusal davranmayacaksınız, bir süre gerçekten aç bırakacaksınız, çocugunuzun iyiliği, ailenizin huzuru için. Bu yöntemi denemeden önce de bir başlangıç olarak verdiğiniz pürelerin içinde parçalanmamıs gıdalar bırakacaksınız. Diyelim 1 hafta sonra da aç bırakmayı deneyeceksiniz. Böyle böyle alışacak. Tekrar söylüyorum durum vahim değil, bırakın pütürlüyü muhallebi kıvamındaki şeyleri bile yiyemeyen çocuklar var. Sizinki normak bir şekilde yiyebiliyor, şu an yememesi sadece böyle kolayına geldiğinden.


Sanemm

Bu tür sorunlarda uzmanlar kendi haline bırakın,ısrar etmeyin diyor,doğrudur...Ancak bazen bıcak kemiğe dayanıyor,çocuk açlıktan uyuyamıyor,ciddi kilo kayıpları meydana geliyor...Buna karşılık benim arkadaşım, kıymalı,besleyici bir çorba yapıp,blendırdan geçirip elini ayağını bacaklarının arasında sabitleyip, ağzından zorla içiriyorurdu...Çorba olduğundan diliyle de itemedi,bir ay sonra yeme sorunu bitti...Gıdaların lezzetini alınca yeme isteği geldi...

Bu sadece şahit olduğum,önerdiğim değil...


nisa06

biran önce muhallebi kıvamından vazgeçmelisin.büyük kızıma nneredeyse 2,5 yaşına kadar rondo kullanmış bir anne olarak söylüyorum bunu.sevdiği şeylerle başla karşısında ısırma gösterisi yap.nasıl ısıracağını öğrensin.yoksa mide de tembelliğe alışıyormuş uzmanlar öyle söylüyor.küçük kızımda rondoyu elime almayacağıma söz vermiştim öyle de yaptım.7 aylıktı köfte ve dolma verdim ekmek verdim.pilav verdim.çok şükür şimdi herşeyi yiyor


dennis

ayda'nın şahit olduğu durum bence çok ama çok yanlış. hem yemeğin şekli (çorba kıvamına getirilmiş katı yemek) hem de çocuğun ağzına zorla bir şeyler sokmak hiç doğru değil (yine bence). benim kızımın kilo ve boy gelişimi yavaş olduğu için ve doktor uykusunda beslememi söylediği için dört beş aylıkken gece uykusunda biberonu ağzına tıkmaya çalışıyordum. bir süre sonra daha biberonu ağzına yaklaştırırken, gözleri kapalı, yarı uykuda olmasına rağmen öğürmeye başlamıştı. kendimi koydum o zaman onun yerine. itiraz edemeyecek durumda olsam, elim kolum bağlı olsa ve birisi -her ne kadar benim iyiliğim için olduğunu söylese ve ben de bunu anlayabilecek bilinçte olsam dahi-ağzıma zorla birşeyler tıksa ne hissederdim? Ki kızıma, yaptığımın onun iyiliği için olduğunu anlatmam mümkün değildi. zorla biberonu ağzına tıkmaktan vazgeçtim o zama ama yine de aylarca o uyurken ben ona süt teklif ettim, bazen içti, bazen kafasını çevirdi ama zorla ağzına tıkmadım. sonra çocuk beslenmesi konusunda harika bir kitap okudum: Çocuğum yemek Yemiyor, yazarı Carlos Gonzales. ben geç kalmıştım okumak için, kızım yaşına yaklaşıyordu ama zararın neresinden dönülse kardır; çocuklarının yemesinden (az yeme, oyunla yeme, vb. her türlü yeme probleminden) şikayetçi tüm anneler mutlaka okumalı. orada çocuğun yeme problemi olup olmadığının, daha doğrusu yeterince yiyip yemediğinin anlaşılması için bir testten bahsediyor yazar: çocuğunuzu tartın, sonra bir hafta boyunca onu hiç bir şekilde yemeye zorlamayın, sadece yemeği sunun, yerse yer, yemezse yemez. hiç bir oyun, vb. zorlama yok. bir hafta sonra tekrar tartın. kilosunun onda birini kaybetmemişse yeme problemi yoktur; teste devam edin. kilo kaybetmişse çocuğunuz gerçekten yemesi gerekenden az yiyor demektir. o zaman isterseniz zorla, isterseniz oyunla yedirmeye dönebilirsiniz. süreye dikkatinizi çekerim: bir hafta. bir öğün, bir saat veya bir gün değil. ben bu testi yaptım. evet kızımın büyümesinde sorun olduğu halde yaptım çünkü artık depresyona girmek üzereydim, sinir krizleri geçirip saatlerce ağlıyordum, hayattan keyif almıyordum. ve ikinci kez tartmak için bir haftayı beklemedim, hemen her gün üç dört kez tarttım. ve kızım kilo kaybetmedi. evet, hala büyümesi yavaş. hala çok iştahlı bir çocuk değil. ama yavaş da olsa kilo alıyor, az da olsa boyu uzuyor. ben üzülmüyor muyum; üzülüyorum tabi. ama eskisi kadar değil. kızımı eskisi kendimle birlikte kızımı da germiyorum. günümüz çok daha neşeli geçiyor. sağlıklı ve yapısı böyle deyip kabulleniyorum. hele bir kaç haftadır, evdeki baskülün pili de bitince daha da rahatladık. beş altı ay önce biri bana kızımın kilosunu tartmadan bir hafta geçireceğimi söyleseydi çıldırmış olduğunu düşünürdüm.
çok uzattım yine ama bu konu açılınca tutamıyorum kendimi. zamanında çok kafama taktığım için konuşuyorum da konuşuyorum, şimdi bunun ne büyük bir hata olduğunu anladığımı anlatabilmek için. lütfen kendinizi ve çocuklarınız üzmeyin. kilo kaybetmeyen çocuğun yetersiz besleniyor olması mümkün değildir. kilo kaybı varsa bile önce başka şeyler araştırılmalı, hastamı, başka bir problem mi var yoksa beslenmesi mi yetersiz?etrafında yiyecek olan hiç bir canlı açlıktan ölmez. siz sadece sunun ve onun tercihlerine saygı göstermeye çalışın. ve kitabı mutlaka okuyun.
sağlıklı günler herkese.



ZeynepYenice

bende ilk kızımda aynı şeye düştüm blendırı çok kullandım ama ona iyilik değil kötülük yaptım, tabi blendırı kullanmamdaki nedenlerden biri reflüsünün olması ve bir türlü pütürlüye alışamaması idi, ama şimdi kararlıyım 2.kızımda blendırı gerekirse evden atıcam ve kullanmıycam direkt pütürlüyle başlıycaz ek gıdalara.
size de tavsiyem, eşinizin dediğini uygulamaya çalışmanız en azından ilk önce pütürlü vermeye çalışın, olmadı aç bırakın, benim eşim hala der bırak yemiyorsa zorlama, kimse açlıktan ölmemiştir ölseydi Afrikadakiler ölürdü !! tabiki biz babalar gibi düşünemiyoruz ama bi kaç gün denemekte fayda olabilir..


ZeynepYenice

ayrıca bi ark. kızı da 2 yaşında hala çiğnemeyi bilmezdi dr sakız çiğnetmelerini önermişti ne kadar doğru olur bilmiyorum ama oda bi yöntem.


mes

Benim oglum da yemegi reddediyor cogunlukla. Bazen cok guzel yese de her ogun simdi ne yediricem, nasil yediricem stresimiz var. Ben de dennis'in okudugu kitabi okudum ve bir nebze rahatladim. Biz konuyla ilgili olarak tum tibbi tetkikleri yaptirdik soncare pedagoga basvurduk. Haftalik yemek listesini degerlendirdi kendisi bir sorun yok beslenmesinde dedi ama durum beni cok yipratiyor. Bu siralar pedagoga tekrar basvurduk cunku oglum kisa bir duzelme doneminden sonra tekrar ayni sekilde yemekleri reddetmeye basladi. Kendisi bize oyun grubuna katilmamizi istedi ve ordaki cocuklari oglumun yemek yerken gormesinin faydali olacagini belirtti. Bugun ilk gunumuzdu, yemek acisindan bir gelisme tabi ki olmadi ama cococookie sana tavsiyem bebeginin elinde birseyler kemiren yasitlarini gormesi faydali olabilir. Konu zor, ayni durumda olan herkese sabir diliyorum.


CokBilmis

Ben bir pedagoga gitmenizi öneriyorum.

Hiç katı gıda alamamış olsa, bazı çocuklarda yutma refleksi geç gelişiyormuş, normaldir diyeceğim.

Ama sizin oğlunuz katı gıda tüketirken vazgeçmiş.
Herhangi bir şeye tepki veriyor olabilir (çok da basit bir şey olabilir). Profesyonel bir üçüncü göz durumu daha kolay analiz edebilir.


lacivert0

benim oğlum da yakın zamana kadar ** katı yiyecekler yiyebilmesine rağmen** yemiyordu. mesela dolamyı pirinç pilavını sever onları yer ama başka bir yemeği hele ki sebze yemeğini asla yemezdi.

yaptığım yemeği önce normal haliyle yedirmeye çalışırdım yemediği zaman kalkıp blendırdan geçirip yedirirdim.

bulgur pilavı ile yoğurdu blendırdan çok geçirdim. ama çok şükür bir süredir blendır kullanmıyorum ve bunu şimdi sizin sorunuzu okurken farkettim.

katı gıda yiyebiliyor. öğürmüyor kusmuyor bu çok güzel. bence de öğünlerin arasındaki süreyi uzatın ve her defasında bir tık daha az blendırdan geçirin.



Cevaplamak için Üye ol