HAMİLELİK SENDROMU YA DA DEPRESYONU MU??

kuzey_mania soruyor: 10

Benimki sorudan çok bir paylaşım aslında... 4 Aylık hamileyim çok heyecanlıyım o ayrı ama birde şöyl e garip bir ruh haline girdim daha doğrusu kendi içime dönünce farkettim...Sanki herşey ve herkes bana ve bebeğime zarar verecek birer potansiyel .Kalabalık yerlere gitmekten çekinir oldum en basit bir alışveriş merkezine giderken arabayı parketmek bile bir kabus haline dönüşebiliyor.Kalabalıkta kimse bana degmesin ,sıra için kavga mı etmeliyim şimdi ama ben hamileyim HANİ BEN TANRIÇAYDIM.....Ya da işte daha önce kafama takmıcam şeyler ama ben hamileyim bana böyle davranmamalı gibi iç sesler içimde ....Bu kadar hassaslık normal mi?Ben mi abartıyorum yoksa bir ruh hastasıymışımda hamile olunca mı anladım gibi bi sürü manyak şeyler aklıma gelio...HEP KARNIMDAKİNİ KORUMALIYIM ŞİMDİ VE SONSUZA DEK...Biri bana bunlar normal desin..Ben normalim di mi?


11 Cevap


deniss

aynısı benim bir arkadaşımın başına gelmişti. yolda yürürken bile karnını tutuyordu kimse çarpmasın falan diye. ama birkaç ay sonra bu hissi geçti. sanırım bazı hamilelerde oluyor. bende böyle olmadı. ama arada sırada depresyona girmişim gibi hiçbir şey yapmak istemiyordum. yattığım yerden kalkmak bile istemiyorum arada bu hisler geliyor gidiyor :) bence çok takma kafana ruh hastası falan olduğunu düşünmüyorum ben :))


ozguranne

Merhaba,


Hamileyken ben de göbeğime dokunulmasından, çarpılması ihtimalinden çok rahatsız oluyordum. Çalıştığım yerin yemekhanesindeki insanlar otonom robotlar gibi gezindikleri için sık sık gelip bana çarpabiliyorlardı. O dönem aşırı koruyucu olmuştum, sinir olmuştum. İnsan hamile kaldığında sanki dünya bunu biliyor ve ona göre davranmalı gibi hisler oluşabilir ama aslında göbeğiniz milletin gözüne girene kadar 8-9 ay civarı, (hatta o zaman bile) pek çok kişi bir bakışta anlamayabilir, önemsemeyebilir. Ben hamile değilken çevrede hamile var mı farkında bile değildim mesela. Ne zamanki hamile oldum hamileleri, çocuğum olunca da çocuklu aileleri farketmeye başladım. Algıda seçicilik:)

Korumacılık hissi normal olsa bile, fazla takılmayıp kendimizle dalga geçsek en kolayı. Neticede kimse bebeğe zarar vermek istemiyor. Bağdat caddesi görece geniş olduğundan en çok orada gezerken rahat ediyordum, kalabalık alışveriş merkezlerine alternatif olarak düşünülebilir... 

sevgiler.


kuzey_mania

Catsea ve Ozguranne cok tesekkurler! Ozguranne,bı sorunumu yaziorum ilaç gibi cvp yaziosun ayrıca tesekkurler ..nurturia yi kurandan Allah razı olsun walla Hızır gibi bı şey oldu hayatımda :))


Tunam10

ben öyle göbeğimi korumalıymışım gibi hissetmedim ama biri yolda çarpsa, takside yolda sigara içilse,otobüste münübste metroda yer vermeseler çok agresif oluyorum. normalden daha fazla tepki veriyorum. hele kışın kalın kalın giyilnildiğinden kimse de hamile olduğumu anlamıyordu. deli mi bu kız diye bön bön yüzüme bakıyorlardı. allahtan şimdi benden çok önde giden göbeğimi gören hamiledir ne dese yeridir şeklinde davranıyor. yani zamanla sen hamileliğe alışacaksın ve önümüz yaz. herkes hamileliğini fark edip daha dikkat edecektir.
geçmeyen hatta biraz daha artan şey çok sulu gözlü ve hassas olmam. artık haber izleyemiyorum. kötü dizilerden hoşlanmıyorum. olacak şey değil hepside üst üste geliyor. aşkı memnuda bihter bebişini aldırıyor,hanımın çiftliğinde hamile ablam hapse düşüyor,adını hatırlamıyorum (annemin baktığı bi dizi) bir dizide hamile kız merdivenden düşüyor, yok intihar ediyor. yok kabus gibi. haberler ise korkunç. yok ben artık tvde açmıyom,gazate de okumuyom.
birde duba gibi oldun, sen ordan geçemezsin esprilerine çok bozuluyordum. ama artık takmıyorum. bende oturup dalga geçiyorum:)
sonuçta bunlar hepsi normal. hormonlar yüzünden oluyor. ve inşallah geçecek.bebişinin kıpırdadığını hissedince(belki hissetmeye başlamışsındır) tüm ilgi alakan onda olacak. bu sıkıntılarda azalacak.


kuzey_mania

Tunam teşekkürler ,çok hassaslastim bu kadar degilimdir aslında ama hormonlar tavan yaptı :)



cunda

mania bence nasıl istersen öyle davran, hamileliğinin tadını çıkar. hiç kafana takma bunlar normal mi anormal mi diye. hamilelere herşey serbest. altı üstü 9 ay. 5 ay daha kraliçe arı gibi hissetmende ne sakınca var sanki :) bırak dünya senin etrafında dönsün,çok keyifli :) ama unutma ki göbeğine sert bir darbe bile alsan bebeğine birşey olmaz, o yüzden suyun içinde yaşıyor nede olsa. içinin rahat olmasını, hamileliğinin mutlu geçmesini dilerim.


BlogcuAnne

Hamilelik acayip bir şey. Hele de ilk kez yaşıyorsan, öyle bir bilinmeyen ki, insan çok tuhaf şeyler düşünebiliyor.

Eğer bu tür paylaşımlar seni rahatlatıyorsa bence endişelenmene gerek yok.

Peyibal'ın da dediği gibi, ben şimdi hamileliğimin bitmesine ağlıyorum.

Zor iş kadınlık, annelik...


wilma

Sevgili Mania, bu donemlerde bu gibi korkular, endiseler yasaman cok normal. Aynilarini bende yasadim. Ozellikle cok fazla okudugum icin bebegimin basina hep kotu birseyler gelecekmis gibi bir his vardi icimde. Ama zaman gectikce ve doktorun seni rahatlattigi olcude bu kuruntulardan kurtulup hamileligin tadini cikarmaya bak bence. Bu kadar korumaci olmana gerek yok. o zaten icerde cok guvenli merak etme:):)
Kizim hic beklemedigim biranda 38,5 haftalikken dogdu. Hamileligi okadar cok sevmistimki, hem bebegimi biran once kucagima almak isterken, hemde hamilelihimin bitmesinden inanilmaz bir uzuntu duyuyordum. Herkes ne kadar heyecanlisin kimbilir diyordu. Bense uzuntuden heyecanimin farkinda bile degildim. Herkesin ilgi odagi olmak, sokaktaki herkesin bana gulumseyerek bakmasina okadar alismistimki, bunlarin hepsinin biteceginden korkuyordum. Yanilmisim. Simdide herkes bana gulumseyerek bakiyo. Bu sefer ben degil, kizim herkesin gulumseme kaynagi....


turkuazz

insanlar artik direkt olarak karnima bakiyor, coluk-cocuk herkes..beni mutlu ediyor bu, bir otobuse bindigimde veya kalabalik bir yere dirdigimde onlarca kadin var ama sadece benim icimde kipir kipir bir canli var duygusunu cok seviyorum, bir ayricalik sonucta..yakinda hamile olmayacagimi bilmek hem uzucu hem de duz bir karnim olabilecegini bilmek sevindirici.cogu zaman esime bile sarilamiyorum hareketlerim kisitli oldugundan..karmakarisik bisey iste..
toplu tasima araclarinda yer verilmemesine ben de cok bozuluyorum.. 2 kez acikca soyledim bana yer verin diye.
yasadigin tum anormallikler normal, hersey gonlunce olsun..


Tunam10

ben de bu ikilemi yaşıyorum.
paldır küldür hareket eden, yerinde duramayan biri olarak hamilelik benim için hareketlerin sınırlanması demek oluyor. hala çok iyi dinlendiğimi ve çok dikkat edebildiğimi söyleyemem.bu yönüyle de haftalar bitsin bir an önce diyorum.  ama hamileliğin ayrı bir güzelliği ve tadı var.huyumu bilen çevremdekilerin hep göz hapsindeyim. bir ilgi bir alaka :)  o yüzden yavaş geçsin hep böyle kalsın diyorum. nasıl bir paradoks bu anlamadım. hamilelik böyle bir duygu seli benim için de.



Cevaplamak için Üye ol