Asiri bagli olunan esin ayrilmak istemesi ve altindan kalkamamak?

Rockabye soruyor: 10

Herkese selamlar.Sorum uzun olacak,cünkü inanilmaz kötü durumdayim,icimin sikintisintan,carpintimdan saglikli düsünemez oldum,belki birkac kisinin fikri isik olur zindana dönmüs hayatimda..
4 yillik evliyiz,esim yabanci,onun ülkesinde yasiyoruz,cocugumuz yok.Ilk yil ailesiyle yasadik maddi durumsuzluktan,daha sonra esim iyi bir is buldu ve hayatimizi kurmaya basladik.Ucuz oldugu icin sehre uzak bir yerde ev tuttuk ve bu benim hayatimi kazanamamama sebep oldu.Dil ögrenemedim kurslara gitmedigim icin,hep bekledim,sartlar biraz daha düzelsin sira bana gelsin diye.Bu süre zarfinda esim benim bu sorunum icin hic yardim etmedi,tasinmak istemedi vs vs....(aramizda ingilizce konusuyoruz,yasadigimiz ülkenin 4 resmi dili var.)
Gelgelelim o cok sevdigim esim,bana tapan ölen canimin ici esim,beni aldatmaya basladi.Terkettim,geri geldim,affettim,anlamaya calistim,yardim etmek istedim,bu evliligi kurtarmak istedim,her seyi denedim..O da denedi,kontagi kesti "o" nunla,sünger cekmeye calistik gecmise,her olan bitene..ama gelgelelim esim mutlu olmadigini,benim harika ve bulunmaz bir es oldugumu ama gelecegimizi göremedigini ve artik kesinlikle bitirmek istedigi acikladi cumartesi sabahi...Benim tarafimdan bir eksiklik yokmus(ki bence var,cünkü calismiyorum daha dogrusu calisamiyorum dil problemi yüzünden),onun sorunlari varmis,"o"kisi eksikmis hayatinda...
Buraya kadar okuyanlar,ne duruyorsun daha diyebilir.Aciklayayim:
Birincisi cok acizce biliyorum ama esimi hala ve hala seviyorum..llk cok sinirleniyorum,sonra geciyor,yine onun gögsünde sakinlesiyorum.Asiri bagliyim ona,cünkü esten öte ailem,arkadasim,akrabam her seyim oldu burada,cünkü cok yalnizdim ilk 3 sene,simdi tek tük de olsa arkadasim var.Ama ne yaparsam yapayim,nerede olursam olayim onu bekliyorum..
ikincisi en büyük hatam,ekonomik özgürlügümün olmamasi.ha deyince kapiyi carpip bir hayat kuramiyorum.sonuna kadar destegim sana maddi konuda diyor,ama bu demek oluyor ki hala bir sekilde ona bagimli olacagim..
ücüncüsüondan ayri kalacagimi düsündükce delirecek gibi oluyorum,kabul edemiyorum,önümü göremiyorum,sanki bir daha günes hic dogmayacakmis gibi büyük bir umutsuzlugun icine düsüyorum,icim sikiliyor,hayat boyu bu üzgünlük hali gecmeyecek gibi hissediyorum.Gecmisimde panik atak hikayem var,o tetiklendi sanirim....burada hayat kurmaya calisacagim cok ama cok zor,ama sirf ondan bir anda ayrilmamak icin..Türkiyeye dönmek kesinlikle istemiyorum,ondan bir kerede ayrilmaya ve bütün herseyimi,hayatimi,4 senemi bir anda birakmaya hazir degilim,o gücü kendimde bulamiyorum...
Cok gücsüzüm,cok caresizim,bütün hayallerim altüst oldu,depresyona giriyorum sanirim,icimin sikintisi ve 24 saat ayni seyi düsünmek intihara sürükleyecek diye korkuyorum.Cünkü aklimdan kacamiyorum..Yalnizim,aksam olsun da o gelsin diye bekliyorum hala..
Psikoterapi ne kadar yardim eder acaba?Cünkü ben altindan kalkamayacagim.
En ufak bir fikriniz varsa ne yapmam konusunda,lütfen ama lütfen 1 satir da olsun yazin,belki bir kelimenin bile bi yardimi dokunur.
Buraya kadar okuduysaniz cok cok tesekkür ederim...


50 Cevap


jildando

Bence ise oncelikle kendinizi sevmekten baslayin. Siz kendiniz icin herseyden once gelmelisiniz. Cocukta yok daha, fedakarlik etmeniz gereken bir durum yok. Kac yasindasiniz bilmiyorum ama yazik degilmi , sizde hayati bir kere yasiyorsunuz, istenmediginiz bir ortamda yasamayin. Size maddi destek verecekse, onunla sehire tasinin ve dil kursuna gidip bu probleminizi cozun once, yeni cevre de edinirsiniz bu sayede, biraz kendinize cesaret verin, bu sizin hayatiniz esinizin degil.


kedidirkedi

Mekan değiştirmenizde fayda var. Türkiye'ye dönersem ailemden ya da yakınlarımdan destek bulabilirim ama bir yandan da dırdırlarıyla beni bitirirler diyorsanız dönmeyin ama eşinizle şu an yaşadıgınız yerde de kalmayın. Ülke degiştiremiyorsanız bile şehir degiştirin. Yeni bir başlangıç için, hatıralarınızın canlanmaması için. Yeni yerle ilgili gelişecek olaylar zihninizi bir süre meşgul eder.


Eşiniz sizi insan olarak sevse de bir şeylerin eksik oldugunu düşünüyor şu an. Bu düşüncesi gercekten böyle oldugu için de olabilir, içinde bulundugunuz şartlar itibariyle de gelişmiş olabilir.

Bence eşiniz maddi olarak yanındayım diyorsa, onun destegini alın, baska bir şehirde bir iş bulun ve kendinize bir hayat kurun. Bu esnada belki eşiniz sizden ayrı kaldıgında sizin kıymetinizi anlayacak ve geri dön çagrısında bulunacaktır. Belki de siz, ondan uzaklastıgınız bu süre içerisinde aslında eşinize düşündügünüz kadar da baglı olmadıgınızı göreceksiniz. Belki de yeni biriyle tanısacak ve yeni hayatınıza o kişiyle devam edeceksiniz. 

Kolaylıklar diliyorum.


ozlemdevrim

Dilinden  anlamadığınız ve çalışmadığınız, doğru dürüst bir eş dostunuzun da olmadığı bir ülkede eşinize bağımlı hissetmeniz kadar doğal ne olabilir ki...Bana tüm anlattıklarınızı  okuduğumda ayrılmak en doğrusu gibi geliyor ama eğer buna hazır değilseniz size maddi destek sözü de varken bir süre ayrı yaşamayı, o size maddi destek verirken dil öğrenmeyi ve bu sırada da iş aramayı deneyebilirsiniz..Hani atmaya kıyamadığımız ama aynı zamanda kullanmadığımız eşyaları ardiyeye kaldırırız ya, buna benzer bir şekilde ilişkinizi ardiyeye kaldırabilirsiniz..Dil öğrendikten,iş bulduktan ve bir çevreniz oluştuktan sonra eşinizle beraber tekrar bakarsınız ardiyeye..O zaman son kararınızı verirsiniz onunla beraber..Böyle bir teklifle gidin bakalım ona, ne diyecek? Destek verecek mi? Buna hayır der, hemen boşanmak istediğini söylerse o zaman yapacak birşey yok gibi duruyor sanki..O zaman sizi sevmiyor ve net olarak  hayatında  istemiyor demektir ki böyle bir durumda siz bu evliliği ne kadar sürdürebilirsiniz?

Kolaylıklar diliyorum..


Rockabye

Hduran,28 yasindayim.Söylediklerinizde yerden göge kadar haklisiniz,aglayarak okudum,resmen silkindim...
Esime 2 senedir tasinalim diye yalvariyorum ama nuh diyor peygamber demiyor,zaten 8 aydir bir ayrilmaya calisip bir barisiyoruz.Ama bu sefer sona geldik sanirim,o yüzden bu panik halindeyim.
Zaman ayirip ilgilendiginiz icin cok tesekkür ederim,yazdiklarinizi aklimdan cikarmamaya calisicam,kendim ile olan kismini....


Rockabye

Kedidirkedi,yazdilariniza tamamen katiliyorum,carpintim ve ic sikintim olmadiginda ben de buna yakin düsünüyorum.Ama o panik hali gelince hicbir sey yapacak gücü bulamiyorum kendimde.Yarin dil kursu icin randevu aldim,kendi seviyemden cok daha düsük seviyede baslayacagim muhtemelen,ilk kafa dagitmak adina,iki baslangic adina.Ilk defa esimi maddi konuda sikintiya sokucam ama yapacak bir seyim kalmadi,yol parasina kusrtan daha fazla vericem,ama en azindan bir baslangic yapmis olucam.
Türkiyeye dönmeme nedenim sirf ondan tamamen kopmamak,hem de onu rahat birakmamak icin,o kadar kolay degil bu isler :) Yokolmak istemiyorum hayatindan...Ailem ise sonuna kadar destek bana,bize sen lazimsin,mutlu ol nasil olursan ol,bizim kucagimiz her zaman acik diyorlar,baska da bir sey demiyorlar.Bu yönden cok sansliyim,ailemin maddi sorun disinda bir sorunu yok allaha sükür,biraz da bu yüzden elleri kollari bagli,buraya gelip destek olamiyorlar...
Yazdiklarinizla gercekten cesaret verdiniz,ne kadar önemliymis meger anlasilmak ve önemsenmek.Cok cok tesekkür ederim..



Rockabye

özlemdevrim,ayri yasamaya calistik ama her seferinde biraraya geldik,sonra yine sorun tam cözülmediginden ayrilma asamasina geldik.Ayri yasarken bile haftada 3-4 gün görüstük,sonra biraraya geldik,ama bu süre zarfinda ben hep onun yolunu gözlüyor olmamdan hicbir atakta bulunmadim kendim icin,sadece bekledim.Yeniden yasamaya basladigimizda da o mutsuz hissetmeye basladi hem hicbir sey degismediginden,hem de (bana göre) akli "o"nda kaldigindan..Isin kötüsü beraber calisiyorlar,ve esim aklini ve bütün enerjisini bize veremedi,cünkü "baskasi" tarafindan bu enerji calindi...
Hala bu duruma nasil geldigime inanamiyorum,yazdiklarimi baskasinin gözünden okuyunca utaniyorum,ama yine de vazgecemiyorum,benden ayrilir ve "o" kisiyle beraber olursa kismi saplanti gibi oldu,saglikli düsünemiyorum sanirim..
Cok cok tesekkür ederim sorumu ictenlikle yanitladiginiz icin.Umarim hicbirinizin basina böyle bir durum gelmez.
Sevgiler.


filizerdem

caresizlik üzülerek söylemeliyim ki eşinizle durumunuzun düzelme imkanının olmadığını düşünüyorum ve sizin yapmanız gereken şey hemen kendi hayatınıza yön vermeniz ve kafanızda bu evliliği bitirmeniz bu çok zor olacak belki ama siz ve eşiniz için en sağlıklı olanı bu gibi görünüyor çünkü daha öncede denemişsin fakat olmamış kendinizi daha fazla üzmeyin onunla bir arada bulunarak görüşerek onu hayatınızdan çıkaramazsınız bütün ömür boyu üzülmektense 1 ay 5 ay 1 yıl neyse ne kadar sürecekse unutmalısınız

bu benim fikrim tabi yine kararı verecek olan sizsiniz allah sabır ve kolaylıklar versin


ayberke

Bencede öncelikle durumu kabullenip kendi hayatınıza yön vermeniz.Aksi takdirde psikolojının daha bozulacak.Bitmişse bitmiştir.Yeni başlangıç yapabilmek için cesur olun.Yanlız oldugunuz içinde eşinize bağımlı olmanız gayet dogal.Ama öncelikle yabancı ülkede yaşayacaksanız dil ögrenin iş bulun kendinize.Bakın herşeyin nasıl yoluna girecegıni görekceksiniz.Kaldıgınız ülke mutlaka sosyal açıdan size yardımcı olacaktır.Ama bu bağımlılık sonucunda sizin kişiliiniz yaşamıyor.Silkinin eşiniz madem deste olacak alın maddi desteği bierşeylere başlayın neler yapabilirsiniz onu düşünün.Kolay gelsin size.


Meryem_

Yutdisinda yasamanin verdigi yalnizlik, soyutlanmislik hissini ve cok cok asik olmayi tecrube etmis biri olarak "ben olsam" diyerek yazacagim hep.


Seviyorsan seviyorsundur. Bunu kararlarla, birden bire bitirmek mumkun degil. Belli ki esinle senkronize gidememis duygulariniz. Belli ki o da seni dusunuyor ama ask bitmis. Bu konuda caresizlik hissetmen cok anlasilir. Gurur yapmak bile ona hissettiklerinde azalmayla mumkun oluyor. 

Diger yandan kendi ayaklarin uzerinde durman gerekiyor. Once bir bak bakalim ona duydugun baglilik, bagimlilik ne kadar "yalniz basima yapamam" endisesinden kaynaklaniyor. Ben olsam Turkiye'ye donmezdim. Baslarda zor olurdu elbet ama yapmakta zaten gec kalmis oldugum seyi, kendime donup bakmayi denerdim. Dil ogrenmek ve calismaksa gerekli gordugun, bunlari yapmalisin. Esinden maddi destek alman bana ters gelmiyor. Senin ayaga kalkmana yardimci olmasinda hic bir sakinca gormuyorum. 

Psikoterapi kesinlikle yardimci olacaktir, panik atak sorununu asmanda ozellikle. 

Karsimizdakini severken kosullara bagli sevmiyoruz. Karsilikli olarak senin su an yasadigin turden riskler aliyoruz. Elbet asilir her sey, elbet yeniden asik olunur. Su an olamazsa bile bir gun elbet. 
Umarim kolaylikla asarsin bu sorunlari.


_shushu

     Yazdıklarında benim dikkatimi çeken,aşığım demeyişin onun yerine aşırı bağlı demişsin bu çok önemli bence,Sanıyorum Türkiye'ye dönmek istemiyorsun ve bir yabancı olarak tek başına orda kalman çok zor,normalde bile insanın alışık olduğu düzenden vazgeçmesi çok zorken senin durumunda iki misli zor.Ama bu kararı almak ne kadar zor olsada bu aldatmayı sindirmekte o kadar zor olacak inan hatta bence çok daha fazla.Bir kerelik bir şey değil anlaşılan bu olayı daha da zorlaştıracak.İyi günde kötü günde bu hep içini burkacak,her zaman güvensizlik olacak.Zaten sürekli aynı yerde olmaları bu işin bitmesini de imkansıza yakın kılıyor.Bitsede senin şüphelerin hiç bitmeyecek,bu çok kötü bir his.Kendine yazık edersin diye düşünüyorum.Yerinde olsam bunu içimde netleştirmeye çalışırım.Yani ona aşık mıyım,alışık mıyım?Eşinden para almayı önemseyen biri isen zaten şu an ki durum içten içe seni çok zorluyordur.Kendine saygın konusunda sana büyük sıkıntı veriyordur. 

     Öyle sanıyorum ki,bu ilişkiyi bitirdiğinde üzerinden kamyon kalkmış gibi rahatlayacaksın.Seni seven güvenebileceğin insanların yanında çok  daha rahat ve mutlu hissedeceksin.Geri dönmek geri adım atmak değil,takılı kaldığın bu durumdan çıkmak aslında.Benzer bir durumu bir arkdaşım yaşadı.Yurt dışına çocuk bakıcısı olarak gitti.Orda kalabilmek için çok sıkıntı çekti.Ama o iç huzursuzluğu ile bir süreliğine geri döndü,yurt dışına geri dönmeyi çok istemesine rağmen,burda ki hayatından hiç memnun olmadığı halde evde,ait olduğun yerde olmak başka bir şey demişti bana,ve bir yıl sonra hiç evlenmeyi düşünmezken evlendi çocuğu oldu,şimdi çok mutlu.
     Hatta eşinin yurt dışında yaşayalımmı teklifine hayır demiş,orda hep yabancı oluyorsun diyor.
     Şimdi sana bir şey sorayım.Bir bebeğin olsun istemez misin?Cevap evetse bu adama güvenip bebek yapabilir misin?güvendin yaptın diyelim bu olay tekrar ederse.yurt dışında evli olan kişilerden bebek yapan annelerden şunu o kadar çok duydum ki,ailemden uzak olmak çok zor,çok yanlızım.(her şey yolundayken sadece doğum,bebek bakımı konularındaki yanlızlıktan söz ediyorlar.)Ki sen eş bakımından da yanlız hissedebilirsin.
     Bence sende mutlu huzurlu bir yuvayı hak ediyorsun,bunu kendinden esirgeme.Son olarak hakkında hayırlısı olur inşAllah diyorum,Allah yardımcın olsun,seni bu sıkıntıdan kurtarsın.



Cevaplamak için Üye ol