Asiri bagli olunan esin ayrilmak istemesi ve altindan kalkamamak?

Rockabye soruyor: 10

Herkese selamlar.Sorum uzun olacak,cünkü inanilmaz kötü durumdayim,icimin sikintisintan,carpintimdan saglikli düsünemez oldum,belki birkac kisinin fikri isik olur zindana dönmüs hayatimda..
4 yillik evliyiz,esim yabanci,onun ülkesinde yasiyoruz,cocugumuz yok.Ilk yil ailesiyle yasadik maddi durumsuzluktan,daha sonra esim iyi bir is buldu ve hayatimizi kurmaya basladik.Ucuz oldugu icin sehre uzak bir yerde ev tuttuk ve bu benim hayatimi kazanamamama sebep oldu.Dil ögrenemedim kurslara gitmedigim icin,hep bekledim,sartlar biraz daha düzelsin sira bana gelsin diye.Bu süre zarfinda esim benim bu sorunum icin hic yardim etmedi,tasinmak istemedi vs vs....(aramizda ingilizce konusuyoruz,yasadigimiz ülkenin 4 resmi dili var.)
Gelgelelim o cok sevdigim esim,bana tapan ölen canimin ici esim,beni aldatmaya basladi.Terkettim,geri geldim,affettim,anlamaya calistim,yardim etmek istedim,bu evliligi kurtarmak istedim,her seyi denedim..O da denedi,kontagi kesti "o" nunla,sünger cekmeye calistik gecmise,her olan bitene..ama gelgelelim esim mutlu olmadigini,benim harika ve bulunmaz bir es oldugumu ama gelecegimizi göremedigini ve artik kesinlikle bitirmek istedigi acikladi cumartesi sabahi...Benim tarafimdan bir eksiklik yokmus(ki bence var,cünkü calismiyorum daha dogrusu calisamiyorum dil problemi yüzünden),onun sorunlari varmis,"o"kisi eksikmis hayatinda...
Buraya kadar okuyanlar,ne duruyorsun daha diyebilir.Aciklayayim:
Birincisi cok acizce biliyorum ama esimi hala ve hala seviyorum..llk cok sinirleniyorum,sonra geciyor,yine onun gögsünde sakinlesiyorum.Asiri bagliyim ona,cünkü esten öte ailem,arkadasim,akrabam her seyim oldu burada,cünkü cok yalnizdim ilk 3 sene,simdi tek tük de olsa arkadasim var.Ama ne yaparsam yapayim,nerede olursam olayim onu bekliyorum..
ikincisi en büyük hatam,ekonomik özgürlügümün olmamasi.ha deyince kapiyi carpip bir hayat kuramiyorum.sonuna kadar destegim sana maddi konuda diyor,ama bu demek oluyor ki hala bir sekilde ona bagimli olacagim..
ücüncüsüondan ayri kalacagimi düsündükce delirecek gibi oluyorum,kabul edemiyorum,önümü göremiyorum,sanki bir daha günes hic dogmayacakmis gibi büyük bir umutsuzlugun icine düsüyorum,icim sikiliyor,hayat boyu bu üzgünlük hali gecmeyecek gibi hissediyorum.Gecmisimde panik atak hikayem var,o tetiklendi sanirim....burada hayat kurmaya calisacagim cok ama cok zor,ama sirf ondan bir anda ayrilmamak icin..Türkiyeye dönmek kesinlikle istemiyorum,ondan bir kerede ayrilmaya ve bütün herseyimi,hayatimi,4 senemi bir anda birakmaya hazir degilim,o gücü kendimde bulamiyorum...
Cok gücsüzüm,cok caresizim,bütün hayallerim altüst oldu,depresyona giriyorum sanirim,icimin sikintisi ve 24 saat ayni seyi düsünmek intihara sürükleyecek diye korkuyorum.Cünkü aklimdan kacamiyorum..Yalnizim,aksam olsun da o gelsin diye bekliyorum hala..
Psikoterapi ne kadar yardim eder acaba?Cünkü ben altindan kalkamayacagim.
En ufak bir fikriniz varsa ne yapmam konusunda,lütfen ama lütfen 1 satir da olsun yazin,belki bir kelimenin bile bi yardimi dokunur.
Buraya kadar okuduysaniz cok cok tesekkür ederim...


50 Cevap


Eminik

kısa ve net olarak cevabım 'hiç kimse vazgeçilmez değildir!'.
tam gereken yerde noktayı koyabilmeniz temennisi ile..


Rockabye

Uzun uzun yazdim ama maalesef yayinlamadi, ne oldugunu anlayamadim :(
Eminik ve calimera tesekkür ederim.
Umarim bu yanitim yayinlanir.


Rockabye

Herkese merhaba.
Güncelleme :)
10 eylül itibariyle Türkiye'ye dönmüs bulunmaktayim.Evimi,esimi kisaca her seyimi kovalarca gözyasi dökerek biraktim ve geldim.Cok zordu,tahmin ettigimden bile fazla.Esime veda ederken hayatimin 10 yilinin gittigine eminim.Bunu yazarken bile agliyorum.
Ilk 1-2 ay is dahi aramadim,cünkü önce toparlanmam gerekiyordu.Ilk geldigimde bitkin,cökmüs bir haldeydim.Saclarim dökülmüstü ve o zaman toparlanmam gerektigine karar verdim.Simdi allaha sükür daha iyiyim.Daha önce neredeyse belime kadar olan bukle bukle saclarim su anda kulak hizamda.Ama en azindan yenileri cikiyor,toparlayabildim.
1-2 aydir da is ariyorum.Basvurularimi yaptim,cevap bekliyorum.Hayirlisi.Artik calismaya hazirim,cok da istekliyim.
Avukat bir arkadasimla da görüstüm,bosanma islemleri icin.Artik ona da hazirim ya da olmaliyim.cünkü geri dönülmez bir yoldayim artik,önüme bakmam lazim.Özgür olmak istiyorum.Ne evliyim ne bekarim,cok zor bir durum.Cinsiyetsiz yasamak cok cirkin bir sey.
Anlasmali bosanmayi düsünüyoruz,bu durumda bile sadece Türkiye'de bosanmak 6 ay kadar sürebilirmis.Bir de bunun diger ülkesi var.
Ilk burada bosanmis olmak istiyorum.Bunun icin sanirim buradaki bir avukata esimin vekalet vermesi gerekliymis.Avukat arkadasim bahsetti bana ama biraz karisik geldi durum kulagima.Bu konuda da fikirlere acigim.
Maddi olarak esim hala destek.Ablamin yaninda kaldigim icin barinma masrafim yok ama hala esime bagimli olmak canimi sikmiyor degil.Artik tamamen-her anlamda- özgür olmak istiyorum.
Üzgün müyüm,evet hala üzgünüm.Kirginim.Kalbimden de tam atabilmis degilim,kolay kolay atamam da.Hayatim,hayallerim ellerimden zorla alindi.Evimi özlüyorum.Her kösesine uzun uzun baktim gelmeden önce.Bir daha orada olamicak olma fikri cok aciydi.Rüyamda hala oradayim.Uyandigimda bazen kendimi orada zannediyorum.
Ben bugnleri bile hayal edememistim.Ama oluyormus,olabiliyormus;dayanilabiliyormus.Ama giden de gidiyormus senden.
Iste böyle...
Yanimda olan,fikrini,yorumunu samimiyetle paylasan kisacasi hepinize cok tesekkür ediyorum tekrar.


nurus

çok akilci konuşmuşsunuz murty bey.verdiğiniz tavsiyeler ve paylaşımları takip ediyorum.mahsuru yoksa uzmanlık alanınızı öğrenebilirmiyim?bir bey olarak bayanlara tavsiye ve görüşlerde bulunuyorsunuz çeşitli konu ve saatlerde.ilgimi çekti de !!


nurus

ünleme takılmadan soruya bakarsınız anlarsınız. kısacası sizi tanımak istedim .fikir ve görüşleriniz ilgimi çektiği için..



calimera

En azindan sen elinden gelen herseyi sonuna kadar yapmissin ....Aklinda keske sunu da deneseydim belki olurdu gibi bir soru isareti yok...Vicdanen bir sızı duymamak da bir nebze hafifletir insani...Olmayinca olmuyor demek ki...Bir soz var ya hani "oldugu kadar olmadigi kader diye" Allah sana saglik versin,demesi kolay ama bunlar da gececek ,sızısı hep sende kalacak belki ama gececek eninde sonunda...Lutfen kendini harap edip daha faxla yipraa....Keske bir terapi alma sansin olsa,en azindan bundan sonrasi icin daha saglikli olur hersey .sevgiyle kal


Rockabye

    Umarim murty,ne kadar güzel söylemissin.
Zamana sigindim.Ama zaman bu kadar hizli gecmesine ragmen,acilar 100 kat daha yavas azaliyor.Bir orantisizlik var ama buna da sükür :)
Tesekkürler samimiyetin icin.


Rockabye

Calimera  aynen öyle! ne kadar güzel bir tespit yapmissin.Su ana kadar hic pisman olmadim keske biraz daha savassaydim diye.Zaten normal bir insandan 10 kat daha fazla savastim.Elimden gelen oydu ve olmadi.O yüzden bir gram tereddüt yok icimde...


nadia

yeni hayatinizin mutluluk getirmesini dilerim :)


beko

Selam rockabye yazini tesadufen buldum hemen hemen tum yorumlari okudum.bi kac sey haricinde yasadiklarimiz ayni.korkunc bi durum insaninin birine alismasi vede yurt disinda.bende 5 sene önce geldim birde cocugum oldu.is sorunum yok.duygusal olarak cokmus durumdayim turkiyeye dönebilme ihtimalim 0.bende 6 ay önce kadar bosanma dilekcesini verdim...insallah bir an evvel atlatirsin.intihar dusuncesi bazen helip gidiyor evet ama degmez diyorum kendime.cocugumla kontagimiz koptu cok az görusuyoruz.dil is bir sikintim yok cevremdeki arkadaslarda cok saolsun yardim ediolar.21 yasimda geldim simdi 26 oldum.anlattiklarini yasamayan bilemez.duygusal cökuyorsun yemek yemiyorsun gulemiyorsun.cok sevindim senin adina.insallah bende atlatip hayatima bir yön verebilirim.



Cevaplamak için Üye ol