Asiri bagli olunan esin ayrilmak istemesi ve altindan kalkamamak?

Rockabye soruyor: 0

Herkese selamlar.Sorum uzun olacak,cünkü inanilmaz kötü durumdayim,icimin sikintisintan,carpintimdan saglikli düsünemez oldum,belki birkac kisinin fikri isik olur zindana dönmüs hayatimda..
4 yillik evliyiz,esim yabanci,onun ülkesinde yasiyoruz,cocugumuz yok.Ilk yil ailesiyle yasadik maddi durumsuzluktan,daha sonra esim iyi bir is buldu ve hayatimizi kurmaya basladik.Ucuz oldugu icin sehre uzak bir yerde ev tuttuk ve bu benim hayatimi kazanamamama sebep oldu.Dil ögrenemedim kurslara gitmedigim icin,hep bekledim,sartlar biraz daha düzelsin sira bana gelsin diye.Bu süre zarfinda esim benim bu sorunum icin hic yardim etmedi,tasinmak istemedi vs vs....(aramizda ingilizce konusuyoruz,yasadigimiz ülkenin 4 resmi dili var.)
Gelgelelim o cok sevdigim esim,bana tapan ölen canimin ici esim,beni aldatmaya basladi.Terkettim,geri geldim,affettim,anlamaya calistim,yardim etmek istedim,bu evliligi kurtarmak istedim,her seyi denedim..O da denedi,kontagi kesti "o" nunla,sünger cekmeye calistik gecmise,her olan bitene..ama gelgelelim esim mutlu olmadigini,benim harika ve bulunmaz bir es oldugumu ama gelecegimizi göremedigini ve artik kesinlikle bitirmek istedigi acikladi cumartesi sabahi...Benim tarafimdan bir eksiklik yokmus(ki bence var,cünkü calismiyorum daha dogrusu calisamiyorum dil problemi yüzünden),onun sorunlari varmis,"o"kisi eksikmis hayatinda...
Buraya kadar okuyanlar,ne duruyorsun daha diyebilir.Aciklayayim:
Birincisi cok acizce biliyorum ama esimi hala ve hala seviyorum..llk cok sinirleniyorum,sonra geciyor,yine onun gögsünde sakinlesiyorum.Asiri bagliyim ona,cünkü esten öte ailem,arkadasim,akrabam her seyim oldu burada,cünkü cok yalnizdim ilk 3 sene,simdi tek tük de olsa arkadasim var.Ama ne yaparsam yapayim,nerede olursam olayim onu bekliyorum..
ikincisi en büyük hatam,ekonomik özgürlügümün olmamasi.ha deyince kapiyi carpip bir hayat kuramiyorum.sonuna kadar destegim sana maddi konuda diyor,ama bu demek oluyor ki hala bir sekilde ona bagimli olacagim..
ücüncüsüondan ayri kalacagimi düsündükce delirecek gibi oluyorum,kabul edemiyorum,önümü göremiyorum,sanki bir daha günes hic dogmayacakmis gibi büyük bir umutsuzlugun icine düsüyorum,icim sikiliyor,hayat boyu bu üzgünlük hali gecmeyecek gibi hissediyorum.Gecmisimde panik atak hikayem var,o tetiklendi sanirim....burada hayat kurmaya calisacagim cok ama cok zor,ama sirf ondan bir anda ayrilmamak icin..Türkiyeye dönmek kesinlikle istemiyorum,ondan bir kerede ayrilmaya ve bütün herseyimi,hayatimi,4 senemi bir anda birakmaya hazir degilim,o gücü kendimde bulamiyorum...
Cok gücsüzüm,cok caresizim,bütün hayallerim altüst oldu,depresyona giriyorum sanirim,icimin sikintisi ve 24 saat ayni seyi düsünmek intihara sürükleyecek diye korkuyorum.Cünkü aklimdan kacamiyorum..Yalnizim,aksam olsun da o gelsin diye bekliyorum hala..
Psikoterapi ne kadar yardim eder acaba?Cünkü ben altindan kalkamayacagim.
En ufak bir fikriniz varsa ne yapmam konusunda,lütfen ama lütfen 1 satir da olsun yazin,belki bir kelimenin bile bi yardimi dokunur.
Buraya kadar okuduysaniz cok cok tesekkür ederim...

Bu soruyu cevapla

Henüz cevap yazılmamış. İlk cevaplayan sen ol.

Cevaplamak için Üye ol