Sımarma sımartılma mevzusu..

beatrix soruyor: 10

Yarım gun gıttıgı anaokulunda haftanın en az bir gunu arıza cıkarıyor. Ya aglıyor ya aglamaklı ya da memnunsuz hıc bır aktıvıteden eglenmıyor. Haftanın uc gunu cok mutlu ayrılıyor okuldan guluyor faaliyetlerini gösterıyor oyunları sarkıları anlatıyor..

Sordugumda duru bana hamur vermedı , ege benı itti, derin bana boyle yaptı tarzı sikayetleri var. Öğretmen haric ıkı stajyer abla var her an gozetimdeler ve o tarz bişey olsa illa ki müdehale ederler. Okulda kakam geldi ogretmene soyledim tuvalete gıttık yaptık dıyor soruyorum hayır benımle gıtmedi diyor öğretmeni yani arada olmayan seyleri de olmus gibi anlatıyor..

Ben öğretmene soylesem duru bunu yapmıs, ege bunu yapmıs dıye öğretmen ekstra ilgi gösterip müdehaleyi arttıracak korumak adına oysa ben ona duru sana hamur vermedıyse duru bana hamur verirmisim dersin vermeZse ögretmenine söylersin diyorum tamam diyor. Anlattıkları gercek ise veya sureklı ise kendi kendine bas edebilir yolunu gösteriyorum.

Okuldan keyıflı geldiği gunler kahve içmeye gidiyoruz kurabiye yapıyoruz arıZa çıkardıgı gun evde aktıvıte yapmıyorum onunla kendı kendıne boya, yapboz oynamasına musade var. Ipad yok park yok tv yok bırlıkte lego oynamak yok. Nedenini de soyluyorum okulda guzel vakıt gecırmediğin için ben biraz üzüldüm diyorum.

Gulen yuz yapiştirmaları kullanıyorum. Haftalık ödülleri var ikeaya gitmek bowlinge gitmek gibi.

Gecen hafta okulda hep eğlendı oynadı arıza cıkarmadı hafta sonu ıkı ödül birden aldı ve hatta dahasıda vardı mutlu gecırdık eglendırdık bu gun okulda yıne arıza çıkardı evdeyız ve aktıvıtesıZ gunumuz.

Tek torun ıkı taraftan da ilk torun. Dolayısıyla herkesın dayılar teyzeler amcalar dedeler buyuk anneler hatta buyuk buyuk anneler hepımızın sımartma gazımız var. Apartmanda ailede sosyal cevremızde hep tek cocuk kendısı.Herkes sımarttıgı için ben kötü polis oluyorum kural koyan mahrum bırakan ben oluyorum yoksa hersey ettafındaki herkesten hep sonsuz kızıma..

Bu durumu zıyadesıyle kullanmaya basladı ve ne yapacaksam en cok ben aZıcık baba destegı ile yapıyorum. Hafta sonu yogun sımartıldıgı için bu gun okulda sıra beklemeye arkadasları ile oyuncak paylaşmaya okul kurallarına uymaya yanasmadı. Hafta içinde salı carsambada persembede sorun yok cunku..

Cocugu sımartmak nedir sizce

Hergun kınder surpriz almak

Sıklıkla oyuncak almak

Sık aferın demek cokca aktıvıte yapmak

Sınırsız ilgi , kuralları azaltmak

Bunlar degılse sizce cocugu sımartmak nedir

Ve sımartılmalı mı ve ölçüsü ne olmalı

Fıkırlerınıze cok ihtiyacım var


11 Cevap


kedidirkedi

Dünyanın kendinden ibaret olmadıgını, uymamız gereken kurallar oldugunu, sıra beklemeyi, bazen bir şeyi çok istesek de o şeyi alamayacagımızı/yapamayacagımızı, sebep-sonuç ilişkilerini, kötü bir davranıs yaparsa karsılıgını görecegini ögretmeye calışıyorum ben kızıma ve benim çok kuralcı otoriter oldugumu düşünüyorlar, o daha küçücük çocuk ne anlar diyorlar ama bence bunlar küçüklükten verilmeyince sonradan benimsetmesi zor oluyor. Nasıl baslarsa öyle gider. Diyorlar ki "Biz size hiç böyle davranmadık, siz kötü mü oldunuz?" Ben de onlara şunu soruyorum: "Biz böyle çocuklar mıydık?" Şimdiki zamanın çocuklarının çevrenin de etkisiyle algıları çok açık, çok çabuk öğreniyorlar ve  çok çabuk da "kirlenmeye" müsaitler. Bu yüzden ne kadar erken o kadar iyi diyorum. Önemli olan çocugunuzla aranızdaki sevgi bagı ve bunu hissettirebilmeniz. 


Her gün çikolata almak, sık oyuncak, hediye almak, aferin demek, aktivite yapmak bence şımartma değil ama sınırsız ilgi ve kuralsızlık şımartmaktır. Ailesinden sınırsız ilgi görmeye alışan çocuk, dışarıda bu ilgiyi göremeyince ilgi çekmek adına kötü davranıslar sergiliyor, mutsuz oluyor. Herkes sizin kadar anlayıslı davranmayacak, sırasını vermeyecek, hakkı olanı bile önüne altın tabakta sunmayacaklar al bu senin hakkın diye. Bakın, işte okuldaki arkadaslarıyla çekişmeleri size örnek olsun. O vermeyenler, paylaşmayanlar, hak yiyenler sınırsız ilgi ve haklar verilen çocuklar oluyor genelde. Çünkü baskalarının haklarını gözetmek ögretilmiyor onlara. Salıncak sırası bile beklettirmiyor çünkü onlara anneleri. Salıncakta yasça büyük bir çocuk varsa "Bak aglıyor abisi/ablası, o daha küçük, sen in de birazcık bu binsin" diyorlar. Çekirdekten böyle yetişen çocuk kendinin hep üstünlüğünün oldugunu zannetmeye baslıyor bir süre sonra. 


ipekkusgoz

Her şeyi ağlayarak yaptıran çocuklar okulda ilk hafta belli ediyor kendilerini demişti Iraz Toros Suman, 2 hafta kadar önceki 'pozitif disiplin'seminerinde. Küçük yaşlarını bir şekilde geçirebiliyorsunuz ama bir gün okulundan telefon gelip 'sizinle görüşmemeiz gerekiyor' dediklerinde içiniz acıyor diye devam etmişti. Bizde de babaanne zamanlarında çok bariz belli ediyor kendini bu durum, daha çok ağlama, daha çok mızmızlık.


nilsafak

yazdıklarınızdan yola cıkarak ve affınıza sıgınarak ''okulda güzel vakit gecirmediğin için biraz üzüldüm''lafınıza birazcık takıldım ,eger ben çocuk olsam annem bana bunu söylese ,gercekten bir sıkıntım varsa bile söylemekten çekinirim ki sevdiğim şeylerden mahrum kalmıyım,bu tehlikeli bir yol gibi geldi,bunun dısında şımartmak kelimesini sevmiyorum,ilgi gösterirmi,dinlerim aktivite yaparız gezeriz güleriz eğleniriz ama benim annesi olduğumu bilir,çok az şeye hayır derim ama hayırlarımı evet yapamayacagını da bilir arkadas ilişkisinden çok iyi bir anne-kız ilişkisi kurmaya calısıyorum..Benimki de tek torun ailerlere bazı şeyleri kabullendirmek çok zor biliyorum bebe bisküvisi vermediğim için annem küser,babaanne ağlatmayın diye nerdeyse kendi ağlar,ama onları ikna etmek gerekiyor,ikna olmasalarda saygı göstermeleri lazım diye düşünüyorum..Hayatta her istediğimizi sonsuz sınırsız elde edemiyoruz,onların pamuklara sardıkları torunları bi gün gercek hayatta yasamaya baslayınca betona çarpmasın diye koyuyoruz kuralları böyle düşünmelerini sağlamaya çalışıyorum,vaktim az sonra tekrar gelicem bu soruya bazen bende caresiz kalıyorum ama maddi ödüller(çikolata,vs vs) koymuyorum,koymadan işler yürüsün diye çabalıyorum,karsılık beklemeden bişeyler yapsın diye düşünüyorum zor biliyorum :(


beatrix

Evet işi matematikleştirdim nilşafak. Kesınlıkle katılıyorum size. Karsılıksız bırsey yapması saglamak asıl dogru olan. Ödül ve mahrum bırakma yöntemi ile kısa vadede çözüm buluyorum lakın evet işin mantıgını kavrayıp kavratıp birlikte kurabıye yapmak için degıl aglamaması gerektıgı ıcın aglamamalı ve evde kurabıye yapılmalı. Sizi cok net anlıyorum karsılık beklemeden birsey yapması için güzel bir manevra yapacagım vadesi olmayan çözümler her daim iş görür.

Kedidir kedi dünya su an okul dısında her yerde onun etrafında dönuyor.sadece ben ve azıcık baba destegı ile don kişotluk yapıyorum gıbıme gelıyor zira sonsuz sımartanları neredeyse her gun goruyor yanı arada sırada degıl rutın olarak hergu bır vesıle ile yan yana oturmamız sebebıyle .. ve anında bana karsı tavrı kurallaara yaklasımı degısıyor buna ragmen var gucumle sıra beklemek paylaşmak konusunda ugrasıyorum benımle öğrenıyor şımardıgı an ogrendıklrı bitiyor okulda en basa sarıyor halıyle problem cıkıyor soyledıgın gıbı en basından en dogrusunu yapmak gerek gec kalınmadan.tek kural koyan olarak bunu yapabılırmıyım görecegiz.

Giderek zorlaşıyor bu annelık pamuklara sardıgımız bebelere hayatı kuralları etık degerlerı öğretmek ve herkese ragmen bunu yapmak en zoru galıba.. Bır umutla annelıgın daha kolay olacagı bır donemı beklıyorum yok bılıyorum ama umut fakırıgın ekmegı misali.. Godotu bekler gibi..


nilsafak

İş aslında çocuklarda değil yetişkinlerde bitiyor sanırım,ben çocukken annemden hiç bir şey için izin almamaya çalışırdım zira kendileri hayırcı basıydılar:),babamsaaa aksamları işten gelip bizimle yerlerde yuvarlanan sokakta top oynayan,her istediğimizi  yerine getiren bir numaralı oyun arkadasımızdı,e şimdi bu koşullarda anneye bişey danışmak mantıksız olurdu:)Hala öyle hissediyorum biliyomusunuz evlendim çocuğum oldu yasım 30 a dayandı ,ben hala annemle fikirlerimi paylasmaya çekinirim bunda annemin otoriter bi kadın olmasının mı rolü var,yoksa aslında otoriter değil de babamın tavizkarlıgının yarattıgı açıgı kapatması mı onu otoriter hale getiriyor hala çözebilmiş değilim...
Şimdi aynı şeyi eşim yasatıyor bana,ona göre uykusu gelince uyur,acıkınca yer,üşüyünce giyer,ben sabırsızım ve biz bir ortasını bulmakta bazen çok zorlanıyoruz mesela ben çikolata şeker vermem o hem verir hemde aman annen görmesin der(sanırım şerrimden korkuyor:)),be adam hadi yedirdin beni niye karalıyosun çocuk zaten biliyor benim vermeyeceğimi bide senden duymak zorunda mı,daha babası böyleyken babaanne ve dedeleri varın siz düşünün (anneanne kurallarımı ihlal etmez,sanırım kızına kıyak yapıyor)
50 yasın üstündeki insanlara bir anda ''sizin çocuk yetiştirme şekliniz bize uymuyor '' denmiyor dense de pek fayda etmiyor,ben çareyi birazcık doktor ağzından konuşarak buldum,çikolataya alerjisi varmış,uyum sorunu yasarmış,uyumazsa boyu uzamazmış vs vs  derken bazen burnum pinokyonunkinden büyük olsa da yapacak bişey yok,önce büyük çocuklarla bas etmek gerekiyor,bol şans :)



beatrix

Hani bes yasındaki kızıyla anlasamayan anne vardı aramızda ben okuyunca o kadar etkılendım oyle içlendım ki haline benımde basıma gelebilir muhtemel gibi görünüyor hatta hep hayır dıyen kotu olan bırseylerden mahrum bırakan benım. Esasında gun ıcınde cok mutlu eglendıgımız anlarımızda oluyor ama yıne de benı asla sımartmayan anne olarak mımledı. Arada kendıme gore sımartıyorum da parkta oyun saatı dolunca gıtmek istemeyince bır on dk daha müsade etmek okuldan keyıfle cıktıgı gunler buyuk bır insanmıs gibi kahve içmeye gidiyoruz inanılmaz mutlu oluyor bu durumlardan ama hayır ve kurallarınız var gıbı cumlelerimle yer edıyorum anılarında. Cok korkuyorum bu noktadan bakınca ileride onun her hatalı tavrı her yanlış davranısı benım eserım benım sonucumm

Ben ona kızınca evde baba vrsa gider babaya soyler dede varsa dedeye hem dede hem babaanne hem baba varsa direk babaanneye gider annem bana kızdı der insanlar arası ilişkiyi siyaseti bu kadar kısa zamanda öğrendiyse eyvah eyvah


tubavekizlari

merhaba, ben o beş yaşındaki kızıyla anlaşamayan anneyim:) aslında bizim problemlerimiz de birilerinin sımartması sonucu oluştu. valla bence önce büyükleri eğitelim çocuğun her dediğinin yapılmasının neden kötü olduğu konusunda, çocukların aslında kurallar ve sınırlarla kendini rahat hissettiği konusunda. ben bunu eşime ve anneme anlatabiliyorum da halalara babaanneye dedelere anlatamıyorum. birde baba daha çok ilgilendiğinde bu sorunlar daha kolay çözülüyor, çünkü anne ile çocuk çok yüzgöz oluyor, babanın dengeleyiciliği sart (kendimden biliyorum). 


nilsafak

5 yasındaki kızıyla anlaşamayan anne,merhaba demek istedim size:))


beatrix

Ben oylece ozetlemek istemedim aslinda maksadimi astim biraz.. Hatirlanip anilacak bir dunya sey vardir iyi ve guzel olan ama en tatsiz olanlar kalir ya hep akilda ve bir de ben cok etkilenmistim sizin pencerenizden bakinca malum bende 3 yasina basmak uzere olan bir kiz cocuk annesiyim merak ediyorum o yaslarda biz nasil olucaz ne gibi sorunlarimiz olacak diye hep okurum o yas gurubu annelerin dertlerini kaygilarini..o yasa gelince eksik derdim tasam kalmasin allah muhafaza :)

Buraya yazdiginiz benim hatrimda kalacak kadar icten ve uzulerek yazdiginiz yazi zaten ne denli iyi bir anne oldugunuzu gosteriyor zaten biz burda kimsenin anneligini tartismiyoruz zaten ben size bes yasindaki kiziyla anlasamayan anne dedim ama cok sevdim sizi

Ben de merhaba demek istedim kizim bes yasina gelince bu konuyu tekrar konusabiliriz insallah.

Hepimizin kizi bir gun bes yasina gelecek ve hatta nice nice bes yaslar insallah


nilsafak

aminnnnn inşallah:)



Cevaplamak için Üye ol