Babalar çocuklarının bakım ve eğitimini ne kadar üstleniyor?

Alternatif_Anne soruyor: 9

Vereceğiniz cevapları harmanlayarak, Alternatif Anne e-dergisinin temmuz sayısında ANONİM olarak kullanmak istiyoruz.

Çocuğunuzun babası, onun bakımına ne kadar iştirak ediyor?
Bunu ne kadar başarılı ve otonom (kendi başına) biçimde yapabiliyor?

Ve babamız, ortak belirlediğiniz eğitim politikasına ne kadar uyuyor, size ne kadar yardımcı oluyor?


29 Cevap


ikicocukannesi

suna inanıyorum;

eger cocuklarımın popisini temizlemez, onları yıkamaz, onlarla oyun oynamaz, onlara yemek yedirmez ve ben bunları beceremiyorum kılıfının altına sıgınacak olsa idi;

ilerde cocuklarım buyuduklerinde babalarıyla vakit gecirmek istemez babalarıyla her seyi paylasmaz bir hal aldıgında gecmise bakmasını soylerdim.

ne kadar emek o kadar iyi iliski demek fikrimce...

egitim ile alakalı;

her ikimizinde ciddi kaygıları var, her ikimizde cok konusuyoruz, her ikimizde henuz net bir karar almıs degiliz. kafamız karısık, icimiz sıkısıyor. aileden aldıgı egitim konusunda bir sıkıntı yasamıyoruz, zira bizi rol model alıyorlar ekstra bir sey sergilemiyoruz, bizim bir nevi kartvisitlerimiz yavrularımız.


EmineKartal

haklısın İÇA ne kadar emek o kadar iyi ilişki demek.
Beyza büyüdükçe babalarıyla aralarındaki iletişim kuvvetleniyor. Gün geçtikçe başka bir şeyi daha birlikte yapmaya başlıyorlar; bunlar beni sevindiriyor. Ben istediğim kadar "şunu sen yap, bunu sen yap" desem de olmaz biliyorum, ne zaman gerçekten isteyerek yapacak, o zaman işe yarar bir ilişki olacak. Daha önceleri daha basitti ilişkileri, şimdi daha gönüllü baba, kızından tepki aldıkça daha girişken, daha yaratıcı.
Daha fazlasını istemez mi insan, elbet ister ama olmuyorsa da zorla hiç olmuyor.
Not: Beyza'nın babasına haksızlık etmek isteme, oldukça işin içinde aslında, ama gönül bu hep daha fazlasını ister:)


iptal_uye

:))))) bizim de babamız elinden geleni yapıyor ama ben daha fazlasını yapabileceğine inanıyorum. belki de tatmin olmayan benim, bizim babamızın yapabileceği gerçekten bu kadar mı acaba.
baba yanımdayken işlerimi yapabiliyorum, dışarıya çıktığımızda da çok yardımcı ilgili, ben yemek yerken de çok ilgili ama ikicocukannesi, pamukelma, senayc ve diğer her işi eşit yapan anneler kadar değil.
oranlarsak yorumlarda da karşılaştığım % 70'e % 30 iyi bir dağılım ;) bizim için geçerli.

bu arada çocuklar çok uyanık, tabi ki büyüyüp akılları erince iş değişir ama ilk yıllarında kendisinin altını değiştirenden çok kendisiyle oynayana daha fazla ilgi gösteriyorlar :))


Neslihan

Evlendiğimizden beri eşimle işleri yarı yarıya paylaşmışızdır. Tersi bana inanılmaz garip gelmiştir hep. Doruk doğduktan sonra da aynı şekilde devam etmiştir. Tek fark Doruğa yemeğini yedirme ve banyo işini ben yaptırıyorum. Ha birde bu aralar Doruk bana yapışık yaşadığı için genelde ben Doruk'la ilgilenirken eşim ev işlerini yapıyor mecburen :) Buna çamaşır asma, mutfağı toplama, makarna, pilav gibi şeyleri yapma v.b dahildir. Bu konuda şanslıyım sanırım ama bu bir şansmı onu da bilemiyorum. Ortak bir hayatı paylaşıyoruz ve zaten doğrusu da bu. Çalışıyorum fakat çalışmasam da aynı şekilde olurdu diye düşünüyorum.



Aysegul_

biz de çocuk olana kadar eşimle hep işleri paylaşmışızdır. hatta o benden daha çok yapardı, % 60'a 40 gibi diyeyim. ama çocukla ilgili henüz benim istediğim seviyede paylaşma yok. çoğunu ben yapıyorum. akşamları gelince ve ben iş yaparken biraz oynuyor, banyoyu ve sonrası da kurulama giydirmeyi beraber yapıyoruz şimdilik bu kadar :) henüz alt değiştirmişliği yok. biraz benim yüzümden oldu. şu sıralar işi çok yoğun, çok stresli ve gergin, akşamları da hep işi var evde çok vakit geçiremiyor, ben evde olduğum için ben yapayım yazık o dinlensin nasıl olsa ben çalışmaya başlayınca mecbur hepsini paylaşacak diyorum (kesinlikle paylaşacağını düşünüyorum zaten başka türlü altından kalkabileceğimi sanmıyorum. 9 aylık olunca işe başlamayı planladım bu arada) çocukla ilgilenmek te çok hoşuma gidiyor, bu nedenle henüz bu durumdan bir rahatsızlık duymuyorum. ama tabi böyle başladı böyle gitmez umarım :)


PelinSelin

Annelerde annelik icgudusu durumu var sanirim... Kendince yardimci olmaya calisiyor, ama dikkati daha cabuk dagiliyor. Kesinlikle elinden geleni yapmak icin ugrasiyor, altini degistirir, uyutmaya calisir... Ama genelde ben daha cok vaktim oldugundan midir hep daha cok arastirip, ona ogrendiklerimi aktariyorum, o da beni dinleyip arkadaslari ile de konusarak ne yapacagimiza beraber karar veriyoruz sonunda.
Ozellikle cocuk 1 yasina gelene kadar annenin payi daha buyuk, biraz buyuyunca - bu 6 aydan itibaren basliyor - daha da aktif olmaya basliyor. Geceleri ben uyandigimda o da hep uyandi - emziremese bile, banyosunu yaptirdi hep minikken ben suyunu dokerken, doktora hep beraber gittik vs ama yine de cok kucukken belli sure sonra ne yapacagini bilemeyip ise guce daldigi anlarda olmadi degil :)
Kesinlikle annenin ilk yaslarinda daha fazla sorumluluk altina girdigini dusunuyorum, baba annenin ona gosterdigi seyleri ve istedigi seyleri yapmak icin de elinden gelenin en iyisini yapiyor.


uzaylianne

kızım doğduğu günden beri emzirmek dışında herşeyi ile ilgilendi eşim.ilk günler ben yıkayamadığım için sadece o yıkadı,altını değiştirdi bir tek ek gıda döneminde  mamasını yediremezdi  hala boğazında kalacak korkusu vardır ki kızım3,5 yaşında:)

ancak şunu farkettim ki anneler ilk günler bebeğini korumak kollamak duygusu ile babaları bu tip işlere çok dahil etmiyorlar. yardım istediklerinde ise çok geç kalınmış oluyor.Baba da nasılsa anne hallediyor bana hacet kalmıyor duygusu yerleşmiş oluyor.
kızım ile eşimi başbaşa ilk dışarı çıkardığımda kızım 3 aylıktı.yaklaşık 3-4 saat gelmemişlerdi .Geldiklerinde ise talişin karnı tok ama altı kakalı idi eşimin o bakışını hiç unutamam  arabada gelirken yaptı yoksa farkederdim ( ki külliyen yalan neredeyse pişik oluyormuş kuzum)diyerek çaresizce kendini savunmaya başladı kızacağımdan o denli emin:)
önemli değil benim de arada unuttuğum farketmediğim oluyor deyince çok mutlu olmuştu (buda külliyen yalandı oysa:)çevremde herkes ailem de dahil minicik bir bebeği babaya emanet etmeme inanamamışlardı.
Ardından ise baba-kızın kendilerine özel başbaşa vakit geçirdikleri gezme saatleri oluştu  sanıyorum ki o ilk gün nasıl farketmezsin diyerek söylensem ilk ve son gezmeleri olurdu.

Eğitim konusun da ise hala fikir birliğimiz yok ne yazık ki.O  ne kadar rahatsa ben o kadar dikkatli ve ayrıntıcıyım.Bu durum da ise kötü polis olma işi bana düşüyor...Neyse ki gölge etmiyor bu konuda buda bana yetiyor:) 


yuksel_

ben özgüranne ve ikiçocukannesi ekolündenim :) biz eşimle çocuk olmadan önce de, olduktan sonra da herşeyi "beraber" yaparız..evdeki tüm iş ve sorumluluk ikimizindir..buna herşeyi dahil edebilirsiniz, temizlikten yemeğe kadar. Çocuk konusunda da, ilk aylardaki emzirme hariç (e o da fiziksel bir zorunluluk napalım :)) "herşeyi" paylaştık, halen de öyledir. alt temizleme, uyutma, yedirme, banyo hiç bir şeyin istisnası yoktur. Hatta yemek konusunda benden çok daha hassas ve takıntılıdır. Veya ben sabah kalkıp işe gittiğim için ama o evden çalıştığı için ben uykusuz kalmayayım diye gece uyanmalarına kendisi kalkar, ben duymam bile bazen.

Kısacası, birimizin yapabildiği herşeyi diğeri de rahatlıkla yapabilir. Sadece bazen Rüya'nın tercihleri baskın çıkabiliyor. Mesela, gece uyumak için genelde beni istiyor.

Ben bu konunun biraz da politik bir mevzu olduğunu ve klasik erkeklik halinin mutlaka sorgulanması gerektiğini düşünüyorum. yok kaka temizlemem, yok yemek yediremem diyen erkeklerin çoğunlukta olduğunu biliyorum ama anlamam mümkün değil.


Alternatif_Anne

Bütün bu güzel sohbetler (ve bana gelen özel mail'ler), çok güzel bir yazı çıkarmama yardımcı oldu. Hepinize teşekkürler ve sevgiler!
Tüm alternatif annelerin babalar günü kutlu olsun!

http://www.alternatifanne.com/?p=581



Cevaplamak için Üye ol