Din ve Tanrı kavramlari 3-6 yas cocuklarina nasil anlatilir?

05/05/2010 14:42:00
elfana 8Y 21A soruyor:

3-6 yas grubuna din & Tanrı kavramlarını nasıl acikladiginizi /aciklamayi planladiginizi merak ediyorum. 

Benzer Sorular


05/07/2010 06:47:00

İnanç bazen çok sorgulayarak, ya da belki aileyi izleyerek yapılan bir tercih. Her iki durumda da hassas bir konu ve bir insan bir başkasının inancına ancak "saygı" ya da "empati" duyabiliyor. Çok inançlı kimselerde inançsızlar için önyargılar, aynı şekilde inançsızlarda da inançlılar ya da farklı dinlerin birbirlerine önyargıları oluyor. Bu noktada sorulara yanıt verirken birbirimizin yazdıklarını tamamlayıcı şeyler ya da farklı tecrübeler yazsak bile yanıt verirken soruyu yeniden okumayı unutmayalım. İnanç konusunun derinleme tartışılması burada uygun olmayacak (gayet iyi gidiyor şu ana kadar da, ne olur ne olmaz diye yazıyorum).

Allah kavramını erken öğrenirse, şeytan da bu kavramla birlikte geliyor. Şeytan kavramı nasıl anlatılırsa anlatılsın küçük bir çocuğu çok korkutabilir diye düşünüyorum. Bu yüzden çok erken bunun üzerine kafa yormamasını tercih ederim. Sık sık rüya görüyor ve onun için rüya da çok sanal ve korkutucu, mesela rüyasında yarasaların onu anneannesinin evinde düşürdüğünü gördüğü için anneannesinin evine gitmek istemiyor. Neden rüya görüyoruz diye sordu ve açıkladım ama bu onu rahatlatmadı. "Anneciğim anneannemin evine hiç hiç hiç gitmeyelim tamam mı, çünkü orada yarasalı rüya beni korkutuyor" deyip durdu. Ben ona rüyasında bir zarar gelmeyeceğine ikna etmeye çalışıyorum ama ancak şöyle rahatlatılabiliyor "tamam oğlum eğer yarasa varsa anneannen onu kovalasın, tamam mı, o zaman gider misin?" , "tamam anne, anneannem de kovalasın, teyzem de kovalasın, eniştem de kovalasın..." Bir şekilde içini rahatlatan bir açıklama duyarsa konuyu unutuyor. Çocuklar bizim gibi bir konuya kafa yormuyorlar bütün gün, öğrenmeleri gereken bir sürü şey var. Eğer bu konuda da bir şeyler sorarsa yalnızca sorusunu kısaca yanıtlayacak ve kaygısını azaltacak şekilde yanıt vermeye çalışırım.

05/07/2010 07:07:00

Yok Acalya şahsına özel değil. Belirtiğim gibi şu ana kadar da bir sorun yok.

Türkiye'de de hayat bir çok alanda zor çocuk büyütürken. Ama bence bu konu o kadar da ilk sırada yer almıyor. Her kesime göre kreş var (inannça yaklaşımı açısından) ve benim Ilgaz'ın devam ettiği ile ilgili içim rahat, bakalım ilköğretim zamanına kadar huzurluyuz.

05/07/2010 07:15:00

 

05/07/2010 07:15:00

 

05/07/2010 12:37:00

hıı..evet Sirar'ın kitap

05/11/2010 09:56:00

yorum yapmayım bekara karı boşaması kolay misali ama çenemiz biraz düşük....
bir kaç kişi zaten bu cümleyi söylemiş aslında.. bu kavramlar anlatılmaz..kafasına sokulamaz.. bence her ailenin çocuğu belli bir yaşa kadar ailesi kadar düşünür..ailesi gibi inanır.. (ki kaldı ben ailemden farklı noktalarda düşündüğümde bile bi yerde yolun oraya çıktığını görüyorum)
insan çocuğuna inanmadığını anlatamaz..
kendi karar versin fikri bana saçma geliyor..
insan sevdiği varlığı hele ki canını koruma iç güdüsüyle ,kendine yanlış gelen bi fikri benimsemesini hiç istemez..
bence bu noktada anne kendi bakış açısını ve bunu hayatına ne derece kattığını süzgeçten geçirip yalın bir halde çocuğuna sunmalı..
ben kindergartene gittiğim dönemlerde .. Allah ı hayal etmeye çalışırdım.. sorularda sorardım.. bir süre kocaman beyaz ve oturma odamızda kı perde gibi dalgalanan bir varlık hayal ettim.. sonra dünya ile bağını ..dedim ki bizim dünyamız onun için bi tabak kadar küçük vs..sonra her birimizi nasıl aynı anda kontrol ediyor diye düşündüm.. benim ailem Allah inancı olan bir aileydi.. ama bana nasıl anlatacakları konusunda çok fazla araştırma yapmadıklarını düşüyüorum.. kendi yaşlarına göre aktardılar hep.. bir yerde bocaladım belki..ama şu an sorgusuz ve sualsiz benimsediğim bir inancım var..gerekse Peygamber hayatları gerekse dini kavramlarda 3-7 yaş arasında öğrendiklerimin büyük bir önemi var hayatımda.. ben camilerde saklanbaç oynamayı çok sevdim mesela.. çokça oynadık vs..yani kimse burası Allahın evi saygısızlık etme demedi.. günah ve ateş kavramları çok ta fazla girmedi o sıralar hayal dünyama.. (çizgi filmlerde cehennemleri idrak edene dek..ben bir çok çizgi filmde gördüğümü hatıırlıyorum..ellerinde mızraklar kırmızı canavarlar..) ailemden değil de cizgi filmlerden daha çok duydum yani ürkütücü yanını.. Dua ve Allahla iletişimi daha çok duydum ailemden.. 
burada benim inancımı herkesin benimsek zorunda olması değil aktarmak istediğim..
yani biz ne yaşıyorsak ve görüş açımız neyse çocuk zaten onu alacak.. soru sorduğunda da bunu yalın bir dille anlatmak gerekir diye düşünüyorum..
sonuçta çocuklar soru sormaya doymaz..ve tatmin olmaları güçtür.. bu din ve Allah kavramı için de geçerli bence..

05/12/2010 09:35:00

Konu biraz abartılmış galiba :)
Tanrı kavramı ailelerin yapısına göre çocukların kafasında belli bir zaman sonra yer ediniyor. Eğer inancınız yoksa çocuğunuz sorduğunda mantıklı bir cevap verirsiniz, yok hayır ateist olduğumuzu algılayacak yaşta değil derseniz, bu konuları konuşmak için yaşının erken olduğunu belirtir konuyu kaparsınız. Eğer inançlıysanız da -inandığınız dinin- tanrı kavramını çocuğunuza anlatırsınız. Bu çocukta hayalet, canavar gibi bir travma yaratmaz.

05/16/2010 22:37:00

sevimli bir şekilde anlatmayı planlıyorum.

09/17/2010 19:26:00

Allaha inanan biri olarak inanmayan arkadaslarin cocuklarina nasil cevaplar vereceklerine dair bir fikrim yok.. Ancak inancli ailelerde Yaraticiya dair sorularin olusmasi cok dogal.. Ornegin sizi ibadet ederken goren cocuk onceleri taklit edecek sonra da bazi sorular soracak..anne ne yapiyorsun, neden namaz kiliyorsun, neden yemek yemiyorsun(oruc) vs.. burda dikkat etmemiz gereken sey oncelikli olarak cok detayli anlatimda bulunmamak.. cinsellikte de bu boyle.. yumurta hucresi,sperm hucresi diye baslarsak kafasi cok daha fazla karisabilir.. yada tamamen uzerini ortup duymamis gibi yapmak da onu tatmin etmeyecek belki yanlis kisilerden yanlis seyler duymasina vesile olacaktir..once cocuga sen bu konuda ne dusunuyorsun diye sormak kas yaparken goz cikarmamamizi saglayabilir.. belki cok hafif bi cevapla tatmin olabilecek durumdadir.. yada biseyden korkmustur ve aslinda o korkusunun giderilmesini istiyordur..

cocuga Allahin ne oldugunu anlatmak zor olabilir..bazen ne olmadigini da anlatmak lazim.. yakmaz,tas yapmaz,carpmaz..

dedigim gibi ben Allaha inandigim icin, inandigim degerler dogrultusunda 18ine gelince kendisi karar versin diyemem.. nasil ki beni sevip sevmemesi hususunda onu serbest birakamiyorsam.. beni sevmemesi nasil icimi acitiyorsa Allah karsisinda negatif dusuncelere sahip olmasi yada notr olmasi bi on kat daha icimi acitir..

asagidaki linkte konuyla ilgili bazi aciklamalar var ilgilenenler icin..

http://annecafe.blogspot.com/2009/07/cocuklara-allah-anlatmak.html

http://minikkelebek.wordpress.com/2010/08/09/cocuklarimiza-dini-terbiyeyi-nasil-vermeliyiz/


09/19/2010 12:39:00

Hamzanın annesi, linkler için teşekkürler. Şöyle üstünkörü baktım, hemen kopyalayıp ayrıntılı okuyacağım.
Ben inanan olarak yetişmesini istediğim için dinle ilgili kavramlar günlük yaşantımızda zaten var. İleride Kuran kursuna da göndermeyi planlıyorum. Din ile ilgili korkutucu veya benimseyen yaklaşımın da aileden verildiğine inanıyorum. Eğer aile dini, Tanrıyı olumlu yönde anlatırsa, ileride sınıf arkadaşları taş yapar, cezalandırır gibi düşünce tarzı oluşacağını sanmıyorum ama tabii ben şu an 2.5 yaşındayken konuşuyorum :)
Bir arkadaş yuvadan bahsetmiş. Bir komşum ki kendisi yeşil saçlı, dövmeli:) özellikle yuva seçimini o yönde yaptı. Kendi deyimiyle çocuğunun ileride satanist olmasından korktuğunu, küçük yaşta ne alırsa ileride etkilenmesinin o derecede zor olduğunu düşündüğünü söylemişti. Yuva konuusndaki memnuniyetsizliği ise 5 yaşında olduğu halde Kuran okumayı öğretmedikleriydi. O yüzden çocuğuna Kuran öğretmesi için hoca tutmuştu.
Kendi kararını elbette verir. Ama bunu çevrenin etkisi ile üstünkörü değil, bilerek araştırarak yapmasını isterim. Arkadaşlarımdan ateist olanlar var. Bir kısmı sonradan bir kısmı aileden. Her ikisinin de bocaladıkları, zorlandıkları yönler olmuştu. Ama en çok zorlanan bir arkadışımızın oğlu. Anne Müslüman. Oruç tutuyor. Kurban kesiyor. Diğer dini ibadetlerle yapmıyor. Baba aileden ateist. Oturdukları apartman aile apartmanı, amcaları ve yengeleri de ateist. Çocuğa anne dini eğitim vermedi. Sadece okulda gördüğü kadar. Baba kendisi karar versin dedi.
Çocuk özellikle ergenlik döneminde çok zorlandı. Şimdi 15 yaşında hala aynı sıkıntıları yaşıyor. Babaya kızdığı zaman "o zaten dinsiz", anneye kızdığı zaman "dinci, şeriatçi" gibi ithamlarda bulunuyor.  Ve bu sözler anne için de baba için de yaralayıcı oluyor. O yüzden ileride kendisi karar versin özellikle böyle aileler için zor olabilir.

Cevabın:


Soruyla ilgili tecrübelerini paylaşmak için giriş yapmalısın. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla.