Zor Bebek ve Baby TV

selencem soruyor: 0

Oglum ilk baştan beri zor bebeklerden (high need baby) oldu. Ilk 3 ay  
sadece agladi, onu oyalamak, onunla oynamak hep yorucu oldu. Ilk  
gunden beri hep istedigi oldu cunku kendini kasti, ogurene kadar  
agladi, tepindi. Sakinlesmesi ise saatler surdugu icin biz hep onu  
anlamaya ve ihtiyaclarini sevgiyle yerine getirmeye calistik. Ben  
cocuk buyutmede ekollere, yontemlere inanmiyorum. Her cocuk ozeldir ve  
ona gore davranilmalidir. Artik 1 yasinda ve hayatimiz cok da zor  
degil. Yurumek ve arabalar onu mutlu ediyor. Yeme konusunda orta  
karar, gelisimi normal. Tum bunlardan sonra gelelim konumuza: baby tv!  
Biz 9 ay hic tv acmadik, 3 aydir ara ara izletiyoruz. Cok guzel tepki  
veriyor, guluyor, ayni oyunlari yapiyor, dans ediyor. Sadece 1-2  
haftadir surekli acmak istiyor, acinca biraz izliyor, sonra  
oyuncaklarina donuyor. Arada kalkip diger odalara gidip orada oynuyor.  
Yani gunluk hayat devam ediyor. Tek ki tv kapanmasin. Hatta  
yemeklerini de tv karsisinda istiyor. Simdi herkes bana yapma, acma  
diyecek. Ama bu o kadar kolay degil. Biz onu aglatarak buyutmek  
istemiyoruz. Zaten acmazsak deliriyor, ofkeleniyor!
Ablam ben olsam 24 saat ağlatırdım ama eğitirdim diyor.
Etrafimda buyukler biz tv karsisinda buyuttuk, yedirdik sizler iyi durumdasiniz diyor.  
Mesela 21 yasindaki saglikli beslenme meraklisi, unlversite ogrencisi  
kuzenim tv ile buyudu ve yedi. Ama gene de icim elvermiyor butun gun  
tv acmaya, oyuncaklarina yonelsin, kitap baksin istiyorum. Ustelik  
yeni jenerasyonda ise tv tam bir dusman, seytanin ta kendisi. Bu işin  
ortasi yok mu? Sorum budur. Hiç açma ya da aç gitsin disinda bir  
cevap ariyorum :)


Henüz cevap yazılmamış. İlk cevaplayan sen ol.

Cevaplamak için Üye ol