Zor Bebek ve Baby TV
Oglum ilk baştan beri zor bebeklerden (high need baby) oldu. Ilk 3 ay
sadece agladi, onu oyalamak, onunla oynamak hep yorucu oldu. Ilk
gunden beri hep istedigi oldu cunku kendini kasti, ogurene kadar
agladi, tepindi. Sakinlesmesi ise saatler surdugu icin biz hep onu
anlamaya ve ihtiyaclarini sevgiyle yerine getirmeye calistik. Ben
cocuk buyutmede ekollere, yontemlere inanmiyorum. Her cocuk ozeldir ve
ona gore davranilmalidir. Artik 1 yasinda ve hayatimiz cok da zor
degil. Yurumek ve arabalar onu mutlu ediyor. Yeme konusunda orta
karar, gelisimi normal. Tum bunlardan sonra gelelim konumuza: baby tv!
Biz 9 ay hic tv acmadik, 3 aydir ara ara izletiyoruz. Cok guzel tepki
veriyor, guluyor, ayni oyunlari yapiyor, dans ediyor. Sadece 1-2
haftadir surekli acmak istiyor, acinca biraz izliyor, sonra
oyuncaklarina donuyor. Arada kalkip diger odalara gidip orada oynuyor.
Yani gunluk hayat devam ediyor. Tek ki tv kapanmasin. Hatta
yemeklerini de tv karsisinda istiyor. Simdi herkes bana yapma, acma
diyecek. Ama bu o kadar kolay degil. Biz onu aglatarak buyutmek
istemiyoruz. Zaten acmazsak deliriyor, ofkeleniyor!
Ablam ben olsam 24 saat ağlatırdım ama eğitirdim diyor.
Etrafimda buyukler biz tv karsisinda buyuttuk, yedirdik sizler iyi durumdasiniz diyor.
Mesela 21 yasindaki saglikli beslenme meraklisi, unlversite ogrencisi
kuzenim tv ile buyudu ve yedi. Ama gene de icim elvermiyor butun gun
tv acmaya, oyuncaklarina yonelsin, kitap baksin istiyorum. Ustelik
yeni jenerasyonda ise tv tam bir dusman, seytanin ta kendisi. Bu işin
ortasi yok mu? Sorum budur. Hiç açma ya da aç gitsin disinda bir
cevap ariyorum :)
Bebeğinizin kendi kendisini beslemeye alışabilmesi için eline uygun ikili kaşık seti.Bir yandan siz beslerken, bir yandan hem oyalanması, hem de alışması için onun eline kaşığını verebilirsiniz.
Bşlarda çok ama çok kastım bende 15 aya kadar hiç seyretmedik. Sonra biraz biraz günde 10 dakika derken ara verdiğim işime geri döndüm. Maalesef kendimizi ve bebekleri frenlesek bile anane-babanne ve dede üçgenini frenleyemedik. En büyük sıkıntıları tv
yüzünden yaşadık.Açmayın dedikçe açtılar.Psikopata bağladım bi süre. Evimizde bakıldığı zamanlar kabloları sökmüşlüğüm eve geldiğimde teknoloji özürlü kayınvalidemin kabloları takıp yinede seyrettrdiğini görünce pes ettim artık. Babanneyle sorunumuzu çözdük
en fazla 1 saat seyrettiriyor bildiğim kadarıyla.Ama ananede dedemiz sürekli televizyon izliyor ve ELif de o ortamda olunca kaçınılmaz son. Eskiden sadece kayu ve luli isteyen Elif hanım son zamanlarda sabah programlarını ve dizilerini de tercihlerine eklemeye
başladı :) EE artık gülüyorrum yapacak çok fazla birşey yok. Allahtan haftanın 4 günü evdeyim ve evde olduğum günler en fazla yarım saat hakkımız var o da luli için.
İtiraf etmek gerekirse bazan de nefes alabilmek adına özellikle bol misafirli günlerde Elif hanım 1 saat kadar kayu izleme hakkına da sahip oluyor :) Bazen de ben izliyorsam sabahları biraz dizi ve biraz da doktorum takılıyoruz :)
sevgili selen, ben çözümü şu şekilde buldum. Elmo serisi veya bbc çocuk cd'lerinden kontrollü bir şekilde izletiyorum.
Tek başıma olmamın avantajı nedeniyle, evimize kanal bağlatmamayı başardık.
Geçenlerde bir alışverişte satıcı bana 3,5 yaşında oğlu olduğunu, hala konuşmadığını, 5,5 yaşındaki abisiyle birlikte tv başında büyüttüklerini, abisinde sorun olmadığını falan filan anlattı. Aradan zaman geçti, İstanbul'da iyi bir uzmana götürmüşler ve atipik
otizm gibi bir teşhis konmuş. TV, bilgisayar edilgen tüm faaliyetler kesinlikle yasak. Bir önerisi de konuyla alakası yok ama ilginç geldi, 5-6 yaş kız çocuklarıyla görüştüreceksiniz, onlar oğlunuzu açacak demiş uzman.
TV bana kalırsa kesinlikle zararlı, ama bir taraftan da onsuz olmuyor. Ha bir de Fransa'da çcouklara 3 yaşından önce Tv izletmek yasak diye okumuştum.
Ara yolu ben, benim kontrolümde, benim seçtiğim cd'leri haftada en fazla 4 saati geçmeyecek şekilde izlettirerek buldum. Ha bir de şunu yapıyorum. Şarkıları mı anlatıyor elmo, ya da dansları izlerken ben de kızımı harekete geçirmeye ve o oturp boş boş bakma
durumundan çıkarmaya çalışıyorum. Bana zaman kalması gerekiyorsa da açıyorum, kaçıp işlerimi yapıoyorum.
Hayatın gerçekleri.
