Çalışmak mı, bebeğe bakmak mı?

Ulku soruyor: 10

Calisan anneler, bebeklerimize ne kadar kendimiz bakmaliyiz, kacinci ayda ise donebiliriz? Anne bakimindan uzak buyuyen bebeklerde sorunlar gorulur mu? Kucuk bebeklerimizden ayri kalmaktan memnun muyuz, bizi huzursuz eden nedenler neler? Bu konudaki anne icguduleri ve bilimsel arastirmalar nelerdir, hissettiklerimizi ve bilgilerimizi paylasalim mi?


150 Cevap


sedavesila

Evet federal Blogcuanne ama eyaletler arasi biraz fark var. 12 haftanin 6 haftasi "short disability leave" (sezaryan ise bu 8 hafta oluyor),diger 6 haftasi "fmla-family leave act". Babalarin 6 haftasi fmla uzerinden veriliyor.Bu fmla ailede biri hastalanirsa vs de kullanilabiliyor. Maasin yuzde 60ini odeyen eyalet,maaslardan kesilen vergilerden olusturulan havuzdan geliyor para. Onun icin 1 yil calismis olmak gerekiyor,ama ayni sirket olmasi gerekmiyor. Ozguranne,haklisin,50 kisiden azsa sirket bu izinleri tanimak zorunda degil,cok bilgi ile kafa karistirmayim diye yazmamistim :) 6 hafta babanin hakki olmasi gercekten guzel.Bizde babamiz dogumda 2 hafta, 3 aylik ve 11 aylikken 2ser hafta kullandi.Farkli ihtiyaclarimizi karsiladik,cok faydali oldu.


BlogcuAnne

Hah, evet işte o 50 kişi rakamını hatırlıyorum demek ki. Çünkü benim hamileyken çalıştığım derneğin yaklaşık 50 civarında çalışanı vardı, parmak hesabı yapıyordum ben de :)


Damla

Bu arada bence de işyeri kreşi çok önemli. Bir önceki kuşakta anne evde çocuk bakarmış, ama annelik de bu kadar sorgulanmazmış, şartların elverdiğince, büyüklerin de yönlendirmesi ile büyürmüş çocuk. Yeni kuşakta hem annelerin çalışma beklentisi daha fazla, hem de annelikten beklentileri, farkındalıkları. Aynı oranda çocuk üzerinde babaların etkisi, sorumluluğu da giderek artıyor. Çalışmayıp evde çocuk bakan baba yeni bir kavram. Ben bunun bir adım ötesinde, belki gelecek kuşakta iş hayatı ile çocukların birbirine yakınlaşmasının gerçekleşeceğini düşünüyorum. Yakın zamana kadar bunlar bıçak gibi ayrıymış. Evde iş konuşmamak, eve iş getirmemek... Yavaş yavaş evi işe götürmeye başladık. Evden çalışan  kişilerin sayısı gitgide artıyor. Türkiye'de bile gitgide daha fazla kişinin iş yerlerine ara sıra da olsa çocuklarını götürdüklerini duyuyorum, öyle yarım saat gezsin diye değil, basbayağı çalışma gününde. İş yeri kreşlerinin giderek artacağını ve çocukların işin içine daha çok gireceğini düşünüyorum.


ozguranne

Bu arada ben babamın da, annemin de işyerine giderdim. Devlette çalıştıkları için belki. Bebekken değil ama çocukken gidip bahçesinde oynadığımı, babam çalışırken bol bol resim yaptığımı, annemle beraber ders verdiği sınıfa girdiğimi hatırlıyorum. Ama tabi herhalde 4-5 yaşından sonraydı bu.


julyasia

kızım 3.5 aylıkken işe başladım. ilk 3 ayım resmen kabus gibi geçti. kızım çok huysuzdu ailem uzaktaydı,çoğu zaman su içecek fırsatı bulamıyordum. daha sonra işe başladım. ilk 2 gün kızımdan ayrıldığım için çok üzüldüm ağladım ama 1 haftanın sonunda kendime gelmeye başladım.
evdeyken kızıma karşı daha tahammülsüzdüm. her şeye sinirleniyordum. şimdi ise onunla daha kaliteli zaman geçiriyorum. tabi hala düşünüyorum acaba çalışmasam nasıl olurdu diye. ama kendi ruh sağlığı açımdan evde durma fikri beni mutsuz ediyor. öncelikle anneler mutlu olmalı ki çocuklarını da mutlu yetiştirebilmeli.
ben kendimi işyerinde mutlu hissediyorum, başkaları da evde mutlu hissedebilir. bunun bir doğrusu yok. önemli olan düzgün bir çocuk yetiştirmek.



elfide

Pazartesi işe başlıyorum. Bu başlık bana çok iyi geldi. :.(


psychomom

 yaklaşık 2 yıldır işsizim,13 aydır da kzıımlayım.Kızım çok kıpır ve ben çok enerjık olmama ragmen yetemıyorum.Ev de resmen kreş gibi oyunlar yaratıyoruz,her sanıye yenı bir şeyler beklıyor.Çoğu zaman akşamları pelte halınde buluyorum kendımı.Dışarı atıyoruz her gün kendımızı,parka bahçeye..başka çocuklarla oynarken kendıne gelıyor,rahatlıyor kızım. artık yetemedıgmı hıssedıyorum.Bu arada ben de eskı hayatımı özluyorum.Aktıf oldugum,ürettıgım zamanları..seçim yapmak çok zor gerçekten.ama gerçek şu ki,bı anne üretmedıgı zaman bi süre sonra sabırsız,agresıf hale gelıyor.bence ılk baş anne mutlu olmalı,yoksa bebek de etkılenıyor bu durumdan..kızımı 2 yaşına dek emzırmeyı planlıyorum,o yüzden iş başvuruları o zamana ertelenmış durumda,ama bı yyandan da içimdekı şeytan dıyor ki,''başla kızım işe,zaten bebe de sosyal olamk ıstıyor,ortam ıstıyor..'' nasıl yapıcam bılemıyorum=( tek bıldıgım kızıma yetemıyorum,ve kendımı ıyıce saldım,amaçsız,işe yaramayan bı ınsan gbı hıssedıyorum kendımı,hala bı ''hayatı'' olan arkadaşlarımla konuşurken ben de böyleydım,her sanıyem dolu dolu geçerdı fılan dıyorum kendı kendıme=( o yüzden tereddut etmeyın,hazır hıssedınce direk işe başlayın derım=(


elfide

Duygularım o kadar karışıkki nereden başlayacağımı bilemiyorum.

İçimden bir ses bağırıyor. Sen evde dur çocuklarınla kal, ihtiyaç duyduklarında sarılsınlar ağladıklarında bir yerleri acıdığında "anne öpte geçsin" diyebilsin. Ben çalışırken bunları anneanneleriinden isteyecek olmaları zoruma gidiyor, kıskanıyorum. Hem benmde ihtiyacım var buna. Sadece çocukların değil. Ben anneyim ve istediğim zaman sarılıp öpebileceğim tek çocuk kendi çocuklarım. 

Diğer sesde çalış. Hem kendi geleceğin hem çocuklarının geleceği için diyor. Çocuklarına daha iyi imkanlar sun, kendinde her duruma karşı elinde maaşınla sigortalı dur.  Hem çocuklar büyümeyeceklermi? Onlar okuldayken ne yapacaksın sen evde. İşten ayrılsam bir daha aynı imkanları bulamam. İnsanlar bir yerlere yerleşebilmek senin imkanlarına eriişeblmek için çaba sarfediyor. Yok kpss, yok torpil peşinde koşuyor. Büyüğün neredeyse 3 yaşına geldi kendini kurtardı sayılır, ee küçükte 1 yaşında yanii 3 yaşına kaldı  2 yıl. 2 yıl için bu imkanları bırakmayım diyorum.


angelique

eger gercekten cocuk bakmak anneyi calismaktan daha mutlu ediyorsa tamam, ama calismak istedigi halde isi birakip evde cocuga bakmak zorunda hissetmeyi anlamiyorum. mutlu anne=mutlu bebek bu kadar basit. ben acikcasi dogum iznimin bitmesini bile zor bekledim, eminim boyle hisseden bir suru kadin var ama yanlis anlasilirim korkusuyla dile getirmiyorlar bence...


psychomom

 anjelık +1  bazen ınsan olduğumuzu unutuyoruz gibi=)



Cevaplamak için Üye ol