Calismak mi, bebege bakmak ki?

07/05/2010 15:10:00
ulku 5Y 3Y soruyor:

Calisan anneler, bebeklerimize ne kadar kendimiz bakmaliyiz, kacinci ayda ise donebiliriz? Anne bakimindan uzak buyuyen bebeklerde sorunlar gorulur mu? Kucuk bebeklerimizden ayri kalmaktan memnun muyuz, bizi huzursuz eden nedenler neler? Bu konudaki anne icguduleri ve bilimsel arastirmalar nelerdir, hissettiklerimizi ve bilgilerimizi paylasalim mi?

09/26/2011 10:10:00

 anjelık +1  bazen ınsan olduğumuzu unutuyoruz gibi=)

12/09/2011 20:34:00

sorulari link edesim geldi :)

bu basligin acilmasindan neredeyse iki yil sonra - yeni dönem nurturia annelerinin :) - de mevzuyu tartisigi link surada:

http://www.nurturia.com.tr/questions/8f770316-83b0-48b2-9768-9fb300a9afd9/1/kariyer-mi-cocuk-mu

the nurturia linkci basi :)

12/10/2011 11:18:00

bence de asla tek bir doğru cevabı olmayan sorulardan biri. bircok değişkene sahip bir konu. maddi manevi durum, koca, yardımcı, yetiştirilme tarzı, dünyaya bakış, çocuğun durumu ve kişinin ne istediği gibi. benim kb geçenlerde bir kadın için "kaç yaşına gelmiş parası da var niye çalışıyor ki?" dedi mesela ve damarıma basmış oldu. sanki kadın sadece para kazanmak için çalışıyor başka birşey için değil. bir de "e o kadar çalışıyor aldığı maaşı bakıcıya veriyor" argümanı var... ben henüz hamileliğimin çok başındayım ve ortağı da olduğum çok küçük bir sirkette film sektöründeyim. küçük dediysem bakmayın öyle dediğime uzun metraj sinema filmi yapmak öyle böyle zor iş değil. arada konuşuyoruz ofiste ne yaparız diye. ben de kara kara acaba ne kadar evde oturabilirim kafayı yemeden diye düşünüyorum. doğsun da bakarız deyip geçiyorum simdilik. büyük ihtimalle  kv ve annem gelecek yardıma. onlar da ne kadar kalır bilmiyorum. ki eve yardımcı bile istemeyen biriyim. zamana bıraktım, zamanı gelince hersey rayına oturur inşallah :)))  

12/11/2011 00:27:00

  ne kadar zor bir soru ülkücüm,inan ne yazacağımı düşünmeden basıyorum klavyenin tuşlarına..ben de gülmina 4 aylık olmadan başladım işe ama branşım beden eğ. öğretmenliği olduğu için ders saatlerim güzeldi ve ilçeye arabamla annemi ve kızımı da götürüyor ders aralarında emziriyordum 3 gün, 3 gibi evde oluyorduk.1 gün 06.00-13.00te eve geliyordum cuma günümü de boşaltmıştı müdür bey sağolsun.şimdi de kızım 2 yaşına geldi ve haftada 2 gün 08-15, haftada 2 gün 13-15 saatleri içerisinde çalıştığım için o günlerde çarşı pazara gitmiş yada uyumuş addediyorum kendimi.yani mesleğimi az saat ders alarak icra etme şansına sahip olduğum için kızım da bundan çok fazla etkilenmiyor -diye düşünüyorum-ama beni aradığı zamnalr da olmuştur.toplamda haftada 50-60 saat çalışıyor olsaydım mesleği bırakırdım gibime geliyor,18 saat çalışırken bile eşime bazen bırakacağım diyorum da okulda hep ayakta olmama rağmen (halk oyunları vs) dinleniyorum ruhumu dadinlendiriyorum.ayrıılığa çok dayanabilen biri de değilim ,çok duygusalım kızım konu olunca.bu güne kadar her gece uyurken onunla konuştum,hatta bir gece seni çok seviyorum bebğim diye kulağına fısıldarken uykusunda beni sarılarak ve kahkaha atarak öpücük yağmuruna tutmuştu:) her neyse canım sana kararında kolaylıklar diliyorum ve içinden gelen sesi dinlemeni...kaliteli zaman geçirmeye inanan bir anneyim ben de.

Benzer Sorular


Cevabın:


Soruyla ilgili tecrübelerini paylaşmak için giriş yapmalısın. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla.