Çalışmak mı, bebeğe bakmak mı?

Ulku soruyor: 10

Calisan anneler, bebeklerimize ne kadar kendimiz bakmaliyiz, kacinci ayda ise donebiliriz? Anne bakimindan uzak buyuyen bebeklerde sorunlar gorulur mu? Kucuk bebeklerimizden ayri kalmaktan memnun muyuz, bizi huzursuz eden nedenler neler? Bu konudaki anne icguduleri ve bilimsel arastirmalar nelerdir, hissettiklerimizi ve bilgilerimizi paylasalim mi?


150 Cevap


Yasemina

Ayrıca meraklıları icin: bir anne-kız iliskisinin iskolik ve egosantrik bir anne ile nasıl mahvolabileceginin en guzel ornegi - Ingmar Bergman'ın The Autumn Sonata'sında isleniyor. Bulursanız seyredin ama gunesli bir gunde oyle ki etkisinde cok kalmayasınız.


Seda_

Valla arkadaşlar eğer maddi durum konusunda problem yoksa bence her bebeği kendi annesi yetiştirmesi taraftaryım. Kendim bakıcı ve kreş aracılığı ile büyütülmüşüm, he bende problem varmı yok ama belki daha farklı olabilirdi herşey.
Şuan eşim askerde ve ben çalışmak zorundayım. gerçi çoğu gitti azı kaldı ama oğlumda 18 ayı bitti.
Aile meselesine gelince çoğu arkadaş ailesinden uzak ya kreşe vermek zorunda ya da bakıcı tutmak. Benim iki ailemde burda olmasına karşın son 1 haftadır stresli dünler geçiriyorum. Kayınvalidem bir iş için şehir dışına çıktı ki görümcemin kızına bakıyor bebekliğinden beri ona veremem, kendi annem müsait ama o da sürekli bir işi çıkıyor çocuklada gidemediği için problem yaşıyorum. Son 3 gündür yaşadığım olaysa cenaze yüzünden. Malum çocuk çok zorda kalmadıkça cenaze evine götürülmez(!) ölende yakınınız olunca katılmak zorundasınız. Cuma günü öğren işten çıkarak cenazeye katıldım,  cumartesi günü pazar günkü offumu kullanarak ben baktım ama bugün oğlum malesef ortada kaldı. Nasılmı Kayımpederim şuan evde çocukla yanlız(!!!!!)
Yani çalışmak zorunda olsak bile birşekilde durum sarpa sarıyor, çocukta ne olduğunu anlamıyor annede.
Yurt dışında her bebek için devlet aileye para ödüyor, çalışmak zorunda olan anne için ise her şirketin kreşi var. Ama bizim Türkiyemizde belirli durumlar harici özel kreş-aile-bakıcı arasında olmak zorunda kalıyor çocuk.
He illa para ödensini savunmuyorum ama en azından onlar göz önünde bulundurularak özel şirketlerde kreş, veya özel şirketler cumartesi pazarı çocuklu annelere tatil yapsalar en azından çocuğun annesiyle geçirdiği zaman daha fazla olur. Anne hem çocuğuna, hem kendine hem de evine daha fazla zaman ayırablir.
Yani işin özü çalışmak bir dert, çalışmamak ayrı bir dert...


Ulku

ffss, cok guzel noktalara deginmissin. krese gitse, bakici baksa bile senin de yaninda olman gereken durumlar oluyor. ornegin bizim kizlar hastalandiginda krese gondermiyorum, yillik iznimin bir kismini bu durumlar icin ayiriyorum, cunku emanet edecek kimsem yok. bu durumda da her yil tatilimiz 1 haftayla sInIrLI kaliyor.
isyerlerinde kres bulundurulmasi da guzel uygulama olur. su an belli sayida personeli olan yerlerin kres bulundurma zorunlulugu var ama uygulayan az.


Burcu

annem-babam Tekel emeklisi..25 sene bir fiil çalıştılar...biz üç kız kardeş Tekel'in yuvasında büyüdük 6 yaşımıza kadar..hem de öğretmenler,bakıcı ablalar,doktor ve hemşireler ile..prensesler gibi..keşke devletin bu imkanını özel sektörler de sağlasa..kadınlar hem üretken olsa,hem bebelerine güvenilir emin ellerde bakılsa...


ezgik

eşimin iş yeri yalnızca anneleri burda olan çocukları 0 yaş grubuna alıyoruz deyince -allahtan 3 yaşına gelen- oğlum ortada kalmıştı, kreş var ama yalnızca bayan çalışanların çocuklarına, peki bu adil mi?



EmineKartal

evet ezgik aynen böyle maalesef. benim de esimin isyerinde kres var ama o isyerinde calisan annelere taninan bir hak, babalara degil. su an bizim icin yol co uzak oldugu icin mantikli olmazdi ama belki esimin isyerine yakin otururduk, öyle bir durum olsaydi...


Yasemina

aynı durum benim esimin sirketi icin de gecerli, cocuk bakımı ile annelerin omur boyu ozdeslestirilmis oldugunun bir gostergesi ... hatta esiminin sirketinde anneler cocuklarını anlasmalı krese yollayabildikleri gibi yollayamayanlar bunun karsılıgında belli bir ucret alıyorlar galiba yani analık hakları pek bir zengin..


sedavesila

Simdi gordum soruyu, hizlica okudum. Bir yerde okumustum ama simdi arayinca linkini bulamadim. Bir arastirma, hamile kadinlar ve anneler ustune. 


Sonuclarina gore hem hamilelikte, hem anne olunca en mutlu kadinlar yari zamanli calisan kadinlarmis. Dusunuyorum, bence de cok dogru.

Hamileyken calismak kolay degil. Herkesin hamileligi farkli ama ben cok yoruldum, isim cok yogun, nefes alamiyordum. Kendime istedigim gibi iyi bakamadim zamansizliktan.

Kizim 2.5 aylikken ise basladim. 1 yil surdu kendime gelmem, vicdanimi sondurmem, yine de tam sonmedi ama yine isim geregi nefes almadan calisiyorum. Onceleri tamamen evde olmak istiyordum. Simdi oyle dusunmuyorum. Anne olmadan once bendim, o benligimi korumanin bir yolu isim, basarim. Ama aksamlari 2ser saatten kizimi gorerek yaptigim annelikten de hic memnun degilim.

Daha esnek, yari zamanli bir isim olsaydi, birseyler basarmanin yaninda da doya doya annelik yapsaydim...


jise

İşim yoğun ve stresli. Dün eve vardığımda saat 22 olmuştu. Yasal haklarımız dahilinde günde 7,5 saatten fazlası yasak olmasına rağmen sesinizi çıkaramıyorsunuz. Hele de yönetici ile bire bir çalışıp, araya kaynama durumunuz yoksa benim gibi.  Şu ara tek istediğim evde olmak, ayaklarımı uzatmak ve hiç birşey yapmamak(!) İşi bırakmayı düşünüyorum ama maddi zorluklar ile karşılaşmaktan korkuyorum.  Ki masraflar arttıkça olacağı da bu. Daha hamileliğin ilk aylarında bu kadar yıldıysam, bebeğim doğduktan sonra neler hissederim bilmiyorum. Sevmediğim bir iş, sevmediğim bir yönetici ve bunlar yüzünden saatler saatler boyunca çocuğumdan uzak kalacağım günler.. Bilmiyorum..


mira_ra

BU konu  benimde  hala  boğazımda  bir  düğüm.... süt kokuşu bebeğimi  bırakıp da  arkamda  buraya  gelmek ... kenimi ceza  evinde  ki  mahkumlar gibi  hissediyorum... yavrum daha  10 aylık ama  beni  gözünün önünde kaybettiği an da  başlıyor  ağlamaya... ben gelidğimde yada  deliler gibi  çığlık atıyor... ona hakettiği  ilgiyi  gösteremediğimi düşünüyorum... gündüzleri  10  saat ondan  ayrıyım ...nereye  kadat dayanabilirim  bu  çalışan anne  sendromlarına  bilmiyorum...  evde  oturmak  değil bebeğile  olmak istiyorum... istiyoruz...  eve gittiğimde bak bugün  bay bayı örendi bugün  tay tay  durdu diyorlar... benim  bebeğim ... büyüyor ve  ben ona sadece  uzaktan bakabiliyorum... onu annesi gibi seven  hatta bazen annesi sanan   babanesi  var...  bu iyi  ama  yinede  çok zor  arkadaşlar  hiç alışamadım ve alışmıycam ... çalıştığım sürecede   kendimi hiç huzurlu  hissedemiyorum. 



Cevaplamak için Üye ol