Çalışmak mı, bebeğe bakmak mı?

Ulku soruyor: 10

Calisan anneler, bebeklerimize ne kadar kendimiz bakmaliyiz, kacinci ayda ise donebiliriz? Anne bakimindan uzak buyuyen bebeklerde sorunlar gorulur mu? Kucuk bebeklerimizden ayri kalmaktan memnun muyuz, bizi huzursuz eden nedenler neler? Bu konudaki anne icguduleri ve bilimsel arastirmalar nelerdir, hissettiklerimizi ve bilgilerimizi paylasalim mi?


150 Cevap


mira_ra

burcu  ayaz  sana  katılıyorum  arkadaşım her kezin sebepleri  farklı  kimsenin  kimseyi eleştirmeye hakkı  yok cidden psikolojimiizi bozuyor bu kötü senaryolar


nilaylilayla

kimseyi eleştirmiyorum...o zaman bu tarz sorular sormak yasaklansın burada:)

böyle bir karar verdikten sonra kimsenin yorumu sizi üzmemeli...yola devam..


Taita

Aaaa.. inanamıyorum ya, evde çocuğunun yanında olmak isteyen kadınları da suçlu çıkardınız iyi mi!!
Böyle yazıları görünce gerçekten çok şaşırıyorum. Size ne kardeşim kadın çocuğuyla mutlu, kariyer yapmak istemiyor işte. Suçlu mu yani. İlla çalışması mı lazım.

Kaliteli zaman geçirmek denen şey saçmalık bana göre. Evet!

Onun dışında isteyen çalışsın istemeyen evinde otursun. Kim nasıl mutlu ve huzurlu oluyorsa öyle yaşasın ama şu mesleyi bu hale getirmeyin.


Taita

Burcu, ben kendi düşüncelerimi yazdım. Bence çalışmamdan kızım kötü etkileniyor. Akşamları birbirimizi çok özlemiş oluyoruz. Gece uyanıp yanımıza gelip öpüyor bizi Hira. Bazen sabaha kadar emiyor koynumdan ayrılmamak için. Ben zaten kendim için suçluluk duyuyorum benim psikolojim bu. eminim tüm çalışan anneler de aynı problemi yaşıyordur :(
Zaten burda evde çocuğuna bakan arkadaşların sıkıntısı şu; resmen çalışan anneler saldırıyorlar biz kötü bir şey yapmıyoruz, biz böyle huzurluyuz vs vs. Onlarınkisi sadece kendini savunmak. Daha önce yazılan yazıların ne kadar saldırgan olduğunu okuyunca anlarsın.


Taita

.



Damla

Ben hiç suçluluk duymadım çalıştığım için, duymayan arkadaşım da çok. Genellenebilecek bir konu değil. Daha önce bu konuda yazmıştım: http://www.kitubi.com/2009/01/09/calismak-ya-da-calismamak-arasindaki-seciminizi-yaptiniz-mi/


Taita

benim çeremde de çalıştığı için suçluluk duymayan yok :(
tabii bu söylediklerim 3+ çocuğu için geçerli değil. o zaman kreş yaşı gelmiştir zaten.


busraa

Doğumdan sonra işe devam edip etmeyeceğime karar vermedim henüz.O günlerdeki ruh halim gösterecek bunu.Bu konuda kesin bir yargıya sahip değilim ve zaten çalışılmalı veya çalışılmamalı demek de kimsenin haddine değil.

Burada esas olan annenin mutluluğu...(Mutlu anne=Mutlu bebek) Annenin çalışıyor olması evladını az sevdiğini, ona bakmak istemediğini kesinlikle göstermez.Herkes kendine özgü sebeplerden dolayı çalışmayı/çalışmamayı tercih ediyor.Herkes kendi şartları altında kıyaslama yaparak bunun kararını veriyor.

Açıkçası ben çalışsam da çalışmasam da, her iki durumda da zorlanacağım durumlar olacak.Şartlarıma göre bunun kararını vereceğim elbette.Burada paylaşmamız gereken hangisinin doğru olduğu fikri değil.İki durumda da içimizde kalan ukdeler/yaralarımız var.Ama birini seçmek zorundayız.Neden birbirimizi rahatlatacağımıza ,bunaltıyoruz?


Taita

okudum şimdi yazınızı. evet, güzel yazmışsınız ama benim sıkıntım da tam burda başlıyor zaten. çok çok iştahsız bir çocuğa sahibim :( acaba yedi mi, ne tarz oyunlar oynandı, beni özledi mi, acaba düşüp ağladı mı (böyle zamanlarda hep gelir bana sarılır) yani bu tarz ihtiyaçlar var aklımda.  bıraktığım kişiler ya anneannesi ya da babaannesi yani emin eller. ama işte içim rahat değil.


handanT

herkesin yaşam şartları ve tercihleri farklı kimse kimseyi yargılayamaz yada suçlayamaz anneligi sorgulamak kimsenin haddine düşmez..bende çalışan bir anneyim oglumu 10 aylıkken bıraktım çok zordu artık zor degilmi ? tabiki hala zor benim için..ama mecburum ona daha güzel bir gelecek verebilmek ihtiyaçlarını karşılayabilmek için bence 3 yaşına kadar anne bakmalı bebegine ama şartlar şartlar...uzun uzun yazmak bana gereksiz geldi şimdi hiç halim yok..biz çalışan veya çalışmayan anneler ortak noktamız evlatlarımıza iyi birer anne olmak kimisi bunu tüm gününü ayırarak başarır kimisi 3-4 saatiini önemli olan bebegini yanında oldugu sürece mutlu edebilmektir gözlerinde o parıltıyı görebilmektir ben akşamları bunu görüyorum ve bana yetiyor..egerki imkanım olsaydı 3 yaşına kadar bakar sonra kreşe verirdim ama şimdilik yapmam gereken içinde bulundugum durumu en iyi şekilde degerlendirmek..



Cevaplamak için Üye ol