oğlum artık emmiyor:(

calemity soruyor: 10

hala inanamıyorum resmen memeye aşık oğlum bir gecede emmeyi bıraktı :((moralim acayip bozuldu kendimi reddedilmiş hissediyorum ..ve çok korkuyorum hamilelikte sütün tadının değişebileceği  söyleniyor ve aksi gibi reglm geçikti..diş çıkarıyor sanırım köpek dişler çok huzursuz ve iştahsız tabi buda bir sebep olabilir ama diğer ihtimalden korkuyorum yarın test yaptırcam ama size de danışmak istedim bilgi ve birikimleriniz nedir bu konuda arkadaşalar..göğsüm acayip şişti sağdım iğrenerek tadına baktım çünkkü merak ettim tadında bi değişme var mı diye önceki halini bilmesemde ekşi olmaması gerekiyordu eminim ama ekşiydi.belki de beklediği için de olabilir değil mi?


32 Cevap


Ulku

nasil oluyor bilmiyorum ama iki cocukla daha guzel ilgileniliyor :)
hele ki bir de kucuk hareketlenmeye baslasin, oyunlariniza ortak olsun, cok sasirtici kardes aktiviteleri bulabiliyorsunuz. hatta sizden once onlar bu aktiviteleri kendi aralarinda kesfediyorlar :)
dun ikisi beraber top havuzunda tepindiler mesela evde, kucuk sisme bi havuz, bunu ben tekiyle yapamazdim :)


Aysegul_Yagmur_Irmak

Calemity aynı ama aynı duygu ve düşünceleri ben de yaşadım! İnan bana. Hatta annem, kayınvalidem ve birçok arkadaş erken olduğunu düşündü, Allah yardımcın olsun, yazık oğluna yorumları aldım bol bol. Bir yandan da çok iyi olduğunu, arkadaş olacaklarını, en iyisini yaptığımı söyleyenler oldu. Zaten ilk aylar minik bol bol uyuyacak, ben de oğlumla ilgilenmeye devam edicem. Sonra da zaten ikisi birlikte oynayacaklar, ben sadece onlara yol göstericem. Ne olacak, iki kolum yok mu, ikisini de kucaklarım. Hem annelerin yüreği o kadar büyük ki, ikisini aynı anda severim ben. Kocaman bir aile oluyoruz, o kadar keyifli ki. Ama biliyorum ben ne kadar yazarsam yazayım bu bir süreç, bu duyguları yaşayacaksın, benim de içim sıkıldı, aylarca alışamadım, heyecan hissedemedim, kendimi zorladıkça uzaklaştım. Ama sonra bir anda içimi sardı, yüreğimi kapladı ikinci evlat heyecanı, tabi ilki gibi değil hala, bunu da itiraf etmeliyim. Ve hala ara sıra korkuyorum, oğlumla bir süre şimdiki gibi ilgilenmezsem ne hisseder diye ama hepsi geçecek ve sonrası harika olacak eminim. :)


burcubrsn

Ben de ikinci hamileliğimi öğrendiğimde ciddi bi sok yaşamıstım..ikinciyi hiç istemıyo değildim ancak henüz planlarımızda yoktu..tamamen kararsızdık..Ancak simdi düsününce iyki  olmuş diyorum..yaş farkı az olacağı için daha iyi anlaşacaklarını, kıskançlığın daha az olacağını düsünüyorum..Üç yıl sonra olacağına neden simdi olmasın..tabiki zor bi süreç olacak ancak oğlumu hayatta yalnız bırakmayacağım için mutluyum..hiçbi arkadas kardeşin yerini tutamaz ..su an büyük kardese haksızlıkmıs gibi olsada  ilerde onlar çok mutlu olcaklar..

Bi sitede su cümlelere rastlamıstım ve çok doğru olduğunu düsünüyorum belki karar vermende yardımcı olur..”ben 2. çocuğuna sahip olduğu için pişman olan kimse tanımadım ama 2. çocuğu yapmadığı için pişman olan birsürü 40 yaş ve üstü kadın tanıdım.

Hakkında hayırlısı olsun..


calemity

burcu bebeklerimiz arasındaki yaş farkı  aynı olacak seninle aşağı yukarı..son cümle gerçekten doğru.
ben kendimi hala başka bir boyutta hissediyorum mantıklı düşünemiyorum sadece kereme yaplmış büyük bir haksızlık olarak düşünmekten ötesine geçemiyorum..diğer türlüsüde diğer bebeğime yapılacak biir haksızlık gerçi .. çok yalnızım anneme ve ablama söyleyemiyorum size komik gelecek belki ama ablam kereme hamile kaldığımı duyduğunda 3 ay konuşmadı benimle işe girmeyip evde çocuk büyüt diye onlara da hak veriyorum onca emek var ama çalışamıyorum şimdii iyice hayal olacak..annemin ablamın bana tavır almalarından çok korkuyorum ...hüngür hüngür ağlıyorum ikisine de kıyamıyorum bi delilik yapmaktan korkuyorum


Ulku

sen bilincli hamile kalmamissin ki, neye kiziyorlar?? onlarin hatasini, kisilik bozuklugunu dogmamis bir bebekten cikarmak mi dogru olan? bunu yaptiginda iste bunu "bilincli" yapmis olacaksin, bilincli ama guzel mi? cok iyi dusun, ikinci bebek sahibi olmanin karari sana ait degildi, bunun sorumlulugunu kimse sana yukleyemez, ama o bebekten "kurtulmanin" karari sana ait olacak, bunu tasimaya hazir misin?



yasemin_ekin

anne ve ablalar maalesef bazen söylelemeleri gereken laflar, vermemeleri gereken tepkiler veriyorlar.

Çok alakasız olacak belki ama, ben hamile kaldığımda doktora çalışmama devam ediyordu. Ankara-İstanubl arasında gidip geliyordum. annecigim, büyük bir ihtimalle benim daha da çok yorulacağımı düşünüp, laf arasinda "keşke biraz da bekleseydiniz bebek için" dedi. O zaman biraz kırıldım. ama şimdi anneanne-torun ilişkisini görünce, o anlık bir lafmış diyorum. Deliriyor torunu için....

her aile, her birey, her ilişki farklı, dolayısıyla tepkileri de farklı oluyor , Anne-ablanın sana tavır yapmasının ne demek olduğunu inan çok iyi bilirim ama bu senin bebeğin; annenin ve ablanın değil.  En doğru kararı sen vereceksin. 

 
blogcuanne'de okuduğum bir yazı vardı "kalbimin odaları" diye, bir de istersen bir göz at... Linkler aşağıda ...

http://blogcuanne.com/2010/03/19/icimde-korkular/
http://blogcuanne.com/2010/05/07/kalbimin-odalari/


burcubrsn

Sonuçta böylesi hakkında hayırlısı imiş demekki..benim annem de illa ikinciyi yap demedi hiçbi zaman, sana kıyamıyorum vs diyordu..ancak ögrendikten sonra

kardeş gibisi var mı, iki çocuk çok ideal, sakın bi hata yapma, hata yaptığın an pişman olursun  vs tarzında yanımda oldu..

iki çocuk anneleri ile görüş bence, fikirlerini al..ben 2 çocuk annelerinden hiç olumsuz bişi duymadım..

ancak çok fazla desteğe ihtiyacın oldugu bi dönem..en ufak kötü bi sözden  etkileneceğin, iyi bisiler duymaya ihtiyacın olduğu bi dönem..
olmuş artık, kimsenin kötü bisi söylemeye hakkı yok annen bile olsa..belki tepkisiz kalabilirler ki bence senin yanında olmaları gerekir böylesi zor bi dönemde..ben açıkçası o zor dönemi ailem ve arkadaslarım saylesinde atlattım..
işe girmek herzaman olur, her zasan fırsatlar çıkar karsına ancak bu kararın bir daha geri dönüsü olmaz..evet illa doğurcaksın diye bi tercih yok ancak bence ilerde iyki olmus diyceksin..ama öbür kararında keske aldırmasaydım diyceksin büyük ihtimalle..yine de karar senin tabi..su an seni çok iyi anlıyorum..


iptal_uye

calemity hakkında hayırlısı olsun. eşinle hayatınız için en doğru kararı vereceğinizi düşünüyorum. ama ağlama lütfen kerem için en azından. o çok etkileniyordur annesinin ruh durumundan.

ayrıca baksana kim erken gelen ikinci bebekten şikayet etmiş ki :) hem bebeğin gelmesinin doğru olmayacağına inanıyorsan yine doğru bir karardır bence.

anne ve ablaya gelince kararın ne olursa olsun seninle aynı fikirde olmayabilirler ama bu şekilde tepki göstermeseler keşke. bana kalırsa verdikleri bu aşırı tepki samimiyetlerinden, seni canlarının bir parçası kadar yakın hissediyor olmalalarından. yani bazen senin SEN olduğunu unutuyorlar sanırım.

zaman zaman annelerle yaşanan bazı tartışmalar neden kayınvalidelerle yaşanmaz. sebebi insanın annesine, kızına, kardeşine herşeyi söyleyebilmesinden bence.

sevgiyle kal


Aysegul_Yagmur_Irmak

Bana da annemler sen daha doğurursun artık, ev hanımı oldun falan gibi laflar ettiler. Bense aksine 2.yi de yapıp hemen iş hayatına dönmek istiyorum, bir daha ara vermemek için. He he diyorlar inanmıyorlar, birçok insan da çok mantıklı bir düşünce olduğunu düşünüyor. Dediğin gibi büyüğe haksızlık gibi hissediyor insan ama ikincinin yaşama hakkı da var. Diyorum ya bu bir süreç, biz ne dersek diyelim bu duyguları yaşayacaksın, sonra sonra alışacak, heyecanlanacaksın. Hele o ilk hareketleri hissetmeye başlayınca yeniden....

Bizim 18,5 ay oluyor araları, ayyyy çok azzzz diye tepkilerle karşılaşıyorum sık sık. Bir de insanlara isteyerek hamile kaldığımı anlatamıyorum, biz böyle istedik, böyle planladık ve oldu. :) Tamam çok enine boyuna düşünmemişiz, itiraf ediyorum ama sonradan enine boyuna düşününce ilerisi için çok güzel olacağı konusunda kocişle hemfikiriz. :)


ikicocukannesi

calemity,,

ogluna haksızlık gibi dusunmen cok dogal, ama inan oyle degil...

kızım dort aylık bir sabah kahveden tiksindim. acaba mı dedim, bir ihtimal. gulumsedim hemen. aksamına saat sekiz gibi uykum gelince kocise dedim ki sanırım hamileyim. gulustuk, lakin uyku agır basınca dedim sanmıyorum ben gercekten hamile olabilirim. hooop nobetci eczane, hooop cift cizgi, pesisıra kahkaha, sok...nasıl mutluyum ama tarif edemem; ah diyorum ikinciye hamileyim, bir pazar sabahı iki cocuk bizim kapımızı calıp yatagımıza zıplayacak, dusunsene evde ne tatlı kahkahalar duyulacak, hep bir ses olacak evde, beraber oynayacaklar, ne sanslıyım...kocam sokta ama, cok saskın, nasıl olur diyor bir hata mata? gecenin saat 23'u biz hastanedeyiz beta hcg icin. hooop deger 300'lerde evet ben hamileyim:)))ertesi sabah dogru dr'a. dr diyor vajinal usg, peki diyorum. veee rahim duvarı kalın, kese olusmus bile. dr temkinli, haftaya cagırıyor, bakalım yuruyecek mi gebelik...

o hafta yakınlara soyluyorum, inanmıyorlar. amcaya dayıya siz ikinciye amca dayı olacaksınız diyoruz, dayı cok mutlu amca saka yapıyorsunuz diyor dalga geciyor. babam ve kvalide ciddiler inanmak ile inanmamak arasındalar. haftaya biz dr'a sulale ile birlikte gidiyoruz. dr usg'nin sesini acıyor, gum gum gum gum. oglusumun kalbi gumbur gumbur:) ben kocamın elini sıkarken mutlulukla kocam kızımızı kucaklıyor ekrana dogru baktırmaya calısıyor, los ısıkta abla gulumsuyor. babam riskli mi demeyi akıl ediyor, kavilde acmıs kulaklarını dr bakıyor. dr'da diyor ki; bunyesini zorlayacak ama sıkı takip edecegiz. bu bebek gelmeye karar vermis, aileside bebegi istiyor, inanın kurtajdan daha risksiz...sonra basıyor dr'da kahkayı zira o da cok saskın.(oncesinde iki tup bebegimi yapmıs olan dr) ben size dememismiydim bebek dusununce once bana gelin diye hangi ara dusundunuz de yaptınız diyor:)))

kurtaj karsıtıyım calemity, bunu yasamıs biri olarak. 13 haftalık bebegim kalbini atmayı bırakıverdi abladan onceki gebeligimde.(missed abortus) kaybettim yavrumu, kromozom anomalisi varmıs, ben gebeligim yolunda seyrediyor sanırken normal usgye girdigimde kalp atısı duyulmadıgı icin malesef operasyonla yavrumdan ayrıldım. boyle toplamda dort kaybım var...objektif olamam bu acıdan.

etrafa kulagını tıkamayı ogrenmelisin. bana cok sık soylenen yazık araları daha cok azmıs oluyor. oysa ben bu durumdan cok memnunum. sadece 13 ay araları ve ikisiyle beraber oyun oynamak cok eglenceli. yemek/uyku duzenleri, ihtiyacları paralel birbirine. inan cok da ekonomik. kıyafet, malzemeler vs. vs...ikisini birden nasıl idare ediyorsun sorusu geliyor sıkca, ustelik ben calısıyorum. zorlanıyorum ama idare ettigimi dusunuyorum. insan istedikten sonra....

boyle iste,
isten donuyorum eve, kardesin emekledigi aylar;
emekleye emekleye calan zil uzerine kapıya geliyor oglus, kızımda bas bas annesi merhaba diyor. oglusu yerden hemen mememe alıyorum cok cok cok, ablayı da kucagıma. ablanın sacıyla oynarken oglusla emisiyoruz. boyle bir mutluluk yok:)) 

not: bir pazar sabahı degil son bir aydır nerdeyse her pazar uyanır uyanmaz iki minik yurek kapıyı calmadan hooop bizim yataga atlıyorlar. sonrası zıp zıp zıp, kahkahalar sonuna kadar...

not 2 : iyi ki ogluma gebe kalmısım, iyi ki onu dogrumusum, iyi ki ikicocukannesiyim:)

sevgiler...



Cevaplamak için Üye ol