oğlum artık emmiyor:(

calemity soruyor: 2

hala inanamıyorum resmen memeye aşık oğlum bir gecede emmeyi bıraktı :((moralim acayip bozuldu kendimi reddedilmiş hissediyorum ..ve çok korkuyorum hamilelikte sütün tadının değişebileceği  söyleniyor ve aksi gibi reglm geçikti..diş çıkarıyor sanırım köpek dişler çok huzursuz ve iştahsız tabi buda bir sebep olabilir ama diğer ihtimalden korkuyorum yarın test yaptırcam ama size de danışmak istedim bilgi ve birikimleriniz nedir bu konuda arkadaşalar..göğsüm acayip şişti sağdım iğrenerek tadına baktım çünkkü merak ettim tadında bi değişme var mı diye önceki halini bilmesemde ekşi olmaması gerekiyordu eminim ama ekşiydi.belki de beklediği için de olabilir değil mi?


32 Cevap


zeynepanne

sevgili calemity
benim kızlarımın arasında 6 yaş var. kızım küçükken ikinci bebek fikrine o kadar uzaktım ki, bebekliğinden kalan hiçbirşeyi saklamadım hep dağıttım.
sonra babamın rahatsızlığı, hastaneye düşüşü ve ölümü sürecinde yaşadıklarım, bu kararımı değiştirmeme neden oldu.
ben tek çocuğum, benim hayatımda, işte böyle zor zamanlarda, bir kardeşin ne kadar önemli ve gerekli olduğunu anladım. babamın ölümü üzerinden 4 ay geçtikten sonra sürpriz bir hamilelikle 2.kızım geldi. başlarda ağladım, işyerinde yeniyim, problem olursa, kızım ilkokul 1'e başlayacak, evde küçük bir bebek olacak, nasıl yaparım vsvsvs diye. her duyan da vah vah tam bebek doğacak akabinde nefin ilkokul 1'e başlayacak, çok zorlanacaksın dedi.
şunu söylemeliyim, kolay olmadı. çünkü bebeğim, ilk kızım gibi uslu ve kolay bir bebek değildi. ben de nasılsa bebek başlarda hep uyuyacak, ben de o vakitlerde büyük kızım ile ilgilenirim dedim. ama tam tersine bebek kolikli olduğu için ilk 3 ayımız çok sinir bozucu ve zor geçti. büyük kızımla ilgilenemedim, tam da korktuğum başıma geldi, ona vakit ayıramıyorum diye çok ağladım. o garibim de etkilendi, evdeki kriz ortamında, sürekli ağlayan bir bebek ve onu susturamadığı için gerilen aile üyelerinden dolayı zor günler geçirdi.
ama hep beraber alıştık buna bir süre sonra. çok bunaldığımda, bebeği ağlar vaziyette anneme bırakıp kızımı alıp çıktım. bazen eşim aldı sinemaya götürdü. bazen 3 kişi kaçamak yaptık bebeği bırakıp. bu anlarda çok mutlu oluyordu. elbette eskisi gibi ilgilenemiyorsun artık ilk çocukla ama bir süre sonra o da bu duruma uyum sağlıyor. mesela emzirirken kitap okuyordum ben ya da ona göre bir oyun oynuyorduk.

sonuçta en zor ilk 3 ayı bir şekilde atlattık. yeter ki sağlık olsun, hepsi bir şekilde geçiyor.
ikinci çocuk olmalı mı, olmamalı mı ayrı bir tartışma konusu. her aile, her kişi, her duruma göre bu karar değişebilir. bu işte doğru karar diye birşey yoktur. ikinciyi istemeyenleri yadırgamıyorum. onlar için doğrusu bu olabilir.
ama kendi adıma şunu söyleyeyim, bebeğim 3 aylık olduğundan beri yoğun çalışıyorum. çok yoruluyorum ama her gün şükrediyorum ve iyi ki onu da doğurmuşum diyorum.
ilk 3 ay en zor zaman, hadi bilemedin ilk 1 yıl. biz neredeyse bu 1 yılın sonuna geldik. bak, insan ömründe 1 yıl ne ki, göz açıp kapamadan geçiyor. yani ikinci çocukla ilgili tek endişen ilk çocğuna haksızlık etmiş olmak ise lütfen böyle düşünme. ben aralarındaki yaş farkı 6 olmasına rağmen aynı şeyi düşündüm ama öyle olmuyor. şimdi beraber oynadıklarını, küçüğün ablaya hayranlığını ve büyüğün kardeşini gururla her yere götürmek, göstermek istemesini gördükçe hiç de haksızlık etmedğimi anlıyorum. hele ki sizde yaş farkı az olacak daha çok paylaşımları olacak. ilk yıllar belki sana biraz zor geçer ama sonuçta GEÇER! yeter ki sağlık olsun...
bu konuda sayfalarca yazabilirim. hakkında hayırlısını diliyorum. kararınız ne olursa olsun, sizlere mutluluk getirsin...


ikicocukannesi

''elbette eskisi gibi ilgilenemiyorsun artık ilk çocukla ama bir süre sonra o da bu duruma uyum sağlıyor. mesela emzirirken kitap okuyordum ben ya da ona göre bir oyun oynuyorduk.''

zeynepanne ne guzel ozetlemis,
tum kalbimle katılıyorum,
aynen oyle oluyor.




Cevaplamak için Üye ol