İstenmeyen davranışlara/inatlaşmalara karşı yöntemleriniz nasıldı?

seda_melis soruyor: 10

Kızım 15 ayını doldurmak üzere. Yeni yeni, istediği bir şeye karşı çıktığımızda tepkisini göstermeye başladı, hiçbir şey yapamayınca sinirinden oturup ağlıyor, tekrar tekrar şansını deniyor, bu da benim sinirlerimi zorluyor. Ben herşeye bağırıp çağıran, tehditlerle çocuğunu büyüten bir anne olmak istemiyorum ama bazen benim de terelelli zamanıma denk gelmiş olabiliyor ve kendimi çok fena böğürürken buluyorum.
Mesela biberonundan suyunu kafasına dikip kendi başına içmeyi yeni öğrendiği için, bunu oyun haline getirip biberonu ters tutup suyu oraya buraya akıtmaya ve o suyla oynamaya bayılıyor. Dün akşam banyosunu yaptırmışım, mis gibi giydirmişim, uyku modunda aslında ama uyku öncesi son vakitleri, yine aynı şeyi yapmaya başladı. Aslında oynasın da üstü başı ıslanacak veya suyu döktüğü yere basıp kayacak diye istemiyorum, "yapma" dedim yüzüme baktı güldü. "dökme suyunu" dedim kızar gibi yaparak, yine gözümün içine baka baka döktü. en sonunda bağırarak aldım elinden, ağladı, zırladı, unuttu bi ara, beni görünce hatırlayıp yine ağladı. Saat bu arada 23 civarı, e benim de pilim bitmiş vaziyette.( Bu aralar zaten uyku konusunda da sapıtmış durumda. 23-23.30 gibi uyuyor. ) Alıp odasına götürdüm uyutmak için. Güzelce "hadi uyuyalım, bak herkes uyudu, sen de kapat gözünü artık" dedim, ona da direndi, kapıyı gösteriyor, mümkün değil uyumak istemiyor ama gözünden de uyku akıyor. Bir süre de bunun için cebelleştikten sonra en sonunda yine acaip bağırdım da korkup öyle uykuya daldı. 
Şimdi bu durumu bana analiz eder misiniz? Çok yeni karşılaştığım davranışlar bunlar, nasıl davranmalıyım? Yani bir şeyi yapmasını istemiyorsam bağırıp kızmakla bu işi çözmemeliyim diye düşünüyorum. Sizin yöntemleriniz nasıldı? Bu davranışlar yeni bir dönemin başladığını mı gösteriyor? 


10 Cevap


seda_melis

bu aylarda mı direnişe başlıyorlar acaba luce_anima??


yuksel_

merhabalar, 14-15 aylar 2 yaşa doğru yaklaşılan ve inatlaşmaların, kendi benliğini ortaya koyma çabalarının başladığı aylar. Ancak, dil gelişimleri aynı hızda olmadığı ve dertlerini açık açık anlatamadıkları için çoğu kez içinden çıkılmaz krizleri de beraberinde getiriyor. Daha evvelden, pekçok kez benzer şeyler konuşuldu. Öncelikle, "çocuklar krizde" diye bir grup var, oraya bakmanızı tavsiye ederim. Bir de aşağıdaki linkte bir arkadaş genel bir toparlama yapmıştı, belki işinize yarar:

http://www.nurturia.com.tr/bugulog/a3ebb29e-9e99-4f73-b215-9dc3010f9f10/krizsavar

kolay gelsin,


seda_melis

Düşünüyorum, ama nasıl işin içinden çıktığınızı tahmin edemiyorum, Allah size kolaylıklar versin :)
Mümkün olduğunca tepki vermemek en doğrusu galiba ama bazen dediğim gibi çileden çıkıyorum işte. Sakin olmak lazım ama nasıl??


seda_melis

yukseltur, çocuklar krizde grubunu bulamadım, linki var mı?


balegem

merhaba aslında bu dönemlerde galiba ben olma duyguları gelişiyor birazda amaç dikkat çekmek gibi ben de bu dönemi çok zor atlattım ilk zamanlar çok tepki veriyordum o yaptıkça bende tepki veriyordum sonra farkettimki ben ona tepki verdikçe o ısrarla yapmaya devam etti ne yaparsa yapsın(tabi kendine zarar vermediği sürece) görmezden gelmeye başladım tepki vermedim tabiki bu hemen bitti demek anlamına gelmedi biraz daha büyüdükçe bana vurmaya yaşıtlarına vurmaya başladı bana değilde diğer çocuklara vurduğu zaman ona kızmadım hiç tepki vermeden uzaklaştırdım ve ömrümde gösterdiğim en büyük sabırdı sonra bu huylarını kendi kendine hergün biraz daha azaltarak düzeldi birkaç ay öncesine kadar yaptı bunları yani 29 aylık falandı cam biberonları doluyken yerlere atıp kırıyordu etrafta ne bulsa gözüme baka baka atıyordu vb gibi birsürü şey ama EMİN olunki bu bir süreç ben bunu tepkisiz kalarak atlatmayı denedim belkide başardım size tavsiyem sadece çoookk büyük bir sabır:))



balegem

merhaba aslında bu dönemlerde galiba ben olma duyguları gelişiyor birazda amaç dikkat çekmek gibi ben de bu dönemi çok zor atlattım ilk zamanlar çok tepki veriyordum o yaptıkça bende tepki veriyordum sonra farkettimki ben ona tepki verdikçe o ısrarla yapmaya devam etti ne yaparsa yapsın(tabi kendine zarar vermediği sürece) görmezden gelmeye başladım tepki vermedim tabiki bu hemen bitti demek anlamına gelmedi biraz daha büyüdükçe bana vurmaya yaşıtlarına vurmaya başladı bana değilde diğer çocuklara vurduğu zaman ona kızmadım hiç tepki vermeden uzaklaştırdım ve ömrümde gösterdiğim en büyük sabırdı sonra bu huylarını kendi kendine hergün biraz daha azaltarak düzeldi birkaç ay öncesine kadar yaptı bunları yani 29 aylık falandı cam biberonları doluyken yerlere atıp kırıyordu etrafta ne bulsa gözüme baka baka atıyordu vb gibi birsürü şey ama EMİN olunki bu bir süreç ben bunu tepkisiz kalarak atlatmayı denedim belkide başardım size tavsiyem sadece çoookk büyük bir sabır:))



seda_melis

Çocuklar krizde grubunu incelemeye fırsat bulabilirsem okuyacağım inşallah, çok teşekkürler.

Ben bu dönemi en hasarsız nasıl atlatabiliriz diye düşünüyorum en çok. Yani didişmemek lazım, sabırlı olmak lazım, görmezden gelmek lazım, lazım, lazım..Bütün bunlar sabırla olacak işler, haklısın balegem.

Yaseminsenturk, kesinlikle dönemsel olduğuna inandım şimdi. luce_anima'nın ikizleri, Can, Melis yaşıtlar sonuçta. Aynı şeyleri duyunca rahatlıyor insan. Seviyorum Nurturia'yı :))


miniklerim

benimde aklıma kendi kızımla ilgili bi durum geldi. Melis kendine ait küçük renkli plastik bardaklarıyla su içmeyi seviyo.suyu bitincede içine elini sokup oynamak istiyo.ozaman elinden alıyorum.çünkü bardakların içine el sokulduğunu zannedip bu davranışı her yerde ve her çeşit bardağa yapmasını istemiyorum


zeyfe

ikizlerime su vermeye başladığım zaman damlatmayan suluklardan aldım ama alışamadılar. Bütün yaz biberonla su içtiler, anlattığınız sorunların aynısını yaşadık. Sonra bana bir geldiler:)) Tamam dedim artık biberon yok zorla suluklara alıştırdım şimdi çok güzel içiyorlar hiç dökülmüyor. Ara sıra da plastik bardakla su içme denemeleri de yapıyoruz son birkaç gündür. Sütü yataklarına yatırdıktan sonra veriyorum başlarında bekliyorum ters çevirdiklerinde alıyorum ellerinden bir süre sonra tekrar veriyorum. 2 aydır filan yataklarında uyumaya alıştırdım ondan önce anakucağında sallıyordum. Uyku için hiç ağlatmadım bunu çok acımasız buluyorum ama gün içinde istedikleri olmayıp ağlarlarsa hiç oralı olmuyorum. Susana kadar bekliyorum. 5dk sonra susuyorlar oynamaya başlıyorlar. Uzun sürerse ilgilerini başka birşeye çekmeye çalışıyorum genelde işe yarıyor.

luce_anima sizde tırmanmalar da başladı demek.Bizde denemeler devam ediyor oğlum 1 kere başardı tek başına çıkmayı. Salonun tehlikeli bölgelerinin önüne çit koyduk biz, çok rahat etmiştim ama artık sökmeye başladılar çiti. Yapma dediğimiz şeyleri gözümüzün içine baka baka yapıyorlar ben hemen ilgiyi başka yöne çekmeye çalışıyorum böyle durumlarda.


Cevaplamak için Üye ol