Çalışmaya başlamak

09/28/2010 17:34:00
selencem 2Y soruyor:

Merhabalar, dün doğum iznim bitti ve ben çalışmaya başladım. Aslında hevesliydim çok. Üretmeyi, işlevselliği özlemiştim. Gerçekten de işte olmak benim için keyifli. Ama içim kan ağlıyor bir yandan da. Ben eve en erken 20.00da dönüyorum, oğlum ise 19.30da uyuyor. Sabah 07.00de kalkıp 1.5 saatimizi beraber geçiriyoruz. Üstelik haftasonları da bir gün çalışmak zorundayım sık sık. Sanırım oğlum beni tanımadan büyüyecek. Bu tür şartlarda çocuk büyüten var mı? Hayat nasıl oluyor? Böyle hayat geçiyor mu?

Isı ile renk değiştiren kaşık sayesinde bebeğinize güvenle ve kolayca yemek yedirebilirsiniz. Kaşığın beyaz renkteki kenarları yumuşak malzemeden üretilmiştir, bebeğinizin hassas diş etlerini ve da...

<1234>
09/28/2010 19:51:00

ben de benzer durumdayım. Cuma günü işe başlıyorum..Aynı endişeler bende de var. Hergün akşam kaçta çıkacağımı saat ancak 18:00 olunca bilebiliyorum. Son anda bir toplantı veya acil bir sorun olabiliyor. Senin durumuna göre benimki 20:30'da uyuyor, haftasonları çalışma durumum ise şu an için yok ama ilerleyen zamanlarda projelere göre her an olabilir. Anneanne bakacak oğluma. Endişelerin yanında benzer durumda olan anneleri de görmek beni rahatlatıyor. Ama tabi esas bu şartlarda bebeğini ergenlik dönemine getirebilmiş ya da okul çağına getirmiş annelerin tecrübelerini duymak isterim ben de. Neye keşke diyorlar şimdi? Neyi zamanında farklı yapsak iyi olurdu diyorlar? Benim işyerindeki ailelerin çoğu cocukları için psikolojik destek almak durumunda kalıyorlar. Çocuklar okulda agresif takılıyorlar. Bir de bizim birkaç ay sonra birbirimizin tecrübelerinden yararlanmamız da daha etkili olabilir:=)

09/28/2010 19:58:00

Bayanlar sizlerle ayni endiseleri ben de yasamistim. Kendi isimiz oldugu icin arda'nin3 aylik olmasina 1 gun kala ise basladim. Ama sanildiginin aksine cok zor olmadi. Selencim cem"in seni tanimadan buyumesi soz konusu degli bence. Aklindan oyle olumsuz dusunceleri at derim. Ardaya da senin gibi bakici ablasi bakiyor ve annesi ile ablasinin farkini iyi biliyor kerata :) seni kokundan tanir cem :). Bir de sana tavsiyem saat 19.30 yerine 20.30 civarinda yatirmayi denesen?

09/28/2010 20:01:00

Evinizde kamera sistemi var mi bilmiyorum ama gun icinde canim istedikce kameradan bakiyorum :) tabiki yaninda olmak gibi degil ama iyi oldugunu ve keyifle oyun oynadigini gormek icimi rahatlatiyor. Tavsiye ederim.

09/28/2010 20:04:00

tam da bahsettiğin sebeple ben turkcell göz satın aldım. henuz kurmadım, yarın ilgilenicem o işle. ama simdi senin olumlu bakış açın ve kameranın az da olsa işe yaradığını duymamdan dolayı içim rahatladı bile:=)

09/28/2010 20:18:00

Kamera takarsam is yapmam ben, taktirmayacagim o yuzden :) Valla gec yatirmayi ben de istiyorum ama dayanamiyor minik, agliyor ne yaparsak yapalim. Sanirim biraz daha buyuyup ayaklaninca uyku saati kendiliginden daha gec saatlere kayiyormus, onu bekliyorum :) Farki biliyor olmalari icimi rahatlatti burcakcim tesekkurler :) gerci benim gibi calisan bir meslektasimin oglu bakicisina anne diyordu ama o bile dogru yolu buldu zamanla :)

09/28/2010 20:20:00

Ozge iyi gunler de kullan :) Kamera olayinda bir de paranoyak olmamak lazim. Yani kor nokta birakmayacak kadar dosemek veya saatlerce izlememek gerek cunku o zaman faydadan cok zarari dokunur. Bir de ozge senin icin gecerli degil ama bakici ablasi olanlar icin gozetleme aracina donusturmemek onemli. Amac bebeginin iyi oldugunu gormek ve rahatlamaktir bence. Kontrol sonraki amac olmali.

09/28/2010 20:23:00

Bakıcıya anne demesinin duygusal açıdan bakınca bizi uzmesi çok normal. Ama Sabiha Paktuna Keskin'in 'anne İşte' kitabında, bebege karnını doyurma,uyutma,yıkama gibi temel bakımını gerceklestiren kisi ile bebek arasında bag olması gayet normal ve hatta bu bagın saglıklı olması durumunda bebek anne diyor o kisiye. o acıdan bakınca memnun olmamız gerekiyormus:=)

09/28/2010 20:25:00

Selen o biraz uc ornekmis sanirim :) ama bence icin yine de rahat olsun sen yazdin calismak, uretken olmak insana iyi geliyor. Calisip mutlu oldukca ( stresi bunyede barindirmadikca ) oglunla ve cevrendekilerle daha keyifli ve sure az oldugu icin daha kiymet bilir vakit gecirebilirsin.

09/29/2010 05:42:00

bende işe başlayalı 5 hafta oldu, aynı duyguları bende yaşıyorum. Öğle arası gidip gelebiliyorum, bu beni rahatlatıyor, yoksa akşam ben eve gittikten 15 dk. sonra uyuyor. Ama zaman okadar çabuk geçiyor ki, işe başlayalı 5 hafta olmuş

09/29/2010 06:13:00

merhaba,ben oğlum 13 aylık olduğunda çalışmaya başladım; sağlık problemleri olmasa belki daha erken başlardım ama öyle gerekti.işe başlamadan 3 ay önce şimdiki bakıcımız başladı.oğlumla bağ kurmaları için süre gerekiyordu çünkü.sonra kademeli olarak onları başbaşa bıraktım.asla kaçarak ayrılmadım;hep kapıda vedalaştık.işe dönüş ise benim için çok sancılıydı.13 ay beraberken çocuğumdan tam gün ayrı kalmak bana çok acı verdi ve de suçluluk duygusu.. bir de işe adaptasyon da zorladı beni;bu kadar koptuğumu farketmemiştim.benim için en büyük teselli bakıcısı ile kurduğu bağdı.birbirlerini seviyorlar;bu çok önemli.bence bakıcı teşvik etmezse hiçbir bebek bir başkasına anne demez diye düşünüyorum.
size tavsiyem oğlunuza bakan kişiyle oğlunuz arasındaki ilişkiyi olumlu yönde desteklemenizdir ve de mümkünse 3 yıl değiştirmemeniz.

<1234>

Benzer Sorular


Cevabın:


Soruyla ilgili tecrübelerini paylaşmak için giriş yapmalısın. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla.