Çalışmaya başlamak

selencem soruyor: 10

Merhabalar, dün doğum iznim bitti ve ben çalışmaya başladım. Aslında hevesliydim çok. Üretmeyi, işlevselliği özlemiştim. Gerçekten de işte olmak benim için keyifli. Ama içim kan ağlıyor bir yandan da. Ben eve en erken 20.00da dönüyorum, oğlum ise 19.30da uyuyor. Sabah 07.00de kalkıp 1.5 saatimizi beraber geçiriyoruz. Üstelik haftasonları da bir gün çalışmak zorundayım sık sık. Sanırım oğlum beni tanımadan büyüyecek. Bu tür şartlarda çocuk büyüten var mı? Hayat nasıl oluyor? Böyle hayat geçiyor mu?


32 Cevap


scandinav

Ben de süt izni ücretsiz izin ne varsa kullandım. Yıllık iznimi de aldım. Oğlum 10 ayı bitirdiğinde başlayacağım.. Ama başlayamam gibi geliyor.. Biz de ne bakıcı ne anneanne ne babanne kimse olmadı bugüne dek gurbette ben ve oğlum birlikteydik bir de akşamları bikaç saat babası.. Bakıcı ayarlayacağım ama aklım hep evde kalacak benim işimde de bir çıkış saati yok ve çok stresli kiirli bir ortamda çalışıyorum oz yüzden hiç dönemedim bebeğime zarar vermek istemiyorum.. Kendim için çalışmanın iyi geleceğini de biliyorum hem maddi hem manevi anlamda..çocuk oldugundan beri kendimi unuttum çünkü..Ama ne bileyeim gideceğim yer de matah bir yer değil ama iyi para kazanacağım oğluma daha iyi bir hayat verebilirim..Kafam karışık..


asli_arda

mrb selencat seni çok iyi anlıyanlardan biride benim :(bende 3,5 aylıkken işe başladım ama onun öncesinde son bir ay kala ağlama nöbetlerim oluyodu .. böle uyurken onu izliyodum ve herşey bitiyodu sulu gözlü olmuştum böle hiç bişeyden zevk almaz olmuştum .. işimi özlemiştim evt ama bebeğimden öncelikli değildi ama malum hayat şartları çalışmamak gibi bir lüksün yok.. ilk 2 ay öle kötü geçmştiki eve geliyodum 7 gibi, arda bana bakmıyo ki daha çok küçük anlamıyodu belki ama ben öle mi algılıyodum yook efendim oğlum beni unuttu gülmüyo beni bilmicek falanla geçti .. ki hala çok zor alıştın mı dersen hayır pek içimde bi ukte yanında olamamak ama herşey onun için.. hayat geçiyormu demişsin yaa :((geçiyor ama nasılll yavrularımız bizim yerimze bziden çok herkesi görüyo bak gene daraldım nasılolcak şimdi akşam ,seni çok iyi anlıyorum


kuzununannesi

selencat kanunlarda dogum yapmıs bayanların bir sure gunde 8 saatten fazla calıstırılamayacagına dair bişeyler okumustum

emin değilim ama 8 aymı 1 sene mi???

bi arastırsanız

belki en azından 1 yasına kadar daha erken yanında olma sansını yakalrsınız..


cans

O konu; hamile bir bayan günde 7.5 saatten fazla çalışamıyor. Doğum yapmış bayanlar ile ilgili öyle bir düzenleme yok


leach

günlük 1.5 saat süt izni var. bende işe başlayalı 2 hafta oldu. akşam 16 civarı kaçıyorum resmen :)



asli_arda

evt günlük 1,5 saat süt izni var ama mesela benm işyerim onu bir ay olarak bana verdi bende bayılarak aldım :) çünkü işyerim uzaktı erken çıksam da eve gitmem imkansız zor yani bizde öle anlaştık


kuzununannesi

YA DOGUM YAPANLAR İÇİNDE VAR DİYE BİLİYORUM

YİNEDE ARASTIRMAKTA FAYDA VAR


1g

Daha doğuma da iznimin bitmesine de çok var. Ama doğumdan sonra bebeğime bakabilicek kimse olmadığı için; bakıcımız illaki olucak/olmak zorunda.

Annem doğumdan sonra yanımda olucak ama kaç ay kalabilir ki... İşimden ayrılmayı düşünmüyorum. Bebeğimin geleceği ve kendi geleceğim için çalışmaya devam edeceğim.

Doğru kişiyi bulmak konusunda umarım şanslı olurum. Yaşadığım yerde genelde bakıcılar kendi evlerinde olmak istiyorlar. Bende bebeğimin kendi odasında olmasını istiyorum.

Deneyimli anneler,sizce orta yaşında bir bakıcı mı yoksa daha genç bir abla mı ?


selencem

Benim işim mesaili bir sektörde değil maalesef. Böyle bir istek çok abes olur. Zaten bütün doğum iznimi, süt izinlerimi (7 hafta olarak) ve yıllık izinlerimi kullandım. Daha fazla kullanmam veya erken çıkmam söz konusu değil. Anladığım kadarıyla kendimi kötü hissetme konusunda yalnız değilim. uod tavsiyeler için teşekkürler. keşke senin gibi daha çok 2 yaş civarı ve üstü çocuğu olanlar tecrübelerini yazsalar. Ben de bakıcı seçerken oğlumla arasının iyi olmasını ön planda tuttum. Bir sorun çıkmazsa en az 2 yaşına kadar da bizimle kalmasını umuyorum.


zeynepanne

ilk kızım 1.5 aylıkken haftada 2 yarım gün
3 aylıkken full time işe geri döndüm. bakıcı ile büyüdü ama anneanne desteği de vardı.
şimdiye kadar tüm öğretmenleri, sosyal ve mutlu bir çocuk olduğu yönünde geri bildirim verdiler. bunlar beni çok sevindiriyor. çünkü senelerce içimde yara oldu çocuğumu büyütememek. maddi olarak benim kazancıma çok ihtiyacımız vardı. bırakamadım. sonra kuzum 4 yaşındayken çalışıtğım yer kapandı. 1.5 yıl işsiz kaldım. ilk 6 ay çok iyi geldi de sonrasında sıkılmaya başladım. ama işin bu tarafını da tecrübe etmiş oldum.
eğer maddi olarak mecbur olmasam hiç değilse ilk 1 yıl evde olmayı çok isterdim, iki çocuğumda da bunu yapamadım.
ama çalışan annelerin çocukları, mutsuz, örselenmiş, sorunlu oluyor diye birşey yok. çok farklı parametreler var bunları tetikleyen. dediğim gibi şükür şimdilik annesinin çalışmasını kabullenmiş, işin normalinin bu olduğunu düşünen bir kızım var. zamanı kullanmayı öğrendikten, dengeler oturduktan sonra hiç de zor olmuyor. bakıcı için kendisi de anne olan, ortayaşlı birini, genç bir kıza tercih ederim. ama bu benim fikrim. ayrıca bakıcıyı anne diyebilecek kadar çok seviyorsa, bu bana mutluluk verir. demek ki onun yanında çok mutludur. tek ihtiyacın biraz zaman, dengeyi kurmayı başaracaksın. bugünler de çabuk geçecek.
kariyeri de bir kenara bırakırsan, geri dönebiliten azalıyor yıllar geçtikçe. eğer devlet memuru değilsen ve geri dönme garantin yoksa. ilk 3 yıl birlikte olalım güzel ama kişiyi ve haklarını koruyan bir sosyal devletimiz olmadığı için, işine 3 yıl ara vermiş bir kadının tekrar aynı koşullara sahip olması, aynı koşullarda iş bulabilmesi ülkemizde pek mümkün olmuyor. zaten senin yerine çalışmaya tutkulu, zırt pırt çocuğum ateşlendi, bakıcım hastalandı diye izin alma zorunluluğu olmayan, zehir gibi bir gençlik geliyor arkadan. onlara karşı safları korumak zorunda kalıyoruz biraz da...



Cevaplamak için Üye ol