nE kadar da tatli,bir o kadar agir...

nisancadisi soruyor: 10

Henuz 40 gunluk anneyim.. Cok zor...cok tatli ama duygusal olarak cok agir.. Bugun kizim koca koca damlalarla, bagira bagira agladi Ilk kez, cani cok yandi, gogsume bastirdim benim icim yandi.. O sustu uyudu, benim icim hala yaniyo, caninin yandigi ani dusunuyorum gozlerimden yaslar suzuluyo.. Nasil alisilir buna, kalbi nasil sertlesir insanin?


11 Cevap


asyaperi

ne güzel anlatmışşsınız hepimizin o ilk günler hissettiği duyguları, ama daha yolun başındasınız  ilk günler böyle geçecek ,kucagınızda gaz sancısı denılen şey yüzünden bebeğiniz ağlarken siz çaresiz kaldıkça üzüleceksiniz elinizden birşey gelmediği için ilk günler endişe halleri ,ama yavaş yavaş tanıcaksınız birbirinizi anlıcaksınız birbirinizin dilinden , bu endişe halleri ,çaresizlik duygusu yerini tecrübeye bırakacak tecrübe ettikçede rahatlıcaksınız,burda bir arkadaş yazmıştı ,annelik; kalbinin bedeninin dışında atmasıymıs diye, okuduğum an işte bu dediğim bir sözdü bana biri sorsa sence annelik ne diye tamda bu sözü söylemek isterdim,kalbiniz sertleşmşcek tabi hatta zaman ilerledikçe daha da yumuşayacak aglamalar sıkıntılar azaldıkça zevk aldığınız gulumsediginiz anlar çoğalacak önünüzde çok uzun ve bebeginizle yaşıcagınız çok güzel anlar var bu günleri yaşarken ,gelecek o günleri hayal ederseniz daha kolay olur işiniz,küçücük bir bebeğin hayatta nasıl bir birey olduğunu seyretmek bana hala inanilmaz geliyor üstelik o bebek sizin içinizden bedeninizden çıkıyor keyfini çıkarın er anın acısıyla tatlısıyla:)NOT:henüz 23 aylık bir kız annesi:)


nisancadisi

Hani cocukken dusersin canin , gecse bile aglarsin, rahatlatir seni sakinlersin.. Simdi kizimin cani yandi diye agliyorum yapabilecegim hicbirsey yok, kalbim alip alip veriyo. Caresizligi hissetmek cok agir geldi. Allahim sen herkesin evladini koru, esirge.


arsli

anne kalbi sertşelir mi? böyle bir şey mümkün olabilir mi? :))) mümkün değil sanırım.

Aksine zaman geçtikce daha çok canım acıyor. büyüklerimden geçen "uykularım senin olsun-acıların bana gelsin-ben alayım ağrılarını" cümlelerini daha daha derinlerden gelerek söylüyorum. O büyüdükçe daha çok bağlanıyorum bağlandıkça daha da yumuşak karnım oluyor evladım.

Dediğin gibi ne kadar da tatlı bi o'kadar ağır bi o'kadar da farklı


jildando

kalp sertleşmez, aksine yumuşar bence, eskisinden daha hassas olmakla birlikte eskisinden çok daha kuvvetli olmanız gerekir.

Bazı yeni anneler, özellikle ilk yapılacak müdahalelerde, topuk kanı gibi bebeği ağlatacak şeyler de, ay içim kaldıramaz deyip bebeği yalnız bırakır. Oysa canı yanan, tek başına tanımadığı insanların yanında duran bebek, e bir de tanıdığı, güvendiği tek insan ben kaldıramam diye giderse, bebekçik ne yapsın.
O yüzden bebek doğduktan sonra kalbiniz sertleşmez ama güçlenir. o ağladığı zaman siz ağlamazsınız ki o da tek dayanağına güvensin ve derdini acısını atlatabilsin.


CokBilmis

Şöyle ki:

Hormonların da etkisiyle siz şimdi bebeğinizi kendi benliğinizin bir uzantısı gibi görüyorsunuz. O da sizi öyle görüyor. Yani kendi canı yandığında, sizin de canınızın yandığını sanıyor. Netekim öyle de oluyor :)

AMa bebek bağımsızlaştıkça, yürümeye konuşmaya başladıkça, sizdeki bu benlik uzantısı algısı da yok oluyor. Artık onu bağımsız bir birey olarak görmeye başlıyorsunuz. Ve onun canı yanınca sizin canınız yanmıyor, sadece çok çok çok sevdiğiniz biri üzüldüğü için siz de üzülüyorsunuz.

Hele hele ergenlikte iğrenç sivilceli yüzü ile bağımsızlık çığlıkları atıp suratınıza kapıları çarpmaya başlayınca ve her tarafı kıllanıp, ayakları da ter kokmaya başlayınca tam bir bağımsız kişilik olduğunu anlıyorsunuz sanırım :)



selencem

Derdini soylemeye baslayinca ben cok rahatladim. Eskiden olsa anlamsiz agladigini sanacaktim oysa 2 ay once bana kulagini gosterip "aciyor" dedi. İlk kez o kadar caresiz hissetmedim. İlk zamanlar cok zor, inanin alisacaksiniz :)


nurus

annelik işte hep aynı.yeni dalgalanmalar bunlar.sadece kendi yavrusuna değil insan diğer bebelere,kuş,kedi,köpek,sinek yavrusuna dahi üzülüyor insan o dönemlerde.


ben bir gece emzirme saatinde (03.00 gibiydi) ''bu saatte çocuk esirgemede ki bebekleri kim kucaklıyor,emziriyor '' diye dakikalarca ağlamıştım :(((

evet düşünce,bi yerlerini vurunca,iğne olunca dayanmıyor yürek ama zamanla zamanla tabiriniz doğru birazda katılaşıyor yürek sanki.şimdi kızım düşsün bir oda dolusu insan içinde bir tek ben ''ayyyyyy'' efekti yapamıyorum.herkes ahh düştü çocuk ah vah derken ben gidip kızımı sakinleştiriyorum.çünkü o diğer tepkileri görünce basıyor yaygarayı.bir tek ben sessizim ama o anda bir tek benim de canım acıyor,kimsenin değil.

ben sakin olmalıyım ki çocuk paniklemesin,korkmasın.ama bir tek benim göğsümde ağlar tabiki de..


elifnazar

2,5 yaşına kadar aynen öyle anlattığınız gibi yaşamıştım bende.sonra biraz alışmaya başladım.Allah korusun ama düşecek de,kafasını da vuracak,canıda acıyacak vs...durumlarına.3 yaşından sonra ise artık daha rahatım.artık tam anlamıyla çocuk ve arkadaştı,kreşdi,parkdı derken ağlıyorda,düşüyorda,üzülüyorda...Allah tüm yavrularımızı korusun.


tugba25

evt gerçekten hoşgeldin annelik kervanına:) üstelik sağlam bir giriş yapmışşsın sen ve hormonların.şaka bi tarafa da bu hassaslıgının buyuk ölçüde azalacagına ınanıyorum da asıl bahsetmek ıstedıgım sey tamamen aşamazsan benım gıbı buyuk sorunlarla karsılasabılırsın bu yuzden ozellıkle anlatmak ıstıyorum.şöyle ki; bende senın gıbı hatta belkı de daha kotuydum zor bı dogum ardından tansıyon problemı dogumdan hemen sonra tansıyon yuzunden 15 gun karanlık odada kalmak falan derken anlayacagın dogum sonrası sendorumuna fena bi dalış yaptım :( bide ustune bu annelık heyecanı hormonların verdıgı hassaslık da eklenınce aylarca cocugumun uzerınde adeta bır koruma kalkanıydım aman aglamasın aman hasta olmasın aman düşer bseıye uzanmak ısterdı dur ben verıyım falan derken benım oglan hıc hastalıktan kurtulamadı,emekleme donemı geldı gectı cocukta tık yok öyle hazıra alısmıs kı tabii..sonra o ara dr degıstırdık harıka bı secımdı sankı dr degıl aile ferdi gıbıydı o hızaya getırdı benı sagolsun.sonrasın da ben o devasal kalkanı kaldırınca cocuk emekledi doya doya hemen ardından yürüdü,hastalıklar yok denecek kadar azaldı.yani aynı seylerı kımsenın yasamasını ıstemedıgım ıcın paylasmak ıstedım benım yasadıgım deneyım hep aklının bı tarafında bulunsun.sevgıyle saglıkla kalın saygılar...


gazelra

ben çoğunlukla o kadar üzülmüyorum gerçekten.bizim de canımız yanıyor ama dayanıyoruz veya konuşarak ifade ediyoruz.bebiş dünyasında ağlamak,anlatmak demek.ağlayarak konuşuyor yani.hele ağlayıp hemen susuyorsa bu çok acı çekmedim anlamına geliyor bence.



Cevaplamak için Üye ol