Kızım beni unutur mu?

perfecto soruyor: 9

Merhaba

6 aylık bir bebeğim var ,2 aydır da iş hayatıma geri döndüm. Ondan ayrılmak çok zordu çok ağladım ilk zamanlarda ama maalesef iyi hatta orta düzey hayat için çalışmak zorundayım.
Ben merkezi sistem evde oturuyorum ve maalesef gece saat 11.00 gibi kaloriferlerimiz sönüyor. Henüz yanmaya bile başlamadı ve ben bu soğuklarda sabahları kızımı getir götür yaparken hem de akşamları kalorifer söndüğünden kayınvalidem de kalıyorum. Ama en büyük korkum kızım beni ya unutursa ya kayınvalidemi daha çok severse.Annem dünyanın en mükkemmel insanı cidden kanatsız bir melek gibi. Ama işten geldikten sonra akşamları kızımı 2-3 saat görebiliyorum maximum,kimi zaman o kısa vakitte bile kayınvalidem kızımı sevmek,oyun oynamak istiyor. Ve ne kdr iyi olursa olsun artık onunla pek kalmak istemiyorum ama sanırım kıızm için mecburum:( 
ve bir kere kayınvalidem odadan çıkarken başka bi yakınımızın kucağındayken ağlamış kayınvalidem de defalarca hem eşim hem ben söylememize rağmen sırf "bak sen varken benim arkamdan ağlıyor" dedirtmek için kızııım ben gidiyorum bye byeee diyor o an kan beynime sıçrıyor. Bana nolur hem kayınvalidemle ilişkilerim hemde kızımın sağlığı için tavsiyede bulunun.Hemde şu korkumu nasıl yenebilirim kızım ya annemi daha çok sever düşkün olursa ama çalışmak zorundayım malum ekonomik 


9 Cevap


tiena

Ayni korkulari ben de yasiyorum. Kizim su an 6 aylik yilbasinda ise baslayacagim. Annem cocuguma bakabilmek icin alt katimiza tasindi. Kizimi cok seviyor. Ben de biliyorum ki hicbir bakici onun gibi bakamaz kizimi birakmak konusunda icim rahat. Ama o korkuyu icimden atamiyorum iste.


GOGO05

aynı şeyleri oğluma 1 ay baktırdığım kayınvalidemde yaşadım oda çok iyi ama işte oğlum bay bay ben gidiyorum falan diyordu ama içiniz rahat olsun annenin yeri başak benden hiç uzaklaşmadı aksine daha çok bağlandı gerçi ben hemen bakıcı buldum baktım ilişkiler yıpranacak herşeyi tadında bırakıp eşimle bu kararı aldık çok da iyi yapmışız


tulay_defne

Hiç endişe etmeyin ben kızım 3 aylıkken başladım işe annem bakıyor benim de. İlk günler ben eve gelince yüzüme bakmadı kafasını çevirdi, üstelik biberonda almadı aç kaldı. Ama zamanla herşeye alıştı. Annaneyi dedeyi çok seviyor. Annanede kuzenleri de var onlar için deliriyor. Çok sevgi dolu herkesi seven sarılan öpen bir kız. Ama akşam olup ben geldiğimde akan sular duruyor. Boynuma bir sarılışı var her şeye değer. Çocukların kalbi çok büyük riyaları yok sevgilerini çok güzel gösteriyorlar. Ama anne sevgisinin de farkındalar önüne hiçbirşeyi geçirmiyorlar.


dincelay

kayınvalidenizde kalmayı seçiyorsanız davranışlarına katlanacaksınız ya da kendi evinizde kalacaksınız. Ben de büyük kız bebekken merkezi sistemde oturuyordum, geceleri sönüyordu, hiç birşey de olmadı. uyku tulumu ile yatardı, hatta gece kalorifer yanmadığından hava kurudu, burnu tıkandı gibi dertler de olmazdı, gayet sağlıklı bir durum. bana göre çalışan bir annenin yapması gereken en önemli şey, evde olduğu süre boyunca bebeğin tüm ihtiyaçları kendisinin ilgilenmesi. yedirme, giydirme, yıkama, alt değiştirme, oynama vs ne aklınıza gelirse. bu bence çok önemli.akşamları ne kadar yorgun olursanız olun, oyun oynama da dahil olmak üzere siz yapın, başkasına izin vermeyin, bu kaygılarınız zamanla azalacaktır. bir geceyi bile ayrı geçirmemeye çalışın, bu da önemli.



nisannn

bence kendi evinizde kalın. herkesin kendi evi. ev ev üstüne olmazzz. bu çok önemli. ailelerle yaşayınca ilişkiler sağlıklı olmuyor. ama şunu söyliyim annem bana yardım için 1 aydır bizde kalıyor. o da ara ara yapıyor böyle. akşam eve geldiğimden itibaren ben alıyorum hemen bebeği.. yatana kadar.. o ara annem arada diyor Lina'ya 'beni özledin sen' fln. benim hiç aklıma bunu takmak gelmedi. e anneannesi özleyecek tabi. babaannesini de özleyecek. ne güzel ki bu title ların içi dolu ve hala hayattalar ve özleyeceği, seveceği, sevileceği akrabaları var. bu açıdan şanslı. siz de böyle bakın.

beni doğurduğunda annem 19 yaşındaymış. o kdr geniş bir ailemiz var ki anneme sıra gelmezmiş. hiç elime gelmedin diyor. hatta halam, teyzem annemden çok bakmış. her yaz istisnasız tatile giderdi annemle babam. biz 1-2 hft anneannemlerde kalırdık. ama ben küçükken yine de hiçbirisine düşkün olmadım. varsa yoksa yine anne yine baba.


nurus

ne olursa olsun ..anne annedir..sizin olduğunuz yerde iş bitmiştir.


işe yeni başlayan veya başlayacak olan tüm annelerin ortak kaygısı bu.çok normal ve olağan aslında.tamamen güdüsel kaygılar.olmazsa ilginç olurdu bence...zamanla bu düşündüklerinizin aksini yaşadıkça sizde size soranlara aynı şeyleri anlatacaksınız...

işe başlıyor olmanın vicdan muhakemesi,mecburiyet karşısında ki suçluluk ve belki çaresizlik,yeni anne olmanın hissettirdiği yetersizlik,hormonal dalgalanmalar vs..... diye gider de gider bu düşündüklerinizin sebebi.

benimde annem ve k.validem ortak bakıyorlar.3 gün+3 gün olarak.o aylarda bebek daha farkında değil.kim şişşt pişşt yaparsa ona gülüyor.kim mama verirse,altını temizlerse ilk ona yanaşıyor.ama sonra....anne.....

evden eğer uyanıksa zor çıkacaksınız,pazartesi sabahları tasası tutacak,akşamları eve gelip te anahtarı kilide sokunca içeriden gelen o koşturma,anne anne sesini duyunca,kucağınıza atlayınca unutmuş bile olacaksınız bu hislerinizi,korkularınızı.siz eve gelince ,hatta gelme saatiniz gelince nasılda pır pır dolaşacak o minik insan.tüm gün gülüşüp oynaştığı anneanne-babanne ye kafasını bile çevirmeden el sallayınca insan apayrı mutlu oluyor.

Annelik bu ötesi yok !!!


perfecto

arkadaşlar hepinize ayrı ayrı çok teşekkür ederim içimi rahatlattınız,olay asla benim üşümem değil umurumda bile değil sıcaklık soğukluk kendi adıma. Ben kızımı düşünüyorum sabahın köründe saat 7 de onu uyandırıp götürmek beni çok üzüyor. Ev merkezi sistem evet sabahtan yanıyor ama evim 40 senelik olduğundan ve en üst katta oturduğumdan diğer merkezi sistemlere nazaran yeterince ısınmıyor. Kayınvalidem beni de eşimi de sürekli hatırlatıyor zaten resimlerimize bakıp yemek yediriyor biz geldiğimizde kimler geldi diye kapıda karşılanıyoruz. Ama işte annelik elimde değil saçma bir korku ama engel olamıyorum.


umut_ozlem

ben sırf bebeğime kendim bakabilmek için ücretsiz izne ayrıldım 1 yıl.bunun en acı nedeni de şu: bebeğim doğduğunda annem yardıma geldi.2 aylık olunca gitti giderken kayınvalidem anneme 'ay dünür sen gidersen gözüm arkada kalacak gece gözlerime uyku girmeyecek bu çocuğa sen iyi bakıyordun' demeye başladı.hiç sesimi çıkarmadım.sonraki günlerde onlara her gitmemizde bu çocuk bugün bende kalsın demeye başladı.eve geldiğimizde eşime patladım her seferinde.ardından bu bebeği bana verin ben sizden daha iyi bakarım demeye başladı ve biz yine eşimle tartıştık.çocuğu sevmeye geldiğinde emzirmek için istiyorum vermiyor.alıp başka yere götürüyor.en sonunda eşime boşanalım bebeği de  annene verelim muradına ersin dedim.bu sözümden sonra kayınvalidem artık böyle şeyler söylememeye başladı.ve artık çocuğu onun kucağında bile görmeye dayanamıyrum.ben öğretmenim araştırmayı ve yeni bilgilerle bebeğime bakmayı seviyorum.bebeğime allahın izniyle çok iyi baktığıma inanıyorum öyle olmasa bile bebeğini annesinden ayırmaya kimsenin hakkı yok.işin kötü tarafı kayınvalidem ooğluna karşı da öyle.galiba istenmeyen gelinim.


perfecto

unutulmaması gereken bir şey var alemi cihan gelse kimse bir bebeğe annesinden daha iyi bakamaz. O yüzden o konuda hiç endişe etmeyin,lütfen.


Cevaplamak için Üye ol