çocuklarınız size vurunca ne yapıyor sunuz?

Bizim 16 aylik ikizlerimiz var. Oğlum kız kardeşine vurmaya başladığı zaman " Kardeşe vurulmaz-canı acır. Vurmak istiyorsan bir yastığa,vb. yumuşak bir şeye vurabilirsin ama insanlara vurulmaz " diye tabii defalarca söyleyerek ve zaman zaman hiç bir şey söylemeden, zaman zaman da "güzelce oynamayacaksan yalnız oyna" deyip kardeşinin yanından kaldırıp,ayrı bir yere oturtarak vazgeçirebildik.

Tam bu sorunun üstüne bugün alyansımı aldı. Yanımdayken oynamasına izin veriyorum. Alıp gitmek istedi, izin vermeyince öyle bir hareket yaptı ki kaşımın üstüne kafasının arkasıyla sağlam bir kafa atmış olmalı. Hemen eşimi çağırdım. Benim başım acıyor, Ilgaz'la oynamayacağım, yüzüğümü de sana versin dedim, o sıradan acıdan elim gözüme kapanmış durumda. Hemen uzaklaşıp başıma buz koydum. Normalde ufak tefek şeylerde özür dilemesini isteyip, öpüşme sahnesi yapıyoruz. Ama normalde nasıl canınızı çok yakan birinin yanından hemen uzaklaşırsınız, kısa süre de olsa o yalnız kalma hissini tatması iyi olur diye düşünüyorum. Eğer insanlarla birlikte olmak istiyorsan canlarını yakmayacaksın, yoksa seninle oynamazlar mesajı vermeye çalışıyoruz biz de.

Yaa oyun oynarken patt diye vuruveriyor. anneye babaya vurulmaz çocuğum diyorum.  Canım çok acıdı,bak ağlıyorum dediğimizde önceden Yiğit de çok üzülür,hatta bazen ağlar, hemen gelir sarılırdı. Şimdi beni tedirgin eden canım çok yandı acıyor desem de umurunda değil. Patt patt vuruveriyor.

Böyle bir şey buldum: http://www.pknds.de/fileadmin/user_upload/Dokumente/Oeff_Rats_Press/Psych_Notfallh/Psych_Notfallh_Tuerkisch/04_Travmatik_Kleinkinder.pdf

travmalardan sonra diyor ama yine de güzel bir dökümanmış

Bizimkide son zamanlarda arasıra yapıyor.  Genelde uykusuz ve enerji patlaması yaşadığı sıralarda, şöyle biraz şımarık hareketlerle, kendince sevimli olduğunu zannederek vurduğu oluyor.
Dün akşam da yaptı. kucağımdaydı, hemen yere indirdim "çok acıdı, hiç komik ve güzel değil oyun bitti. bana vurmandan hoşlanmıyorum" dedim. suçlandı önce, biraz mızırdanıp kucak istedi "hayır olmaz canımı acıttın" dedim ve almadım kucağıma. sonrada başka işlere yönelip konuyu hızla kapattım.  Bakalım neler olacak zamanla ne işe yarayacak bilmiyorum ama anında tepki verip konuyu çok uzatmadan net birşekilde duygularımızı söyleyip nokta koymak mantıklı görünüyor bana şu anda.

Çok güzel bir dökümanmış gerçekten Damla hemen yazdırıp baş ucuma koyuyrum:)

Damla, yazı süpermiş cidden. teşekkürler

benim kizim da bazen sevinç taşması yaşayarak oyuncaklarını atıyor bana dogru... o zaman ben seninle oynamayacagim o zaman bak uf oldum diyip suratimi asiyorum... aglayacakmis gibi yapiyorum... dikkatle dinliyor... cok buyuk birsey yasamadik ama anlatip yapma boyle demekten baska bir sey gelmiyor benim de aklima...

Sanırım ses tonunu yükseltmeden ciddi bir şekilde anlatmak gerekiyor diye düşünüyorum. Eren de şimdiden saçımızı çekmeye başladı ve anlatsam da oyun sanıyor anlamıyor.

Defne de 11 aylıkkken çok fena saç çekiyordu. özellikle emerken bilerek ve isteyerek yapıyordu.
Bir gün tam çekecekken elini tuttum ve kararlı bir ses tonuyla "saç çekmiyoruz annecim" dedim. bunu sadece 2 kez yaptım. şimdi sadece saçları seviyor. farklı bir renk saç gördüğünde cicci cicciii diye dokunmak istiyor. emerken saçlarımla oynuyor ama artık hiç çekmiyor.