sezaryan mı normal doğummu sizce

symnr soruyor: 10

 

Bu soruyu cevapla

278 Cevap


iptal_uye

kesinlikle kalbinin sesini dinlemelisin. ben öyle yaptım, hiç kimsenin doğum hikayesini dinlemedim iyi ya da kötü. normal doğum yapmak istiyordum ve bunun başarılamayacak bir şey olmadığını düşünüyordum.
doğum şeklimi soranlara da bir aksilik olmadıkça normal doğum yapmak istediğimi söyledim. etrafın ayıplamasından ya da tepkilerinden (sezeryan yapan arkadaşların yeter artık... tarzı söylemlerine sebep olan tepkiler yüzünden) çekindiğim için değil gerçekten normal doğum yapmak istediğim için söyledim ben bunu.
içimde hiç endişe yoktu, hiç korku yoktu benim. normal doğumu kolaylaştırdığı söylendiği için kilo alımıma dikkat ettim, günde en az 2 litre su içtim ve haftanın 4 günü yaklaşık 4 km yürüyüş yaptım.
bir sabah biraz suyumun gelmesiyle uyandım, hastaneye kontrole gittik. tamam dedim bebeğim çok kısa bir süre sonra aramızda olacak. ama bu durumda bile hiç korku yoktu içimde. çünkü başarılamayacak bir şey olmadığını düşünüyordum. her zaman her şeyin iyi olacağını düşündüm ve şanslıydım ki öyle oldu. 2,5 saat sancıdan sonra kızım aramıza katıldı.
pozitif düşüncenin işe yaradığına inanıyorum ben :)
hayırlı, sağlıklı bir doğum süreci geçirmeni dilerim. hiç kimseyi değil, kalbini dinle.


annevebebis

Aylinkaranfil, konunun yeri bu başlık değil ama itici bir başlık açmamak için buradan sorayım.

Omuz takılması konusu...
Son zamanlarda annelerin sezaryene ikna edilebilmesi için sıklıkla korkutulduğu bir konu. Daha önce hiç omuz takılması yaşayan biri ile konuşma imkanım olmadı. Sizin başınıza gelmiş ve anladığım kadarıyla çok ciddi bir durum olmadan atlatmışsınız. Araştırmalarımdan bildiğim omuz takılması durumu ile karşılaşabilecek bebekleri önceden saptamak mümkün değil, yani bebeğin doğum kilosuyla ilgili değil. Sadece doğum anında takılma yaşanırsa yaşanıyor. Bize omuz takılması olursa olabilecekler son derece ürkütücü bir şekilde anlatılmıştı. Mümkünse takılma olduğunda neler yaşadığınızı annelerimizi de endişelendirmeden yumuşak yumuşak anlatabilir misiniz :)


Aylinkaranfil

Annevebebis,  tabiiki anlatırım, eğer sıkıcı olmazsa yaşadığımı kısa, sadeleştirilmiş hikaye şeklinde yazmak isterim. 


Avustralya da doğum yaptım. Orada sezeryan en son opsiyon. Hamileliğim sorunsuz geçti, hatta hamilelik öncesi yoğun spor çalışmalarıma hamilelik süresince hafifletilmiş programla devam ettim. Dr. kolay bir doğum yapabileceğimi söylüyordu. 
Kasılmalarım 2 gün sürünce (her5dk. bir) dr. su kesesini patlatıp doğumun başlatılmasını önerdi. 4cm açılmış olduğundan daha fazla beklemenin beni yoracağını belirtti ve bizde onayladık. Sancılar, ıkınmalar falan derken eşim ufaklığın göründüğünü ve az kaldığını söyledi ama  zaten yorgun olduğumdan itecek gücüm neredeyse kalmamıştı. Dr. son bir gayret dedi...
ve o andan itibaren tam 3 saat boyunca ıkınmak durumunda kaldım. Herşey yolunda giderken saçları bile görünmüşken sanırım bebeğin strese girmiş olmasından yada benim bilmediğim başka bir durumdan ötürü bebek ani bir manevrayla pozisyon değiştirdi. O andan itibaren karamsarlığa kapılmamak elde değildi. Ama yılmadım...
Doktor,  forseps denilen (bir tür ameliyatla, çocuğu araçlar yardımıyla başından tutup alma) yöntemiyle doğumu gerçekleştireceğini söyledi. Hemen ameliyata aldılar ve spinal (omurilikten uyuşturma-belden aşağısı-(epiduralden farklı)) uyguladılar. 20 dakika sonra minik kızım bizimleydi. uygulanan yöntem son derece ilkeldi ve kızımın burnu ile alnında zedelenmeler olmuştu. Hala izlerini taşıyor...

Türkiyeye döndüğümde konuştuğum doktor, bu tip durumlarda hiç gecikmeden hemen sezeryan yapılır demişti. Ancak bunun olabileceğini kestirmek imkansız diye de ekledi. 
Ben yine doğum yapsam epiduralli normal doğum yaparım. 


elajan

Minik bir not: Sezaryanla dogum yaptiktan 1 gun sonra hastaneden cok rahat yuruyerek ciktim..2 gun sonra da egilip kalkarken (ve gulerken :)) haric pek rahatsiz etmedi dikisler...yataga dogum yaptigim gun haric hic bagimli kalmadim...sezaryan ilk tercih olmasin tabii ama mecbur kalinirsa veya o yonde karar verilirse cok olumsuz bir tablo canlanmasin kimsenin gozunde...


Aysegul_

bence de sezaryen sonrası 1 hafta 10 gün yatağa bağımlı kalmak biraz uç bir örnek, bu şekilde olanların sayısı oldukça azdır diye düşünüyorum. benim açıkçası 3 gün ağrım oldu o da çok yetersiz ağrıkesici almaktan oldu diye düşünüyorum (günde 1 kere parol almıştım nedense :) 4.gün çok daha iyiydim sadece elajan gibi oturup kalkarken ve gülerken ağrım oldu o kadar.



kuzununannesi

ben 8:30 da sezeryanla dogum yaptım ve ogleden sonra 2 de kalktım, bir daha yatmadım diyebilirim.. gece annem uyurken ben tek basıma volta atıyordum hastane koridorlarında.. kayınvalidem kızıyodu yat yat , görenlerin nazarı degecek diye..


Nil



 Operasyon nedeniyle sıkıntı çekenlerden biriyim ama  ben bile 11 gibi girdiğimiz operasyon sonrası aynı gün akşamüstü ayaktaydım. Zaten bu kadar süre yatırılmaz hastalar, barsak hareketlerinin gerçekleşebilmesi için de hareket etmeleri gerekir.

Benim çok ilgimi çekti sizlerle de paylaşmak istedim. Eşimin anneannesi (80 kusurlu yaşlarında) doğumlarında yatırılmadıklarını, doğumu da çok kolaylaştıran (pozisyonun tam adı nedir bulamadım şu an) sırtı doğum yaptırana dönük ama oturur gibi (yada çömelir) bir pozisyon verdirildiğini, üstelik bu sırada da sırt ve bel bölgelerine masaj yapılarak doğum yaptıklarını anlattı. Ve evde olduklarını tabi.




NORTH_TAN

Bende sezeryan oldum 5-6 gün sonra evi supuruyordum. Hiç ağrım olmadı. elim iltihaplanmıştı o daha çok sızlıyordu hatta.4 gün sonra doktoruma uğradığımda. Doktorun kapısındaki diğer hastalar "gerçekten sezaryan mısınız?" diye soru yağmuruna tuttular muayene çıkışı.
Herkes kendini iyi bilir. Ben kendimi biliyordum. Sezeryan olmalıydım. Doktorum normal doğuma ısrar etsede.Benim tercihimdi.


annevebebis

Cevabınız için çok teşekkürler Aylinkaranfil.
Demek ki doktorların tasviriyle gözümüzde çok feci sahnelerin canlanmasına sebep olan omuz takılması iyi bir doktorun elinde o kadar da korkunç bir hal almıyor. Kızınızla sağlıklı mutlu bir ömür dilerim size. Paylaşımınız için çok teşekkürler.


kuzununannesi

kuzeytananne benimde elim alerji olmuştu flasterden :))

ameliyat agrım olmadı, elimden daha cok cektim bende:))

burada acıklayamayacagım sebeplerle bende kendi istegimle sezeryan oldum

şimdi dogumu yaklasmıs arkadasların aklına şüphe düşürmek istemem, cok yakınımda kötü bir dogum olayı yasandı, ondan sezeryan istedim..

kendime guvenemedim ve dogum cıkısında, ilk etapta yasadıgım o rahim toparlanmasından kaynaklanan sancıyla zaten dogru karar vermiş olduğumu anladım

sancıya dayanamayıp panikleyebilirdim ve bebegimi yeterince itemeyebilirdim.. onu kaybetmekten korktum :((



Cevaplamak için Üye ol