Bebeğimle aynı yatakta yatmak istiyorum nasıl yapabilirim?

zamilooni soruyor: 10

Bebeğim 11 aylık, aynı yatakta 2 yaşına kadar anneyle birlikte yatması çok faydalıymış bebek psikolojisi için. Fakat biraz dokununca uyanıyor, gece oradan oraya çok dönüyor, bir de üzerine gelirim bir yanını incitirim diye korkuyorum. Babasının gece uykusu ise öyle bir ağır ki, çocuğa zarar verir mi diye endişeleniyorum. Birlikte yatanlar var mı aranızda? Nasıl yapıyorsunuz? Hiç problem oldu mu?


38 Cevap


ozzzy

http://www.nurturia.com.tr/questions/c5d264a3-ad73-4095-9ec0-9fd30160feea/1/odasinda-yatmak-istemeyen-oglum

bakın burda bebeklerini ayrı yatıranların sonu ne oluyor Fatma  anne ? Çocuğu ayrı yatırınca  alışmıyor bu duruma   tıpkı dediğim gibi çocuk biraz büyüyünce  anne babasının yanına gidiyor. oysa iki yaşına kadar annesiyle yatan bebeklerde bu sorun olmuyor. Sizin oğlunuz nasıl alıştı ayrı yatmaya bilmiyorum belki istisnadır ama bebeklerin çocuk olmaya yüz tuttukları yaş olan 16-24 ay arasında  genel  eğilim bu.


dieleg

biz salona 2 tane çift kişilik yer yatağı aldık.birleştirdik. 4 kişilik yatakta rahatça döne döne sıkışmadan uyuyoruz. babamız da rahat uyusun diye ortaya bebişi almıyoruz ben yatıyorum araada. gündüzleri de üstünde oyun oynuyoruz. çok işlevsel yani. tek dezavantajı 2 günde 1 çarşaf değiştiriyoruz o kadar :)


tiara

ozzzy siz okuduğunuz bir pedagogun sözlerini aktarıyorsunuz, bense kendi hekimlik deneyimimden bahsediyorum. ama yine de şunu unutmamak gerek, her anne-çocuk ilişkisi özgündür, bu nedenle hiç bir zaman mutlak bir doğru söz konusu olamaz. ama elbette bu konudaki bilgilerden faydalanmakta yarar var.


asliheren

bebeğim 10 aylık oldu.ilk 3 ayı sepetinde olmak üzere odamızda yattı.3.ayından bu yana da bizimle uyuyor.park yatağımız vardı ancak o kadar çok uyanıyordu ki oğlum,kaldır bırak yapmaktan sabaha kadar serseme dönüyordum.Baktım bu böyle devam ediyor yanımda yatırmaya başladım.sonra da alıştık,oğlum değil de ben nasıl vazgeçerim bilmiyorum:)aslında yanımda yatırmak da o kdr yorucuydu ki.artık elini kolunu çekebildiği için sorun olmuyor pek de daha minikken sürekli bi yerine yattık mı,battaniye yüzünü örttü mü diye yarı uyanık uyurdum.yine uyanmaya devam ediyor ve tabi haliyle ben de uyanıyorum ama artık iyice toparlandıgı için hem ele avuca geliyor sarılıp yatmak çok keyifli oluyor hem de uyanınca bıdırdayarak babasının ve benim yüzümüzle oynaması dünyalara değiyor.

yine de bi tarafındaki kenarlığı kaldırıp yatağımızla birleştirebilecegimiz karyolalardan sipariş verdik.baktık ayrılamıyoruz,yatağı genişletelim dedik:)


ozzzy

bunu (11-12 yaşında hala anneyle yatmak istemenin) aynı yatakta yatmaya bağlamanın doğru olduğunu sanmıyorum.Orda muhakkak başka birşey vardır anne babanın yaptığı diye düşünüyorum. Çok pimpirikli, aşırı korumacı anne babalar olabilir, evde fazla gergin bir ortam vardır, bir şekilde tedirgin olmuştur çocuk ve kaygı başlamıştır ondan ayrılamıyordur. zaten birlikte yatmaktaki amaç çocukta kaygı oluşmasın diyedir. Evet ben  bir pedagog un fikirlerini paylaşıyorum sizinle. Ben ilk  beraber yatmalıyı  bu pedagog tan duyduğumda çocuğum 11 aylıktı 3 aylıkken kendi odasında yatırmaya başlamıştım  ve ilk dinlediğimde uygulamadım ççok araştırdım pek çok tanıdığıma sordum bir nevi anket yaptım kendimce  ve gerçekten annesiyle iki yaşına kadar yatan çocukların artık anneleriyle yatmak istemediklerini gördüm , Ama ben bunu araştırıp iyice doğru söylüyormuş bu adam diyene kadar oğlum 20 aylık olmuştu bu saatten sonra yatarsam alışır diye birlikte yatmadım!!!!! zaten kendisi çoğu bebek gibi 17 ay civarında beni çağırmalara sonra da yanımıza gelemlere başladı. şimdi sabaha karşı ya o bizim yanımıza geliyor ya ben onun yatağına gidiyorum öyle uyuyoruz.Yani bende başka bir deneyimimi aktarıyorum size. Belli bir konuda sorun olan çocuklarda ya da herhangi bir konu da araştırma yaparken  çok yönlü bakılması gerekir diye düşünüyorum. Eminmisiniz çocuk hep anneyle mi yatmış başından beri yoksa iki yaş civarlarındayken mi  ( yani yatak ayırması gereken zamanda mı )yatmaya başlamış mesela. bunu soruyormusunuz sorunu olan ailelere?
Zaten sizde aynı odada yatılması iyi olur ama en iyisi odaları bir yaşından sonra ayırmak demişsiniz tiara. Bİrde dediğiniz gibi her çocuk farklıdır muhakkak 
 



tiara

genellikle baştan beri anneyle yatan çocuklar sonradan ayrılmakta güçlük çeker. 

demişsiniz ki '' anneler gık dese yanındayız dese de bebek önce gözünü açar etrafına bakar , sonra panikleyince ses çıkarır. Çocuk anneyi görünce rahatlasa da yine de o kaygıyı yaşamıştır'', zaten amaç çocuğun hiç kaygı yaşamaması değil ki, biraz daha büyüdü o zaman ne yapacaksınız peki, 10 yaşında da kaygılanmaması için hep yatakta mı yatıracaksınız? kaygı normal bir insan duygusudur önemli olan kaygıyla başa çıkmak için içsel imgeleri, özgüveni, anneyle kurulan ilişkiye dair güveni kullanabilmek. ilk 6 ay temel güvenin tesis edildiği dönem olduğu için o dönemde çocuğun stres sinyallerine hemen yanıt verin denilir. ancak daha sonra yavaş yavaş çocuğun stressörlerle başa çıkabilmesi için ona izin vermek lazım ki kendini yatıştırmayı, anne her an yanında olmasa da sıkıntılı durumlarda içselleştirdiği anne imgesini hatırlayarak sakinleşmeyi yavaş yavaş öğrenebilsin. bireyleşmenin yolları zorludur, tüm bebekler için. asıl sıkıntı çocuğun kendi içsel kaynaklarını kullanması için fırsat yaratmamak olur, çünkü o zaman anneye bağımlı bir çocuk yetiştirirsiniz - ki bu durum özellikle erişkin hayatta ciddi sorunlar yaşamasına neden olabilir. 
kaygılı annelerin çocuklarının daha zor yatak ayırdığı konusunda haklısınız, bu durumda aslında anne içsel olarak çocuktan ayrılamadığı için çocuğa verdiği sinyaller şu şekildedir 'ayrılık kötüdür, ayrılırsak kötü şeyler olur', bu yüzden çocuk ayrılmaktan endişe duyar. tabi bu bilinç düzeyinde olan bir şey değil, anne genelde fark etmez bu duygulara sahip olduğunu. kaygılı annenin bir numaralı belirtisi de yatak ayıramamak, çocukla yapışmacı bir ilişki içinde olmaktır. elbette aynı yatakta yatan her anne kaygılı annedir diyemem ama annelerin dönüp içlerine bakmasında, özeleştiri yapmasında her zaman fayda vardır, hem anne hem de çocuk için..


PembeTavsanim

Ayrica gece karanliginda bebek gozunu acar acmaz nasil annesini algilasin ki? Yine de kaygi yasar gibi geliyor ki tieranin dedigi gibi bu insana ait normal bir duygu ..

Arkadasimin kuzeni universite icin evden ayrilip baska sehre gidene kadar annesiyle yatmis desem :) Evde asla yalniz kalamazmis gece karanlikta tek uyuyamazmis vs. Neyse universetede mecburen tek yatmaya kalmaya falan baslayinca orda kalmis gelmemis annesiyle de mecbur kalmadikca da gorusmuyormus. Bu cok uc bir ornek hatta belki tam olarak bir ornek bile degil mutlaka baska etkenler de sebep olmustur bu duruma gelinmesine ama arkadasim bu olayi anlattigindan beri ayni yatak fikri hep itici gelmistir.

Biz hala ayni odada yatiyoruz yataklarimiz ayri olarak ama 2 ay dolana kadar ayni yatakta yattik 6.ayda odasina gecirmeyi planliyorum ama tam olarak da karar veremiyorum acikcasi.


PembeTavsanim

Tiara ayrica psikiyatri uzmani oldugun icin bir soru yoneltmek istiyorum ; anne baba ile yatan bebekler ilerde cinsel kimliklerini belirlemede yada kendini kiz cocuguysa annenin erkek cocuguysa babanin yerine koyup diger ebeveynden ona esine davrandigi gibi davranmasini bekliyormus bilincaltinda gibi birsey duydum(biraz karisik oldu ama) boyle bir durum soz konusu mu? yada baska duyan var mi?


PembeTavsanim

inanin bende ilk duydugumda ayni tepkiyi verdim halada beni son derece rahatsiz ediyor ama bunu arkadasim calistigi bankada annelere ozel verilen seminerde uzmanlar soylemis bende onlardan duymustum o zamanlar hamileydim . Kafamin bir kosesinde duruyor oyle iste , sordum bende.


tiara

bahsettiğiniz şey ödipal çatışma, herkes bu çatışmayı çocukken yaşar. birlike yatıp yatmamayla ilişkili değildir. kız çocuk anneyle özdeşim kurar, erkek çocuk babayla ve karşı cinsteki ebeveyne çocuksu bir aşk hisseder. hani kız çocuklar 3-4 yaşında babasıyla evleneceğini söyler ya, işte bu ödipal çatışmanın bir ürünüdür. elbette büyüdükçe bunun imkansızlığını anlar ve bu hislerin karşı cinse yöneltilmesi gerektiğini ve kendi cinsiyet rolünü böylece öğrenmiş olur. çarpık bir durum yok yani ortada, her insanın geçtiği ama bilinçdışına attığı bir dönemdir bu.



Cevaplamak için Üye ol