kayinvalidem

çalışma satleın çok ıyıymış. sonuçta çocuklardan çok ayrı kalmayacaksın. ayrıca bakıcı da ıyıyse ve ılğılıyse dıl sorun değıl bence. benım şahsı fıkrım çocuğa anneanne ya da babaanne değıl, ıyı bır bakıcının bakmasıdır. nıye dersen: ısteklerını kolay dıle ğetırırsın, senın sözünden çıkmaz. alınğanlık yapmaz, ıkıdebır küsmez - çünkü zaten ışını yapıyordur. ıkıde bır sankı çok büyük bır lutufta bulunuyormuş, saçını süpürğe edıyormuş da kıymetı bılınmıyormuş ğıbı davranmaz. zaten eğer düzenını bozup ğelmek ıstemıyorsa, ğelse de ondan hayır ğelmez:) ıçıne sınen ve ev ışlerınde de az buçuk yardım edecek, kışısel olarak anlaşabıldığın bır bakıcı bence en ıyısı...

Merhaba,
Boyle bir duzeni kurabilmenizi takdir ettim. Turkiye'de bile bunu ayarlamak cok zorken siz baska bir memlekette basarmissiniz. Bence biraz olaylari akisina birakin. Siz ve cocuklariniz bu duzene uyabiliyor musunuz bir deneyin. Belki isler sizin simdi dusundugunuzden kolay olacak, hayat arada zorluklar olsa da guzel akacak, bir deneyin.
Baktiniz olmadi yeniden degerlendirirsiniz, belki o zaman kayinvalideniz de farkli dusunur.
Zamana birakin. Deneyin once, zamani gelince isten ayrilmaniz bile gerekse, bu karari kolayca verirsiniz. Zorlandiginiza gore boyle kararlarin zamani degil henuz.
Kolayliklar size.

bana kızacaksınız belki ama bende babaanne ve anneannelerin torunlarına bakmak zorunda olduklarını dusunmuyorum. Onlar zaten eşlerimizi ve bizleri büyüterek cocuk bakma sıralarını gecmişler. Önemli bir şey olur, belli bir süredir tabiki bakmaları talep edilir ayrı, ama bakıcı niyetine yaşadıkları yerden ayrılıp sizin yanınıza gelmek istemiyorlarsa bence zorlamayın.
Benim annem bizler büyüdükten sonra en nihayet kendi hayatını yaşamaya başladı, sosyal çevresi genişledi, sanat çalışmalarına devam etti, babamla gezip tozmaya başladılar, tam anlamıyla özgürlüğünü ilan etti diyebilirim. Ve bende hakkı olduğunu düşünüyorum, çok sıkışmadıkça da ondan yardım almıyorum. Kv den zaten alamıyorum o biraz rahatsız istese de yapamıyor, neyse.
Bence boyle bir duzen kurabiliyorsanız ne guzel işte, bırakın kayınvalide yi o da hayatını yaşasın:)

Kesinlikle sizin yaninizda bakiciile cocuklariiz cok guzel bakilir. Sonucta birakip gitmiyorsunuz ve bence kayinvalideden kat kat iyidir diye dusunuyorum. Hem cocuklar Fransizcada ogrenir tam süper olur:) anne ve kayinvalideler kendi duzenlerini devam ettirmek istiyorlar ve cocuklara da kendi istedikleri gibi bakiyorlar sanki. Anlasabilmek cok zor hele de kv ile. Ne deseniz alinir küser. Ona is veremezsiniz, cocuga soyle davran, boyle konus diyemezsiniz ki. O da zaten gonulsuz geliyorsa onun icin daha zor hic gelmesin daha iyi.

Bence gelmemesi çok iyi olmuş. Şu anda size gelse daha iyi olur gibi geliyor ama inanın değil. Yarın öbür gün azıcık yaptığı iyiliği kat kat burnunuzdan getirebilir. Ben yaşadım çünkü bunu.

Benim bebeğim küvezde kalmıştı sonra burda devrim oldu, yurtdışında yaşıyorum bu arada. Ben de mecburen türkiyeye gittim ailemin yanına. Düşünün kayınvalidemin yanına falan da değil. Eşim mecburen yurtdışında kalmıştı. Görevi nedeniyle. Zor günlerdi. 1 aylık bebekle ve özel bir bebekle o zamanlar kullandığı ilaçlar vardı. Annemin evinde kaldım ama sonra acayip beklentiye girdiler. Maddi olarak özellikle. Hem bebeğimin her türlü ihtiyacını ben gideriyordum. Bakımını yiyeceğini yani hiç bir külfetim yoktu. Ama buna rağmen neler yaptım ben senin için tabii ki bana.... şeklinde devam eden cümleler. Neyse sizler zaten anlamışsınızdır. Tabii herkesin annesi veya kayınvalidesi böyle olmayabilir. Hatta çok severek bakanlar da vardır. Ancak emin olun çok şanslısınız 11 saat birşey değil, çok güzel bir çalışma sistemi olmuş. Hem çalışmak size çok iyi gelecektir. Ben de ücretsiz izindeyim bebeğime bakıyorum şimdi, türkiyeye dönünce çalışmaya başlıyacam. Böyle bir deneyin bence. Hem kendi başınıza başarmış olmanın haklı gururunu yaşarsınız. Hem de kimsenin dırdırını çekmemiş olursunuz. Ayrıca eşiniz de yardımcı olur evde. Bir şekilde hallolur inşallah. Herşey mükemmel olmak zorunda değil evde. Unutmayın siz annesiniz ve bunun keyfini çıkarın. Sevgiler...

Ben tamamen iyi niyetle konuya farklı bir açıdan bakman için yazacağım. Benim fikrimdir ama umarım biraz empati kurmana yardımcı olur. Çalışmaya başlayacaksın, iki çocuk büyütmeye çalışıyorsun, ikinci bahara kadar hayatın bir koşturmaca içerisinde geçecek. Senin gelecekle ilgili hayalin, yapmak istediklerin veya emekli olunca dinleneceğim gibi düşüncelerin yok mu? Açıkçası ben de hduran gibi düşünüyorum, annelerimiz yada kv lerimiz çocuklarımıza bakmak zorunda değiller, onlar zamanında zaten bunu yapmış ve şimdi hayatlarının son çeyreğinde istediklerini yapmak hakları değil mi? Gelmeye bir engellerinin olmaması bütün düzenlerini bozup, evlerinden ayrılmalarını zorunlu mu kılıyor? (ki kendi evin kavramı herkes için önemlidir, insan evini, düzenini özler, hele ki o yaşlarda) Biz eşimle birbirine çok aşık bir çiftiz ve emeklilikle ilgili -  Allah hepimize sağlıklı ömürler versin- bir sürü planlarımız var, şu an ikinciye hamileyim, kızlarımın en iyi şekilde büyümesi ve eğitim alması için büyük bir koşturma içerisindeyim. Emekli olduğumda önce ilk kızımın 1. çocuğu, sonra 2. cinin ilki, sonra 1. cinin 2. çocuğu sonra diğerinin derken toplamda 10 yıllarımı da çocuk bakmakla geçirmek zorunda mıyım?  hayatımın son çeyreğini kendime ve eşime ayırmak isterim. çocuklarım ve torunlarım ise en büyük zenginliğim olur elbette, bu demek değil ki kızlarımın yanında olmayacağım ama, bu sürekli olarak zorunlu bir bakıcı muamelesi görmek demek değil. Her zaman kendimize gelince benim hayatım, benim fikrim, benim çocuğumi gibi cümleleri sık sık kullanıyorsak, onların da bir hayatları olduğunu, kendi istekleri olabileceğini unutmamalı ve saygı duymalıyız. Yakında 2. dünyaya gelecek ve ben bir süre sonra çalışmaya dönmek zorundayım. Annem veya kv bebeğimin ilk yılını atlatmama yardımcı olabilirlerse minnettar olurum. Ama bunu yapmamaları kızmam için elbette bir sebep değil. Evlatlarımızı kendimiz için doğuruyoruz, doğrururken biz karar veriyoruz da bakarken mi onlara zorunluluk koşıyoruz. Ayrıca her zaman için herkesin yakınması anane, babane ve dedelerin çocuklarımızı ço şımarttıkları yönündedir. Onların görevleri zaten torunlarını şımartmak, sonsuz sevgiye boğmak, onların yaramaz oyun arkadaşları olmak, aralarında küçük sırları olmasıdır. Disiplin bizim görevimiz. Ama onların bakımı ile bunu sağlamak mümkün değil, onlardan aksini istmek de haksızlık, hem bakacaklar, hem de bu benim çocuğum şöyle şöyle büyüt. Yani kv ne kızma, vicdanen düşünürsen gelmek zorunda değil. Her anne çocukları için en güzel düzeni kurmayı başarır. Sen de başarırsın, korkma.

Colpang ne güzel ifade etmişsin..ben İstanbul'dayım ve annem Çanakkale'de..burda herkes annemin gelip ben işe başladığımda kızıma bakmasını bekliyor. Anlatamıyorum insanlara buna hakkım olmadığını..65 yaşındaki kadıncağız ne kadar daha yaşayacak ki bu yaştan sonra düzenini bozup hiç sevmediği İstanbul'a yerleşmesini isteyeyim..Kesinlikle dokunmayın derim kayınvalidenize, kırılmayın da..

ÇİÇEK DEMETİNE kesinlikle katılıyorum,günün birinde herşey başınıza kakılabiliyor;hiç böyle şeylere izin vermeyin.Gelmemesi en iyisi olacak emin olun