kayinvalidem

galiba kesin karar kizlar krese bakiciya alismadi kucugun seperation anxiety durumu tavan yapti gece hic uyumaya basladi aglayarak uyanmaya ve sabaha kadar memeden ayrilmadi o halde ise gitmek kabus nilgun daha evden cikmadan jarden istemiyorum ogretmen istemiyorum diye yerlerde aglamalar falan derken olmadi cok yiprandilar ebende cok yiprandim noel tatilinde ilk donem bitiyo iki hafta daha sabredip birakacagim galiba kizlar icin birakiyorum onlar rahat olsa bi sekilde  ben idare ederdim ama olmadi insanlar genelde birak aglaya aglaya alisilar sizce kiyip silasinlar diye beklemelimiyim ayni zamanda yemekte sorun kresin yemeklerini yemiyolar yanimizda yemek goturmek gelince tekrar yemek yapmak evi toplamak kizlarin camasiri banyosu derken mahvoldum esim yardimci oluyo ama kizlar okuldan geldikten sonra anlari birakacagimd iye kesinlikle eteklerimi birakmiyolar... 

Çocuklar senin yan odanda bakılmıyorlar mıydı?

evet yan odadaydilar ama yan odada duruyolarmi hayir benim odamda kucagimda bana yapisik bi sekildeydiler birsuru yol denedik yok olmadi

Eğer sen onlardan ayrılma konusundavicdan azabı hissediyorsan, onlar da bunu hissediyorlardır. Küçüğün için bir şey demek istemem (çoğu anne ağlatmayı doğru bulmuyor) ama büyüğün yuva yaşına gelmiş bile. Bu sene olmasa seneye yine de senden ayrılmak zorunda kalacak. Bence senden ayrılmak istememesinin nedeni, ayrılamayacak kadar küçük olması değildir. Başka bir nedeni olmalı...

Kendini yapamayacakmış gibi hissettiğin için onlar da güvensizlik duygusu duyuyor olabiller.

Seni gördükleri için bırakmak istemiyor olabilirler. Ben evden çalışıyorum. Kızım beni gördüğü zaman asla çalışmama izin vermiyor. Eğer onu kendimden uzak durmaya zorlarsam, beni göre göre benden uzak durmak sinirlerini bozuyor. Sinirinden ağlıyor. Ben de çareyi giyinip kuşanıp "İşe gidiyorum" diyip evden çıkmakta buldum. Belki senin kızlar da snei görmeseler daha rahat edebilirler. Onları kendin uzaktan seyret, içini rahatlatırsın ama onların seni görmelerine izin verme.

Bir de anneleri yanlarındayken başka bir insandan komut almak istemiyor çocuklar. Bu nedenle bakıcı geldiğinde senin gideceğin fikrine alışmaları lazım. Bakıcıya güveniyorum, bakıcımızı çok seviyorum, sizinle oynamak için burada diyip, çocukları gözün kapalı bırakıp çıkman lazım. EN ufak tereddütü hissediyor çocuklar. Ben bakıcımızı çok seviyorum kişi olarak. Kızımın yanında sık sık sarılıp öpüyorum, ona hediyeler veriyorum, doğum günü kutluyorum, sohbet ediyorum. Kızım da sokakta dolaşırken eliyle evimizi işaret edip "Orada kedim vaaarrrr, ablam vaaaarrr" diyor :)

En önemlisi kendini hazır hissetmen. Bence çalışma koşulların harika. Ayrıca 2 kız çocuğuna verilebilecek en güzel hediye kendi ayakları üzerinde durabilen, maddi kazancı olan, hayatta kimseye eyvallah olmayan, üreten ve üretimi ile kazanç sağlayan bir anne rol modelidir. Kızlarının ileride nasıl birer kadın olmalarını istiyorsan, sen de öyle olmalısın. Eğer kızlarım çocuklarına ilkokula kadar kendileri bakan anneler olsun diyorsan, elbette sen de öyle davranmalısın. Hayat senin hayatın sonuç olarak...

cokbilmis farklı noktalardan ele alarak güzel anlatömış bazı şeyleri. en başından beri söylediğimiz sanırım ortak. sen ne istiyorsun? çocuklarımız bize muhtaçlar, evet, ama onların kölesi olmak durumunda mıyız??? sonra dönüp hayatımı senin için feda ettim moduna girmemek için yaptığımız fedakarlıklara da dikkat ederek hareket etmekte fayda var. ne istediğini net belirtirsen hayata karşı herşey gönlünce olacak inan bana... ama buna senin inanman önemli... diyebilirsin ki şimdi değil sonra, o da olur. ama ne istiyorsun???

hariçten gazel okumak herkese kolay. sana kolay gelsin arkadaşım... bol şans diliyorum.