Özlem

peyibal soruyor: 5

Efe doğduğundan beri annane-dede ve teyze-enişte ile hep içiçe olduk.Ama artık herkes kendi hayatını ve düzenini kurdu,Efe büyüdü bizim de ailenin desteğine eskisi kadar ihtiyacımız kalmadı.Benim ailem Ankara'da bizse Antalya'da yaşıyoruz.

Dönem dönem Efe'de bu özlem patlak veriyor ve gece uykusunda sayıklamalara , akşam kreşten gelince evde bize kök söktürmelere, bağırıp ağlamalara kadar gidiyor.Efe'nin kreşe alışması 1,5 ay sürdü ki bu dönemde de yine dedemi,annanemi,teyzemi,eniştemi isterim krizlerimiz çok olmuştu.Bu krizler öyle bir raddeye geliyır ki ben ve eşim kafayı sıyıracak hale geliyoruz.Gündüz kreşte çok eğlendiği, mutlu olduğunu hatta yaramazlık yapmaya başladığını öğrendikçe hem seviniyorum hem de üzülüyorum.Çünkü akşam eve geldiğinde kreşte mutluluktan uçan çocuğun yerini bağırıp çağıran,gece uyumayan, sürekli ağlayan bir çocuk alıyor.Nasıl davranacağımızı şaşırdık, bugün Antalya'da bildiğim tek psikolojik danışma merkezine Empati'ye gidip danışacağım ama sizlerden de tecrübeleriniz doğrultusunda fikir vermenizi rica ediyorum
.


5 Cevap


senayc

Merhaba Pınar cım,
Efe nin huysuzluğu yaş dönemi ile de ilgili olabilir.
Biz aynı şehirde olmamıza rağmen akrabalarımızla bu kadar yakın olamıyoruz. Yiğit de görüştüğümüz günlerden sonra teyzem gelsin,dedem gelsin, kuzen gelsin ,neden neden neden gelmiyorlar diyor ama çok da ısrarcı değil. Onlar da okula gidiyor,işe gidiyor,müsait olunca gelecekler diyoruz ve ikna oluyor.
Ama dönem dönem gereksiz,boş ağlama krizleri illaki yaşıyoruz biz de,gece uyanmalarını ben hiç söylemiyim zaten.
Çok yardımcı olamadım Pınarcım,kreşin psikoloğu yok mu? Onlarla görüşsen??
Ben kafama takılan herşeyi bizim kreşin prikoloğu ile konuşuyorum,beni ve yiğit i de tanıdıkları için çok yardımcı oluyor.


peyibal

Umarım yaş dönemiyle ilgilidir Şenay, ama çok dayanılmaz bir hal aldı bu.10-15 günde bir tantrum şeklinde oluyor krizler.Sevdiği yada istediği başka hiçbirşeyle ikna edemiyoruz.Kreşle de görüştüm, onlar da Efeyle konuşuyorlar bu konuda, bugün Ankara'ya mektup yazacaklarmış beraber, bakalım nasıl bir etkisi olacak.Kreşin danışmanları Efe'nin çok zor bir karakter olduğunu ve bugüne kadar istediği herşeyi kolayca elde etmeye alıştığını söylediler.Kreşe başlamasıyla beraber her istediğinin olamayacağını, bazı kurallar olduğunu yavaş yavaş idrak ettiğini ve dönemsel patlamalar olabileceğini de söylediler.

Başak ,şaştım kaldım artık, ne yapacağımı şaşırdım.Aynı şehirde olsak daha beter olacak demek ki, annanede yatıp kalkmak zorunda kalıcaz :))))

Hazır kendim için hastaneye gitmişken Efe'nin doktoruna da uğradım, durumu anlattım.Bir çocuk psikiyatristi gözlemlese çok daha iyi olur, bu davranışının altında yatan nedeni keşfetmemiz lazım dedi.Kendi arkadaşına yönlendirdi sağolsun, çok yardımcı oldular, hemen bir randevu açtılar yoğunluklarına rağmen.Bugün bu iş hallolmazsa zaten kafayı yerdim bütün haftasonu.

Umarım iyi haberler verebilirim, sağolun kızlar.


peyibal

Cuma gününden beri psikopata bağlamış olan 3 yaşındaki küçük ergenimle uğraşmaktan ancak buralara uğrayabildim.

Cuma akşam üzeri bebemi ve babasını da alıp koştura koştura psikiyatriste gittik.Psikiyatrist doktor teyzemiz Efe'yi izledi, beraber oyun oynadılar,sohbet ettiler öyle takıldılar:)) Sanki dünyayı yıkan adam o değil, doktorun yanında müthiş uyumlu , oyun çocuğu moduna giriverdi.Doktor tabi biraz şaşkın bir şekilde, kendisiyle hangi konuda konuşmak istediğimizi sordu , bu da ayrı bir bombaydı yani.Bebe normal ama ana-baba sorunlu...Sonuçta doktor şunları söyledi;

Bu yaş grubu çocuklarda tantrumlar çok sık görülen ve çocuğun son derece sağlıklı davranışlarıymış.Küçük bir ergen olarak görmemizi, sınırlar ve kurallar koyup uygulamamızı istedi.Kuralların esnetilebileceği durumlarda en baştan gereksiz inatlaşmalara girmeyip , yapılabilecek birşeyse yapmamızı.Ancak dengeyi koruyup, yönetimi ona bırakmamamızı.Sağlık ve güvenlik gibi kuralların esnetilemeyeceği durumlarda asla geri adım atmayıp, net davranışlar ve kısa bir cümle ile durumu anlatıp yapılması gerekeni yapmamızı söyledi.Öfke krizi başladığında onunla gözgöze bile gelmeden, uzatmadan , kısa ve net olmamızı söyledi.( Nasıl olacak bilmiyorum ama çalışıyoruz anne-baba olarak) 

Genel olarak; Efe'nin kreşe alışma dönemini atlatamadığı için bu şekilde hırçınlaştığını, öfkesini bize yönelttiğini söyledi.Dede - annane özleminin olabileceğini ancak hayatın akışı içinde müdahale edilemeyecek birçok şey olduğunu ve onun da bunlara adapte olacağını söyledi.Özlem duyuyorsa kreşe giderken yanında resimlerini götürebileceğini, bunun bile onu çok rahatlatacağını söyledi.Okula giderken vedalaşma sahnesinin çok kısa olmasını ve çok neşeli uğurlamamızı , asla endişeli yada tereddütlü bir yüz ifadesi takınmamamızı söyledi.Biz ikilemde kalırsak onun bunu çok iyi anlayıp kullanacağını söyledi.

Geceleri ve sabahları dede diye ağlayarak uyanmasının da bir soruna işaret etmediğini ve normal olduğunu söyledi.3 yaşla beraber çocuğun uykularının da büyüdüğünü, riya görmeye başladığını ama gerçek ve rüya arasındaki farkı anlamlandıramadığı için bu şekilde sık sık uyanmalar, ağlamalar olabilirmiş.Kabus görmesinin de ancak sabaha karşı sıçrayarak,titreyerek uyanması durumunda bir soruna işaret edebileceğini ve bunu anlamak için de emar,eeg,vs gibi tetkikler istendikten sonra bir yorum yapılabileceğini söyledi.

Şenaycım diğer konuyla ilgili de ; kardeşin doğumu ve kreşe ara vermek yada vermemek için doktorun çocuğu birebir gözlemlemesi gerekirmiş.Ama genel olarak kanısı, doğumdan önce ve sonra kısa bir süre '' şimdi tatil '' diyerek kreşe ara verilebilirmiş.Sonra normal hayata dönmek gerekirmiş.

Efe'nin yeniliklere karşı mesafeli olduğunu , alıştıktan sonra da ayrılmada sorun yaşadığını, bunu nasıl önleyeceğimizi sorduk.Doktora karşı da aynı mesafeyi koydu önce ama giderken de çok sıcak davrandı mesela.Doktor Efe'nin başlama ve bitirme konusunda zor bir çocuk olduğunu;yeni bir oyuncak-kitap-arkadaş-ortam gibi şeylerle ilk başta mesafesini koruduğunu net bir şekilde görebildiğini söyledi.Bu sorunu uyku gibi temel rutinler haricinde diğer rutinleri değiştirmekle çözebileceğimizi söyledi.Mesela hep aynı parka gitmeyin, hep aynı yollardan geçmeyin, farklı ortamlara ve farklı insanlarla tanışmasına olanak verin.Birgün AVM ye gidiyorsanız başka bir gün hiç gitmediği bir oyun alanına, restauranta yada yeni bir kitapçıya gidin dedi.

Veeee bunları anlattı anlattı en sonunda Efe'nin normal olduğunu ama istersek bize , yani anne - babaya bir ilaç yazabileceğini söyledi :))))))İyi mi ???? Bizim bu öfke nöbetleri esnasında gerilmeden, sakin kalmamız gerektiğini bu nedenle doğal yolla bunu başaramazsak , ilaç kullanabileceğimizi söyledi.


Biraz uzun oldu ama belki bu durumları yaşayan anne-babalar vardır ve onlara da bir faydası olur .


senayc

Pınarcım,
yazı çok güzel olmuş,eline sağlık,
cevap için de teşekkür ederim.

Pınar artık nurturia da şenay ın kitabı diye geçen bir kitap var:
Çocuğunuza Sınır Koyma
Robert JR. Mckenzei

ben bu dönem ve ilerleyen dönemlerde her ebevynin okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Bize de bizim kreşin pedagogu önermişti,ben çok faydalandım,faydalanıyorum.

Benim de kitaptan çıkardığım ana fikirleri sizin doktor çok net özetlemiş.
Esnetilebilecek şeyleri baştan esnetin
polemike girmeyin,mantıklı  ve uzun açıklamalar yapmayın,kısa ve net bir şekilde HAYIR deyin ve geri adım atmayın, sizin kuralınıza uyduktan sonra açıklamasını yapabilirsiniz..... gibi
uzayıp gider bu,sizin doktor özetlemiş.



peyibal

Bugulaga da koyuyorum birazdan.Başak hakkaten önlem almak lazım, sosyal yaşamı çok fazla rutine bağlamamak gerekiyor yoksa çocuk yeniliklerde bocalıyor.

Yasemin, aslında bu sabırlı ve kararlı olma durumu patlamış bir çocukla çok zor.Düşünsene , araba kullanırken, markette alışveriş yaparken ve bunun gibi birçok ortamda dikkatini toplaman gerekirken arka koltukta yada yanında sinir krizi geçiren bir çocuğun var.Çok large bir insan olman lazım ki buna aldırmadan mantıklı ve sakin olabilesin.En kısa zamanda görüşmek ümidiyle yoksa doğumda hastanede görüşcez galiba :))))

Şenay, senin kitabı almıştım zaten ama bu sinir harbinde daha kapağını bile açamamıştım.Doktor da aynı kitabı tavsiye etti, psikiyatrist gibi kadınsın walla :)))) Birkaç kitap daha tavsiye etti , onları da ekliyim belki birilerinin de işine yarar.

1. Çocuğunuza Sınır Koyma
Robert JR. Mckenzei

2. Zor Çocuk
Leslie Tonner, Stanley Turecki

3. Kendine Güvenen Çocuk Yetiştirme Çocukların Benlik Saygılarını Geliştirme ve Utangaçlıklarını Yenme Yolları
Gael Lindenfield



Cevaplamak için Üye ol