Bu bunalım ne zaman geçecek?

cassiopeia soruyor: 10

annelik zor hamilelikten itibaren bir önceki ayı ararsın diyorlardı ama bu kadar zor olacağını gerçekten beklemiyordum.hamileliğimin son ayında ah bir doğursam diyip durdum ama şimdi gerçketen arıyorum o günlerimi.kendime bakamıyorum oğlumla ilgilenmekten gün sonunda kan ter içinde giriyorum yatağa ve uyuyamıyorum doğru dürüst bile oğlum gaz sancısı yüzünden hep huzursuz uyuyor çünkü.o kadar çok yoruluyorum ki ben bile şaşırıyorum markete yürüyüp gelsem kaç saat ayaklarım ağrıyo ben ki o kadar atik bir insandım.oğlum zaten çok düzensiz emiyor ve ben göğüs uçlarımdan o kadar acı çekiyoorum kş üzeri çatlak la dolu kendimi kasarak ağlayarak emziriyorum o kadar krem kullandım bana mısın demedi herkes 1 aya geçer diyodu benimkinde hiçbir gelişme yok.Üstelik bu acılara rağmen sütüm yetmiyo bi deüstüne ağlayarak mama veriyorum.ben ki hamileliğimde kesinlikle mama vermem diyodum çok muj büyük konuştum yaa herkes tadını çıkar diyo ama nasıl o kadar azki  tadını çıkarabildiğim anlar çok üzülüyorum çok.Vermek şstediğim kiloları unutmaya çalışıyorum aynaya hiç bakmıyorum ağır egzersiz de diyet de sütü etkiliyomuş çünkü zaten yetmeyen sütümü...geçicek mibu günler ben mi başaramıyorum yada bazı şeyleri?


26 Cevap


evren

Şimdi düşününce o kadar flu geliyor ki bana o günler. İnan işler biraz daha kolaylaşınca yaşadıklarını hatırlamamaya başlayacaksın, ama ne yazık ki lohusa depresyonu Türkiye'de uzmanlar tarafından da çok fazla işlenen, anlatılan bir konu değil.
Benim ağlama krizlerim yüzünden eşimin meclisten işini bırakıp geldiği günler oldu apar topar.
Zor bir dönem, uykusuzluk insanı bitiriyor, yemek yemeğe, tuvalete gitmeye, duş yapmaya vakit bulamazsın.
En zoru da annedeki o ''yetersizlik'' duygusudur. Her şeyi yaparsın ama hiçbir şey doğru gelmez, hep eksik bulursun, kafanda hep soru işaretleri vardır. Ama ben bunun öyle olması gerektiğini, anneliğin doğasında olması gereken bir duygu olduğunu düşünüyorum. Tabi çok abartılmadğı sürece.
Çünkü hiç tanmadığımız o minik varlığı bir şekilde sürekli sorgulayarak tanımaya çalışıyoruz.
bebek 6 aylık olmaya başlayınca biraz daha bakım işleri kolaylaşıyor. Yenidoğan dönemi zor bir süreç. 
Kendini çok yıpratmamaya çalış ve bulduğun fırsatlarda mutlaka dışarı çık.  Depresyona en iyi gelen şey bence. Bebeğe de iyi geliyor. 
Kolay gelsin diyorum, bebeği ve seni öpüyorum. Damla'nın Kitubi'de bununla ilgili bir eylem planı vardı, bulabilirsen çok faydalanacağını umuyorum.   


ekim_

Aslında bu dönem,hepimizin farklı yoğunluklarda da olsa yaşadığımız bir dönem.. Herşeyden önce tamamen bizim sorumlu olduğumuz,bize muhtaç  ve de bağımlı bir insan yavrusu var ,bunu düşünmek bile yetiyor zaten.

Hastanedeyken benim için de herşey güzeldi,eve gelince ama herşey üzerine üzerine geliyor.Ne olursa olsun en temel ihtiyaçlarından bile fedakarlık etmek zorunda kalıyorsun. bir de üzerine hiç olmayacağını,başına hiç gelmeyeceğini düşündüğün problemler de eklenince çıkmazlar başlıyor. Benim de sütüm bir türlü artmadı, mama takviyesi en başlardan itibaren oldu: bu biiirr..  20.günde oğlumun 7-24 ağlama seanslarıbaşladı: bu ikiiii.... Yemeye,içmeye, uyumaya bile vaktim olmuyordu: bu üüüüççç..  Bir ayın sonunda gazdan morarana kadar ağlayan oğlumun kolik değil de reflü sorunu olduğunu öğrendim ve yediği hiç bir şeyi midesinde tutamayıp hepsini kusan oğluma reflü maması başlamak zorunda kaldık: bu döörrtt..

Ne mi oldu,ben de günü kurtarıyordum ama kendimi hiç de iyi hissetmiyordum ve her fırsatta ağlıyordum. hemen soluğu psikiyatristte aldım ;tek seans . içimi dökmek beni inanılmaz rahatlattı. karşımdakinin bu durumun gayet doğal bir süreç olduğunu anlatması ve beni anlaması da oradan farklı bir ruh haliyle ayrılmama neden oldu.

-Kendime bir yardımcı tuttum,en azından ev işleriyle uğraşmadım.. bunu yapabilirsin. 

-Her gün oğlumu alıp hava koşullarına bakmaksızın en az 1 saat açık havada dolaştım.Bunun için de gerekli önlemleri aldım tabi doruk yönünden

-Müziğim hiç eksik olmadı..Oğluma da uyacak tarzda dingin şeyler dinledim.

-Akşam oğlumu verebildiğim ölçüde eşime verdim( bu biraz zor oldu gerçi,biz yapışıktık oğlumla:))

-Haftasonu bulunduğumuz çavreden mümkün olduğunca uzaklaşmaya çalıştık(oğlumla birlikte tabi ki..

-Yardım alman gerekiyorsa da acilen al..


ekim_

-Desteksiz olmak

-Çocuğun zor olması 

-Emzirme problemleri

-Önceden varolan,örtülü de olsa psişik problemler

bu dönemi zorlaştırıyor..Ama herkes bir şekilde bu bunalımı yaşıyor; kimi itiraf edemiyor, kimi ise açılıp rahatlıyor. hiç birimiz mükemmel değiliz.. biz de çocuğumuzla beraber anneliğimizi büyütüyoruz.. için rahat olsun.yalnız değilsin


dennis

ben hiç emziremediğim için göğüs ucu problemi yaşamadım ama doğumdan önce, hazırlık olsun diye bir arkadaşımın tavsiyesi ile ayva çekirdeklerini su bardağının içindeki iki bardak soğuk suda bekletip jölemsi bir kıvama gelmesini sağlamıştım. arkadaşım çatlaklara çok iyi geldiğini söylemişti. denemediysen bir dene istersen. çok geçmiş olsun. sağlıklı günler dileğiyle...


ekim_

Bir de eklemek istiyorum, bütün bunlar geçecek ve inan ki seni çoookkk güzel günler bekliyor:))



dennis

bir de şimdi aklıma geldi; çok yoruluyorum demişsiniz ya; hamilelikte kullandığınız vitamin ve kan ilaçlarına devam ediyor musunuz? benim doktorum doğumdan sonra da devam etmemi istemişti, doğumdaki kan kaybını telafi etmek ve vücudun daha çabuk toparlanmasını sağlamak için.


selencem

Herkes uzun uzun yazmis yasadiklarinizin ne kadar dogal oldugunu. sadece bana iyi gelen 3 sey:
1. Kendime 1 dakika ile baslayarak zaman ayirmak (elyuz yikama, lens takma, saclarimi toplama)
2. Yardimci tutmak (kayinvaldem calisiyor, zaten pek de eli yatkin degil, annem 1 ay kaldi ve ardindan 12 saat uzaga yazliga gitti- haftada 1 gun bile olsa kendinize gelirsiniz)
3. Psikiyatrist yardimi almak (onsuz atlatamazdim sanirim)


selencem

Ben lohusaligim bitene kadar bekledim, hormonlarla beraber psikolojim de duzelsin diye. Ama duzelmeyince doktor yardimi aldim. Sizin de 1 aya kadar toparlamaniz yuksek ihtimal.


cassiopeia

uod çok zor şeyler yaşamışsın ama okuyunca dedim ki benden çok zor geçirenler bile şuan ne kadar mutlu demekki bende düzelicem
akdiad dediğin kremi ben ilk günden beri kullanıyorum ama neden benim ki düzelmedi emzirdiketen sonra sürdüm yok değişmedi
dennis vitamin kullanmıyorum ama kan hapımı kullanıyorum sanırım uykusuzluktan benim yorgunluğum
dün oğlumu doyurduktan sonra yarım saatliğine kuaföre gidebildim biraz moralim düzeldi
pompa işini baya ciddiyealdım çünkü sanırım benim sütüm var ama oğlum yorulduğu için çekmeyi bırakıyo çok kısa uykuya dalıyo uyanınca da ağlıyo ben de sütüm yetmiyo diye mama veriyorum o zaman rahatlıyo uzun uykuya dalıyo ama sütümü sağıp vermeyi deniycem yorulup bıraktığında
luce-anima herkes geçicek diyor sanırım bu dönemin kesin bir ilacı yok herkes nasıl geçtiğini de anlamamış ama inanıyorum geçicek
oğlum gördüğüm en güzel şey bütün bunlar da onun için ya zaten.ne hallere düşüyoruz onlar için hiçbir karşılık vermiyorlar mümkün de deil zaten ama nasıl fedakarlıklar ediyoruz düzelmeyi de yine aslında onlar için istiyoruz nasıl bir sevgidir bu.inanın süt pompalayıp mamayı bırakma fikri bile içimi ferahlatıyo


Aysegul_Yagmur_Irmak

Tatlım bilmiyorum öneren oldu mu ama Avent'in göğüs kalkanını al hemen, ben de ağlayarak emziriyordum ve bu kalkanlar benim hayatımı kurtardı diyebilirim, yakın zamana kadar sürekli kullandım. Bu ara yine acıyor göğüs uçlarım, gerekirse yine kullanacağım. Göğüs uçları hava aldığı için hemen iyileşiyor bu kalkanlar sayesinde. Ve asıl diyeceğim şu, gerçekten bu geçici bir dönem ve hissettiklerin de çok normal. Her iki lohusalığımda da aynı duyguları yaşadım. Mamaya da bu kadar takılma, çünkü bu sefer kafayı ona takarsan sütün azalabilir. Şöyle düşün sen gerektiğinde mama veriyorsun, bir de bakacaksın mama vermemeye başlamışsın, pozitif düşün. Sütü hiç olmadığı için sadece mama vermiş tanıdıklarım var, onlar ne yapsın, ama mamalar o kadar iyi ki çok da üzülmemek lazım. Ben oğlumda da kızımda da mama desteği verdim. Gerektiğinde veriyorum, bazı günler hiç vermiyorum, gerek olmuyor. Zaten göğüs uçların iyileşsin daha rahat emzirirsin, bir de minik oğlun emmeyi yeni yeni öğreniyor.



Cevaplamak için Üye ol