yatma saati sorunsalı

TATLI_CADI soruyor: 6

3-4 ay önce gece 1-2 gibi sürekli uykuya geçiyordu kızım.sonra bir uyku ritüeli oluşturduk ve yatma saatini 22.30 a çekebildik.o bile velinimetti bizim için.gece uyanmıyordu,ertesi sabah 10'a kadar uyuyordu.
bu düzenimiz annemlerde 15 gün yatılı kaldığımız süre zarfında bozuldu.tekrar geceye sarktı uykusu.3 gündür yine aynı uyku ritüeliyle 20.30 civarında uyutuyorum.(bir bebek o saatte uyumalı bence, ama...)1'er saat arayla 2 kez uyandıktan sonra uzun uykuya geçiyor.gece de 2-3 kez uyanıyor.bazı uyanmalarında cidden uykusunu almış oluyor,zorla tekrar uyutuyorum.o vaktinde saatinde uyusun diye ben insanlıktan çıktım.çok uykusuzum.bugün 20.30 da uyuttum.21.30 da uyandı.bir saat boyunca tekrar uyutmaya çalıştım,uyumadı,uykuya dalamadı bir türlü.pes etmiş durumdayım.ama geç yatmasını da istemiyorum.beslenme,banyo,uyku çayları faydasız.kızım geç yatmak istiyor 


26 Cevap


TATLI_CADI

Bekara karı boşamak kolaydır:))))

1. Bebeklerin metabolizması bizim gibi, bu bakımdan biz nasıl gece geç saatlerde yemiyor isek, onlar da yememeli sağlık açısından.

2. Dişlere zararı olduğundan zaten gece beslenilmemeli.

3. Gündüz yemek ve uyku saatleri belli olunca, gece uyanmaz. Bebekler düzeni sever-miş- Genel manada her sorunun kaynağında, uyku düzensizlikleri ve sorunları vardır. Uykuları rutine bağlanmayan ve kendi uyumayı bilmeyen bebekler, gün içinde huysuz olurlar, yemek sorunu da yaşayabilirler.

4. Bebeğe kendi uyumayı öğretmek, bu sayede gece uyandığında bizler gibi geri kendi uyuyacak, sizi çağırmayacak.

5. Günlük besin miktarının tamamını gündüz karşılamak -burada 2. maddeye bağlanıyor olay gene, düzenli beslemek-

6. Özellikle 6. aydan sonra gece sık uyanıyor ise meme ya da süt vermemek, su vermek.

7. Emzirmeyi uzun yıllar sürdürmek istiyorsanız, memede uyutmamak, gece emzirmemek. _ALINTI_



CokBilmis

@ tatli_cadi :

İnan bana içinde bulunduğun ruh halini hepimiz anlıyoruz. İlk 1 sene bebek büyütmek öyle zor bir iş ki... Deli işi resmen. Şahsen ben özellikle ilk 1 sene deli gibi bir ruh halindeydim. Ama ne yapıp edip sakinliği korumak lazım.

Sadece sakinleşmen için yazıyorum: Benim kızım da kolay bebeklerden değil. Huysuz karakterli bir bebek. Ben kendim çok skain bir bebekmişim ve kızımın huysuz olmasını başından beri memnuniyetle karşıladım. Benim gibi karakterinden ötürü ezilmeyeceğini düşünüp seviniyorum kendi kendime :)))

İlk 3 ay sabah akşam emdi. Bir gün hiç unutmam tam 11 saat emdi. Sabah 11'de koltuğa oturup kucağıma aldım akşam 10'da eşim alıp yerine yatırdı. Üstelik doğduğu günden itibaren kucağı, kucaklanmayı, sıkışık yerde durmayı, fazla öpülüp koklanmayı sevmedi hep reddetti. Üstelik de asabi. Dişleri çıkarken, henüz 6 aylıkken ancak saçlarımı yolarak sakinleşebiliyordu :) Hala sinirlendiği zaman hıncını benden çıkartır. 12-15 ayları arasında tüm uyku düzeni bozuldu ve kesinlikle yemek yemeyi reddetti.

Ama benden yana şanslıydı. Çünkü onun bu halleri benim hoşuma gidiyordu. Yemek yemek istemediği zaman asla zorlamadım. Yemek istemedi, ben de emzirdim. Uyumak istemedi, ben de onunla birlikte yattım, akşam 9'da uyudum :) Saçımı tutarak uyumak istedi, 12 saat yatmaya razı geldim tüm gece saçımı tutmasına izin verdim. Uyumakta zorlanıyor diye her yere (plaja bile) yanımda portatif hamak taşıdım, üşenmedim. Kucakta taşınmaktan hoşlanmıyor diye yanımda portatif çadır taşıdım, millet dalga geçti, kafama takmadım.

Elbette ben de şanslıydım. Eşim de benimle aynı kafadaydı. Çalışıyordum ve maaşımla bir yardımcı kadın tutabilmiştim. Tüm vaktimi bebeğime ayırabiliyordum, bolo bol uyuyup dinlenebiliyor ya da dışarı çıkıp kafamı dağıtabiliyordum.

Sonra ne oldu? Kızımı göreler şimdi melek huylu bebeklerden sanıyorlar. Yemesi düzenli, uykusu düzenli, sakin, uyumlu...

İlk 1 sene ne kadar yatırım yaparsan, sonra o kadar rahat edersin. Hem az kalmış zaten. 4 ay sonra yavaş yavaş düzelmeye başlayacak her şey. 1 sene sonra ise en iyi arkadaşın olacak. Yeter ki sen sakin kalmayı başarabil. İnan zor olmadığını söyleyemez hiç kimse. Evet, sakin kalmak zor. Ama eğer başarabilirsen, sonu harika oluyor :)


kedidirkedi

Her bebeğin kendi uyku düzeni oldugu gibi, her ailenin de kendi düzeni var. Mesela ben kızımı ilk aylar akşam 20:30 gibi uyutma istegindeydim. Gezmemizi falan da ona göre ayarlıyorduk, babasına da kızıma da akşam 19:00 dan sonra birlikte geçirdikleri 1,5 saat yeterli geliyordu. Sonra sonra kızım daha dış dünyayla ilgili olmaya başladı, tabi babasıyla da öyle. Babası da kızdan gelen sinyallerle ona daha da çok baglanmaya basladı ve bizim ikiliye 1,5 saat yetmez oldu. 20:30 da yatırma çabaları 21:30-22:00 ye kadar sürüyor, hepimiz sıkıntıya giriyorduk. Sonra akışına bıraktım şunlar yanıma kar kaldı:
 
Birbirine doyan bir baba-kız,

Gece uykularına 21:30-22:00 civarı geçen ama geçmesi en fazla 30 dk. alan bir bebek,
 
Uyutcagım diye strese girmeyen bir anne


Ve şimdi kızım 3 yaşında olacak, geceleri 23:00 civarı uyuyor genelde ve babası olmadıgı zamanlar 21:30 civarı hadi yatalım diyor. Bu da benim aylar önce tespiti dogru yaptıgımı gösteriyor.

Diyeceğim o ki, kendinizi kalıplara sıkıştırmaya çalışmayın, önemli olan düzeni oluşturabilmek.


TATLI_CADI

son 1 haftadır iyiyiz..uyutmaya çalıştığımda direnince yatağına bırakıyorum,biraz sızlanıyor sonra  kendi uyuyor.uykusu yoksa kalkıp yatağının sağıyla soluyla oynamaya başlıyor.o zaman daha uykusu gelmemiş deyip biraz daha oyalıyorum.

gündüz 3-4 saat uyanık kalıyor,aslında uykusu 2 saatte bir geliyor yine ama ya dışarı çıkarıyorum,ya komşulara gidiyoruz,atlatıyoruz bir şekilde.gündüz 1 ya da 2 kere uyuyor.öğlen 4 ten sonra uyutmuyorum.
akşam da 8-9 gibi uyuyor.gece uyandığında emzirip yatağına bırakıp odadan çıkıyordum,mızıldansa da yanına gitmiyordum.kendi kendine uyudu hep.son 3 gündür gece de uyanmıyor.deliksiz uyku çekiyoruz ikimizde.yardım eden herkese çok teşekkürler


burcuveduru

tatlı cadı; bu cevabı gördüğüm süper oldu:) demek ki işler bi şekilde yoluna giriyomuş diye düşünmek bana çok iyi geldi. bence biz annelerin doğru ya da yanlış çok da etkisi olamıyor birçok konuda. tek yapmamız gereken olayları akışına bırakmak sanırım. gerçi bazen bu konuda kendime söz geçiremiyorum maalesef. eğer çok zorlarsak bizdeki stres bebeğe de geçiyor; bebeğin isteklerine göre hareket en iyisi herhalde...


CokBilmis

Harika! Çok sevindim bu habere :))




Cevaplamak için Üye ol