anne olmak, eş olmak, çalışan olmak, peki ya kendin olmak?

ans soruyor: 4

Merhaba. Şu sıralar içimi dökmem lazım birilerine, tarafsız beni tanımayan birilerine. o sebeple yazıyorum...
8 aylık bir oğlum var. Hiçbir zaman keşke anne olsam demedim, hiç cesaret edemedim. Biraz da özgürlüğüm kısıtlanır diye korktum. Bu yüzden de geç evlendim, ama kocamla çok aşıktık birbirimize. Biraz da mecburiyetten, yaş 35 diye :) evlenir evlenmez hamile kaldım. şimdi 8 aylık bir oğlum var, çok güzel maşaallah. Çok seviyorum onu ama çok da bunaldım. Size bu kadar bağımlı birşeyin olması çok zor.
Bebeğim 3 aylıkken çalışmaya başladım. Hem ondan biraz uzaklaşmanın rahatlığı, hem vicdan azabı, hem akşam biriken işler, kocama vakit ayıramama, kendime vakit ayıramama çoklemleri arasında sıkışıp kaldım. Çok uzun zamandır arkadaşlarımla bile görüşemiyorum. kaç aydır kocamla baş başa dışarı çıkamadık. çıktığımda da aklım hep evde oluyor. Eskisi gibi, sevgili gibi olamıyoruz.  son zamanlarda eşim de huzursuzlanmaya başladı. eskiden hiç böyle değildi, şimdi en ufak şeye sinirlenir kalbimi kırar oldu. ya da bana öyle geliyor.
bilmiyorum ama gerçekten kendimi mengeneye sıkışmış gibi hissediyorum ve uzun süre de buna bir çare yokmuş gibi görünüyor :(


24 Cevap


ans

Sonnurcuğum seni o kadar iyi anlıyorum ki. aynı şeyleri yaşıyorum ben de zaman zaman. hakikaten iranon bebk olunca eşler birbirine daha çok bağlanır diye bilirdik de mi, tam tersine bebekten sonra bizim de çatışmalarımız başladı.
ama ne var biliyor musunuz biz gerildikçe herşey daha da kötü oluyor. en kötüsü de oğlumla iletişimimin bozulduğunu hissediyorum. oğlum bana çok düşkün değil sanki. en başından çok zor emdi beni hatta aylarca göğsümü sağıp verdim, uyutup emzirmeyi denedi. birkaç gündür artık uyurken de emmiyor beni ve sütüm de bitti zaten :( eskiden çok emzirme taraftarı değildim ama sütüm kesilince çok kötü hissettim, oğlumu savunmasız bıraktım gibi geliyor :( annem kızıyor bana, biz dört kardeşiz ve en büyük ile en küçük arasında 7 yaş var. ben nasıl büyüttüm sizi onca yüküme karşın sizden sevgimi de esirgemedim diyor. bizde mi bir problem var acaba? sanırım bu zaman kadar fazla özgür olmanın, kendi isteklerimizin çoğunu kolaylıkla elde etmenin, ve korkarım biraz da bencilleşmenin sonucu. anne olmak hakikaten bir yük gibi geliyor, beni bağlayan, kısıtlayan birşey gibi. ellerim kollarım görünmez kelepçelerle bağlanmış gibi hissediyorum. ve oğlum için çok üzülüyorum keşke daha farklı bir annesi olsaydı :(


lopikcim


Ben de dönem dönem sizinle aynı duyguları paylaşıyorum, çok bunaldığım bir gün aynen sizin yaptığınız gibi aşağıdaki soruyu yazmıştım..Kötü hissetmeyin bu kadar yoğun tempoya alışmak( dediğiniz gibi bunca zaman sadece kendimiz için yaşamış bizler iççin oldukça zor oluyor)

http://www.nurturia.com.tr/questions/3e4f3169-1b02-4420-b985-9eda00aeb028/1/annelik-bana-gore-degilmis-sanirim%28


demirin_annesi

aslında su an bir dolu yapmam gereken iş olmasına ragmen ben de yazmadan gecemedim

ben de burdaki bir cok anne gibi aynı duyguları yasıyorum.

bazı zamanlar kendimi sorguladıgım oldu neden ben 'cocuk dünyanın en güzel seyiymiş'

diyen annelerden olamadım diye.

calısmaya ara vermek,uykusuzluk,bütün hobilerinden vazgecmek,sinemaya bile gidememek,eşinle uzaklaşmak,uzun zamandır içten bir kahkaha atmadıgını farketmek,kontrol manyagı olarak (neden uyumadı,burnumu tıkandı,hasta mı acaba,neden şimdi böyle yaptı) yasamak,kısacası bir 'birey' oldugunu unutmak.

sadece kendime bir kaç saat ayırabilmek için demir uyuyunca hemen uyumuyorum,tabii gec yattıgım için daha da uykusuz oluyorum,ama kesinlikle o bir kaç saate ihtiyacım var işte.

tabiiki bebegimi cook seviyorum ama annelik zor zanaat:)


gul_duru

    11 ay sonunda çalışmaya başladım.İlk 11 ayda evde durum hep kızımın peşinde sureklı yemek yedı yemedı meyve yedı yemedı uyusa da aksama yemek yapsam vs. uzayıp gıder.Ben artık çalışmak ıstıyorum dıye ısyan ettım ve çalışmaya başladım.Sadece pazar gunlerı evdeyım.

     Sonuç: yemek yedi yemedi, meyve yedi yemedi uyusa da akşama yemek yapsam :))) yani değişen pek bir şey yok. Hatta şimdi kızımı çok özlüyorum aklım hep onda.Sadece tek bir artısı var iş yerinde sosyalleşebiliyorum. Buna değer mi derseniz çalışmakla ilgili burda bir suru soru ve cavap okudum ama hala bu sorunun cevabını bulabilmiş değilim. Evde olsanızda çalışsanız da anne olmak çok zor size kolaylıklar dilerim...

 




Cevaplamak için Üye ol