Çocuk oldu, iş de arttı, eşimin kaprisleri de! Çare nedir?

Aysegul_Yagmur_Irmak soruyor: 10

Arkadaşlar bilirsiniz çocuk büyüdükçe eşyaları, oyuncakları, annenin iş yükü, detaylar detaylar detaylar, herşey artar, çığ gibi olur. Ben çok titiz bir anne değilim, Yağmur evi darmadağın eder, heryerde oyuncakları, ama oynasın derim, oynarken bozmam hiç. Anne olduğumdan beri yani Yağmur dünyaya geldiğinden beri eskiden bana bazı şeylerde destek olan eşim bırakın çocuk konusunda yardım etmeyi eskiden yaptıklarını bile yapmıyor. İş yüküm çok! Haftasonları kahvaltıyı hazırlarken bir yandan Yağmur çığlıklar atar, Irmak ağlar, bir yandan kahvaltıyı hazırlamaya çalışırım, eşim (eskiden hiç böyle değildi nasıl oldu bilmiyorum) koltukta ayaklarını uzatmış kahvaltı bekliyor olur. Kafam çok dolu, sürekli düşünüyorum sırada ne var, Yağmur ilacını içti mi, kızın altı temizlendi mi, bugün kaka yapmış mıydı, üstü ince mi, ne zaman uyudu, yıkanacak mı vs vs vs. Tabi kafamda bu kadar çok şey varken kapris üstüne kapris yapan eşim daha da deliriyor. Şimdi son olay, biraz önce dışarıya çıkacaktık, mutfağı topladım, Yağmur tüm oyuncak kutularını ters çevirip döktü, evden çıkmadan önce de dönüşte yorgun olacağımdan iş olmasın diye evi şöyle hızla bir toplarım, ben yine hızlıca koştur koştur oyuncakları topladım, eşim yanıma gelip gidiyor gömlek giyeyim mi falan soru üstüne soru. Ben de giy dedim. Bir yandan Irmak ağlayıp duruyordu, emziği düşüyor, geri veriyorum falan. Sonra pantolonla ilgili birşeyler sordu, ben de cevap verdim, neymiş yüzüne bakmamışım, geçiştirmişim, sabahtan beri böyleymişim. Biz üniversiyedeyken felsefe dersinde en önemli şeyin aslında niyet olduğunu okumuştuk, ikimiz de bunu biliyoruz. Tamam belki sabahtan beri böyleyim ama kötü bir niyetim yok ki, farkında bile değilim, bunu güzelce tatlı dille söyleyebilirdi. Bu kaprislerden, anlayışsızlıklardan çok sıkıldım. Hep böyle yapar yapar sonra gelip özür diler. Şimdi bu yazıyı yazarken de geldi özür diledi, sarıldı. Ama biliyorum bu son değil, devam edecek.

Bu durumu birtek ben mi yaşıyorum, sizin de eşlerinizin böyle yaptığı oluyor mu? Kendimi bazen çok çaresiz hissediyorum. Sanki hiçbir şeye yetemiyorum. Zamana yetişemiyorum. Kimse beni takdir etmiyor. Eşim işi abartıp çocuklarını bile sevmiyorsun diyor. Hem evin işleri hem çocuklar tabi onlara ayırdığım zaman kısıtlı oluyor. Çok sıkıldım artık. Evden çıkmak bile istemiyorum. En çok yorulan benim, herşey benim omuzlarımda. Neymiş ben bütün gün evdeymişim, o işte çok yoruluyormuş...

Çare nedir?

Bu soruyu cevapla

157 Cevap


fatima

herkese mrb yazdıklarınızı okudum bende tam bunalmış eşime gıcık olmuş durumda girdim bloga.yazdıklarınızı okuyunca yaşadıklarım geçti gözümün önünden.ben yaptım eşimi böyle çalışırken güzel bi iş bölümümüz vardı zaten kayınvalidemde öyle yetiştirmiş yemek yapan,ütü yapan kendi işini gören hatta kek kurabiye yapabilen bir kocam vardı taakiii ben işi bırakana kadar:( buda tam hamileliğimin başlangıcına geliyo.yok sen güzel ütüleyemiyosun,yok mutfağı dağıtıyosun ben yaparım.sen gel ben silerim kendi başımı yaktım annevebebsi yazdıklarını okuyunca bi dur demenin zamanı geldiğini anladım çünkü şimdide çocuk için aynısı yapıyorum.ama alıştırdım adamı tembelliğe ben neyapacam yaaa:(çocuk konusunda bende pimpirikli değilim ama çalışmaya alıştığım için zor geliyo evde durmak bu herşeye alınmama yetiyo.şimdi çocuğu uyutmaya çalışıyo hadi bakalım hayırlısı..


annevebebisi

fatima, bir hata da dedigin gibi, "dur sen yapamiyorsun, cekil ben yapayim" oluyor. Birden degil ama yavas yavas bazi islerin ucunu birak. Mesela haftasonlarini, eh hafta ici ben de cok calisiyorum, haftasonu tatil benim de hakkim! diye kendine tatil ilan et :) 2 gun evdeyim oglumla, 3 gun ise gidiyorum; ise gidince dinleniyorum :) Ustune para bile veriyorlar :P Oysa evde daha cok yoruluyor insan, hem de karin tokluguna calisiyorsun :P O yuzden en azindan haftasonlari ser gitsin.. Bir kac isi de yavas yavas esine birak; vaktim olmadi, cok yoruldum vs diye.

Su da var; bir kisi evdeyken, digeri calisiyorken elbette butun gun calisip gelmis kisiden bir de aksam evde islerin ucundan tutmasini beklemek olmuyor. Bazen esim evde oluyor, ben calisiyorum; eve geldigimde o mutfaktayken benden yardim istediginde gicik oluyorum ve butun gun calistim ben, bana ne yaaa! diyorum :)) Yani disarda calisan insana hafta ici aksamlari evde is yuklemek haksizlik. Ama evde duran da bos durmuyor, ozellikle cocuk varsa. O yuzden aslinda evde de olsa insan, mesai yapiyormus gibi dusunmeli. Aksam 6'da her seyi oldugu gibi birakip, bir tek cocukla ilgilenmek, uyutmak vs kalmali geriye. Cocuk da erken uyursa.. :) oh yeme de yaninda yat :))


serendipadasi

TR deki annelerin  durumlarini cok iyi ve de yerinde tespit etmissin annevebebisi.Oncelikle tebrik ediyorum..Ben Fen Bilgisi Ogretmeniydim ozel bir dersanede..5 yil calistiktan sonra hemen hamile kaldim ve de esimle tatil gunlerimiz uyusmadigi icin isi birakmayi tercih ettim..Cocugum su anda 33.5 aylik..Ama bana sorun nasil gecti bu sure???Acik konusmak gerekirse cocuk iliskimizi cok yipratti(evlendikten hemen 9 ay sonra bebek olunca)Baslarda hersey o kadar guzel gidiyordu ki,,ama cocuktan sonra esimin yardimlari azalarak belki de kesilme noktasina geldi..Ben "es"olamadan anne olmustum..Cocuga hic hazir degildim(Kesinlikle sikayet degil..Allaha cok sukur sagliki bir oglum var ve de hayata onunla cok renkli)..Ama cocuk,ev isi derken ustume kat kat yuk yuklendi..Oyle anlar geldiki,zaten tahammul gucu az olan ben ofke patlamalari yasadim.."Evdesin ve de yapacaksin,bak millet kac tane ile ugrasirken sen bir tane ile bile ugrasamiyorsun"cumlesinden adami demoralize edecek cumlelerin cogalmasi ile buyuk yilginliklar yasiyorum..Butun gun 4 duvar arasinda kıseye sıkıışmış vaziyette hissediyorum kendimi.Allahtan bu cevrelerde ozel ders veriyorum gunde 2 saatten haftanin 5 gunu..Bir de ustune yapmis oldugum "Matematik anneligi" de cabasi..Su saate kahvalti,su saatte meyve uyku vs...Yalniz oldugumdan dolayi kitaplar ve internetten edindigim bilgilerle robot yetistirir gibi cocuk yetistirmeye calistim sanki.Itiraf ediyorum bunu..Ama ne olcaka bilemiyorum???


selencem

Faydin, oncellikle kolay gelsin. Ben 6 ay evde oturup kendim baktim ve cok bunaldim. Gerci simdi de calistigim icin oglumun bana bagi cok az :(( ama tek basina cok zor, haftada 1-2 gun bir yardimci alip kendinize vakit ayirmanizi oneririm.


CiciAnne

Bu konuyu her gördüğümde vicdan azabı çekiyorum burda kocam hakkında atıp tuttuğum için!

Zira hamile olduğumu öğrendiği günden beri;elimi sıcak sudan soğuk suya sokturmuyor neredeyse... Yemek yapıyor, Ada ile ilgileniyor, Akşamları süt ısıtıp yatağıma getiriyor. Öğlen yemeklerini annesine yaptırıp getiriyor.

Sadece istemek yetiyormuş demek ki... Çok zorlanacağımı ve bana biraz yardımcı olması gerektiğini söyledim sadece...



annevebebisi

faydin, oncelikle cok cok kolayliklar diliyorum sana. Inan bana nasil bir surecten gectigini cok iyi anliyorum.

Su anda yapabilecegin ilk sey, derdine derman aramak :) Nelerden sikayetciysen, tek tek hepsine nasil cozum bulabilirsin bunlari dusunmek ve bazi seyleri degistirmek. Kitaptan ezber tekrarliyormusum gibi duruyor bu cumleler ama tecrubelerime dayanarak konusuyorum inan ki :)

Esle tartismak, ondan yardim etmesini, seni anlamasini istemek cozum olmuyor; sen kendi basina nasil cozebilirsin, bunu dusuneceksin.

Sartlarini, kosullarini bilmiyorum ama soyle bir tavsiye versem; guvenebilecegin bir komsun var mi? Ozellikle de cocugu olan? Haftanin 1 gunu ya da yarim gunu onunla anlassan, ufak bir ucret karsiligi oglunu ona biraksan ve nefes alsan. Turkiye'de boyle seylere para bile istemez insanlar belki ama para verirsen icin rahat eder, duzenli birakirken rahatsiz olmazsin. Yarim gun ya da 1 gun.. Is yapma o gun, evde bile oturma, cik gez, canin ne istiyorsa onu yap.

Ya da belki cocuklu bir arkadas ya da komsunla, donusumlu cocuklara bakmak uzere anlasabilirsin. Bir gun o bakar 2 cocuga, bir gun sen bakarsin; ikiniz de cocuksuz gununuzu kendinize ayirirsiniz.. :) Bununla baslayabilirsin belki. Inan yarim gun bile oyle cok seyi degistirir ki..

Matematik Anneligi.. Senin tespit benimkinden harika :)) Degistirebilirsin tutumunu, ben burdan sana gaz veririm :))

Kolay gelsin..


fatima

annevebebesi aynen dediğin gibi hafta sonları hiiiç bişey yapmıyorum yemek dahil,evlendiğimden beri bu böyle.hafta içide canım sıkılıyodur diye gelince dışarı çıkıyoruz.henüz çocukla yanlız araba kullanamadığım için evde mahsur yaşıyorum.bu konularda düşünceli aslında genelde yaptıklarını düşününce çok çok iyi bi eş ama çocuk olmadan önce daha farklıydı sankı daha yardımcı,galiba çalıştığım içindi,çocuk bakmanın enkadar yorucu olduğunu bilmiyo evdeyim diye.aslında sorunum galiba birazda ilgisi çocuk olduktan sonra eskisi kadar ilgili değil.böylemi olması gerek ona sorarsan gayet ilgili .ben fazla ilgi iştiyorum galiba birazda kafam karışık:))) benim kaprislerime katlandığına göre gayet iyi:)


turkuazz

bizim toplum olarak sıkıntımız her an'' biri bizi gözetliyor'' modunda yaşamamız.Çocuk zayıfsa mesela ''bir çocuğa bakamıyorsun ''derler,kiloluysa ''çok abur cubur verme'' vs.yabancı anneler kendi annelerini bile karıştırmıyorlar çocuklarının bakımına.
geçen hafta kv ziyarete geldi.bir gerilim bir gerilim sormayın.yok herşeyı ağzına sokuyormuş yok az uyuyormuş yok çok yediriyormuşum.iki çocuk büyüten herkes kendini uzman sanıyor,fütursuzca akıl verme hakkı görüyor kendinde.gel de deli olma..


ceren_devrim

bu modelden bende de var kızlar . tamamen aynı şeyler beyefendi uyuyacak beyefendi kahvaltı edecek hiç biri aksamayacak çayı kahvesi interneti hep istediği zaman da olacak o internette tavuk besleyecek diye ben kendimi parçalıyorum iki yaşındanki çocuğun peşin de 
çoğunlukla yetişemiyorum. bir sürü tantana oluyor bu sefer  üstelik ben dayanamayıp devrim e bağırınca sen ne biçim annesin 

bazen kaçıp gidesim geliyo ikisinden de ama yavrum her şeye değer


erenim

re:ceren_devrim


o internette tavuk besleyecek diye ben kendimi parçalıyorum:))) valla okuyunca bi kahkaha attım,gözümün önüne geldi de

ben bugün eren izin verdiği! sürece konuşmaya çalıştım,şimdi düşünüyorum ikide bir çok bunalıyorum çok bunalıyorum demekten başka bişey aklımda kalmamış,onun o da kaldı mı aklında emin değilim.

bi de erenle bi saatliğine de olsa bi arkadaşımıza gidelim diye çok kastım,onlar uzak ötekiler taşınıyo bilmemne derken bi dolu insandan gidecek insan bulamadım:(

bunun yerine e-bebek'e gittik(artık ordaki kızlarla muhabbet ediyorum:P)eski hayatımın bittiği bi kez daha ispat oldu:(



Cevaplamak için Üye ol